Ξεσηκώνονται και πάλιν οι αγρότες

Ακούω, Βλέπω, Διαβάζω και... Καταγράφω αιτήματα των αγροτών που επαναφέρουν στο προσκήνιο περσινές διεκδικήσεις και κινητοποιήσεις: Κίνδυνος κατάρρευσης της αγροτικής παραγωγής, καθυστέρηση καταβολής του άτοκου δανείου προς τις Συνεταιριστικές Ενώσεις για τις προκαταβολές στα σιτηρά, κάλυψη του χαμένου εισοδήματός σ’ όλα τα προϊόντα (σιτάρι, καλαμπόκι, κριθάρι, βαμβάκι κ.λπ.), καθιέρωση κατώτερων ικανοποιητικών εγγυημένων τιμών σ’ όλα τα προϊόντα, έγκυρη και έγκαιρη αποζημίωση των προϊόντων μας σε κάθε φυσική καταστροφή από τον ΕΛΓΑ, δραστική μείωση του κόστους παραγωγής με μείωση στις τιμές των γεωργικών εφοδίων, χορήγηση αγροτικού πετρελαίου, κατοχύρωση του επαγγέλματος του αγρότη (μητρώο αγροτών), διπλασιασμός της αγροτικής σύνταξης, ρύθμιση των αγροτικών χρεών προς την ΑΤΕ, σταμάτημα των αγροτοδικείων και των διώξεων κατά των αγροτών κ.ά. πολλά ων ουκ έστιν αριθμός.
Από τη μια, οι αγρότες, και γενικότερα ο αγροτικός τομέας αποτελεί για τη χώρα μας τόσο από κοινωνική, όσο και από οικονομική πλευρά εξαιρετικά σημαντικό παράγοντα. Και βρίσκονται στο έλεος του καιρού, στο έλεος των εμπόρων-μεσαζόντων, στο έλεος των αυξήσεων στα λιπάσματα και φυτοφάρμακα, στο έλεος των πολυεθνικών βιομηχανιών σπόρου και φυτών, στο έλεος των χαμηλού έως εξευτελιστικά ελάχιστου κόστους παραγωγής υπανάπτυκτων χωρών -και άρα μη ανταγωνιστικού, στο έλεος…
Από την άλλη, οι αγρότες είναι οι μονίμως κακομαθημένοι και χαϊδεμένοι όλων ανεξαρτήτων των κυβερνήσεων, μηδέ της χούντας εξαιρουμένης. Που είναι απαλλαγμένοι από φόρους και από ασφαλιστικές εισφορές (όλοι οι άλλοι πληρώνουν τον ΟΓΑ), που χρόνια τώρα απολαμβάνουν τις επιδοτήσεις κρατικές ή ευρωπαϊκές και που ελάχιστοι επενδύουν παρά αγοράζουν τρακτέρ πολυτελείας, μαθημένοι στα διπλοζυγίσματα, που χρησιμοποιούν και κατασπαταλούν δωρεάν το νερό ολονών μας, που "κλέβουν" το αγροτικό ρεύμα που τους παρέχεται, που εκχερσώνουν δασικές εκτάσεις για να μεγαλώσουν τα κτήματά τους, που δηλητηριάζουν με φυτοφάρμακα τα προϊόντα που μας πουλούν (ακόμα και την παραμονή της συγκομιδής τους), που….που….
Τι είναι αυτό που, τελικά, φταίει σήμερα και δημιουργεί ξεσηκωμό; Μα φυσικά ότι φταίει και για όλους τους άλλους εργαζόμενους. Οικονομική κρίση, ύφεση, παγίωση ή και μείωση των εσόδων με παράλληλη αύξηση των εξόδων. Ότι ακριβώς υφίσταται κι ένας ιδιωτικός υπάλληλος ή του δημοσίου, ότι και ένας εργάτης ή εργατοτεχνίτης. Απλώς οι αγρότες έχουν και ένα επιπλέον πρόβλημα, ανάλογο του οποίου δεν έχουμε όλοι οι άλλοι: περιορίζονται δραστικά ή κόβονται τελείως οι επιδοτήσεις. Και αυτό τσούζει. Γιατί οι επιδοτήσεις είναι τζάμπα λεφτά, τζάμπα έσοδο, ...αδούλευτο και ά-κοπο έσοδο. Πώς είναι τα μπόνους σε ορισμένες κατηγορίες εργαζομένων; Καμία σχέση. Γιατί, αν γνωρίζω καλά την αγορά, για να κερδίσει κανείς μπόνους θα πρέπει να πετύχει τους στόχους που του έβαλε το αφεντικό, η εταιρεία. Στις επιδοτήσεις δεν υπήρχε κάτι τέτοιο. Ας πούμε, 25 ευρώ το κιλό το βαμβάκι και 3 ευρώ το κιλό …μπόνους. Έτσι, επειδή είσαι καλό παιδί!

Λέτε να μην είναι έτσι;

Δικαιώματα στους καπνιστές(;) πριν πάμε σε ακρότητες σε βάρος τους

Από το 2010, αποφασίστηκε και στην Ελλάδα, η πλήρης κατάργηση του καπνίσματος σε όλους τους κλειστούς δημόσιους χώρους με σκοπό να διασφαλιστεί η δημόσια υγεία. Με δυο λόγια, οι καπνιστές …αποβάλλονται! Ευλόγως θα διερωτηθεί κανείς –κι εγώ ένας μη καπνιστής το κάνω, «μα αν είναι θέμα δημόσιας υγείας τότε το κράτος γιατί δεν απαγορεύει πλήρως τη διακίνηση και εμπορία καπνικών προϊόντων και τις σχετικές διαφημίσεις;» Αποδέχομαι πλήρως το δικαίωμα των μη καπνιστών να …απολαμβάνουν τη συνήθειά τους η οποία είναι πανθομολογουμένως βλαβερή. Το θέμα που τίθεται είναι αν δικαιούνται να έχουν ελεύθερη πρόσβαση παντού και αν κάποιοι χώροι θα πρέπει να είναι απαγορευμένοι σ’ αυτούς. Φυσικά, το ίδιο ερώτημα τίθεται και για την ελεύθερη ή όχι πρόσβαση των μη καπνιστών. Με μια διαφορά, στους πρώτους, υπάρχει –ή θα υπάρξει- απαγόρευση δια νόμου ενώ στους δεύτερους, εθελοντική είναι η …απαγόρευση. Ένας μη καπνιστής μπορεί αν θέλει να πιει τον καφέ του σε μια καφετέρια παρέα με καπνιστές να καπνίζουν, το αντίθετο όμως θα απαγορεύεται. Πού οδηγούμαστε λοιπόν; Μήπως θα έχουμε τα ίδια φαινόμενα που παρατηρήθηκαν στην Αμερική την εποχή της ποτοαπαγόρευσης, αυτά που διαβάσαμε ή είδαμε σε κινηματογραφικές ταινίες;
Από αυτό το σημείο μέχρι το σημείο να κηρύξουμε υπό διωγμό τους καπνιστές μεσολαβεί πάρα πολλή δουλεία, ρατσισμός θα τολμούσα να πω. Η δημόσια υγεία δεν διασφαλίζεται με το να κυνηγούμε και να κηρύσσουμε υπό διωγμό τους καπνιστές. Χρειάζεται αγώνας, διαρκής και ουσιαστική ενημέρωση, από τα μικράτα μας. Γιατί, είμαστε και μία ράτσα που …στον τράχηλό μας ζυγόν δεν υπομένουμε. Οι ξένοι, όπου το εφάρμοσαν, έχουν άλλες συνήθειες, άλλη κουλτούρα, άλλη λογική.
Υπάρχει και η λογική που λέει, να διαμορφωθούν οι δημόσιοι χώροι και οι αίθουσες κατάλληλα, για καπνιστές και μη καπνιστές, κάτι που …ισχύει σήμερα, στα χαρτιά. Το δε κόστος δημιουργίας χωριστών αιθουσών το ανάλαβαν οι ιδιώτες επιχειρηματίες. Αυτό υιοθετήθηκε και ισχύει σε αρκετά ευρωπαϊκά κράτη. Αλλά εκεί είπαμε, η νοοτροπία είναι διαφορετική. Σε μικρούς χώρους, ο ιδιοκτήτης ας αποφασίσει να χρησιμοποιήσει το κατάστημά τους όπως θέλει είτε για καπνιστές είτε για μη καπνιστές. Και στους μεγάλους χώρους να διαθέτουν χωριστούς χώρους για καπνιστές και για μη καπνιστές, με τοίχους να χωρίζουν τις δυο αίθουσες. Διαφορετικά θα οδηγηθούν σε παρανομία μεγάλο πλήθος της ελληνικής κοινωνίας, όπως στα παραδοσιακά μικρά καφενεία της υπαίθρου. Ειδάλλως, ας δημιουργηθούν κλειστές λέσχες καπνιστών. Εκεί όπου τα μέλη-καπνιστές θα εισέρχονται ως …μέλη και θα απαγορεύεται η είσοδος σε μη μέλη. Τώρα, αν ένας μη καπνιστής θελήσει να εγγραφεί, no problem. Ιδού η Ρόδος, ιδού και το πήδημα. Μία πρόταση για …νέους επιχειρηματίες.

ΥΓ. Το κόστος περίθαλψης των ασθενών ...καπνίσματος είναι υπερβολικό και οι ασφαλιστικές εταιρείες σκέπτονται την περικοπή τέτοιων εξόδων-αποζημιώσεων, κάτι παρόμοιο με αυτό που συμβαίνει στα τροχαία ατυχήματα όταν αποδειχτεί πως δεν είχε γίνει χρήση ζωνών ασφαλείας.

Παρ' όλ' αυτά, επιμένω αντικαπνιστής και είμαι σίγουρος για τις βλαβερές συνέπειές του για τον οργανισμό, το άτομο, την οικογένεια, την κοινωνία. Γιασ του λόγου το αληθές, ρίξτε μια ματιά ΕΔΩ.

Πολιτική & Πολιτικοί υποβάλλουν τα διαπιστευτήριά τους

Στη Λάρισα κυκλοφορούν τρεις καθημερινές τοπικές πολιτικές εφημερίδες, μία εξ’ αυτών, η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, κυκλοφορεί …ανέκαθεν, από τη δημιουργία του ελληνικού κράτους και όπως αναφέρει και στον τίτλο της, είναι η πρώτη σε κυκλοφορία. Νομίζω πως είναι η επαρχιώτικη εφημερίδα με τη μεγαλύτερη κυκλοφορία. Το ιστορικό της μπορείτε να το διαβάσετε ΕΔΩ.
Αυτό που συμβαίνει με την εν λόγω εφημερίδα και τον/την Δ/ντή της, νομίζω πως είναι πρωτόγνωρο, αν όχι αξιοσημείωτο. Κάθε σημαντικό πρόσωπο που επισκέπτεται την πόλη της Λάρισας (υπουργός, βουλευτής, πρέσβης, διπλωμάτης, Αρχιεπίσκοπος, Μητροπολίτης, ξένος πολιτειακός ή πολιτικός παράγων κ.ά.), έχει στο πρόγραμμά του και την επίσκεψη στα γραφεία της εφημερίδας. Εκεί, με απόλυτο σεβασμό στην Τέταρτη Εξουσία (*), ο καθένας υποβάλλει τα σέβη του προς τη δ/νση της εφημερίδας, υποβάλλει –με άλλα λόγια- τα διαπιστευτήριά του. Γιατί, τι άλλο σημαίνει αυτή η …εθιμοτυπική επίσκεψη; Ένδειξη τιμής, αβροφροσύνης, πίστης, υποταγής ή απλά …γεμίζει το πρόγραμμα του επισκέπτη;
Στην Αθήνα, για παράδειγμα, όλοι αυτοί, καθώς και οι ξένοι αντίστοιχοι, επισκέπτονται ..εθιμοτυπικά τα γραφεία των αθηναϊκών εφημερίδων; Αν η απάντηση είναι καταφατική, τότε καλώς κι εδώ συμβαίνει. Αν όμως όχι, τι άλλο συμβαίνει; Είναι άραγε εθιμοτυπικό και αυτό, δηλαδή στις Αρχές της πόλης να συμπεριλαμβάνονται και οι εκδότες; Αν πάλι, ναι, τότε θα ‘πρεπε, για λόγους ευγένειας και αβρότητας, να επισκέπτονται όλους τους εκδότες και όχι επιλεκτικά.
Υποταγή είναι αγαπητοί μου φίλοι. Μετά γονυκλισίας. Διότι η εξάρτηση, ειδικά, της πολιτικής και των πολιτικών από τους εκδότες και γενικά τα ΜΜΕ είναι τεράστια. Είναι το Α και το Ω της πολιτικής. Οι …καλές κουβέντες και η …προβολή, έτσι γράφονται. Προηγείται το …χειροφίλημα, ο ασπασμός, η αβροφροσύνη και έπονται αυτά. Ειδάλλως, το μαύρο φίδι (της δημοσιότητας) τους έφαγε.

Δείτε φωτογραφίες-στιγμιότυπα, για του λόγου το αληθές, από πρόσφατη επίσκεψη πολιτικού στη Λάρισα και τις συναντήσεις του με τις Αρχές και «Αρχές» της πόλης.

Με το Δήμαρχο

Με το Νομάρχη

Με το Μητροπολίτη (για να λάβει την ευχή του, ίσως)

και με την εκδότρια - τα ΜΜΕ.

Ο πολιτικός δείχνει να απολογείται, η εκδότρια αγέρωχη τον ακούει ενώ οι παρατρεχάμενοι παρακολουθούν ...ευλαβικά.

(*) Οι απόψεις όσον αφορά τις ...Εξουσίες και "Εξουσίες" διίστανται. Κάποιοι υποστηρίζουν πως οι τέσσερις Επίσημες «Θεσμικές Εξουσίες» είναι:

• Η Κυβέρνηση (Εκτελεστική Εξουσία)
• Η Βουλή (Νομοθετική & Ελεγκτική)
• Η Δικαιοσύνη (Το Δικαστικό Σώμα)
• Ο Συνδικαλισμός (Επαγγελματικά & Εργατικά Σωματεία)

Ενώ οι τέσσερις Ανεπίσημες μη «Θεσμικές Εξουσίες» - είναι:

• Νόμιμες Επιχειρήσεις (Πολυεθνικές, μεγάλες & μικρές)
• Παράνομες Επιχειρήσεις (Έμποροι ναρκωτικών, Λαθρέμποροι)
• Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης (ΤV, Ραδιόφωνο, Εφημερίδες,κ.ά.)
• Πνευματικές Εξουσίες (Θρησκευτικές, Πολιτικές, κ.ά.)

ΗΥ ή lap top;

Της πρώτης νύχτας του γάμου μου η συνέχεια...

Θυμάστε που σας έλεγα κάποτε για το διαδικτυακό μου πάθος και που εξαιτίας του πέρασα την πρώτη νύχτα του γάμου όχι σε ερωτικές περιπτύξεις αλλά …αγκαλιά με το lap top μου, με την φλούφλαινα παρομοίως; Ξέχασα να σας πω τη συνέχεια της ιστορίας. Όταν κάποια στιγμή κουράστηκα και αποφάσισα να …της προσφέρω την ανθοδέσμη για να την καλοπιάσω, μπας και... (you Know), μου έφερε το lap top κατακέφαλα. Αλλά κι εγώ δεν κάθησα με τα χέρια σταυρωμένα και … Η συνέχεια φαίνεται στη φωτογραφία.

Δίδαγμα, καλύτερα ΗΥ (που δεν μπορεί να τον σηκώσει) παρά lap top!

Καιρός ν’ αρχίσουμε με τα σοβαρά

Το Διάβασα, ή μήπως το Άκουσα, δε ξέρω πάλι αν το Είδα, τέλος πάντων, οι εργασίες της Εξεταστικής Επιτροπής για το Βατοπέδιο θα ολοκληρωθούν οκτώ ημέρες νωρίτερα από ό,τι προβλεπόταν. Και ανακουφίστηκα, φαντάζομαι κι εσείς το ίδιο. Δε γνωρίζω αν και οι άμεσα ή έμμεσα εμπλεκόμενοι θα νοιώσουν ή όχι την ίδια ανακούφιση με μένα. Αυτοί, ενδεχομένως, κάτι κάτι κακό ή καλό αναμένουν. Εγώ, όχι. Απλά είμαι ευχαριστημένος που θα τελειώσει αυτό το κακόγουστο θέατρο …μπουλουκιού που παίζεται, αφού είναι δεδομένο ότι δεν πρόκειται να υπάρξει κάποιο αποτέλεσμα που θα ενισχύει το κύρος του κοινοβουλευτισμού και της πολιτικής γενικότερα. Δείτε τους με τι ασχολούνται. Όχι με το καυτό θέμα αλλά με τα dvd. Η βουλή ένα τεράστιο …dvdάδικο. Και με τα dvd players της χαλασμένα, χωρίς έτσι να μπορούν να …απολαμβάνουν το περιεχόμενο τους.

Θαρρώ, αλλά και αισιοδοξώ, πως κέρδος θα είναι οι …οκτώ ώρες νωρίτερα γιατί τότε ευελπιστώ ότι θα αποφασίσουν επιτέλους να ασχοληθούν με τα προβλήματα εν εξελίξει και κυρίως με το μέγιστο θέμα, αυτό της οικονομίας. Θα ασχοληθούν με το πώς δε θα υπάρξουν κλείσιμο ή πτωχεύσεις επιχειρήσεων, με το πώς δε θα υπάρξουν κατασχέσεις περιουσιών, με το πώς δε θα υπάρξουν απολύσεις εργαζομένων, με το πώς δεν θα γεμίσει ο τόπος ανέργους…

Έτσι όπως βλέπουμε τα δελτία ειδήσεων τις τελευταίες ημέρες είναι σαν να έχουν γενικευθεί τα πολιτικά «παρατράγουδα» (σαν εκείνα τα άλλα, ξέρετε ποια;). Μόνο που τούτα δω είναι αυτούσια, γνήσια, γραφικά και περισσότερο άθλια. Τα οποία «βλάπτουν σοβαρά την υγεία» της δημόσιας ζωής μας. Και ξέρετε γιατί; Διότι κρύβουν την πραγματική Ελλάδα, αυτήν που κάποιοι ονομάζουν «άλλη Ελλάδα», αυτήν που αγωνίζεται και πετυχαίνει, που ξέρει να μάχεται, που ενίοτε κερδίζει, που τέλος πάντων γοητεύει· και αναδεικνύουν έναν κόσμο μιζαδόρων, γραικύλων, εκβιαστών, απατεώνων, «ευυπόληπτων», που πλευρίζουν κόμματα και πολιτικούς, που δίνουν μίζες ή «δώρα» για να κάνουν ευκολότερα τις χρυσοφόρες «δουλειές» τους.
Και τα κόμματα τι κάνουν για να αποτρέψουν αυτή την κατάσταση; Τίποτε, μάλλον την ενισχύουν. Βλέπετε, έχουν χάσει την αίγλη τους, δεν κεντρίζουν το ενδιαφέρον άξιων ανθρώπων και …μοιραία ανοίγουν τις πόρτες τους, χωρίς δεύτερη σκέψη και αιδώ, σε πάσης φύσεως …προσφερόμενους, …διατιθέμενους, …κολακεύοντες. Φυσικά, όλοι αυτοί, είναι μέρος της ζωής μας αλλά όχι να αναδεικνύονται και σε πρωταγωνιστές της δημόσιας ζωής. Πολύ δεν τους πάει; Εμάς, μας πάει αυτό;
Καιρός είναι κάποιος εκεί στα κόμματα να πάρει τη …σκούπα και να σαρώσει όλους εκείνους που εμφανίζονται ως «φίλοι» και «κολλητοί» σας. Γιατί θ’ αρχίσουμε να ρωτάμε τον κάθε βουλευτή, όταν θα μας πλησιάζει για να μας ζητήσει τη ψήφο, «δείξε μου τους φίλους σου, να σου πω ποιος είσαι» για να δω αν την αξίζεις (τη ψήφο). Ξεκινήστε πρώτα μ’ αυτό αλλά ταυτόχρονα ασχοληθείτε με τα προβλήματα. Όχι τα προσωπικά σας, αλλά τα κοινά, αυτού του τόπου!