Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Φωτογραφία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Φωτογραφία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 22 Δεκεμβρίου 2015

Δια γυμνού οφθαλμού

Εσύ κι εγώ... ή ...η αγάπη είναι γύρω μας


Πέμπτη 15 Ιουλίου 2010

Η φωτογραφία από το ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟ της 15ης Ιουλίου 2010 και η λεζάντα.


Το πανό έχει αναρτηθεί στο κεντρικότερο εμπορικό σημείο της Λεμεσού, στον Πεντάδρομο. Και δεν διαφέρει από εκείνο το παλιό στους τοίχους: Την Ελλάδα θέλουμε κι ας τρώγωμεν πέτρες... Κι ας μας έχουν ξεγραμμένους οι νεοέλληνες του Κολωνακίου. (φωτογραφία: Yiorgos Eressios)

Σάββατο 23 Ιανουαρίου 2010

Παρέπλευρες ...απώλειες του σεισμού

Η φωτογραφία είναι από την εφημερίδα ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ του Σαββάτου 23 Ιανουαρίου και είναι εκπληκτική, η δε λεζάντα που τη συνοδεύει, συγκλονιστική!




"Ορφανά του σεισμού στην Αϊτή περιμένουν στο αεροδρόμιο του Πορτ-ο-Πρενς στην Αϊτή, προτού μεταφερθούν στη Γαλλία για υιοθεσία".
Ότι κακό και να γίνει στον κόσμο τούτο, αυτά που την πληρώνουν πάντοτε είναι τα παιδιά. Φυσικά και οι φτωχοί, οι κατατρεγμένοι από θεούς και ανθρώπους αυτοί που δεν έχουν στον ήλιο μοίρα. Αλλά κυρίως τα παιδιά. Είτε πόλεμοι, είτε αρρώστιες, είτε φυσικές καταστροφές, είτε ανέχεια, είτε φτώχια, τα παιδιά είναι σε πρώτο πλάνο. Φρικιαστικές εικόνες με παιδιά σκοτωμένα, σακατεμένα, άρρωστα, καταπιεσμένα σωματικά και σεξουαλικά, ψυχικά άρρωστα, ορφανά, εγκαταλελειμένα ή προς πώληση. Τούτα εδώ τα ορφανά ας είναι τα τυχερά, αφού θα καταλήξουν στη Γαλλία για υιοθεσία. Τουλάχιστον έτσι ας ελπίσουμε γιατί ο βρώμικος μας κόσμος είναι τόοοσο βρώμικος που φοβάμαι μην καταλήξουν στα αδυσώπητα χέρια χειρούργων-χασάπηδων-εμπόρων που σκοπό έχουν την εμπορία ανθρώπινων οργάνων. Γιατί έχει προκαλέσει ιδιαίτερη ανησυχία και η μυστηριώδης εξαφάνιση παιδιών από νοσοκομεία της χώρας, γεγονός που ενισχύει τους φόβους για την πιθανότητα παράνομων υιοθεσιών.

Πέμπτη 1 Ιανουαρίου 2009

Η άλλη έκδοση της ...ζαρτινιέρας



Τα συγχαρητήρια στο Δήμο Ν. Ιωνίας στην Αθήνα ή όταν η εξουσία έχει φαντασία!

Σάββατο 25 Οκτωβρίου 2008

Χίλιες λέξεις για μια φωτογραφία


Λένε –το τετριμμένο- πως μια φωτογραφία ισοδυναμεί με χίλιες λέξεις. Εγώ θα χρησιμοποιήσω λιγότερες, φυσικά, από χίλιες λέξεις για να περιγράψω τη φωτογραφία!
Ξεκινώντας από την κυρία. Πολλά μπορεί να υποθέσει κανείς από την έκφραση του προσώπου και τη θέση των χεριών της.
  • Κοιτάει τον καθρέφτη και τρομάζει από τις πολλές ρυτίδες στο πρόσωπό της.
  • Ανακαλύπτει ότι έχει τριχόπτωση και προσπαθεί να συγκρατήσει- με τα χέρια- το υπόλοιπο της κόμης της.
  • Την έχουν πιάσει, οι γνωστές κυρίως για τις γυναίκες, ημικρανίες.
  • Μόλις της ανακοινώθηκε, από το αφεντικό της, η απόλυσή της.
  • Έμαθε πως ο γιος της είναι γκέι.
  • Μόλις τώρα θυμήθηκε πως ξέχασε το φαγητό στην αναμμένη κουζίνα.
  • Ανακάλυψε πως βλέπει πολύ καλά και πως τζάμπα φορούσε γυαλιά.
  • Κρύβει τις ρίζες των μαλλιών της οι οποίες έχουν ξεβάψει.
  • Μόλις έμαθε την απόλυση Ρουσσόπουλου.
  • Τίποτε απ' όλ' αυτά;


Τι να παριστάνει άραγε η …καμπύλη;

  • Την κατρακύλα στην οποίαν έχει πέσει η πολιτική ζωή στην Ελλάδα και οι έλληνες πολιτικοί;
  • Την πτώση της δημοτικότητας των πολιτικών;
  • Την πτώση του συνδικαλιστικού κινήματος λόγω της αναξιοπιστίας των συνδικαλιστών;
  • Την πτώση την ηθικής και του ηθικού όλων ημών;
  • Την πτώση της εμπιστοσύνης των πολιτών απέναντι στους θεσμούς;
  • Την πεσμένη ψυχολογία των πάντων έναντι πάντων;
  • Την πτώση της τιμής του πετρελαίου θέρμανσης;
  • Την κατηφόρα που πάντοτε ακολουθεί μιαν ανηφόρα, δηλ. το αίσθημα της αισιοδοξίας; Το καρδιογράφημα του παππού;
  • Ένα σεισμογράφημα;
  • Την ηθική κατάπτωση και την πολιτική κατρακύλα του πρώην κυβερνητικού εκπροσώπου;
  • Την κατακόρυση πτώση του αριθμού των υπό κατάληψη σχολείων;
  • Την κατρακύλα της ...αγίας φήμης του ηγουμένου Βατοπεδίου.
  • Τίποτε απ' όλ' αυτά;

Πέμπτη 9 Οκτωβρίου 2008

Περιμένοντας τη σειρά ή αναδουλειές;



Σσσσσσσ. 'Οχι, όχι δεν είναι πτώμα που περιμένει ...υπομονετικά τη σειρά του. Ο κυρ Στέλιος είναι, κάπου στην παλιά Λευκωσία, που αφέθηκε για λίγο στην αγκαλιά του Μορφέα. Βλέπετε η δουλειά του είναι μακάβρια μα και κουραστική συνάμα.

'Η μήπως αυτή την εποχή υπάρχουν αναδουλειές; Καλοκαίρι γαρ, ποιος αδειάζει να ...πεθάνει;

Δευτέρα 29 Σεπτεμβρίου 2008

'Ενα ...τραγούδι απ' τ' Αλγέρι


'Οχι, αυτή δεν είναι η κανονική μου στολή, δεν ντύθηκα για το καρναβάλι. Εξάλλου εδώ στην πατρίδα μου, τ' Αλγέρι, δεν γιορτάζουμε το Καρναβάλι. Αυτά είναι για σας, τους άπιστους.

'Οχι, δεν παντρεύομαι σήμερα. Εξάλλου είμαι πολύ μικρός για παντρειά. Φυσικά ο πατέρας μου, μου βρήκε ποιο κοριτσάκι θα παντρευτώ όταν μεγαλώσω. Συμφώνησε και ο ...πεθερός μου. 'Ετσι κάνουμε εμείς στην πατρίδα μου, τ΄ Αλγέρι. 'Οχι σαν και σας που παντρεύεστε μεγάλοι και μετά χωρίζετε.

Ναι, το καταλάβατε, αργήσατε όμως. Φοράω την παραδοσιακή μου στολή για το τελετουργικό της περιτομής μου, που θα γίνει αύριο, όπως επιβάλλεται στα αγόρια μουσουλμάνους από τον Ισλαμικό Νόμο. 'Οχι σαν και σας που είστε βρώμικοι και το μόνο για το οποίο νοιάζεστε είναι η σωματική σας ηδονή.

Σάββατο 27 Σεπτεμβρίου 2008

Το παράπονο της βάττας

Πανάρχαια η τέχνη της πέτρας στην Κύπρο. Εξάλλου, 32 χλμ από τη Λάρνακα ή 48 χλμ στα νότια της Λευκωσίας δίπλα στο δρόμο Λευκωσίας-Λεμεσού, μπορεί να δει κανείς τον αρχαιολογικό χώρο της Χοιροκιτίας, η οποία ανήκει από το 1998 στον κατάλογο της Παγκόσμιας Πολιτστικής Κληρονομίας της Ουνέσκο. Είναι οικισμός της Νεολιθικής περιόδου και διασώζεται σε καλύτερη κατάσταση απ' ότι οι περισσότεροι οικισμοί της ίδιας περιόδου όχι μόνο στην Κύπρο αλλά και σ΄ολόκληρη την Ανατολική Μεσόγειο...

Δείγματα ...πέτρινης τέχνης

"ποιος χτίστης ξεχασιάρης με ξέχασε εδώ να με δέρνόυν οι αέρηδες και το λιοπύρι" (θα μπορούσε να είναι το παράπονο μιας βάττας ή κούζας)

Πέμπτη 25 Σεπτεμβρίου 2008

Η TVμανία πάει στο βουνό ή το βουνό στην TV

Κάπου, σ' ένα κυπριακό βουνό ...ξεχασμένη


...σε περίπτωση που λείψω για λίγο στο βουνό, για να μη χάσω τις μεσημεριανές εκπομπές...

Τρίτη 23 Σεπτεμβρίου 2008

100...2 πόρτες έεεεχει ηηηη ζωή...(*)

Αποχρώσεις του γαλάζιου





















Αποχρώσεις του καφέ





Αποχρώσεις του πράσινου





Εν...τοιχισμένες














ΥΓ (*) Ο τίτλος της ανάρτησης είναι δανεισμένος από το ομώνυμο τραγούδι του Στέλιου Καζαντζίδη, σε στίχους της μεγάλης Ευτυχίας Παπαγιαννοπούλου.

Δυο πόρτες έχει η ζωή

άνοιξα μια και μπήκα

σεργιάνισα ένα πρωινό

κι ώσπου να 'ρθει το δειλινό

από την άλλη βγήκα

Τούτη η δίψα δε σβήνει τούτη η μάχη δε παύει...

Τούτη η δίψα δε σβήνει τούτη η μάχη δε παύει...