Παρασκευή, 21 Μαρτίου 2008

Περί ελληνόφωνων blogs και ελλήνων bloggers το ...ανάγνωσμα

έλληνας blogger - σίγουρα όχι εγώ



Διάβασα, Είδα, 'Ακουσα και 'Εγραψα: στον ημερήσιο τύπο, βρήκα πολύ ενδιαφέρουσα την έρευνα και σκέφτηκα να την κοινοποιήσω. Μειονέκτημα της είναι το γεγονός ότι διεξήχθη το 2007, όταν ακόμα η ελληνική "μπλογκόσφαιρα" δεν ήταν στα ...ντουζένια της. Αυτό που με απογοήτευσε όμως από τα αποτελέσματά της, σχετικά με την ταυτότητα του έλληνα blogger, είναι πως δεν ...με βρήκα σ' αυτή την κατηγορία. Και αυτό περισσότερο με πληγώνει. Για να δούμε εσείς;

Είστε άντρας, εργαζόμενος, 30 ετών, διαμένετε στην Αθήνα και έχετε πανεπιστημιακή μόρφωση, παρακολουθείτε τα παραδοσιακά μέσα ενημέρωσης για λιγότερο από 1 ώρα, αλλά χρησιμοποιείτε το Διαδίκτυο για περισσότερο από 4 ώρες ημερησίως; Ε, τότε είστε ο …τυπικός ελληνόφωνος blogger που διατηρείτε ένα ή περισσότερα blogs, και ανήκετε στην πρώτη γενιά του Διαδικτύου.
Πού το γνωρίζω; Αυτά έδειξε μια έρευνα μεταπτυχιακού φοιτητή από το Πάντειο, που προσπαθεί να φωτίσει την …ταυτότητα του έλληνα blogger. Η έρευνα διαπιστώνει πως είναι ένα διεθνώς δυναμικά ανερχόμενο κίνημα (17 κείμενα δημοσιεύονται ανά δευτερόλεπτο ενώ 120.000 νέα blogs δημιουργούνται ημερησίως σ’ όλο τον πλανήτη) ενώ στην Ελλάδα η ανάπτυξη είναι ραγδαία και μεγαλώνει καθημερινά ιδιαίτερα από τη μαζική διαμαρτυρία για την υπόθεση της Αμαλίας Καλυβινού, τη διοργάνωση διαμαρτυρίας για την καμένη Πάρνηθα, τις αποκαλύψεις των βασανισμών σε αστυνομικά τμήματα έως την υπόθεση του press-gr.
Τα περισσότερα blogs είναι πολυθεματικά, (κουλτούρα, πολιτισμός, προσωπική και δημόσια ζωή, ειδήσεις, η επιστήμη/τεχνολογία και η πολιτική με τη σειρά που καταγράφηκαν) ενώ οι έλληνες bloggers γράφουν κυρίως επειδή τους αρέσει το γράψιμο και επιθυμούν να επηρεάσουν άλλους ανθρώπους που μπορεί να ενδιαφέρονται για τα ίδια θέματα με αυτά που τους απασχολούν.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει το σημείο της έρευνας σχετικά με την επαγγελματική δραστηριότητα των bloggers όπως επίσης και το γεγονός πως στο νέο δημόσιο χώρο που δημιουργήθηκε λόγω των blogs,εισέρχονται άτομα, η φωνή των οποίων δεν θα μπορούσε να ακουστεί πριν από την έλευση του Ιnternet. Οι bloggers απομακρύνονται από τα παραδοσιακά ΜΜΕ και από αναγνώστες-θεατές-ακροατές, γίνονται οι καταναλωτές της ενημέρωσης. Είναι μικρές κοινότητες ανθρώπων και σε κάποιες περιπτώσεις «παρέες» που συζητούν δημόσια.
Τα πλέον δημοφιλή blogs διευρύνουν το χώρο της ενημέρωσης. Ελέγχουν τα παραδοσιακά ΜΜΕ και σε κάποιες περιπτώσεις παράγουν ενημέρωση και μάλιστα με τον τρόπο που το κάνουν τα ίδια τα Μέσα Ενημέρωσης. Π.χ. συχνά διασταυρώνονται οι πληροφορίες που πρόκειται να δημοσιευτούν ή και περιλαμβάνουν συνδέσμους με τις πηγές των πληροφοριών αυτών, συνήθως χωρίς να φιλτράρουν την ενημέρωση (όπως γίνεται κατά κόρον από τα παραδοσιακά ΜΜΕ).
Η ελληνική «μπλογκόσφαιρα» αντικατοπτρίζει εν πολλοίς την ελληνική κοινωνία με τις ιδεολογικές αντιλήψεις, εμμονές και φοβίες της. Όμως, εκεί ανάμεσα στα πολλά αναμασήματα του πολιτικά, κοινωνικά και εθνικά ορθού υπάρχουν πολύτιμες ψηφίδες σκέψης. Προβάλλονται πολλά θέματα τα οποία ξεφεύγουν από το ραντάρ των ΜΜΕ και καταγράφονται εναλλακτικές προσεγγίσεις σε γνωστά θέματα που εμπλουτίζουν τον στοχασμό. Η αλήθεια επίσης είναι ότι κυκλοφορεί πολλή χολή στην ελληνική «μπλογκόσφαιρα. Ο απαλλαγμένος από τους ασφυκτικούς νόμους περί Τύπου κυβερνοχώρος φιλοξενεί σήμερα τον πιο ζωντανό διάλογο στη χώρα. Με τις υπερβολές του και τις κακίες του. Αλλά επίσης και με τα διαμάντια του. Και όποιος έχει κρίση ξεχωρίζει εύκολα την ήρα από το στάρι. 'Ενα είναι το σίγουρο, πως τα blogs και οι bloggers άλλαξαν το τοπίο!

1 σχόλιο:

Meropi είπε...

Φλούφλη μου,
τελικά ούτε εγώ ταιριάζω με το προφίλ του blogger. Είμαι γυναίκα και μάλιστα πολύ άνω των 30, εδώ κοντεύει ο γιος μου 30 (είναι 27 ετών).
Πάντως έχω βρει διαμάντια στη μπλογκόσφαιρα και βούρκο φυσικά (αλλά τον τελευταίο δεν τον διαβάζω).
Υ.Γ. Φλούφλη μου την ώρα που άφησες το τελευταίο σου σχόλιο στο ιστολόγιο μου ετοιμαζόμουν να ανεβάσω καινούργια ανάρτηση. Περιέλαβα λοιπόν σ' αυτήν και κάτι από το άρθρο του Μανδραβέλη, στο οποίο με παρέπεμπες. Ευχαριστώ

Τούτη η δίψα δε σβήνει τούτη η μάχη δε παύει...

Τούτη η δίψα δε σβήνει τούτη η μάχη δε παύει...