Ο ρόλος των ΜΜΕ μέσα από μια ταινία

Απέχω αρκετό καιρό από την επικαιρότητα επειδή συνειδητά το αποφάσισα. Βαρέθηκα και σιχάθηκα τα ίδια και τους ίδιους. Έκλεισα την τηλεόραση στις ειδήσεις, βλέπω που και που κάποια ξένη ταινία και κάποια ντοκιμαντέρ. Ψες, Πέμπτη 9 το βράδυ, έτυχε να …περάσω από το Star και έπεσα σε μια ξένη ταινία, “Η εξέγερση”. Η ταινία αφορούσε τη «μάχη του Σιάτλ», την πρώτη μεγάλη διαδήλωση κατά της παγκοσμιοποίησης, με την ευκαιρία της προσπάθειας των ΗΠΑ να διοργανώσουν Σύνοδο του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου (ΠΟΕ).

Λίγα λόγια για τη "μάχη" για την ταινία: Με την ευκαιρία της διοργάνωσης της Συνόδου, η συνδικαλιστική οργάνωση των εργατών της Αμερικής, προσπάθησε να ασκήσει πιέσεις στον πρόεδρο Κλίντον διοργανώνοντας μια διαδήλωση, τη μεγαλύτερη κινητοποίηση του εργατικού κινήματος από το 1991. Συμμετείχαν χιλιάδες αριστεροί, μαζί με οικολόγους, ακτιβιστές, αναρχικούς, οι οποίοι ήθελαν να διαμαρτυρηθούν ενάντια σε αυτόν τον διεθνή οργανισμό. Νεαροί ακτιβιστές έκλειναν δρόμους με καθιστικές διαμαρτυρίες ή απέκλειαν τις εισόδους των ξενοδοχείων όπου έμεναν στελέχη του ΠΟΕ, εμποδίζοντας με τέτοιους τρόπους την ομαλή διεξαγωγή της συνόδου.

Αυτό που μου …έμεινε από την ταινία, δεν ήταν τόσο οι ενέργειες των ακτιβιστών, των διαδηλωτών και κάποιων νεαρών που έσπαζαν βιτρίνες, ούτε οι ενέργειες της αστυνομίας ή αργότερα της εθνοφυλακής, που ήσαν από βίαιες έως βάρβαρες. Αυτό που μου έμεινε είναι ο χειρισμός των γεγονότων από τα ΜΜΕ, η χρήση της εικόνας από την τηλεόραση.

Οι διαδηλώσεις ξεκίνησαν ειρηνικά και παρόλο που οδηγούσαν σε ματαίωση της συνόδου, ο Δήμαρχος δεν έδινε εντολή στην Αστυνομία για επέμβαση. Οι πιέσεις που δεχόταν ήσαν μεγάλες και για να γίνουν εντονότερες επιστρατεύτηκαν οι …γνωστοί άγνωστοι και τα ΜΜΕ. Η τηλεόραση άρχισε να δείχνει σπασμένες βιτρίνες, μεγαλοποίησε τις «καταστροφές» και ο δήμαρχος επιτρέπει την επέμβαση αστυνομίας. Ανυπολόγιστες οι ποσότητες χημικών που χρησιμοποιήθηκαν, μέχρι και έφιππα τμήματα, χρήση λαστιχένιων σφαιρών και τσουβάλιασμα διαδηλωτών σε φυλακές.

Η τηλεόραση δε δείχνει τίποτε απ΄ όλ’ αυτά, …επιμένει στο σπάσιμο βιτρινών. Οι διαδηλωτές εξαγριώνονται από τη βιαιότητα και τη βαρβαρότητα της αστυνομίας, η κατάσταση φτάνει στα άκρα και επιβάλλεται απαγόρευση κυκλοφορίας. Ο δήμαρχος πείθεται να κληθεί η εθνοφυλακή. Τα ΜΜΕ όμως σιωπούν. Οι φυλακές γεμίζουν χειροδεμένους διαδηλωτές, ώσπου… Ώσπου η τηλεόραση κάνει μία …στροφή και δείχνει τη βαναυσότητα των δυνάμεων καταστολής. Δήμαρχος και Αρχηγός της αστυνομίας παρακολουθούν αμήχανοι την εξέλιξη των διαδηλώσεων και καταλαβαίνουν το τέλος τους. Η Σύνοδος ματαιώνεται, οι φυλακισμένοι απελευθερώνονται και το κίνημα νικά. Έστω μια νίκη προσωρινή γιατί οι κυβερνήσεις, στις επόμενες Συνόδους δεν ξαναπιάστηκαν στον ύπνο.

Αυτά τα ΜΜΕ είναι που δημιουργούν την «κοινή γνώμη», αυτά την κατευθύνουν, αυτά «εκλέγουν» κυβερνήσεις, αυτά επιβάλλουν υπουργούς, νομοσχέδια και νόμους, αυτά «κυβερνούν». Αυτό συμβαίνει παντού, σε όλα τα σημεία του πλανήτη, στην Ελλάδα. Τα ΜΜΕ εν είναι απρόσωπα. Είναι γνωστοί σε όλους, μεγαλοεπιχειρηματίες, μεγαλοπαράγοντες και ταυτόχρονα ιδιοκτήτες ΜΜΕ, μιας τηλεόρασης, μιας εφημερίδας βρε αδερφέ. Γιατί χωρίς αυτά, τα ΜΜΕ, δε μπορούν να …δράσουν ελεύθερα. Παρεμπιπτόντως, αγοράζουν και μια ΠΑΕ ή ΚΑΕ για να έχουν και …ερείσματα στους οπαδούς. Τα καταφέρνουν, πάντα τα καταφέρνουν γιατί έχουν τη δύναμη να διαμορφώσουν και να ελέγξουν. Γι αυτό και οι ραδιοσυχνότητες ακόμα δεν έχουν μοιραστεί, δεν έχουν τακτοποιηθεί. Μπορεί οι ημιυπαίθριοι, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο να ταχτοποιήθηκαν, οι ραδιοσυχνότητας όμως ποτέ, στον αιώνα τον άπαντα.

Ο ανασχηματισμός στα ...ΜΜΕ

Πώς είδε ο ...τύπος τον χτεσινό ανασχηματισμό και τα αντίστοιχα πρωτοσέλιδα του σημερινού Τύπου. Διαβάζοντας κανείς τα πρωτοσέλιδα, μπορεί να αναρωτηθεί -τουλάχιστον αυτό συνέβη σε μένα- αν οι …τύποι αναφέρονται στον ίδιο ανασχηματισμό, αυτόν που προέκυψε από τις χθεσινές αλλαγές (ή τράμπες ή καραμπόλες ή αντικαταστάσεις ή καρατομήσεις ή αναδομήσεις ή αναβαθμίσεις ή αποκεφαλισμούς ή όπως αλλιώς το βλέπει κανείς) ή αν πρόκειται για διαφορετικούς. Εσείς ποιον τίτλο προσδίδεται σ’ αυτόν το ανασχηματισμό ή ποιος σας εκφράζει ή σας αρέσει, ανάλογα με το αγαπημένο σας …χρώμα ή …ομάδα, διαλέγετε και παίρνετε (Σημ. Το ερώτημα-απορία που διατυπώνω, μα φυσικά ρητορικό είναι, δεν περιμένω απαντήσεις. Γιατί Φλούφλης -phlou…flis- μπορεί να λέγομαι, αλλά δεν είμαι, ούτε καν χαζός). Γι αυτώ κι εγώ αναφωνώ:

Ζήτω ο αδέσμευτος, ανεξάρτητος, ελεύθερος, δημοκρατικός, πλουραλιστικός, αχρωμάτιστος, πολιτικός και οικονομικός, πρωινός και απογευματινός Τύπος. Ο ...τύπος μου, δλδ.

Γι αυτό τον λόγο και για άλλους 2009 λόγους, για τη μη καφρο-ενημέρωσή σας, προτιμείστε τα blogs. Προσφέρονται δωρεάν και συμφέρουν.

Πολιτική & Πολιτικοί υποβάλλουν τα διαπιστευτήριά τους

Στη Λάρισα κυκλοφορούν τρεις καθημερινές τοπικές πολιτικές εφημερίδες, μία εξ’ αυτών, η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, κυκλοφορεί …ανέκαθεν, από τη δημιουργία του ελληνικού κράτους και όπως αναφέρει και στον τίτλο της, είναι η πρώτη σε κυκλοφορία. Νομίζω πως είναι η επαρχιώτικη εφημερίδα με τη μεγαλύτερη κυκλοφορία. Το ιστορικό της μπορείτε να το διαβάσετε ΕΔΩ.
Αυτό που συμβαίνει με την εν λόγω εφημερίδα και τον/την Δ/ντή της, νομίζω πως είναι πρωτόγνωρο, αν όχι αξιοσημείωτο. Κάθε σημαντικό πρόσωπο που επισκέπτεται την πόλη της Λάρισας (υπουργός, βουλευτής, πρέσβης, διπλωμάτης, Αρχιεπίσκοπος, Μητροπολίτης, ξένος πολιτειακός ή πολιτικός παράγων κ.ά.), έχει στο πρόγραμμά του και την επίσκεψη στα γραφεία της εφημερίδας. Εκεί, με απόλυτο σεβασμό στην Τέταρτη Εξουσία (*), ο καθένας υποβάλλει τα σέβη του προς τη δ/νση της εφημερίδας, υποβάλλει –με άλλα λόγια- τα διαπιστευτήριά του. Γιατί, τι άλλο σημαίνει αυτή η …εθιμοτυπική επίσκεψη; Ένδειξη τιμής, αβροφροσύνης, πίστης, υποταγής ή απλά …γεμίζει το πρόγραμμα του επισκέπτη;
Στην Αθήνα, για παράδειγμα, όλοι αυτοί, καθώς και οι ξένοι αντίστοιχοι, επισκέπτονται ..εθιμοτυπικά τα γραφεία των αθηναϊκών εφημερίδων; Αν η απάντηση είναι καταφατική, τότε καλώς κι εδώ συμβαίνει. Αν όμως όχι, τι άλλο συμβαίνει; Είναι άραγε εθιμοτυπικό και αυτό, δηλαδή στις Αρχές της πόλης να συμπεριλαμβάνονται και οι εκδότες; Αν πάλι, ναι, τότε θα ‘πρεπε, για λόγους ευγένειας και αβρότητας, να επισκέπτονται όλους τους εκδότες και όχι επιλεκτικά.
Υποταγή είναι αγαπητοί μου φίλοι. Μετά γονυκλισίας. Διότι η εξάρτηση, ειδικά, της πολιτικής και των πολιτικών από τους εκδότες και γενικά τα ΜΜΕ είναι τεράστια. Είναι το Α και το Ω της πολιτικής. Οι …καλές κουβέντες και η …προβολή, έτσι γράφονται. Προηγείται το …χειροφίλημα, ο ασπασμός, η αβροφροσύνη και έπονται αυτά. Ειδάλλως, το μαύρο φίδι (της δημοσιότητας) τους έφαγε.

Δείτε φωτογραφίες-στιγμιότυπα, για του λόγου το αληθές, από πρόσφατη επίσκεψη πολιτικού στη Λάρισα και τις συναντήσεις του με τις Αρχές και «Αρχές» της πόλης.

Με το Δήμαρχο

Με το Νομάρχη

Με το Μητροπολίτη (για να λάβει την ευχή του, ίσως)

και με την εκδότρια - τα ΜΜΕ.

Ο πολιτικός δείχνει να απολογείται, η εκδότρια αγέρωχη τον ακούει ενώ οι παρατρεχάμενοι παρακολουθούν ...ευλαβικά.

(*) Οι απόψεις όσον αφορά τις ...Εξουσίες και "Εξουσίες" διίστανται. Κάποιοι υποστηρίζουν πως οι τέσσερις Επίσημες «Θεσμικές Εξουσίες» είναι:

• Η Κυβέρνηση (Εκτελεστική Εξουσία)
• Η Βουλή (Νομοθετική & Ελεγκτική)
• Η Δικαιοσύνη (Το Δικαστικό Σώμα)
• Ο Συνδικαλισμός (Επαγγελματικά & Εργατικά Σωματεία)

Ενώ οι τέσσερις Ανεπίσημες μη «Θεσμικές Εξουσίες» - είναι:

• Νόμιμες Επιχειρήσεις (Πολυεθνικές, μεγάλες & μικρές)
• Παράνομες Επιχειρήσεις (Έμποροι ναρκωτικών, Λαθρέμποροι)
• Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης (ΤV, Ραδιόφωνο, Εφημερίδες,κ.ά.)
• Πνευματικές Εξουσίες (Θρησκευτικές, Πολιτικές, κ.ά.)