Τετάρτη, 22 Ιανουαρίου 2020

ΕληνοΤουρκικά και η ελληνική απάθεια

Ἐκ τοῦ κατὰ Λουκᾶν εὐαγγελίου τὸ ἀνάγνωσμα. Πρόσχωμεν!

Η Τουρκία προβαίνει σε γεωτρήσεις στο οικόπεδο τάδε της Κυπριακή ΑΟΖ. Το τούρκικο πολεμικό ναυτικό εμποδίζει έλληνες ψαράδες να πλησιάζουν τα Ίμια. Το τούρκικο Λιμενικό κλέβει δίκτυα ελλήνων ψαράδων. Τούρκικη φρεγάτα διεμβολίζει ελληνική. Η Τουρκία συνάπτει συμμαχίες με Λιβύη καταπατώντας δικαιώματα ελληνικών νησιών. Η Τουρκική αεροπορία παραβιάζει το ελληνικό FIR….

Κι εμείς; Διαμαρτυρίες, Επιστολές, τηλεφωνήματα, παρεμβάσεις σε διεθνείς οργανισμούς και φόρα. Καθολικώς Διαμαρτυρόμενοι εν ολίγοις. Ας κάνουμε κι εμείς κάτι επιτέλους. Τι;


Ας περιορίσουμε τα ταξίδια και τις αθρόες επισκέψεις στην Τουρκία και την Κωνσταντινούπολη ειδικώς για κάποιους μήνες. Ας κάνουμε δύσκολη τη ζωή των Τούρκων φορτηγατζήδων στο Τελωνείο Έβρου με αλλεπάλληλους ελέγχους και ελεγχόμενη καθυστέρηση. Ας περιορίσουμε την εισαγωγή Τούρκικων προϊόντων. Ας σταματήσουμε τη διέλευση μέσω των οδοφραγμάτων στα κατεχόμενα εδάφη της Κύπρου για λόγους αναψυχής, χαρτοπαιγνίου κά. Ας κάνουμε κάτι λοιπόν γιατί, θαρρώ πως, αυτή μας η απάθεια είναι που μερακλώνει τους Τούρκους να είναι θρασείς.

Πέμπτη, 19 Δεκεμβρίου 2019

Κάνω ότι κάνει και η γειτόνισσα από το απέναντι μπαλκόνι;


Με ρωτούν φίλοι και γνωστοί «πώς περνάς τη μέρα σου τώρα που είσαι συνταξιούχος, τι κάνεις καθημερινά, πώς διαθέτεις το χρόνο σου;». Τους απαντώ κι εγώ «κάνω ότι κάνει και η γειτόνισσα από το απέναντι μπαλκόνι».



Κάθε πρωί ξυπνώ γύρω στις 7.15 (ας όψεται η καμπάνα της διπλανής εκκλησίας γι αυτό, η οποία μπορεί να βαρά και 40 φορές το ρυθμό, πράγμα που δεν έχω καταλάβει γιατί; Υποτίθεται πως το κτύπημα της καμπάνας είναι για να ειδοποιήσει τους πιστούς και όχι να τους εκνευρίσει –αναφέρομαι στο παρατεταμένο χτύπημα που είναι και ηλεκτρονικό. Αλλά ΘοῦΚύριεφυλακὴν τῷ στόµατί µου καὶ θύραν περιοχῆς περὶ τὰ χείλη μου). Πλένομαι, ντύνομαι και ετοιμάζω τον καφέ στο μπακιρένιο μπρίκι. Φυσικά δε κάνω αυτό που έκαναν οι γυναίκες οι παλιές που ρουφούσαν από τις πίκρες, για να βγαίνουν μέσα απ’ τις χαρές. Ούτε μου παίρνει τρεις ημέρες και τρεις νύχτες να ετοιμάσω τη φωτιά για να δω μέσ’ στο φλιτζάνι… Μόλις λοιπόν φουσκώσει και δημιουργείται το καϊμάκι (δε σας λέω τι καφέ πίνω που καν σκάσετε…) το αδειάζω στην κούπα (κουπάτο Λουμίδη προτιμώ) και ανάβω το τσιγαράκι. Μα τι λέω, αφού δεν καπνίζω, δεν κάπνισα ποτέ…
Γουλιά γουλιά τον πίνω, μα της καρδιάς μου τις φωτιές με τίποτα δεν σβήνω (όπως τραγουδούσε κι ο Σώτος) και  ταυτόχρονα ρίχνω κλεφτές ματιές στο μπαλκόνι της απέναντι να δω τι κάνει. Τελειώνω τον καφέ και βγαίνω στη βεράντα να πάρω σβάρνα να καθαρίσω τα κάγκελα (αφού το κάνει κι η γειτόνισσα στο απέναντι μπαλκόνι). Καθημερινή δουλειά με κρύο ή με καύσωνα. Βγάζω τα μαξιλάρια, σεντόνια, κουβέρτες και τα τινάζω (αφού το ίδιο κάνει και η γειτόνισσα στο απέναντι μπαλκόνι∙φυσικά με τρόπο συντονίζομαι να μη τινάξω και να -λέμε τώρα- λερώσω τη δική της βεράντα). Τελειώνω και με το τίναγμα και με τη σκούπα καθαρίζω και μετά σφουγγαρίζω τη βεράντα (αφού το ίδιο κάνει και η γειτόνισσα στο απέναντι μπαλκόνι). Έτσι ολοκληρώνω τις …εξωτερικές δουλειές (για τις εσωτερικές δουλειές δε σας λέω …αφού δε βλέπω και δε με βλέπει η γειτόνισσα από το απέναντι μπαλκόνι).
Κοιτάζω το μενού (ναι, έδωσα εντολή στην οικογένεια να μου έχει έτοιμο το μενού της εβδομάδας∙εμ τι, πάιζουμε;). 
Αν χρειαστεί, βγαίνω έξω για ψώνια (όχι δεν ντύνομαι με τα καλά μου γιατί στα ψώνια δε συναντώ τη γειτόνισσα από το απέναντι μπαλκόνι∙ίσως στέλνει τον άντρα της για τα ψώνια. Για να είμαι ειλικρινής, δε ξέρω αν έχει άντρα…).
Γυρίζω σπίτι και ανοίγω το λαπ τοπ για να βρω συνταγή (τον Πετρετζίκη δεν τον έχω και σε πολύ εκτίμηση γιατί προτείνει συνταγές-αχταρμάδες, χαρμάνι σε λέω, ενώ εμένα μ’ αρέσουν τα παλιά παραδοσιακά φαγητά, αμόν τη γιάγια, που λεν κι οι Πόντιοι). Φυσικά δε ξέρω τι προτιμά και πώς μαγειρεύει η γειτόνισσα από το απέναντι μπαλκόνι. Νοου πρόπλεμ, καθώς Περί ορέξεωςκολοκυθόπιτα (ή κυπριαστί, κολοκοτή). Ένα είμαι σίγουρος, πως μαγειρεύομαι πάνω κάτω τη ίδια ώρα (αφού ακούω να λειτούργει και ο απορροφητήρας της γειτόνισσας από το απέναντι μπαλκόνι).
Την τηλεόραση δεν την ανοίγω για τα πρωινάδικα (όπως κάνει η γειτόνισσα από το απέναντι μπαλκόνι, αφού την ακούει πόσο δυνατά την ανοίγει). Προτιμώ το ραδιόφωνο και δη το Δεύτερο…με τα τραγούδια της παρέας…, όπως με παροτρύνει κι η Ελευθερία Αρβανιτάκη.

Μ’ αυτά και με τούτα, πάει το πρωινό, έρχεται το μεσημέρι και μαζεύεται η οικογένεια. Από δω και πέρα, ίσα με το βράδυ, κάνουμε διαφορετικά με τη γειτόνισσα από το απέναντι μπαλκόνι.
Ρε σεις, τελικά μήπως τελικά, η γειτόνισσα από το απέναντι μπαλκόνι, καθημερινά κάνει ότι κάνω εγώ;

Δευτέρα, 23 Σεπτεμβρίου 2019

Επίσημα και …ανεπίσημα


   Αυτό το επίσημα και ανεπίσημα έχει καθιερωθεί σε πολλές περιπτώσεις, ακόμα και στις …εποχές. Τι εννοώ; 1 Σεπτέμβριου οι περισσότεροι ευχόμαστε «καλό φθινόπωρο» μιας και ο Σεπτέμβρης είναι ο πρώτος μήνας του Φθινοπώρου. Ανεπίσημα βεβαίως. Γιατί, από πλευράς Αστρονομίας, σήμερα το πρωί της  Δευτέρας 23 Σεπτεμβρίου 2019 -και ακριβώς στις 10:51 ώρα Ελλάδας- μπαίνει και επίσημα το φθινόπωρο στην Ελλάδα (σε όλο το βόρειο ημισφαίριο). Αντίθετα, στο νότιο ημισφαίριο ξεκινά η άνοιξη.
   Τι συμβαίνει λοιπόν κατά την ισημερία; Ο Ήλιος λάμπει κάθετα πάνω από τον Ισημερινό της Γης, με τη διάρκεια της ημέρας και της νύχτας να είναι περίπου ίδια σε οποιοδήποτε σημείο της γήινης επιφάνειας. Η ισημερία συμβαίνει στις 20 Μαρτίου και 22 Σεπτεμβρίου.
   Στο βόρειο ημισφαίριο η νύχτα θα μεγαλώνει συνεχώς έως το χειμερινό ηλιοστάσιο του Δεκεμβρίου. Στη συνέχεια, η ημέρα μικραίνει και η νύχτα μεγαλώνει, ώσπου η νύχτα να φθάσει στο ζενίθ της κατά το χειμερινό ηλιοστάσιο της 22ας Δεκεμβρίου. Το αντίστροφο θα συμβαίνει στο νότιο ημισφαίριο
  Τόσο οι ισημερίες όσο και τα ηλιοστάσια συμβαίνουν από δύο φορές τον χρόνο και σηματοδοτούν την έναρξη των εποχών του έτους.
   Η «ίση μέρα - ίση νύχτα», όταν δηλαδή o Ήλιος φτάνει στα ισημερινά σημεία, συμβαίνει μόνο στους τόπους που βρίσκονται ακριβώς πάνω στον γήινο Ισημερινό. 

Στο βίντεο της NASA, η εναλλαγή των εποχών από το Διάστημα. Οι ισημερίες και τα ηλιοστάσια είναι εμφανή.

Τρίτη, 10 Σεπτεμβρίου 2019

Μαντήλες, μπούρκες, μαύροι και ο Γουάκο


Η παρακάτω ιστορία είναι αληθινή και αφορά σε εσάς που μιλάτε για μαντήλες έξω από τα σχολειά, που φοβάστε πως θα αφαιρέσουν τις εικόνες από τα δικαστήρια και τις σχολικές αίθουσες, που τρομάζετε με την μπούρκα, που κομπλάρετε μπροστά σε μαύρους (αυτό το έγχρωμος δεν το καταλαβαίνω) κλπ.



Ο εγγονός μου πάει παιδικό σταθμό. Από τα μισά της περσινής χρονιάς ανέφερε ένα ‘’γουάκο”, ο γουάκο έτσι, ο γουάκο αλλιώς, ο γουάκο είπε, ο γουάκο έκανε… Λέγαμε …παιδιάστικη ορολογία. Ώσπου ανακαλύψαμε (τρόπος του λέγειν) πως γουάκο είναι ένας συμμαθητής του, ένα μαυράκι, που ήρθε πράγματι στη τη μέση της χρονιάς και που οι γονείς του ήρθαν από την Πάτρα. Ο μελαμψός Γουάκο λοιπόν από την Πάτρα. Αυτό ήξερε ο εγγονός μου, αυτό μας έλεγε ο εγγονός μου. Δεν είπε ποτέ …ήρθε ένα μαυράκι στο τμήμα μου, ο Γουάκο, από την Πάτρα. Απλά …ήρθε ο Γουάκο. Έτσι απλά. ….Ανακαλύψαμε επίσης πως ο Γουάκο είναι υιοθετημένος και μάλιστα και οι δυο γονείς τους είναι λευκοί!

Οι παππούδες μας στην Κύπρο, φορούσαν βράκες. Λέτε να έκρυβαν βόμβες από κάτω; Οι γιαγιάδες μας φορούσαν μαντήλα. Λέτε να ήσαν κρυφές …τζιχαντίστριες. Οι ιερωμένοι φοράνε ράσα. Λέτε κι αυτοί να είναι ζωσμένοι με εκρηκτικά; Ποιος οίδε;

Τετάρτη, 24 Ιουλίου 2019

i ELLADA aniki ΣΤΟΥΣ …ellinares της

Προσπάθησα να διαβάσω χτες σε ελληνικό προφίλ στο fb, ελληνικό κείμενο από έλληνα γραμμένο, και όχι απλά έλληνα αλλά ellinara, απ’ αυτούς που βροντοφωνάζουν  h makedonia einai mono elliniki”, ή …“ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ ΠΟΤΕ ΔΕ ΘΑ ΓΙΝΟΥΝ ΑΔΕΛΦΙΑ ΜΑΣ” ή “καλος τουρκος είναι ο νεκρος τουρκος” και άλλα πολλά μαργαριτάρια. Ομολογώ πως δυσκολεύτηκα πάρα πολύ. Χρειάστηκα και τη βοήθεια του αυτόματου μεταφραστή της Google (google translate) αλλά εις μάτην. Ξανακοίταξα το προφίλ του υπογράφοντος τη σχετική ανάρτηση, μπας και έκανα λάθος για την καταγωγή τους αλλά φευ, ήταν έλληνας (με την ευρεία έννοια του όρου) ο οποίος αποφοίτησε από το τάδε ελληνικό γυμνάσιο-Λύκειο, σπούδασε και αποφοίτησε από τη δείνα Σχολή του τάδε ελληνικού Πανεπιστημίου, άρα τῆς ἠμετέρας παιδείας μετέχων, αλλά…. μπαη δε γουεη, είμαι σίγουρος πως ο Γεώργιος Μπαμπινιώτης θα βγάζει συνεχώς εξανθήματα του δε Έλληνα φιλόλογου και γλωσσολόγου Αχιλλέα Τζάρτζανου τα κόκκαλα θα τρίζουν. Μπορώ να υποθέσω πως ετούτος ο γράφων τη σχετική ανάρτηση, από τα φιλολογικά μαθήματα έκανε κοπάνα, αλλά μου είναι λιγάκι δύσκολο να το πιστέψω.



Τι να φταίει λοιπόν; Το πληκτρολόγιο του που δε “γράφει” ελληνικά –δεν έχει ελληνικούς χαρακτήρες; Πως είναι οπαδός της τελείως ατονικής γραφής; Πως δεν ανακάλυψε το ειδικό πλήκτρο που μετατρέπει τα Κεφαλαία σε Μικρά; Πως τα πτυχία του τα πήρε …ταχυδρομικά; Pos είναι ΟΠΑΔΟΣ μιαs eleftheris παγκοσμιας και ΑΝΑΜΕΙΚΤΗΣ γραφης με ellinikous και ΛΑΤΙΝΙΚΟΥΣ χαρακτήρες; Μήπως εν τέλει, είναι μέλος μιας παγκόσμιας σπείρας η οποία προωθεί ένα νέο λεξικό, ένα νέο αυτόματο μεταφραστή;
Ενιγουει, απ’ όλ’ αυτά τείνω να καταλήξω στο τελευταίο. Αλλιώς δεν υπάρχει εξήγηση.


ΥΓ. Δεν αναφέρθηκα καθόλου σε ορθογραφικά -ή ανορθογραφικά- λάθη γιατί αυτά ανθρώπινα ή και ...θεϊκά είναι. Ακόμα και ο …Δαίμων του Τυπογραφείου δικαιούται σε λάθη!


Τούτη η δίψα δε σβήνει τούτη η μάχη δε παύει...

Τούτη η δίψα δε σβήνει τούτη η μάχη δε παύει...