Πώς να χρησιμοποιείτε φράσεις χωρίς νόημα και περιεχόμενο

"Κυρίες και κύριοι, το δυνάμωμα και η επέκταση των δομών, συμβάλλει με τρόπο αποφασιστικό στο να σηματοδοτήσει τις νέες τάσεις και κατευθύνσεις απέναντι στην πρόσκληση των καιρών.
Η επιμέλεια της οργάνωσης και προπάντων, η πραγμάτωση των στόχων που έχουμε θέσει, εγκαινιάζουν μια διεργασία που συμβάλλει στο να τελειοποιήσουμε, τις υπάρχουσες οικονομικές συνθήκες και τα θεσμικά πλαίσια.
Κατά τον τρόπο αυτό, η σταθερή άνοδος στην ποιότητα και την ποσότητα των προσπαθειών μας, εγγυάται την ευρύτερη δυνατή απήχηση ώστε να επεξεργαστούμε,ένα δυναμικό σύστημα αντιμετώπισης των νέων μεγάλων απαιτήσεων του καιρού μας.
Τα ιδεολογικά κριτήρια, όταν συνδυαστούν, καθώς και η αδιάκοπη προσήλωσή μας στην πρακτική της τεκμηρίωσης και ενημέρωσης, συμβάλλει με τρόπο αποφασιστικό στο να σηματοδοτήσει ένα γενικότερο σύστημα πλατιάς συμμετοχής.
Περιττεύει να υπογραμμίσω τη σημασία αυτών των στοιχείων, γιατί το δυνάμωμα και η επέκταση των δομών μας επιβάλλει να αναλύσουμε πολύ προσεκτικά τις βάσεις μιας προοδευτικής μετεξέλιξης.
Κατά τον τρόπο αυτό το ξεκίνημα μιας αποφασιστικής καμπάνιας παίζουν σημαντικό ρόλο για να καθορίσουμε τις νέες συνιστώσες και συντεταγμένες.
Δεν πρέπει όμως να μας διαφεύγει η πλατιά συμμετοχή των λαϊκών μαζών στις σχετικές επεξεργασίες μας υποχρεώνει να προσδιορίσουμε και να καθορίσαμε τους άξονες της μελλοντικής πορείας..."

Πώς σας φαίνονται οι παραπάνω σκέψεις μου και απόψεις; Βαρύγδουπες μήπως ή/και βαθυστόχαστες; Σας κούφανα μήπως; Το φαντάστηκα. Μη μου πείτε πως δε βγάλατε νόημα από το πιο πάνω κείμενο, τις πιο πάνω προτάσεις; Όοοοοχι; Εντάξει, μην ανησυχείτε, δε φταίτε εσείς. Γιατί όντως …δε βγάζουν νόημα. Είναι ασυναρτησίες οι οποίες συμπλέκονται, δημιουργούν μια ...πολιτική μπουρδολογία, αυτήν που ακούμε καθημερινά από πολιτικούς, πολιτικάντηδες και κάθε λογής πολιτικολογούντες στα ραδιόφωνα και στα παράθυρα των τηλεοράσεων. Και να σκεφτείτε ότι για να μπορούν να αρθρώσουν αυτές τις βαρύγδουπες «πολιτικές» προτάσεις, παρακολουθούν πολιτικά σεμινάρια, τους μοιράζονται σημειώσεις, βομβαρδίζονται με e-mails και sms.

Παρακάτω σας παραθέτω ένα τέτοιο φυλλάδιο –μη με ρωτήσετε πού το βρήκα, ε, έχουμε κι εμείς τις ...διασυνδέσεις μας• nickpet το όνομά του, εκκολαπτόμενος πολιτικός στον κεντρώο χώρο των δεξιών εξτρεμιστών της αριστεράς, ο δε παππούς του ήταν βενιζελικός και πολέμησε δίπλα στον Κολοκοτρώνη.

Σύμφωνα με τις …οδηγίες, αρκεί να πάρετε μία φράση από κάθε στήλη, προσοχή, με τη σειρά και …έτοιμη η κατάλληλη μπούρδα, sorry πρόταση. Ας δοκιμάσουμε μαζί, για να πειστείτε (αργότερα θα έχετε όσο χρόνο για να εξασκηθείτε μόνοι σας):

Πάρτε ας πούμε από την πρώτη στήλη την 8η πρόταση «Η πολύμορφη και πλούσια εμπειρία, αλλά και», πάρτε από τη δεύτερη στήλη , ας πούμε την 3η πρόταση «η σταθερή άνοδος στην ποιότητα και την ποσότητα των προσπαθειών μας», από την τρίτη στήλη ας πούμε την 5η πρόταση «εγγυάται την ευρύτερη δυνατή απήχηση ώστε να επεξεργαστούμε» και τέλος από την τέταρτη στήλη την 1η πρόταση «τις υπάρχουσες οικονομικές συνθήκες και τα θεσμικά πλαίσια» και να η πρόταση …ολοκληρωμένη, χωρίς κανένα απολύτως νόημα και περιεχόμενο αλλά που ηχεί όμορφα στα αυτιά των ακροατών: «Η πολύμορφη και πλούσια εμπειρία, αλλά και η σταθερή άνοδος στην ποιότητα και την ποσότητα των προσπαθειών μας εγγυάται την ευρύτερη δυνατή απήχηση ώστε να επεξεργαστούμε τις υπάρχουσες οικονομικές συνθήκες και τα θεσμικά πλαίσια». Ε, τι λέτε; Ξέρω, την ερώτηση την έχετε έτοιμη: τι νόημα έχουν αυτές οι …προτάσεις; Σας απαντώ ευθέως: ακούγονται βαρύγδουπες, «κολλάνε» σε κάθε ερώτηση ή εισαγωγή και δίνουν στον ερωτώμενο ή συνεντευξιαζόμενο την ευκαιρία να σκεφτεί την καθαυτού ερώτηση χωρίς να κομπιάσει, χωρίς να κάνει παύση. Έτσι ο ερωτώμενος ή συνεντευξιαζόμενος φαίνεται να είναι ετοιμόλογος, γνώστης των πραγμάτων και καταστάσεων. Δεν υπάρχουν κενά στο λόγο του, είναι δεινός ρήτορας και κατατροπώνει των ερωτώντα ή το ακροατήριο. Είπαμε, στην σημερινή πλαστική εποχή, εποχή της εικονικής πραγματικότητας το παν είναι το φαίνεσθε. Και οι περισσότεροι από εμάς το γνωρίζουμε και το κατέχουμε το …άθλημα.

Σας αφήνω, καλό διάβασμα και μελέτη. Αποστήθιση χρειάζεται και δεν είναι δύσκολο.

Γιατρός βιασμένων γυναικών

Διάβασα, Είδα, 'Ακουσα και Αντέγραψα από ΤΑ ΝΕΑ. Του Γιώργου Αγγελόπουλου gangel@dolnet.gr

Γυναικολόγος στο Κονγκό, ο δρ Ντένις Μουκουέγκε προβαίνει σε επεμβάσεις αποκατάστασης του κόλπου γυναικών που έχουν πέσει θύματα σεξουαλικής βίας. Πρόσφατα τιμήθηκε για το έργο του με το βραβείο Ούλοφ Πάλμε.

Εδώ και έναν χρόνο, ο δρ Μουκουέγκε δεν κάνει ερωτήσεις στις ασθενείς του από το Νότιο Κίβου. Αρκείται να τις εξετάζει όσο πιο ήπια γίνεται και, όπως ο ίδιος λέει, να τις «επισκευάζει». Να αποκαθιστά, να ξαναρράβει κατεστραμμένα γεννητικά όργανα, να προσπαθεί να ξαναδώσει στις γυναίκες αυτές μια ζωή. Δεν άντεχε άλλο να τις ακούει να αφηγούνται πώς οι βιαστές άνοιξαν τα σωθικά τους με σπασμένα μπουκάλια, με ρόπαλα, με κάννες τουφεκιών. Οι γυναίκες αυτές κατάφεραν να ξεφύγουν, περιπλανήθηκαν στο δάσος, απορρίφθηκαν από την οικογένεια και την κοινότητά τους, στιγματίστηκαν για πάντα με αίμα και ντροπή.
Εδώ και χρόνια, οι γυναίκες στο Κίβου αποτελούν λεία των ενόπλων συμμοριών που στοιχειώνουν τα δάση χωρίς να γίνεται τίποτε για να εντοπισθούν και να συλληφθούν. Ο δρ Μουκουέγκε έθεσε το θέμα σε διεθνές επίπεδο. Το βραβείο του ΟΗΕ που έλαβε στα τέλη του 2008, και το βραβείο Ούλοφ Πάλμε, πριν από λίγες εβδομάδες, δεν αποτελούν μόνο έπαινο για τη δουλειά του, επισημαίνει η βελγική «Λε Σουάρ». Δείχνουν ότι ο κόσμος αρχίζει επιτέλους να συνειδητοποιεί την απόλυτη φρίκη που επικρατεί στις περιοχές αυτές του Κίβου, όπου η κοιλιά των γυναικών έχει μετατραπεί σ΄ ένα νέο πεδίο μάχης. Οι γυναίκες είναι εκεί οι στυλοβάτες των κοινοτήτων και, όταν οι συμμορίες τούς επιτίθενται, οι χωρικοί φεύγουν. Έτσι η γη «απελευθερώνεται» για να εξορυχθεί κασσίτερος και κολτάν...
Γιος ενός πάστορα του Μπουκάβου, πρωτεύουσας του Νότιου Κίβου, τρίτος μιας οικογένειας με εννέα παιδιά, ο Ντένις Μουκουέγκε σπούδασε ιατρική στο Μπουρούντι. Άρχισε να εργάζεται στο Λεμέρα, ένα προτεσταντικό νοσοκομείο στο Νότιο Κίβου και, όταν αυτό καταστράφηκε, το 1996, στον πρώτο πόλεμο του Κονγκό, ο δρ Μουκουέγκε εγκαταστάθηκε στο Πάνζι, το μεγάλο δημόσιο νοσοκομείο του Μπουκάβου. Τα θύματα σεξουαλικής βίας έφταναν εκεί κατά εκατοντάδες. Οι γυναίκες αυτές περιφέρονταν σαν παρίες στην πόλη και στο νοσοκομείο οι άλλοι ασθενείς τις περιφρονούσαν. Ο δρ Μουκουέγκε εκπαιδεύθηκε τότε στην τεχνική της κολπικής αποκατάστασης, που εφαρμοζόταν ώς τότε μόνο στην Αντίς Αμπέμπα. Στη συνέχεια μύησε σ΄ αυτές τις πολύ ευαίσθητες επεμβάσεις νοσηλεύτριες, μαίες και άλλους γιατρούς του Πάνζι. Σήμερα το νοσοκομείο έχει μια εξειδικευμένη υπηρεσία που κάνει επεμβάσεις σε 10 γυναίκες την ημέρα και περιθάλπει άλλες 500 που περιμένουν την επέμβαση. Ο δρ Μουκουέγκε λέει στη δημοσιογράφο της «Λε Σουάρ» ότι η μεγαλύτερη χαρά του είναι να «επισκευάζει» μια γυναίκα και να της επιτρέπει έτσι να ξαναρχίσει τη ζωή της• και η μεγαλύτερη απελπισία του είναι να βλέπει ασθενείς του να επιστρέφουν μερικούς μήνες αργότερα, έχοντας πέσει και πάλι θύματα σεξουαλικής βίας.

Και γυρνάμε στα δικά μας, στα ευρωπαικά, στα αμιγώς ελληνικά. Εδώ στην Ελλάδα, μα φυσικά και δε βιάζουμε τις γυναίκες• τι σκατά, πολιτισμένο κράτος είμαστε. Απλώς, τις εξοντώνουμε με κάθε τρόπο. Το ξέρει καλύτερα η …Μαίρη Παναγιωταρά (όχι Παναγιωταρέα, αυτή καλά την έχει κι ας μην την εκλέξανε καθηγήτρια). Εμείς τις φορτώνουμε όοοολες τις δουλειές του σπιτιού, της ανατροφής των παιδιών μας, της «δασκάλας» των παιδιών μας, της εργαζόμενης και συνεισφερούσης στο οικογενειακό εισόδημα και άλλα πολλά. Τη μεταχειριζόμαστε ως ερωτικό «αξεσουάρ» και «αντικείμενο», ως «συνοδό», ως πόρνη… Έρχεται τώρα και η απόφαση- βόμβα του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου η οποία, μέσω Βρυξελλών, τους ρίχνει και μία καμπάνα με αυξήσεις στα όρια συνταξιοδότησης από 5 έως 15 έτη. Το μέτρο αυτό θα ισχύσει για 140.000 (ο αριθμός ποικίλει) γυναίκες που απασχολούνται στο Δημόσιο, τον Στρατό και τα Σώματα Ασφαλείας. Η απόφαση θα προβλέπει την εξομοίωση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης ανδρών και γυναικών στο Δημόσιο, την οποία θα εκτελέσει η κυβέρνηση με πιθανότερο σενάριο η εξίσωση να γίνει σταδιακά και σε βάθος χρόνου, αρχίζοντας το 2013. Η αναμενόμενη καταδικαστική απόφαση οδηγεί σε πλήρη ανατροπή του ασφαλιστικού καθεστώτος για τις κατηγορίες γυναικών στο Δημόσιο που συνταξιοδοτούνται πρόωρα και προκαλεί έντονες αντιδράσεις. Ένας γιατρός Μουκουέγκε ή με οποιοδήποτε άλλο όνομα, θα βρεθεί για τις εργαζόμενες γυναίκες εδώ στην πολιτισμένη Ευρώπη;

Γιορτάσαμε την 25η Νοέμβρη 1821 ή μήπως τα 'χω χαμένα;

25 Νοέμβρη 1821. Τότε που μια ομάδα φοιτητών, ντυμένοι άλλοι τσολιάδες και άλλοι με χλαίνες, τα έβαζαν με το Μουσολίνι κατά του τούρκικου φασισμού και του χουντικού ιμπεριαλισμού. Που αργότερα , αυτή η ομάδα των μελών της Φιλικής Εταιρείας, από δυο έγιναν τρεις και στο τέλος κατέληξαν χίλιοι δεκατρείς. Αφού έδωσαν το νενομισμένο όρκο μπροστά στη σημαία της επανάστασης (την οποίαν φύλαγαν τα μέλη της ΠΑΣΠ) -αναφωνόντας "ή ταν ή επί τας"- στα βουνά της Πίνδου με τις ευλογίες του Π.Π. Γερμανών, με οπλαρχηγούς τον Κωλέττη -τον οποίον πολεμούσε ο Κολοκοτρώνης για να του πάρει την εξουσία- μαζί με τον Άρη Βελουχιώτη και τον Αλ. Παναγούλη, έτρεψαν σε φυγή τους Ιταλούς από το Σούλι και τα Ψαρά, κατάσφαξαν χιλιάδες τούρκους μεχμετζίκ στα αλβανικά σύνορα, εκεί στα κακοτράχαλα τα βουνά, με όπλο το σουραύλι κι έναν ζουρνά (και τότε οικονομική κρίση υπήρχε και η χώρα μας ήταν υπό επιτήρηση• τα αφεντικά άλλαξαν, απλώς). Τότε που σύσσωμος ο καταπιεζόμενος από τα φορολογικά μέτρα της Ενωμένη Ευρώπης λαός μας, μετέτρεψε τη σπίθα πυρκαγιά και σε πέλαγος τη στάλα... Τα παιδιά της Ελλάδος τα παιδιά, παρέταξαν τα σπαθιά τους απέναντι στο τανκ που εντολή πήρε από τον Μπερλουσκόνι να σπάσει την πύλη του Αξιού, στο κρησφύγετο στα στενά των Θερμοπυλών ώσπου ο Εφιάλτης έδειξε το δρόμο στους Ιρανούς για να κατασκευάσουν αγωγό πετρελαίου και να σπάσουν το εμπάργκο του Αλή πασά των Ιωαννίνων που μόνη έγνοια είχε να εκδιώξει τους αλπινιστές εισβολείς εξ Ιταλίας ορμώμενοι, δεξί χέρι της ξενοκίνητης χούντας των συνταγματαρχών. Εκεί που ο Αθανάσιος Παπαφλέσσας με τους τριακόσιους της Βουλής του Λεωνίδα -και κάτι λίγους τσολιάδες από το Προεδρικό Τάγμα του Εθνικού Κήπου- φώναζαν με ντουντούκες «Κάτω η Χούντα του ΠαΣοΚ, λευτεριά στους φυλακισμένους του Γκουαντάναμο» και ορμώντας κατά των γερμανοιταλών εισβολέων με δόρατα, σπαθιά και τη σάρισα, υπό την αρχηγία του Μεγαλέξανδρου, καβάλα στον Ψαρή (αφού οι σκοπιανοί διεκδικούν ακόμη και τον Βουκεφάλα). Τα βουνά και τα λαγκάδια αντιλαλούσαν «Ψωμί, παιδεία, Ελευθερία» από τους ακρωτηριασμένους από τα κρυοπαγήματα φαντάρους μας, ενώ η Σοφία Βέμπο φώναζε «Αέρα» για να φουσκώσουν τα πανιά των Ελλήνων του Αγαμέμνονα, ο οποίος έτοιμος ήταν για την εκστρατεία του στη Αία, για να παραλάβει και να επιστρέψει το Χρυσόμαλλο Δέρας στο Νέο Μουσείο της Ακρόπολης;;;;;;;;;;;;;;;;

Ωχ, μα τί λέωωωω ο τρελός; Όχι, δεν είμαι πιωμένος -εξάλλου ένα ουζάκι στα …τέσσερα τι μπορεί να σου κάνει• το μυαλό δε μπορεί να σαλέψει. Όχι, δεν είμαι υπό την επήρεια ουσιών ή οινοπνευμάτων• ούτε καν …εξωτικών πνευμάτων. Όχι, δε μασώ φύλλα δάφνης αλλ’ ούτε εισπνέω καπνό σαν την Πυθία• ούτε καν καπνιστής δεν είμαι. Τα ‘χω τετρακόσια -εντάξει, μια επίσκεψη από τον Alzheimer την είχα προ καρού, οπότε τάχω ...350- και πνευματική άνοια ακόμη δεν έχω. Δεν είμαι εμπύρετος και δεν έχω κάποιο άλλο παθολογικό ή ιολογικό σύμπτωμα. Απλώς τα ‘χω λίγο …μπερδεμένα. Τόσες εθνικές γιορτές γιορτάζουμε -τόσες εθνικές ήττες θάλεγαν οι πικρόχολοι- (25 Μάρτη, 28 Οκτώβρη) και αν προσθέσουμε και 2-3 άλλες σχολικές αργίες (17 Νοέμβρη, Τριών Ιεραρχών κ.ά.) συν τη γιορτή του πολιούχου ή της απελευθεύρωσης της πόλης, ε δύσκολο το ‘χει ένα μυαλό να μπερδευτεί; Και αν μπερδεύεται το δικό μου μυαλό, τι να πει το υπό …κατασκευήν μυαλό ενός παιδιού. Προετοιμασίες γιορτών, εκδηλώσεις, παρελάσεις, ομιλίες, καταθέσεις στεφανιών και άλλα σχετικά. Ουφ, κουράστηκα. Αλλά δεν είναι μόνο αυτό, μπερδεύτηκα. Και απορίαν έχω: γιατί γιορτάζουμε τόοοσες πολλές γιορτές. Ακόμα, γιατί να έχουμε δύο εθνικές γιορτές (στην ιδιαίτερή μου πατρίδα, προσθέστε άλλες κάνα δυο ακόμα εθνικές, όπως η 1η του Απρίλη); Έχω την εντύπωση πως μία είναι αρκετή αλλά και ικανή να μας προκαλέσει εθνικό ρίγος, να μας συγκινήσει, να μας αναπτερώσει το χαμένο ηθικό, να μας …ανεβάσει γενικώς. Και αυτή, πιστεύω πως είναι η γιορτή της 25ης Μαρτίου, της κατά σύμβασην ημερομηνίας έναρξης του απελευθερωτικού αγώνα, της εξέγερσης αυτής που σηματοδότησε την ίδρυση του ελληνικού κράτους. Μία και καλή. Μα νομίζω πως και στις υπόλοιπες χώρες, κάτι παρόμοιο κάνουν. Ε, τι λέτε;

Κομματόσκυλα και οπαδοί

Δεν αντέχω τους κομματικούς. Όχι μόνο δεν τους αντέχω αλλά τους σιχαίνομαι. Δε μ’ ενδιαφέρει αν λέγονται πρασινοφρουροί, ή γαλάζια στρουμφάκια, ή «θρησκόληπτοι» κόκκινοι οπαδοί, ή κι αν βρίσκονται …ΣυΡιζΑ στην Ευρώπη και πόσο μάλλον αυτοί που πάνε χέρι-χέρι με τους ακροδεξιούς. Οι κομματικοί, τα κομματόσκυλα φαίνεται σύμφωνα με ιστορικές πηγές εγκρίτων δημοσιογράφων να καλλιεργούνταν για πρώτη φορά σε πειραματικά θερμοκήπια του κομματικού σωλήνα, με τη κομμάτια άνθρακα, αιθανόλης και πολυχρωμονιλώνης, εμβαπτισμένα σε σιλικόνη για να είναι αδιάβροχα. Δεύτερη και λιγότερο τεκμηριωμένη άποψη υποστηρίζει πως απλά ένα στερημένο πολιτικά στέλεχος βίασε το λαμπραντόρ και γεννήθηκε το πρώτο κομματόσκυλο, το οποίο με τη σειρά του συνουσιάστηκε με τη μαμά του και γέννησαν πολλούς πολλούς απογόνους. Πολλά κομματόσκυλα δύνανται να ανευρεθούν στις τάξεις των συνδικαλιστών, των φιλόπτωχων εκείνων ανθρώπων που έχουν ως αρχή να μην εργαστούν ποτέ, γι' αυτό και αυτοαποκαλούνται "αντιρρησίες εργατικής συνείδησης". Η εύρωστη συνομοταξία των κομματοσκύλων ταυτίζεται με τις επιταγές της μόδας κατά τη δεκαετία του '70, φανερά επηρεασμένη από το κλίμα της εποχής για sex, drugs, zivago and rock & roll. Αρέσκονταν να κατεβαίνουν στους δρόμους φορώντας φαρδιές καμπάνες, χωρίς κουκούλες, έγραφαν συνθήματα στον τοίχο και κρατούσαν τα πλακάτ. Επιστημονικοί κύκλοι ψυχολόγων ερμηνεύουν την πορεία τους ως απωθημένο για την "καλή ζωή" (good life), κάτι που επιβεβαιώνεται από τη μετέπειτα πορεία τους, οικοδομώντας καλαίσθητες βίλλες στην Εκάλη, τα Βριλήσσια και γενικά τα βόρεια προάστεια, ως ελάχιστο φόρο τιμής στην τέχνη της αρχιτεκτονικής.

Δείτε σήμερα τι συμβαίνει. Το οικονομικό επιτελείο της παρούσας κυβέρνησης πήρε κάποια μέτρα -για την ακρίβεια μας …πήρε τα μέτρα- για να βγούμε -έτσι τουλάχιστον μας λένε, αλλά δε μας πείθουν- από την κρίση. Μέχρι πρότινος κανένας κυβερνητικός δεν ήταν διαθέσιμος να βγει και να τα υποστηρίξει -γιατί μάλλον δε θα τα πίστευε ο φουκαρά ή δεν τα θεωρούσε δίκαια. Από χτες όμως δόθηκε εντολή να …ξαμοληθούν όλα τα κομματόσκυλα και να «πείσουν» το λαό για την αναγκαιότητά τους. Μα θα πρέπει πρώτα απ’ όλα να πειστούν οι ίδιοι, να τους πείσουν οι εμπνευστές των μέτρων και μετά να …εκδράμουν στις εκλογικές τους περιφέρειες. Και όμως, αυτοί θα το κάνουν, έστω και με βαριά καρδιά. Σκυλιά με την ουρά στα σκέλια. Αρκούδες να χορεύουν στο ρυθμό του αρκουδιάρη. Βγάζει μια ανακοίνωση το κόμμα -ανεξαρτήτως χρώματος- και οι κομματικοί-οπαδοί, ντε και καλά νοιώθουν υποχρεωμένοι να την υπερασπιστούν, η γη να γυρίσει ανάποδα. Άσε δε που το κόμμα τους εφοδιάζει με σχετικό υλικό με επιχειρηματολογία, για να μην κολλήσουν στα δύσκολα. Πόσες φορές έχουν κυκλοφορήσει τέτοια …φροντιστηριακά χαρτιά. Είναι μέρα μεσημέρι, ντάλα ο ήλιος καίει αλλά το κόμμα ανακοινώνει πως ο καιρός είναι βροχερός; Ε, αυτοί θα βγουν έξω με αδιάβροχο και ομπρέλα. Γιατί είναι σίγουροι πως το κόμμα δε θα κάνει λάθος• το κόμμα κάτι παραπάνω ξέρει .
Οι κομματικοί, δεν έχουν και δεν πρέπει να έχουν βούληση, δεν πρέπει να σκέφτονται, δεν πρέπει να διατυπώνουν αντιρρήσεις, δεν πρέπει να βλέπουν, δεν πρέπει ν’ ακούν άλλους παρά μόνο το κόμμα. Αντίθετα, πρέπει να συμφωνούν, πρέπει να συγκατανεύουν, πρέπει να χειροκροτούν, πρέπει να ακολουθούν. Για να επηρεάσουν και να διαμορφώσουν την Κοινή Γνώμη. Και τι είναι αυτή η Κοινή Γνώμη; Μήπως είναι αυτή που …την Κυριακή των Βαΐων επευφημούσε τον Χριστό στην είσοδό του στην Ιερουσαλήμ. ‘Η εκείνη που μετά από μια βδομάδα αναφωνούσε «Άρον άρον, σταύρωσον Αυτόν»;
Ο κομματικός είναι πιστότερος από πιστό σκυλί και ταυτόχρονα επικινδυνότερος από αυτό. Έχει αχρωματοψία ή επιλεκτική δυσχρωματοψία. Υπάρχουν φυσικά και οι εξαιρέσεις, αυτές που όπως συνηθίζουμε να λέμε, για να επιβεβαιώσουν τον κανόνα. Είναι αυτοί που …οσφραίνονται την περιρρέουσα ατμόσφαιρα και …αλλάζουν έγκαιρα τους χρωματιστούς φακούς επαφής. Βγάζουν αυτούς με τα γαλάζια για να φορέσουν αυτούς με τα πράσινα. Και όσο κομματικοί ήταν ως …στρουμφάκια, τόσο κομματικότεροι γίνονται ως πρασινοφρουροί. Τα παραδείγματα είναι καθημερινά ή εποχιακά. Αλλάζουν τα βιβλία της ιστορίας, λόγου χάριν, για να τα …λειαίνουν ή να τα κάνουν να φαίνονται πιο γαλάζια, πιο πράσινα ή πιο κόκκινα, λες και η ίδια η Ιστορία μπορεί να ξαναγραφεί. Και οι οπαδοί τους πάραυτα υπερασπίζονται τις «νέες» απόψεις. Ξεχνούν ότι έμαθαν, άκουσα, διάβασαν, μελέτησαν, πείστηκαν και προβάλλουν τη «νέα» άποψη, αυτήν που προσπαθεί να επιβάλει το κόμμα. Φορολογία ΜΟΝΟ στους μισθωτούς και συνταξιούχους με ταυτόχρονο πάγωμα των μισθών τους -ιδιαίτερα των δημοσίων υπαλλήλων- αναγγέλλει η κυβέρνηση και οι κομματικοί, ως παπαγαλάκια, επαναλαμβάνουν την αναγκαιότητα του μέτρου, υπερασπιζόμενοι τα …επιχειρήματα της κυβέρνησης, ακόμα και αν οι ίδιοι θίγονται. Δηλώνουν υπερπατριώτες και πρόθυμοι για θυσίες, αλλά την ίδια ώρα όταν βρεθούν μόνοι ή σε κομματικοί εκδήλωση και πούσια Μέσων, πνέουν τα μένεα στους «δικούς» τους, χτυπούν τα κεφάλια στους τοίχους.

Να γράψω κι άλλα; Περιττό. Φρονώ πως θα ξεχάσω ακόμα περισσότερα. Θα σταματήσω εδώ. Να τους φτύσω, μπα, χαμένο σάλιο. Εξάλλου είναι αδιάβροχοι (η εμβάπτιση σε σιλικόνη που λέγαμε πιο πάνω). Να τους βρίσω; Μπα, θα μάλλιασ’ η γλώσσα μου. Αυτοί θα το θεωρήσουν ως φιλοφρόνηση και θα συνεχίσουν να χαζογελούν. Να τους μουντζώσω; Μπα, θα μου απλώσουν το χέρι για …χειραψία. Αυτό θα καταλάβουν γιατί είναι και …γκάου! Ε, απλά θα τους αγνοήσω, θα τους προσπεράσω σαν το σκατό -με το συμπάθιο- που συναντώ στο πεζοδρόμιο. Έτσι κι αλλιώς αυτοί δεν καταλαβαίνουν τίποτε -ή μήπως ΤΑ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΟΥΝ ΟΛΑ, ΔΟΥΛΕΥΟΥΝ ΓΙΑ ΕΑΥΤΟΥΣ ΚΑΙ ΜΑΣ ΔΟΥΛΕΥΟΥΝ ΟΛΟΥΣ;

'Ανθρωπος με τη μορφή κομματόσκυλου, πρόγονος του σημερινού κομματόσκυλου που εμφανίζεται πλέον με ανθρώπινη μορφή

Τα ναρκωτικά είναι πιο σοβαρό πρόβλημα από το πολιτικό.

Τα ναρκωτικά αποτελούν σήμερα το πρώτο πρόβλημα που αντιμετωπίζει η πατρίδα μας. Είναι πιο μεγάλο και από τη συνεχιζόμενη τουρκική κατοχή, γιατί καταστρέφει οικογένειες, καταστρέφει νέους και γενικά καταστρέφει την κοινωνία μας. Τα παραπάνω επισημαίνει μητέρα παιδιού με εξάρτηση στην ηρωίνη, η οποία καλεί δημόσια τον πρόεδρο της Δημοκρατίας να ασχοληθεί και με την εξεύρεση και λήψη μέτρων ριζικής καταπολέμησης του κοινωνικού ολέθρου των ναρκωτικών.

«Και κάθε χρήστης, κύριε Χριστόφια» προσθέτει η μητέρα, «αποτελεί μια βόμβα μέσα στην οικογένεια του, η οποία δυστυχώς εκρήγνυται και γκρεμίζονται όλοι. Κάθε μέρα υπάρχει ένταση, φωνές και τσακωμοί μεταξύ γονιών και χρήστη, τον οποίο προσπαθούν να τον αποτρέψουν από τα ναρκωτικά. Και όλη αυτή η αρνητικότητα συναισθημάτων επηρεάζει και τα άλλα μικρότερα παιδιά-αδέλφια. Παράλληλα η οικογένεια απομονώνεται από φίλους και συγγενείς, οι οποίοι με το δίκαιο τους, θέλουν να προστατεύσουν τα δικά τους παιδιά. Οι γονείς ζουν συνεχώς μέσα στο άγχος της αβεβαιότητας, και νιώθουν ενοχές για τον κατήφορο που έχει πάρει το παιδί τους. Κάτω από αυτές τις συνθήκες δεν μπορούν να λειτουργήσουν ως γονείς και για τα άλλα παιδιά τους, και πραγματικά χρειάζονται στήριγμα αξιόπιστο. Το κακό είναι η εισαγωγή των ναρκωτικών στην Κύπρο. Αν σταματούσε αυτό το λαθρεμπόριο, τότε αναπόφευκτα θα σταματούσε και η διάδοση των ναρκωτικών, οπότε δεν θα είχαμε αυτό το τεράστιο πρόβλημα που σε λίγο καιρό θα μας καταστρέψει. Και για να μην ξεχνούμε, τα ναρκωτικά προκαλούν αλυσιδωτά κακά, αφού ο εξαρτώμενος, για να μπορέσει να αγοράσει τη δόση του, αν δεν έχει χρήματα, θα κλέψει ή θα χτυπήσει κάποιον άνθρωπο για να τον ληστέψει, και με αυτό τον τρόπο αυξάνεται και το έγκλημα, ο φόβος και η ανασφάλεια σε μια κοινωνία. Η Κύπρος δεν έχει πολιτικό μόνο πρόβλημα, έχει και τα ναρκωτικά, τα οποία επιβάλλεται να καταστείλει το συντομότερο, πριν καταρρεύσει η κοινωνία».

Τι να συμπληρώσω σ' αυτή την επιστολή-έκκληση αυτής της μάνας αλλά και χιλιάδων άλλων μανάδων, εκεί, εδώ και παντού. Και να έρχονται οι κυβερνώντες να κλείνουν μονάδες απεξάρτησης, για οικονομικούς ή άλλους λόγους. Και τα παιδιά να πεθαίνουν. Και οι οικογένειές τους να διαλύονται. Και η κοινωνία να σαπίζει. Και κάποιοι άλλοι να θησαυρίζουν, με κόστος ζωές νέων ανθρώπων και όχι μόνον. Ανθρωπιά χρειάζονται αξιόπιστο στήριγμα. Κάποιος ας ακούσει επιτέλους την κραυγή αυτής της μάνας αλλά και των άλλων σιωπηλών μανάδων που μαζί με τα παιδιά τους ανεβαίνουν το δικό τους γολγοθά έρμοι και μόνοι.