Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΗΠΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΗΠΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 21 Νοεμβρίου 2008

Ομπάμα και Ελλάδα ή ο …τσολιάς Ομπάμα


Η Αθήνα (οι έλληνες πολιτικοί) και η ελληνική κοινή γνώμη, εμφανίζεται γοητευμένη με τον Ομπάμα και ευχαριστημένοι με την εκλογή του, με αποτέλεσμα να παρατηρείται μια μεταστροφή από τον αρνητισμό απέναντι στις ΗΠΑ, προς μια θετικότερη στάση (η κατάληξη της πορείας του «πολυτεχνείου» στην αμερικάνικη πρεσβεία, είναι εθιμικό δίκαιο· άρα δεν …ενοχλεί και πολύ τους αμερικανούς). Πλήθος ελλήνων πολιτικών (Παπούλιας, Καραμανλής, Παπανδρέου, Μπακογιάννη) ετοιμάζονται να επισκεφθούν την Ουάσιγκτον, μετά την εκλογή του Δημοκρατικού Ομπάμα. Προσβλέπουν πως ένα νέο κεφάλαιο φαίνεται να ανοίγει στις ελληνοαμερικανικές σχέσεις. Κρατούν όμως μια επιφύλαξη, καθώς αναγνωρίζουν πως τα θέματα που απασχολούν την Ελλάδα δεν αποτελούν προτεραιότητες της νέας κυβέρνησης των ΗΠΑ.
Στα ελληνοτουρκικά, φαίνεται πως δεν πρόκειται να υπάρξει καμία απολύτως αλλαγή. Η Τουρκία είναι χώρα στρατηγικής σημασίας για τις Η.Π.Α., η Ελλάδα ασήμαντη, άρα κανένας Αμερικανός πρόεδρος δεν πρόκειται να δυσαρεστήσει την Άγκυρα, υποστηρίζοντας την Ελλάδα σε κάποια διμερή διαφορά.
Στο Κυπριακό η ελληνική διπλωματία ελπίζει να βρει πρόσφορο έδαφος στη γνώση και την ευαισθησία του αντιπροέδρου Τζο Μπάιντεν για το θέμα, ενώ και ο Ομπάμα έχει μιλήσει για «τερματισμό της τουρκικής κατοχής» και έχει ταχθεί υπέρ «μιας, κυρίαρχης» Κυπριακής Δημοκρατίας. Ταυτόχρονα, οι ΗΠΑ δεν έχουν κανένα λόγο να είναι δυσαρεστημένη με τις συνομιλίες Χριστόφια - Ταλάτ, άσχετα αν τις υπονομεύει ο δεύτερος.
Στο Σκοπιανό, έχει διαπιστωθεί πως ο Μπαράκ Ομπάμα δεν αισθάνεται την ανάγκη να «ανταποδώσει» στα Σκόπια τη συστράτευσή τους στον πόλεμο του Ιράκ. Τονίζουν πως κατανοούν την ανάγκη υιοθέτησης μιας σύνθετης ονομασίας «έναντι όλων», χωρίς όμως να δεσμεύονται ότι θα κινηθούν τελικά προς αυτή την κατεύθυνση. Η Π.Γ.Δ.Μ. είναι μεν πιστό πιόνι της Ουάσινγκτον, αλλά αυτό δεν την καθιστά και χώρα στρατηγικής σημασίας για τα αμερικανικά συμφέροντα.
Το συμπέρασμα το οποίο προκύπτει από τις πρώτες εκτιμήσεις είναι πως ο Δημοκρατικός (και όχι απαραίτητα δημοκράτης) νέος ένοικος του Λευκού Οίκου, δεν είναι ντε και καλά ...φιλέλληνας ούτε φοράει ....φουστανέλα. Είναι πάνω απ’ όλα αμερικάνος και θα προσπαθήσει, τουλάχιστον και πρώτα απ’ όλα, να ικανοποιήσει την αμερικάνικη εξωτερική πολιτική και τα αμερικανικά συμφέροντα (όχι απαραίτητα και τους αμερικάνους οι οποίοι πολλά επένδυσαν στον μαύρο ηγέτη). Απλώς ευελπιστούμε πως –ίσως- σε κάποια απ’ αυτά τα συμφέροντα εντάσσονται και κάποια από τα ελληνικά.

ΥΓ. Την παραπάνω φωτογραφία-ντοκουμέντο με τον Ομπάμα ντυμένο τσολιά, την ανακάλυψα στο οικογενειακό άλμπουμ των Ομπάμα και τη δημοσιεύω με υπερηφάνια, για πρώτη φορά. Μου την παρέδωσε η γιαγιά του λίγες ημέρες πριν πεθάνει, με την παράκληση να τη δημοσιεύσω κάποια στιγμή, όταν θα μου δινόταν η ευκαιρία, για να αποκαλυφθεί και το ...κομμάτι της ελληνικής καταγωγής του Μπαράκ. Τη δημοσιεύω σήμερα, για να τιμήσω τη μνήμη της και την επιθυμία της.

Πέμπτη 6 Νοεμβρίου 2008

Ομπάμα ή Μακέιν

Οι αμερικάνοι ψήφισαν τον Μπάρακ Ομπάμα ενώ τα χρηματιστήρια ψήφισαν τον Τζον Μακέιν.

Τι μυστήρια πράγματα αυτά που συμβαίνουν γύρω μου; Τελικά, δεν κατάλαβα ποιος νίκησε!

Τετάρτη 5 Νοεμβρίου 2008

Ξημέρωσε ...Obama. Τι καλάθι να κρατήσω;

Ξημέρωσε. Ξύπνησα, αλλά δεν κατάλαβα αν είδα απλά ένα όνειρο ή εφιάλτη. Πάντως ξημέρωσε με ...Obama. Και οι μεν αμερικανοί να φωνάζουν... Ο-ΜΠΑ-ΜΑ, Ο-ΜΠΑ-ΜΑ, Ο-ΜΠΑ-ΜΑ, ενώ ο ίδιος μόλις το συνειδητοποίησε, άρχισε να φωνάζει ...ΩΧ-ΒΓΗ-ΚΑ, ΩΧ-ΒΓΗ-ΚΑ (κλεμμένο από την ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ).


Εγώ πάντως, καλού κακού -ή έτσι κι αλλιώς- λέω να πάρω μικρό καλάθι!


Εκλογές ΗΠΑ - Ξείπα

Σας περιγράφω ένα όνειρο που είδα ψες. Στην αρχή έβλεπα το ...μαύρο να τρέχει, να τρέχει...


και τον άλλο, το ...λευκό, χαμογελαστό να μου κουνάει το δάκτυλο και να μου δείχνει, να μου δείχνει ...


Μετά ο ..μαύρος μου σήκωνε την ανοιχτή παλάμη σα να μου 'λεγε "Τώρα που βγήκα, πάρτα..."


Και το ...λευκό ανακουφισμένο, σα να μου 'λεγε "Ουφ, γλύτωσα. Ευτυχώς που βγήκε αυτός!"


'Ονειρο ή εφιάλτης, δεν το γνωρίζω. Μόλις ξυπνήσω θα το μάθω. 'Οχι πως μου καίγεται καρφί. Γιατί στην Αμερική, κάθε πρόεδρος -και κάθε υποψήφιος πρόεδρος- ανέκαθεν, εργαζόταν στα ίδια πλαίσια, κάτω από τις ίδιες συνθήκες, περιορισμούς, υποχρεώσεις ή πιέσεις. Απλά, στα ίδια πλαίσια του ...ΗΠΑ - ΞΕΙΠΑ. Πριν και μετά τις εκλογές.

ΥΓ. 'Οχι, στ' όνειρό μου δεν άκουσα τις καμπάνες στην Κύπρο να κτυπούν χαρμόσυνα, όπως τότε, το 1976.

Τούτη η δίψα δε σβήνει τούτη η μάχη δε παύει...

Τούτη η δίψα δε σβήνει τούτη η μάχη δε παύει...