Εμείς οι "κλέφτες-αρματωλοί" και οι ξένοι

   Η Ελλάδα -και όχι μόνο- σήμερα στενάζει κάτω από τη «γερμανική μπότα» -συνεργούσης και της γαλλικής ομοίας-, τα ξένα κυρίως πιστωτικά ιδρύματα και οι αμφιλεγόμενοι οίκοι αξιολόγησης αντικαθιστούν τις εκλελεγμένες δημοκρατικά κυβερνήσεις με διορισμένες «τραπεζοκρατίες», τα ΔΝΤ και οι Τρόικες αποφασίζουν και επιβάλλουν… και ο ελληνικός –και όχι μόνο- λαός διαμαρτύρεται γιατί, ουσιαστικά και τυπικά, χάνει κυριαρχικά του δικαιώματα. Είναι όμως έτσι;

   Απ’ ότι έμαθα στην Ιστορία, κάπου εκεί στο 1821 (;), αγωνιστήκαμε σκληρά (οι επαναστάτες, οι κλέφτες και οι αρματωλοί) και οι ξένοι μας χάρισαν ένα ελληνικό κράτος. Απ’ όσα έζησα και είδα μέχρι σήμερα, κάπου εδώ στο 2010, αγωνιστήκαμε επίσης σκληρά (οι κλέφτες) και οι ίδιοι ξένοι μας την ξαναπαίρνουν πίσω. Η ζωή της Ελλάδας και η ζωή μας δηλαδή, τροχός που γυρίζει. Οπότε, γιατί συνέλληνες παραπονιόμαστε; Η δικιά μας συνδρομή τότε και τώρα, επέφερε τα γνωστά αποτελέσματα. Άραγε μπορούμε να επανορθώσουμε, αυτή τη φορά χωρίς συνδρομή ξένων ή ντόπιων «κλεφτών» και «αρματωλών»;

Απίστευτος διάλογος στο γερμανικό περιοδικό Stern

Είμαι σίγουρος πως κάπου θα έχετε διαβάσει αυτό τον απίθανο διάλογο, στο γερμανικό περιοδικό Stern, με τον Walτer Wuellenweber, με τίτλο «Αγαπητοί μας Έλληνες» και την απάντηση από ένα έλληνα, τον Γεώργιο Π. Ψωμά. Οι επιστολές είναι αυθεντικές, δημοσιεύονται στην ηλεκτρονική δ/νση του περιοδικού. Μάλιστα, ο γερμανός δημοσιογράφος, αναγκάστηκε να απαντήσει και ουσιαστικά να ...απολογηθεί, όπως θα δείτε στις επόμενες παραγράφους.

Η επιστολή του γερμανού έχει ως εξής:

"Αγαπητοί Ελληνες, από το 1981 ανήκουμε στην ίδια οικογένεια. Μόνο που εμείς έχουμε συνεισφέρει, όσο κανείς άλλος στο κοινό ταμείο, δηλαδή γύρω στα 200 δις ?, ενώ εσείς έχετε, αντίθετα, εισπράξει κατά κεφαλήν, όσα κανείς άλλος, δηλαδή σχεδόν 100 δις ?. Ουδέποτε λαός βοήθησε μέχρι τώρα με τη θέλησή του, σε τέτοιο βαθμό, και για τόσο μακρύ διάστημα, άλλον λαό. Είσαστε, κυριολεκτικά, οι πιο ακριβοί μας φίλοι..."  Με ένα κλικ, διαβάστε τη συνέχεια

Η απάντηση του έλληνα:

"Αγαπητέ μου Walτer Wuellenweber, ονομάζομαι Γεώργιος Π. Ψωμάς. Είμαι δημόσιος λειτουργός κι' όχι υπάλληλος, όπως κατά κόρον τα ΜΜΕ των «συμπατριωτών» σου (μου) και άλλων «συμπατριωτών» σου (μου) αναφέρουν, ως βρισιά και με περίσσεια χλεύη. Ο μισθός μου είναι 1.000 ?. Το μήνα, όχι την ημέρα, όπως ίσως σ' έχουν παρασύρει, να νομίζεις. Ούτε 1.000 ? λιγότερα από σένα...". Με ένα κλικ, διαβάστε τη συνέχεια

Η δε απολογία του γερμανού:

"Σίγουρα σας συμβαίνει ό, τι και σε εμάς τους Γερμανούς: Όταν σκεφτόμαστε την Ευρωπαϊκή Ένωση, το μυαλό μας πάει σε αυτόν τον συγκεχυμένο μηχανισμό στις Βρυξέλλες, όπου καλοπληρωμένοι γραφειοκράτες, μαζί με ξεδιαλεγμένους στην πατρίδα τους πολιτικούς, συνεχώς παράγουν εκνευριστικούς κανόνες. Έτσι έβλεπα εγώ τα πράγματα έως τώρα. Έτσι έβλεπα εγώ τα πράγματα έως τώρα. Ξαφνικά όμως, η άποψή μου για την Ευρώπη και την Ε.Ε. Ξαφνικά όμως, η άποψή μου για την Ευρώπη και την Ε.Ε. άλλαξε ριζικά. άλλαξε ριζικά. Κι αυτό το οφείλω σε εσάς. Κι αυτό το οφείλω σε εσάς...". Με ένα κλικ διαβάστε τη συνέχεια.

Νομίζω πως η απάντηση του έλληνα είναι αποστομωτική. Έτσι ο γερμανός αναγκάστηκε να αναδιπλωθεί, να τα ...συμμαζέψει και μόνο συγγνώμη δε ζήτησε. Αναρωτιέμαι αν ποτέ θα βρεθεί ένα έλληνας πολιτικό να χρησιμοποιήσει ένα μέρος από τα επιχειρήματα που χρησιμοποίησηε ο κος Ψωμάς. Αμφιβάλλω όμως γιατί ...είμαι ρεαλιστής. Η πολιτική είναι στα πλαίσια του δούναι κα λαβείν. Αν και οι τούρκοι πολιτικοί τολμούν!

Η εικονική πραγματικότητα στην οποία ζουν οι πολιτικοί

Επί του πιεστηρίου. 'Ωρα 19.30 κάπου στη Λάρισα

Πριν μισή ώρα επέστρεφα μέσω από το καθημερινό περπάτημα-άσκηση σε περιφερειακό προς το γήπεδο Αλκαζάρ, για όσους γνωρίζουν τη Λάρισα. Σ’ ένα κόμβο, δύο άντρες της Τροχαίας με μοτοσυκλέτες βρίσκονται σε …αναμονή. Αναρωτηθήκαμε τι να συνέβαινε. Όπως πλησιάζαμε στην επόμενη διασταύρωση είδαμε συνωστισμό αυτοκινήτων και κορναρίσματα. Σε κλάσματα δευτερολέπτου, όχημα της τροχαίας προπορευόταν και ακολουθούσε πεντάδα σκουρόχρωμων μερσεντές. Τότε καταλάβαμε τους λόγους της …επιστράτευσης• αφικνείτο ο πρωθυπουργός για την προγραμματισμένη ομιλία του στην κεντρική πλατεία Λάρισας.
Ομολογώ πως δε γνωρίζω πού βρισκόταν και από πού ερχόταν. Αν ερχόταν οδικώς ή αεροπορικώς μέσω του στρατιωτικού αεροδρομίου του ΑΤΑ. Και αυτόματα, διερωτηθήκαμε: όταν οι πρωθυπουργοί και ακόμα χειρότερα οι υπουργοί, υπουργίσκοι και μεγαλόσχημοι πολιτικοί παράγοντες κυκλοφορούν με τέτοιες ιδανικές τροχαίες συνθήκες, με δρόμους ελεύθερους από οχήματα, με τέτοια μέτρα προστασίας, πώς είναι δυνατόν να αντιλαμβάνονται τα διάφορα προβλήματα, αυτά της καθημερινότητας του πολίτη, για τα οποία ΟΛΟΙ κόπτονται; Δε λέω πως πρέπει να πάρει το λεωφορείο ή το τρένο για να φτάσει στην πόλη, δε λέω πως δεν πρέπει να έχει προσωπική ασφάλεια ο πρώτος πολίτης της χώρας (μετά από το Πρόεδρο της Δημοκρατίας), δε λέω πως δεν… πολλά δεν… αλλά έτσι όπως ζουν και κινούνται, είναι αποκομμένοι από την πραγματικότητα, σε εικονικό κόσμο ζουν και τον γνωρίζουν μέσω των Συμβούλων τους. Γι αυτό, ίσως, έχουν λανθασμένη ή στρεβλή εντύπωση της κατάστασης, της πραγματικότητας. Γι αυτό και δεν αδικούνται όσοι υποστηρίζουν πως διανύουμε τις περιόδους της Τηλεοπτικής Δημοκρατίας.
Θα μπορούσαμε να αναφερθούμε και σε άλλα τέτοια παραδείγματα. 'Οταν τα παιδιά τους φοιτούν σε ιδιωτικά σχολεία και αργότερα σε ξένα πανεπιστήμια, πώς είναι δυνατόν να γνωρίσουν τα προβλήματα του ελληνικού δημόσιου σχολείου και να εκδηλώσουν πραγματικό ενδιαφέρον για την ελληνική εκπαίδευση; Εμείς όλοι οι γονείς των οποίων τα παιδιά φοιτούν σε ελληνικά δημόσια σχολεία, τα γνωρίζουμε από πρώτο χέρι. Τα παιδιά μας, μας τα λένε κι εμείς τα διαπιστώνουμε. Αυτοί; Όταν δεν έχουν μπει στη ζωή τους σε σούπερ μάρκετ, σε φούρνο, σε μαγαζί τέλος πάντων για να ψωνίσουν κάτι (εκτός της περίπτωσης επίσκεψής τους σε βιβλιοπωλεία για να αγοράσουν τα αγαπημένα τους βιβλία συνοδεία τηλεοράσεων ή σε λαϊκές αγορές για να …σφίξουν το χέρι των πωλητών και πολιτών) πως θα πάρουν μυρωδιά την ακρίβεια που θεριεύει και πνίγει τον λαό.

Και το συμπέρασμα είναι αυτονόητο: γι’ αυτό και η πατρίδα μας δεν πάει καθόλου καλά, μην πω πως πάει κατά διαόλου. Γιατί οι κατέχοντες τις διάφορες μορφές εξουσίας, είναι ελίτ, ζουν σε άλλη χώρα, και αν τελικά νομίζουν πως ζουν σ’ αυτήν, λανθάνονται• σε εικονική πραγματικότητα ζουν.

Ο Καρατζαφέρης τραγουδά για τη Ν.Δ.

Αποκλειστικότητα τούτου εδώ του σεμνού και ταπεινού blog. Εξασφαλίσαμε για χάρη σας, τα δύο τραγούδια τα οποία τραγουδά και αφιερώνει την τελευταία εβδομάδα, μετά τις ευρωεκλογές, ο πρόεδρος του Λα.Ο.Σ στον πρόεδρο της Ν.Δ. Επειδή δεν κατέστη δυνατό να ηχογραφήσουμε τον κο Καρατζαφέρη, ακούστε τα δύο άσματα από το Μανώλη Χιώτη με τη συνοδεία της Μαίρης Λίντα.

Λα.Ο.Σ. και Κολωνάκι

Τι σημασία έχει αυτό, αν είμαι φτωχαδάκι
κι εσείς αν είστε πλούσιοι, από το Κολωνάκι

Όλοι το ίδιο είμαστε, σε τούτο το κοσμάκη
και όλοι έχουμε καρδιά, Λα.Ο.Σ. και Κολωνάκι

Φτώχεια και πλούτη δυστυχώς, ποτέ τους δεν ταιριάζουν
μα όταν θέλουν δυό καρδιές, λεφτά δε λογαριάζουν

Ο έρωτας αγάπη μου, τίποτα δεν κοιτάει
και όταν θα 'ρθει η στιγμή, την πόρτα σου χτυπάει

Όλοι το ίδιο είμαστε, σε τούτο το κοσμάκη
και όλοι έχουμε καρδιά, Λα.Ο.Σ. και Κολωνάκι

Το δεύτερο άσμα έχει τίτλο: "Πάρε με στο τηλέφωνο". Και αυτό θα το ακούσετε από τη φωνή των Μ. Χιώτη και της Μ. Λίντα.

Πάρε με στο τηλέφωνο, λιγάκι να τα πούμε
και δώσ' μου ένα ραντεβού, για να συναντηθούμε

Πάρε με στο τηλέφωνο, κι απ' το γλυκό σου στόμα
θέλω ν' ακούσω να μου πεις, πως μ' αγαπάς ακόμα

Να μην ξεχάσεις μάτια μου, να μου τηλεφωνήσεις
γιατί να ξέρεις μια καρδιά, στη μέση θα την σκίσεις

Έστω κι απ' το τηλέφωνο, στείλε μου τα φιλιά σου
και με τη φαντασία μου, θα βρίσκομαι κοντά σου

ΥΓ. Δεν είμαστε σίγουροι ακόμη αν ο κος Καραμανλής και η Ν.Δ. ανταποκρίθηκαν ή αν θα ανταποκριθούν στα δύο αιτήματα. Αναμένωμεν εις το ακουστικόν μας!

Λαθρομετανάστες και η αποχή

Μια ιδέα μου πέρασε από το μυαλό, διαβάζοντας και παρακολουθώντας αυτές τις μέρες τα σχετικά με τους μετανάστες. Έχει σχέση με τις ευρωεκλογές και την αποχή. Με …βοήθησε προς τούτο ο Ανδρέας Πετρουλάκης και ο Ηλίας Μακρής, αμφότεροι της ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ. Την παραθέτω προς …αξιολόγηση.

Η κυβέρνηση δια της ΕΛ.ΑΣ. ξεκίνησε και οργανώνει επιχειρήσεις σκούπας για τους λαθρομετανάστες και ιδιαίτερα τους έγχρωμους.

Ο σκοπός της όμως δεν είναι για να ανακαλύψει και να καταγράψει τους λαθρομετανάστες. ‘Οοοοχι. Αυτό είναι στάχτη στα μάτια του κόσμου –αλλά και του Καρατζαφέρη. Άλλος είναι ο στόχος, για την ακρίβεια άλλοι. Πρόθεσή της είναι να ανακαλύψει αυτούς τους …μαυρισμένους από τον ήλιο, που την περασμένη Κυριακή απέδρασαν για τριήμερο στις παραλίες και δεν πήγαν ψήφισαν.

Σας ακούω, γελάτε εεε; Αστεία πράματα θα πείτε. Και όμως, ακούστε με που σας λέω. Κάτι παραπάνω γνωρίζουν οι δύο έγκριτοι γελοιογράφοι.

...Ο Αχόρταγος...

Είχα γράψει μια σκέψη μου σε σχέση με τις ευρωεκλογές και την ανάρτησα με τίτλο "H επόμενη μέρα: κόμματα διαρροών" όπου μεταξύ άλλων αναφερόμουν στα κόμματα του Λα.Ο.Σ. και Συ.Ριζ.Α. με τα εξής: "Αυτά τα δύο κόμματα, θα μπορούσαν να μην υπάρχουν .... ... Γιατί και που υπάρχουν ΕΜΕΝΑ μου θυμίζουν κόμματα που περιμένουν να περισυλλέξουν …διαρροές, και για να το πω ποιο χοντρά, μου θυμίζουν εκείνα τα φορτηγά με το διαφημιστικό …«Ο αχόρταγος» ή «ο Φαταούλας»!

'Ερχεται σήμερα στην εφημερίδα ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ ο Στάθης και μου ...σκιτσάρει την ανάρτηση. Νάναι καλά ο άνθρωπος. Θαυμάστε τον!

H επόμενη μέρα: κόμματα ...διαρροών

Τελείωσε το ευρω-πανηγύρι (ρε γμτ, και για τη γιουροβίζιον τα ίδια λέγαμε/νε), στείλαμε το "μήνυμα", το πήραν το "μήνυμα", μας είπαν. Τώρα πώς είναι δυνατόν, την επομένη των εκλογών, αυτοί να πήραν μήνυμα χωρίς να έχουν μπει στη διαδικασία του να αναλύσουν τα εκλογικά αποτελέσματα, μόνος ένας φακίρης έλλην πολιτικός μπορεί να το πετύχει. Γιατί, εμείς, το στείλαμε την Κυριακή και αυτοί πρόλαβαν Δευτέρα πρωί -κάποιοι και από το απόγευμα της Κυριακής- να το λάβουν; Εδώ ένα sms στέλλεις ή ένα e-mail, μην πω για επιστολή και για να φτάσει στον παραλήπτη, θέλει το χρόνο του. Αυτοί σε τι …ταχύτητες επεξεργάζονται; Τέλος πάντων. Άλλο ήθελα να πω. Επανέρχομαι… (άσε με ρε φλούφλαινα τώρα, μη μου χαλάς τον ειρμό των σκέψεών. Εσύ θα μου πεις πότε θα τελειώσω το σιδέρωμα; Όποτε θελήσω εγώ…). Πού μείναμε; Α ναι, στα αποτελέσματα.

Βλέπω τα τελικά αποτελέσματα και θέλω να καταθέσω δυο σκέψεις, που αφορούν στο Συνασπισμό/Συ.Ριζ.Α. και στο Λα.Ο.Σ. (ελπίζω να μην πικράνω τους @φίλους μου του Συνασπισμού• @φίλους από το Λα.Ο.Σ. δεν έχω. Νομίζω;)

Τα πρώτα χρόνια της διακυβέρνησης της χώρας από το Πα.Σο.Κ., αρκετοί έβλεπαν θετικά την ύπαρξη του Συνασπισμού, μπορώ να πω πως αρκετοί ήταν φίλα διακείμενοι σ’ αυτόν ή συμπαθούντες. Όταν το Πα.Σο.Κ. είχε αρχίσει να γεύεται το μέλι και να βουτάει και τα δυο χέρια σ’ αυτό, ένας Πα.Σο.Κος ο οποίος θύμωνε για τα τεκταινόμενα, δυσφορούσε, νοιαζόταν για τη χώρα και ήθελε να τιμωρήσει τους πρασινοφρουρούς έβλεπε το Συνασπισμό (που προ αμνημονεύτων χρόνων ονομαζόταν ΚΚΕ Εσωτερικού, αν θυμάμαι καλά, αλλιώς διορθώστε με) σαν την εναλλακτική λύση. 'Ηταν κι εκείνη η πολιτική οξυδέρκεια του Α.Γ.Πανανδρέου που μόλις έβλεπε τα σκούρα, πέταγε το σύνθημα «ο λαός δε ξεχνά τι σημαίνει δεξιά» και να το ρεύμα από το ΚΚΕ και το Συνασπισμό προς το Πα.Σο.Κ. Άλλοτε έπιανε το κόλπο και άλλοτε όχι. Συνήθως το ΚΚΕ κρατούσε τα ποσοστά του κι έμενε ο Συνασπισμός να είναι η δεξαμενή του Πα.Σο.Κ. Με τα χρόνια, ο Συνασπισμός συρρικνώνεται, αναγκάζεται να συνασπιστεί και ιδρύεται ο Συ.Ριζ.Α. Σήμερα, αναρωτιέμαι τι ρόλο παίζει. Να περιμένει τη ψήφο διαμαρτυρίας από το ΚΚΕ αλλά κυρίως από το Πα.Σο.Κ. μπας και…. Βρίσκεται στα …δεξιά του ΚΚΕ και στα …αριστερά του Πα.Σο.Κ. προσπαθεί να καρπωθεί τους ευρισκόμενους έξω από το μαντρί.
Συνασπισμός, αριστερό κόμμα με καθαρά ευρωπαϊκό προσανατολισμό. Συμμάχησε (στο Συ.Ριζ.Α.) με κόμματα πολέμιους της Ε.Ε. Το αποτέλεσμα εφάνη στην κάλπη. Διότι συνέπραξε …τυχοδιωκτικά για να …(αλήθεια, τι;) να αυξήσει τα ποσοστά του; Αν ναι, την πάτησε. Το δίδυμο Αλέκος-Αλέξης απέτυχε οικτρά. Άρα τι μένει; Ποιος ο λόγος ύπαρξής του;

Πάμε στο Λα.Ο.Σ.: μια από τα ίδια. Δεξιότερα της Ν.Δ. και αριστερά της ακροδεξιάς. Το «σώζει» -λέμε τώρα- η αυτόνομη κάθοδος της Χρυσής Αυγής και δε ξέρω ποιων άλλων ακροδεξιών, φασιστικών, ναζιστικών και βασιλοχουντικών κομματιδίων. Κάποιοι ισχυρίζονται πως είναι το μόνο κόμμα της ήσσονος αντιπολίτευσης που κάνει αντιπολίτευση, ενίοτε και συμπολίτευση. Σκοπός τους, να συνεταιριστούν με τους άλλους …ενοίκους της πολυκατοικίας. Πώς όμως θα γίνει αυτό; Το Λα.Ο.Σ έκανε το πρώτο βήμα• ανέβηκε στον 1ο όροφο. Μα και η Ν.Δ. έκανε κι αυτή ένα βήμα• κατέβηκε από το ρετιρέ. Εμείς περιμένουμε τη …μοιραία συνάντηση.

Αυτά τα δύο κόμματα, θα μπορούσαν να μην υπάρχουν (ωχ, τι ακούω από σας τώρα• αφήστε με να ...ολοκληρώσω). Υπάρχει το ΚΚΕ και το Πα.Σο.Κ. από τη μια που καλύπτουν τους Συνασπιστές και η Ν.Δ. από την άλλη -ή/και τα άλλα ακροδεξιά κόμματα- που καλύπτουν το Λα.Ο.Σ. Γιατί και που υπάρχουν ΕΜΕΝΑ μου θυμίζουν κόμματα που περιμένουν να περισυλλέξουν …διαρροές, και για να το πω ποιο χοντρά, μου θυμίζουν εκείνα τα φορτηγά με το διαφημιστικό …«Ο αχόρταγος» ή «ο Φαταούλας»!

ΥΓ.1 Οι ψηφοφόροι των δύο κομμάτων αυτών θάλεγα πως ενδιαφέρουν και όχι τα ίδια τα κόμματα. Τα οποία εν πολλοίς δημιουργήθηκαν μάλλον από φιλοδοξία κάποιων που απλά ήθελαν να γίνουν αρχηγοί κομμάτων. Ίδε Στεφ. Μάνος-Δράση, Παπαθεμελής-Πα.Μ.Μετ. και πολλοί άλλοι.

ΥΓ.2 Για τους Οικολόγους-Πράσινους δε λέω τίποτε ακόμη. Περιμένω ...δράση και όχι ...πράσσεινάλογα. 'Οπως επίσης και για το Κ.Κ.Ε. δε λέω κάτι. Είναι γνωστές και ξεκάθαρες οι θέσεις του και για την Ε.Ε., γι αυτό άλλωστε και τα ποσοστά του είναι περίπου σταθερά. Κάτι σαν το ...πάγιο του ΟΤΕ.

Δε πάτε …. (το debate σε ελεύθερη μετάφραση)

Πέμπτη 28 Μαΐου 2009: Πέντε (5) πολιτικοί αρχηγοί, έξι (6) δημοσιογράφοι, εφτά (7) κεφάλαια, τριανταπέντε (35) ερωτήσεις, τριανταπέντε (35) παράλληλοι μονόλογοι. Η τηλεμαχία μεταδόθηκε ζωντανά διακαναλικά και από το Πρίσμα+ στη νοηματική (λάθος, μέγα λάθος• στη νοηματική θάπρεπε να το μεταδώσουν διακαναλικά, γιατί όλοι τόχουμε ανάγκη). Κάθε ερώτηση θα διατυπώνεται σε 30 δευτερόλεπτα ενώ ο αρχηγός του κόμματος θα πρέπει να απαντά σε 90 δευτερόλεπτα. Ο δημοσιογράφος μπορεί να επανέλθει με μια διευκρινιστική ερώτηση έως 30 δευτερόλεπτα, με τον ερωτώμενο να έχει ένα λεπτό για να απαντήσει τη δεύτερη φορά (πλαίσια ασφυκτικά συμφωνημένα• μη ξεγελαστούν και κάνουν κανένα διάλογο και μας μπερδέψουν). Τι είναι όλα αυτά, αν μη τι άλλο γελοιότητες. 'Η μήπως το debate αλά …ελληνικά!

Ομολογώ πως δεν το παρακολούθησα (σςςςςςςς, μη μας ακούσει κανείς). Ούτε για μια στιγμή. Αφοσιώθηκα στον υπολογιστή μου, που τόσο καιρό τον είχα απαρνηθεί. Αλλά διάβασα λίγα πράγματα σχετικά. Και να τι βρήκα (συνοπτικά) σχετικά με τις …επιδόσεις των αρχηγών (με τυχαία σειρά, μπας και σας/τους μπερδέψω):

Παπαρήγα: Υπερασπίσθηκε την αποκλειστικότητα στη χρήση του όρου «σοσιαλισμός». Επίσης, ο επιτακτικός τόνος εκνευρισμένης δασκάλας, στο σημείο όπου προέτρεπε τον λαό να γίνει «απείθαρχος και ανυπάκουος» και να πραγματοποιήσει «αιφνιδιαστική αντεπίθεση». Με λίγα λόγια, θέαμα τόσο μακρινό και άσχετο με την πραγματικότητα όσο και η ανάμνηση του Λεονίντ Μπρέζνιεφ...

Παπανδρέου: Διαισθανόσουν την αβεβαιότητα και τον δισταγμό σε κάθε λέξη, όταν η ερώτηση τον υποχρέωνε να αυτοσχεδιάσει, ενώ το τελευταίο δίλεπτο ήταν μια παρατακτική απαγγελία όλων των συνθημάτων που είχε εκστομίσει ως εκείνη την ώρα στην προεκλογική εκστρατεία. (Λες και άκουγες μαθητή παλαιότερης εποχής να απαγγέλει μηχανικά τις δασυνόμενες λέξεις...). 'Ηταν και αυτό το παπαγαλίστικο ύφος του…

Αλαβάνος: Επιθετικός προς τους δημοσιογράφους, διατήρησε τον εκνευρισμό και την εριστικότητά του ως και στο δίλεπτο του τέλους, κάνοντας τον τηλεθεατή να σκεφθεί ότι μάλλον τσάμπα έπεσε ο καυγάς με τον Αλέξη Τσίπρα, για την εκπροσώπηση στο δήθεν «debate»...

Καρατζαφέρης: η εμφάνιση και ο λόγος του ήταν ένας αυτοσχεδιασμός, στον οποίο αναγνώριζες ποικίλα στοιχεία: τον αμπελοφιλόσοφο του καφενείου, τον λαϊκό διαφημιστή (που εκτός από σλόγκαν γράφει και στίχους για τραγούδια...), τον καταφερτζή πλασιέ, που καμουφλάρει την απελπισία του σε τρελή χαρά, καθώς του ανοίγουν την πόρτα, γνωρίζοντας ότι το πιθανότερο είναι στο επόμενο δευτερόλεπτο να του την έχουν κλείσει κατά πρόσωπο...

Καραμανλής: Μέσα σε ένα τέτοιο περιβάλλον, ο Καραμανλής, που ερμήνευσε τη μεγάλη επιτυχία του «Υπευθυνότητα», ήταν φυσικό να υπερτερεί, χάρη στην ευφράδεια και την πειστικότητα του ύφους του. Ωστόσο, αμφιβάλλω αν οι θετικές εντυπώσεις μπορούν να δελεάσουν τους αναποφάσιστους. Μετά από πέντε χρόνια στην εξουσία, ο καθένας μπορεί να μετρήσει την απόσταση που χωρίζει τους λόγους του από τα έργα του. Επομένως, όσο εμπνευσμένα και να επαναλαμβάνει το ποίημα, δεν παύει να είναι το ίδιο ποίημα. Έκλεισα την τηλεόραση και έφυγα για τη βραδινή μου έξοδο, ψιθυρίζοντας τα λόγια που δεν πρόλαβε να πει ο πρωθυπουργός. (Επειτα από τόσα χρόνια, τα έχω μάθει πια απ’ έξω...).

Από το «Καληνύχτα και καλή τύχη», του Στέφανου Kασιμάτη, στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Ευρωεκλογές και "απόδραση"

Τριάντα τρία (33) κόμματα και συνασπισμοί κομμάτων κατέθεσαν δήλωση στον Άρειο Πάγο για τη συμμετοχή τους στις ευρωεκλογές. Και ο Άρειος Πάγος θα ελέγξει την νομιμότητά των δηλώσεων τους και θα προβεί στην ανακήρυξη τους.
Τριάντα τρεις (33) …κομματικοί σχηματισμοί με πολυάριθμους κομματικούς υπαλλήλους, μου ζητούν τη ψήφο τους. Κι εγώ δε ξέρω τι να κάνω. Να μελετήσω τους …33 για να διαλέξω; Και άντε διάλεξα σχηματισμό της αρεσκείας μου• καλούμαι στη συνέχεια να επιλέξω τον …εκλεκτό. Για να κάνει τι; Να με εκπροσωπήσει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, μου λένε. Ένα Κοινοβούλιο (Κομισιόν την είπανε, σε Κονομισιόν μου μοιάζει) το οποίο στην πραγματικότητα δεν έχει αρμοδιότητες. Απλά συνέρχονται, συνεδριάζουν -ξέρετε, μπλα μπλα μπλα-, συνασπίζονται, ομαδοποιούνται και στο τέλος αποφασίζουν οι πρόεδροι των κρατών ή οι πρωθυπουργοί. Άρα οι ευρωβουλευτές εκλέγονται απλά για να υπάρχουν. Και για να δικαιολογούν την ύπαρξή τους, απλά συνεδριάζουν• κάτι σαν ομαδική ψυχοθεραπεία. Να εκτονωνόμαστε δλδ. Αμ δε που θα τους κάνω τη χάρη. Ούτε σοσιαλιστές, ούτε βάρβαρους, μα ούτε και πράσινους. Γιατί κι αυτοί ακόμη, όταν πήραν -ή τους δόθηκαν- πόστα τα ‘καναν θάλασσα. Θα προτιμήσω εκδρομή, κάτι σαν τριήμερη απόδραση. Την πράξη μου δεν την ονομάζω «αποχή». "Απόδραση" την ονομάζω. Απόδραση από την καθημερινότητα. Απόδραση από την πολιτική βαρβαρότητα. Απόδραση από το τέλμα. Απόδραση από την πολιτική ψευτιά και βρωμιά. Απόδραση από την πόλη. Απόδραση από τα προβλήματα. Πώς δλδ οι βουλευτές μας επιλέγουν το ...«παρών» σε ψηφοφορίες του Ελληνικού Κοινοβουλίου και έχουν τη συνείδησή τους ήσυχη; Κάτι ανάλογο κι εγώ. Θα …δηλώσω φωνακτά: «απόδραση». Θα επιλέξω …στόχο –μπορεί και παραλία- και θ' ασχοληθώ με μένα. Καιρός είναι να ασχοληθώ με μένα! Κάτι μου χρωστάω. Θα μαυρίσω τόσο που όταν -και αν- με συναντήσουν υποψήφιοι ευρωβουλευτές να τρομάξουν• μη τους μεταδώσω τη μαυρίλα, μην τους μαυρίσω.
Εγώ, ένας σοσιαλιστής βάρβαρος που παπαγαλίζει, αποφάσισα "απόδραση". Και μη διακρίνεται μέσα στη λέξη «απόδραση» το δεύτερο συνθετικό «Δράση» οπότε με συνειρμούς πείτε: εμ καλά το καταλάβαμε• ΣτεφανοΜανικός είναι ο φλούφλης. Καμία σχέση. Εξάλλου ο Στ. Μάνος τι λιγότερο ή περισσότερο από τους άλλους έκανε; Ένα κόμμα δημιούργησε μπας και βγει ΑΥΤΟΣ ευρωβουλευτής!

Λοιπόν, φίλοι, συνοδοιπόροι, σύντροφοι, αλάνια. Ελάτε μαζί μου. Και μην ακούτε κανένα πως τάχα η αποχή είναι ψήφος στον αντίπαλο, είναι χαμένη κτλ. Τα 'χετε βαρεθεί αυτά αφού τα 'χετε χιλιοακουσμένα. Αποδράστε το λοιπόν. Μόνοι ή με σύντροφο. Μόνοι ή με παρέα. Εντός ή εκτός. Ακόμα κι επί τα αυτά!

ΥΓ. Να μη ξεχάσω να πάρω και τη ψηφιακή, να απαθανατίσω την «απόδρασή» μου!

Γιατί όχι και τουρκοκύπριοι στην ευρωβουλή;

Είναι γνωστή και ολοφάνερη η προσπάθεια της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής για de facto αναγνώριση του διχοτόμησης της Κύπρου. Οι προσπάθειές τους εντείνονται και απλώνονται σε όλους τους τομείς. Στον πολιτικό κυρίως αλλά και σε άλλους, όπως στον αθλητισμό -άπειρες οι προσπάθειές τους για εμφάνιση Τουρκοκυπριακών ομάδων σε διεθνείς αγώνες. Πέραν ορισμένων εξαιρέσεων –από ισλαμικές χώρες- το «αίτημά» τους δεν γίνεται αποδεκτό, κυρίως χάριν των προσπαθειών τόσο της κυπριακής κυβέρνησης όσο και της ελλαδικής –όταν το παίρνουν …χαμπάρι, γιατί υπάρχουν και περιπτώσεις αντίθετες, όπως η επίσκεψη του τουρκοκύπριου ηγέτη Μεχμέτ Αλί Ταλάτ στην Ουάσιγκτον ή η μονομερής επίσκεψη Ομπάμα στην Τουρκία.

Τελευταία προσπάθεια του τ/κ ηγέτη κου Μεχμέτ Αλί Ταλάτ και της Τουρκίας είναι οι επικείμενες ευρωεκλογές. Ο κος Ταλάτ έστειλε επιστολή προς τον πρόεδρο της Ευρωβουλής Χανς Γκερτ Πέτερινγκ, ημερομηνίας 19 Μαρτίου, με την οποίαν ο Τ/κ ηγέτης αξιώνει χωριστή εκλογική διαδικασία για την τ/κ κοινότητα και την εκλογή δύο (2) Τ/κ ευρωβουλευτών από σύνολο 6 που αναλογούν στην Κυπριακή Δημοκρατία. Υποδεικνύει ότι και στην περίπτωση που δεν γίνει κατορθωτή η εκλογή δύο Τ/κ ευρωβουλευτών στην Ευρωβουλή υπό τη νέα της σύνθεση (δηλαδή μετά τον Ιούνιο), τότε οι δύο αυτές έδρες θα πρέπει να μείνουν κενές μέχρι την κατάληψή τους από τους εκπροσώπους της τ/κ κοινότητας, με τη λύση του Κυπριακού.
Αν και ο πρόεδρος Πέτερινγκ δεν έχει ακόμη απαντήσει στην επιστολή Ταλάτ, γίνεται κατανοητό ότι θα κινηθεί με βάση τη διεθνή νομιμότητα και όσα προβλέπονται στις Συνθήκες. Στο πλαίσιο αυτό, όπως έλεγαν κύκλοι της Ευρωβουλής, η Κυπριακή Δημοκρατία, είτε με βάση τη Συνθήκη της Νίκαιας είτε με βάση τη Συνθήκη της Λισαβόνας, θα εκλέξει 6 ευρωβουλευτές.
Με δυο λόγια, η Ευρωβουλή απορρίπτει το αίτημα των Τ/κ αλλά συντηρεί εναλλακτική εισήγηση, που περιλαμβάνεται στην επιστολή του Μεχμέτ Αλί Ταλάτ, προκειμένου να προσκληθούν δύο Τ/κ «βουλευτές» στις εργασίες της Ευρωβουλής με καθεστώς «παρατηρητή» από τη νέα κοινοβουλευτική περίοδο και μέχρι την επίλυση του Κυπριακού.

Θα μπορούσε, κατά την άποψή μου, η κυπριακή κυβέρνηση, από τη δική της πλευρά, να προχωρήσει σε μια προωθημένη κίνηση. Να ψηφίσουν και οι Τουρκοκύπριοι οι εγγεγραμμένοι στους εκλογικούς καταλόγους. Είμαι σε θέση να γνωρίζω πως η κυπριακή κυβέρνηση γνωρίζει ονομαστικά τους έποικους τούρκους που παράνομα κατοικούν στο βόρειο μέρος. Εξάλλου, έχει τους καταλόγους των τ/κ πριν από το ’74 και με βάση αυτούς να καλέσει τους τ/κ να προτείνουν δύο (2) υποψήφιους εξ αυτών και να τους ψηφίσουν στο ελεύθερο τμήμα της Κύπρου. Έτσι, οι έποικοι θα αποκλειστούν, ενδεχομένως δύο (2) τ/κ θα εκλεγούν και θα πάψει να υπάρχει το θέμα της «απομόνωσης" των τ/κ, που τόσο πιπιλίζει η Τουρκία αλλά και πολλά άλλα κράτη, ευρωπαϊκά και μη, ακόμη ακόμη και ανώτατοι αξιωματούχοι της Ουάσιγκτον.
Δε γνωρίζω πόσο εφικτή είναι η πρόταση αυτή, δε γνωρίζω πόσο εύκολη ή δύσκολη είναι αυτή η διαδικασία. Απλώς, διαβάζοντας στον κυπριακό Τύπο το σχετικό θέμα της –όπως δείχνουν τα πράγματα- άρνησης της ευρωβουλής στην πρόταση Ταλάτ, αυτόματα μου ήρθε η ιδέα. Πιστεύω δε πως πρέπει να αποστερηθεί η τ/κ πλευρά, η Τουρκιαή και οι σύμμαχοί τους από αυτό το «επιχείρημα», για δήθεν απομόνωση των τ/κ. Γνωρίζω πως ακόμη και ευρωπαϊκά χρήματα μέσω ευρωπαϊκών προγραμμάτων, κατευθύνονται προς τα κατεχόμενα. Η φωτογραφία κάτω αποδεικνύει του λόγου το αληθές. Είναι από την περσινή επίσκεψή μου στην Κύπρο και η φωτογραφία αυτή τραβήχτηκε στη γενέθλια (μου) πόλη Κερύνεια. Είναι μια προσπάθεια διατήρησης της παλιάς πόλης με επισκευές και συντηρήσεις δρόμων και κτιρίων. Φίλος και συμμαθητής μου ο οποίος εργάζεται σε παρόμοια ευρωπαϊκά προγράμματα με διαβεβαίωσε πως αυτή η προσπάθεια έγινε σε συνεργασία και τις δύο κοινότητες και πως μελλοντικά θα επεκταθεί και σε άλλους τομείς.

Καιρός είναι για ευέλικτες και επιθετικές πολιτικές στην εξωτερική πολιτική και να πάψουμε να μεμψιμοιρούμε για ξένους παράγοντες και ξένους δάκτυλους. Αλλά όταν οι καθ’ ύλην αρμόδιοι …χτενίζονται (ίδε κα Μητσοτάκη-Μπακογιάννη-Κούβελου και ποιος οίδε τι άλλο…) και χτίζουν το προσωπικό τους προφίλ, τι να περιμένει κανείς; Να μας λυπηθούν; (για τον κύπριο ομόλογο της κας Μ-Μ-Κ δεν γνωρίζω κάτι, οπότε δεν κάνω καμιά αναφορά). Αντ' αυτών ...η Ομογένεια, η οποία πέτυχε, μετά από κινητοποιήσεις, προσωρινή ματαίωση (απλώς) της συνάντησης Ταλάτ με την Κλίντον. Όποιος παρακολουθεί τις ανταποκρίσεις του Μ. Ιγνατίου έχει εξηγήσεις για την αμερικανική συμπεριφορά. Με την εκλογή του νέου Αμερικανού Προέδρου, τίποτε δεν φαίνεται ν’ αλλάζει στις φιλοτουρκικές μεθοδεύσεις του Στέιτ Ντιπάρτμεντ: Οι κυβερνήσεις της Ελλάδας και της Κύπρου βάλλονται από παντού: Από αξιωματούχους του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, από διπλωμάτες των αμερικανικών πρεσβειών στην Αθήνα, την Άγκυρα και τη Λευκωσία, από «αναλυτές» ινστιτούτο και υπηρεσιών, από «εκθέσεις» τοπικών «Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων» (που από την αλλοδαπή κατευθύνονται και χρηματοδοτούνται) κ.λ.π. Έναντι αυτών των μεθοδεύσεων, απλώς αποκρούει η Ομογένεια!

Κομματόσκυλα και οπαδοί

Δεν αντέχω τους κομματικούς. Όχι μόνο δεν τους αντέχω αλλά τους σιχαίνομαι. Δε μ’ ενδιαφέρει αν λέγονται πρασινοφρουροί, ή γαλάζια στρουμφάκια, ή «θρησκόληπτοι» κόκκινοι οπαδοί, ή κι αν βρίσκονται …ΣυΡιζΑ στην Ευρώπη και πόσο μάλλον αυτοί που πάνε χέρι-χέρι με τους ακροδεξιούς. Οι κομματικοί, τα κομματόσκυλα φαίνεται σύμφωνα με ιστορικές πηγές εγκρίτων δημοσιογράφων να καλλιεργούνταν για πρώτη φορά σε πειραματικά θερμοκήπια του κομματικού σωλήνα, με τη κομμάτια άνθρακα, αιθανόλης και πολυχρωμονιλώνης, εμβαπτισμένα σε σιλικόνη για να είναι αδιάβροχα. Δεύτερη και λιγότερο τεκμηριωμένη άποψη υποστηρίζει πως απλά ένα στερημένο πολιτικά στέλεχος βίασε το λαμπραντόρ και γεννήθηκε το πρώτο κομματόσκυλο, το οποίο με τη σειρά του συνουσιάστηκε με τη μαμά του και γέννησαν πολλούς πολλούς απογόνους. Πολλά κομματόσκυλα δύνανται να ανευρεθούν στις τάξεις των συνδικαλιστών, των φιλόπτωχων εκείνων ανθρώπων που έχουν ως αρχή να μην εργαστούν ποτέ, γι' αυτό και αυτοαποκαλούνται "αντιρρησίες εργατικής συνείδησης". Η εύρωστη συνομοταξία των κομματοσκύλων ταυτίζεται με τις επιταγές της μόδας κατά τη δεκαετία του '70, φανερά επηρεασμένη από το κλίμα της εποχής για sex, drugs, zivago and rock & roll. Αρέσκονταν να κατεβαίνουν στους δρόμους φορώντας φαρδιές καμπάνες, χωρίς κουκούλες, έγραφαν συνθήματα στον τοίχο και κρατούσαν τα πλακάτ. Επιστημονικοί κύκλοι ψυχολόγων ερμηνεύουν την πορεία τους ως απωθημένο για την "καλή ζωή" (good life), κάτι που επιβεβαιώνεται από τη μετέπειτα πορεία τους, οικοδομώντας καλαίσθητες βίλλες στην Εκάλη, τα Βριλήσσια και γενικά τα βόρεια προάστεια, ως ελάχιστο φόρο τιμής στην τέχνη της αρχιτεκτονικής.

Δείτε σήμερα τι συμβαίνει. Το οικονομικό επιτελείο της παρούσας κυβέρνησης πήρε κάποια μέτρα -για την ακρίβεια μας …πήρε τα μέτρα- για να βγούμε -έτσι τουλάχιστον μας λένε, αλλά δε μας πείθουν- από την κρίση. Μέχρι πρότινος κανένας κυβερνητικός δεν ήταν διαθέσιμος να βγει και να τα υποστηρίξει -γιατί μάλλον δε θα τα πίστευε ο φουκαρά ή δεν τα θεωρούσε δίκαια. Από χτες όμως δόθηκε εντολή να …ξαμοληθούν όλα τα κομματόσκυλα και να «πείσουν» το λαό για την αναγκαιότητά τους. Μα θα πρέπει πρώτα απ’ όλα να πειστούν οι ίδιοι, να τους πείσουν οι εμπνευστές των μέτρων και μετά να …εκδράμουν στις εκλογικές τους περιφέρειες. Και όμως, αυτοί θα το κάνουν, έστω και με βαριά καρδιά. Σκυλιά με την ουρά στα σκέλια. Αρκούδες να χορεύουν στο ρυθμό του αρκουδιάρη. Βγάζει μια ανακοίνωση το κόμμα -ανεξαρτήτως χρώματος- και οι κομματικοί-οπαδοί, ντε και καλά νοιώθουν υποχρεωμένοι να την υπερασπιστούν, η γη να γυρίσει ανάποδα. Άσε δε που το κόμμα τους εφοδιάζει με σχετικό υλικό με επιχειρηματολογία, για να μην κολλήσουν στα δύσκολα. Πόσες φορές έχουν κυκλοφορήσει τέτοια …φροντιστηριακά χαρτιά. Είναι μέρα μεσημέρι, ντάλα ο ήλιος καίει αλλά το κόμμα ανακοινώνει πως ο καιρός είναι βροχερός; Ε, αυτοί θα βγουν έξω με αδιάβροχο και ομπρέλα. Γιατί είναι σίγουροι πως το κόμμα δε θα κάνει λάθος• το κόμμα κάτι παραπάνω ξέρει .
Οι κομματικοί, δεν έχουν και δεν πρέπει να έχουν βούληση, δεν πρέπει να σκέφτονται, δεν πρέπει να διατυπώνουν αντιρρήσεις, δεν πρέπει να βλέπουν, δεν πρέπει ν’ ακούν άλλους παρά μόνο το κόμμα. Αντίθετα, πρέπει να συμφωνούν, πρέπει να συγκατανεύουν, πρέπει να χειροκροτούν, πρέπει να ακολουθούν. Για να επηρεάσουν και να διαμορφώσουν την Κοινή Γνώμη. Και τι είναι αυτή η Κοινή Γνώμη; Μήπως είναι αυτή που …την Κυριακή των Βαΐων επευφημούσε τον Χριστό στην είσοδό του στην Ιερουσαλήμ. ‘Η εκείνη που μετά από μια βδομάδα αναφωνούσε «Άρον άρον, σταύρωσον Αυτόν»;
Ο κομματικός είναι πιστότερος από πιστό σκυλί και ταυτόχρονα επικινδυνότερος από αυτό. Έχει αχρωματοψία ή επιλεκτική δυσχρωματοψία. Υπάρχουν φυσικά και οι εξαιρέσεις, αυτές που όπως συνηθίζουμε να λέμε, για να επιβεβαιώσουν τον κανόνα. Είναι αυτοί που …οσφραίνονται την περιρρέουσα ατμόσφαιρα και …αλλάζουν έγκαιρα τους χρωματιστούς φακούς επαφής. Βγάζουν αυτούς με τα γαλάζια για να φορέσουν αυτούς με τα πράσινα. Και όσο κομματικοί ήταν ως …στρουμφάκια, τόσο κομματικότεροι γίνονται ως πρασινοφρουροί. Τα παραδείγματα είναι καθημερινά ή εποχιακά. Αλλάζουν τα βιβλία της ιστορίας, λόγου χάριν, για να τα …λειαίνουν ή να τα κάνουν να φαίνονται πιο γαλάζια, πιο πράσινα ή πιο κόκκινα, λες και η ίδια η Ιστορία μπορεί να ξαναγραφεί. Και οι οπαδοί τους πάραυτα υπερασπίζονται τις «νέες» απόψεις. Ξεχνούν ότι έμαθαν, άκουσα, διάβασαν, μελέτησαν, πείστηκαν και προβάλλουν τη «νέα» άποψη, αυτήν που προσπαθεί να επιβάλει το κόμμα. Φορολογία ΜΟΝΟ στους μισθωτούς και συνταξιούχους με ταυτόχρονο πάγωμα των μισθών τους -ιδιαίτερα των δημοσίων υπαλλήλων- αναγγέλλει η κυβέρνηση και οι κομματικοί, ως παπαγαλάκια, επαναλαμβάνουν την αναγκαιότητα του μέτρου, υπερασπιζόμενοι τα …επιχειρήματα της κυβέρνησης, ακόμα και αν οι ίδιοι θίγονται. Δηλώνουν υπερπατριώτες και πρόθυμοι για θυσίες, αλλά την ίδια ώρα όταν βρεθούν μόνοι ή σε κομματικοί εκδήλωση και πούσια Μέσων, πνέουν τα μένεα στους «δικούς» τους, χτυπούν τα κεφάλια στους τοίχους.

Να γράψω κι άλλα; Περιττό. Φρονώ πως θα ξεχάσω ακόμα περισσότερα. Θα σταματήσω εδώ. Να τους φτύσω, μπα, χαμένο σάλιο. Εξάλλου είναι αδιάβροχοι (η εμβάπτιση σε σιλικόνη που λέγαμε πιο πάνω). Να τους βρίσω; Μπα, θα μάλλιασ’ η γλώσσα μου. Αυτοί θα το θεωρήσουν ως φιλοφρόνηση και θα συνεχίσουν να χαζογελούν. Να τους μουντζώσω; Μπα, θα μου απλώσουν το χέρι για …χειραψία. Αυτό θα καταλάβουν γιατί είναι και …γκάου! Ε, απλά θα τους αγνοήσω, θα τους προσπεράσω σαν το σκατό -με το συμπάθιο- που συναντώ στο πεζοδρόμιο. Έτσι κι αλλιώς αυτοί δεν καταλαβαίνουν τίποτε -ή μήπως ΤΑ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΟΥΝ ΟΛΑ, ΔΟΥΛΕΥΟΥΝ ΓΙΑ ΕΑΥΤΟΥΣ ΚΑΙ ΜΑΣ ΔΟΥΛΕΥΟΥΝ ΟΛΟΥΣ;

'Ανθρωπος με τη μορφή κομματόσκυλου, πρόγονος του σημερινού κομματόσκυλου που εμφανίζεται πλέον με ανθρώπινη μορφή

Με αφορμή την ελληνική «εξωτερική» πολιτική …κόμματα, πολιτευτές και πολιτικάντηδες, είστε όλοι ψεύτες

Πάρα πολλοί πολιτικοί αναλυτές -και ιδιαίτερα της …ελληνικής εξωτερικής πολιτικής- κατατείνουν στο συμπέρασμα ότι η εξωτερική μας πολιτική βρίσκεται σε τέλμα, ότι την κα Ντόρα Μητσοτάκη-Μπακογιάννη-Κούβελου δε ενδιαφέρει τίποτε άλλο παρά να κτίσει το δικό της προφίλ, ιδιαίτερα στο εξωτερικό. Η ελληνίδα υπουργός Εξωτερικών εξαντλεί τις διπλωματικές προσπάθειές της στην προώθηση των ηγετικών φιλοδοξιών.

Μια μικρή ιστορική αναδρομή θα πείσει. Το ΠαΣοΚ είχε αλλάξει ριζικά την εξωτερική πολιτική της Ελλάδας με τη διείσδυση στη Μέση Ανατολή. Αυτή η κληρονομιά περιφρονήθηκε, εξατμίστηκε. Το ρόλο αυτόν σήμερα τον παίζει η Τουρκία.

Οι κυβερνήσεις Σημίτη, προσπάθησε και πέτυχε ως ένα βαθμό, την απόδοση ενός πρωταγωνιστικού ρόλου στην Ελλάδα στο χώρο των Βαλκανίων. Και αυτός ο ρόλος έχει χαθεί. Με αποκορύφωμα την τελευταία απόφαση του Ευρωκοινοβουλίου που αφορά στην ένταξη των Σκοπίων στην ΕΕ. Το βέτο για την ένταξη της ΠΓΔΜ στο ΝΑΤΟ, είχε σαν αποτέλεσμα και την αποτελμάτωση των διαπραγματεύσεων για το πρόβλημα της ονομασίας.

Η μοναδική προσπάθεια που έγινε με το άνοιγμα προς τη Ρωσία, για την ώρα δεν αποδίδει οφέλη, τουλάχιστον στον ενεργειακό-οικονομικό τομέα.

Αυτά τα λίγα, καταδεικνύουν και του λόγου το αληθές -σχετικά με την ελληνική «εξωτερική» πολιτική και την ελληνίδα υπουργό των Εξωτερικών- αλλά ταυτόχρονα δημιουργούν και …παρεξηγήσεις, αφήνουν εντυπώσεις αδυναμίας εκ μέρους της Ελλάδας. Γι αυτό η Τουρκία αντιμετωπίζει και το Φαρμακονήσι σαν έδαφός τους, δοκιμάζει τις αντοχές των ελλήνων αεροπόρων, διεθνοποιεί τις μονομερείς διεκδικήσεις της στο Αιγαίο. Γι αυτό και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο …διολισθαίνει στις θέσεις των Σκοπίων. Γι αυτό και η δυσαρέσκεια της ελληνικής κυβέρνησης σχετικά με τη μη ταυτόχρονη επίσκεψη του αμερικανού προέδρου στην Αθήνα, παρά την προπαγανδιστική προσπάθεια του υπουργείου Εξωτερικών να υποβαθμίσει το θέμα.

Η κα Ντόρα Μητσοτάκη-Μπακογιάννη-Κούβελου, ως υπουργός Εξωτερικών, απέτυχε θεαματικά στην εξωτερική πολιτική, ιδιαίτερα με τις τελευταίες εξελίξεις στις αμερικανοτουρκικές θέσεις. Αντίθετα, η κα Ντόρα Μητσοτάκη-Μπακογιάννη-Κούβελου, ως πολιτικός πετυχαίνει βήμα-βήμα στο κτίσιμο του προφίλ της ως την επόμενη ηγέτιδα της Ν.Δ. και κάποια στιγμή, ως η νέα πρωθυπουργό της Ελλάδας.

Σχετικό είναι και το άρθρο του Γιώργου Δελαστίκ, με τίτλο: «Σε τέλμα η εξωτερική πολιτική μας». Γράφει ο αρθρογράφος:«Γενικευμένη δυσφορία επικρατεί και πάλι γύρω από την εξωτερική πολιτική της χώρας. Όλα τα σημαντικά θέματα δίνουν την εικόνα αποτελμάτωσης, ενώ δεν έχει περάσει ούτε ένας χρόνος από τότε που ο ίδιος ο πρωθυπουργός, Κώστας Καραμανλής, δημιουργούσε αισθήματα καθολικής ευφορίας στον ελληνικό λαό, αρχικά με το βέτο που πρόβαλε στη…»

Τελικά, γιατί προσπαθούν να μας πείσουν οι πολιτικοί και τα κόμματα ότι όλα όσα σκέφτονται, σχεδιάζουν και πράττουν τα κάνουν με γνώμονα το συμφέρον του ελληνικού λαού; Αφού στην πράξη αυτοακυρώνονται. Η κα Ντόρα Μητσοτάκη-Μπακογιάννη-Κούβελου ποτέ δεν έκρυψε ότι την ενδιαφέρει η ηγεσία της ΝΔ (θεμιτό αν γίνεται με θεμιτά μέσα). Ακόμα και ο μπαμπάς της το δήλωσε. Ούτε ο κος Βενιζέλος έκρυψε πως τον ενδιαφέρει να αντικαταστήσει τον Γ.Α.Π. στην ηγεσία του ΠαΣοΚ (το προσπάθησε και δεν το κατάφερε· τουλάχιστον μια φορά). Ποτέ δεν αρνήθηκε ο κάθε πολιτευτής πως αυτό που τον ενδιαφέρει δεν είναι το κόμμα αλλά η προσωπική του επιτυχία (για αυτό και όταν αποτυγχάνουν «απειλούν με τον αριθμό ψήφων που διαθέτουν). Πότε δεν αρνήθηκε ένας βουλευτής ότι θα τον ενδιάφερε πρωτίστων να γίνει υπουργός για να μπορέσει να προσφέρει καλύτερα στο λαό (γι αυτό όσο παραμένει βουλευτής γκρινιάζει μονίμως για τους υπουργούς και όταν απειλείται με διαγραφή, επικαλείται τον αριθμό ψήφων που κουβαλά και…το θέμα αποσιωπείται). Ακόμα κι ένας πρωθυπουργός –ή/και υπουργός- ποτέ δε θα πάρει μια απόφαση …για το καλό του τόπου αν συγχρόνως –ή πρωτίστως- δεν είναι για το καλό της παράταξης του. Πάρτε κάποια παράδειγμα: δεν πρόκειται να παρθεί από την κυβέρνηση ένα ζόρικο για το λαό μέτρο, πριν τις ευρωεκλογές. Κι ας καίγονται τα μπατζάκια μας. Οι αρχηγοί των δύο μεγάλων κομμάτων, αντί να καθίσουν για να βρουν λύσεις για την κρίση, τσακώνονται για το ποιος ευθύνεται λιγότερο ή περισσότερο γι αυτήν. Ο ΣυΡιζΑ, προκείμενου να αυξήσει τα ποσοστά του, δεν …κώλωσε να υπερασπιστεί των ταραξιών-κουκουλοφόρων και προσπάθησε να καπηλευτεί των μαθητικών εξεγέρσεων (τώρα φυσικά βρίσκεται στο ….μία από τα ίδια). Όλοι λοιπόν, είναι ψεύτες και απατεώνες· μάλλον εξ ορισμού. Πρώτα πρώτα σκέφτονται την πάρτη τους, τις προσωπικές τους φιλοδοξίες –οι οποίες μπορεί και να συμπίπτουν με τις κομματικές αντίστοιχες, μπορεί και όχι- το προσωπικό όφελος και το προσωπικό κόστος και μετά όλα τα άλλα (ή μπορεί και τίποτε άλλο). Και όταν έρθει η ώρα της επιλογής, καλούμαστε να επιλέξουμε τον λιγότερο ψεύτη. Μα είναι αυτή η μοίρα μας ή η κατάντια μας;

Ανοιχτή επιστολή προς......, Ενταύθα

…τηλε-πατριώτες των ΜΜΕ, πολιτευάμενοι της -αξιωματικής κυρίως- αντιπολίτευσης, λάγνοι της απαισιοδοξίας και του καιροσκοπισμού, λάτρες της καταστροφολογίας, λαέ βασανισμένε, ας κάνουμε όλοι ωρέ ό,τι περνάει από το χέρι μας, να …κάψουμε ετούτον το άμοιρο και ρημαδιασμένο τόπο. 1200 χρόνια ελεύθερος αρκετά έζησε! Ας βροντοφωνάξουμε: 'Οχι, άλλη Ελλάδα. Φτάνει πια! Μπουχτίσαμε ....Ελλάδα! Να της δώσουμε ...μία να γκρεμοτσακιστεί!

Ξεκινώ με σας κε Πρόεδρε της κυβέρνησης. Έχετε δίκιο όταν λέτε πως το δημόσιο χρέος σχεδόν τριπλασιάσθηκε στα χρόνια των προηγούμενων κυβερνήσεων. Αλλά… μετά από πέντε χρόνια στην εξουσία, σας απαλλάσσουν ακόμα από τις δικές σας ευθύνες τα αμαρτήματα των προκατόχων σας; «Περιστολή της σπατάλης» υποσχεθήκατε αλλά… για golden blue boys καταγγέλλουν ακόμη και γαλάζιοι βουλευτές. Αποτύχατε, γι αυτό και όταν συναίνεση ζητούσατε, κανείς δε σας …λυπήθηκε. Υπογραφές σε ..λευκή επιταγή ζητούσατε ή μου φαίνετε; Μείνατε …μόνος, με 151 φίλους έναν κι έναν, όπως φαίνεται και στο …προφίλ του Πρωθυπουργού στο Facebook!!! Δε λέω, κρίση έχουμε και να βάλουμε όοοολοι ένα χεράκι• στην τσέπη. Μα τώρα μόλις που άκουσα την είδηση στο ραδιόφωνο πως οι βιομήχανοι απείλησαν πως θα προβούν σε απολύσεις αν δε σταματήσουν αμέσως οι έλεγχοι… Βλέπετε τι σας λέω, εμείς οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι συμμετέχουμε, αυτοί δε θέλουν ΜΕ ΤΙΠΟΤΕ.

Δε λέω, προσπαθήσατε …λυσσαλέα μεν, μάταια δε, να χτυπήσετε τη φοροδιαφυγή και την παραοικονομία. Κατανοώ και το βλέπω πως αποτύχατε να αυξήσετε τα έσοδα και θα πρέπει –για να ισοσκελίσουμε- να πουλήσουμε, ή ξεπουλήσουμε όπως λεν οι άλλοι –με ή χωρίς εισαγωγικά-, και άλλες ΔΕΚΟ ή "καλά μαγαζιά" προκειμένου να καλύψουμε …επείγουσες λογιστικές ανάγκες –ή μαύρες τρύπες. Αναρωτιέμαι όμως, αν τις πουλήσουμε –ή ξεπουλήσουμε- όλες και αργότερα έχουμε πάλιν ανάγκη, τι άλλο θα έχουμε να πουλήσουμε –ή να ξεπουλήσουμε;

Κε Αρχηγέ της Αξιωματικής αντιπολίτευσης, η σειρά σας. Δε μπορείτε να …πανηγυρίζετε για την «τιμωρία» που θα ήθελε να επιβάλει η Κομισιόν στην Ελλάδα, την τιμωρία της επιτήρησης, και από την άλλη να τάζετε λαγούς με πετραχήλια. (Ωχ, τώρα που είπα πετραχήλια, θυμήθηκα την «αθώωση» του Αγίου πρώην Αττικής κ. Παντελεήμονα, νυν έγκλειστου τροφίμου των φυλακών Κορυδαλλού, μια απόφαση που προκάλεσε ανακούφιση στους συνεργάτες του κ. Παντελεήμονος, οι οποίοι χαρακτήριζαν την απόφαση της Συνόδου κόλαφο για την πολιτική Δικαιοσύνη, που καταδίκασε με δύο αποφάσεις…). «Κάντε τόπο να περάσει η Ελλάδα» φωνάξατε θριαμβευτικά από τα Γιάννενα μα «Ελλάδα» εννοούσατε το ΠαΣοΚ και δια μέσω αυτού ….εσάς. Συγκινητική η επιστολή για συνάντησή σας με τον προκάτοχό σας. Για νάμαι ειλικρινής, χαροποίησε τους συντρόφους σας («θα πρέπει να ακούμε με προσοχή όσα λέει ο Θεόδωρος» ανέκραξε κορυφαίος πρώην υπουργός σας). Σας κατανοώ, ο σκοπός αγιάζει τα μέσα• αντικαταβολή λέγεται, μετ’ επιστροφής… δεν είμαι σίγουρος. Για το δακτυλίδι μιλάω ντε…Το υπονοεί και ο Ηλίας Μακρής της ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ, σε πρόσφατο σκίτσο.


Λοιπά κόμματα –ή κομμάτια- της αντιπολίτευσης. Όταν τελειώσετε με τη φαγωμάρα σας (αναφέρομαι στα …σύρριζα της αριστεράς), όταν διαμοιράσετε τα ιμάτιά της (αριστεράς) τότε δε θα έχετε χρόνο να ασχοληθείτε και με τα άλλα. Πετάξτε τη ναφθαλίνη από πάνω σας -έλα Αλέκα, πόσους ψήφους πήρες κεκλεισμένων των θυρών;- βγάλε και τις «κουκούλες» Αλέκο και κάντε …πορεία στο λαό (λέμε τώρα). Γιατί οι άλλοι των …λοιπών -η Δεξιά του κυρίου Χέρι-χέρι…-, κατάλαβαν πως εχθρός τους δεν είστε εσείς που αλληλοτρώγεστε και ρίχνουν γέφυρες σε ομοϊδεάτες, απλώνουν …χέρι βοηθείας, ενισχύουν το προφίλ τους, ονειροβατούν, αλλά μόνον αυτοί -φαίνονται- να κάνουν ή πως κάνουν αντιπολίτευση. Δείτε τους στα τηλεοπτικά παράθυρα πως ουρλιάζουν αντιπολιτευόμενοι.

Κ.κ. καναλάρχες και κάθε λογιώ μιντιακοί άνθρωποι. Έλεος με την καταστροφολογία. Δεν μας φτάνουν τα κακά, ψυχρά κι ανάποδα οικονομικά μας, κάνουνε κι ένα ντου να διώξουμε μακριά κάθε ελπίδα συντήρησης εκατοντάδων χιλιάδων επιχειρήσεων που ζουν από τον τουρισμό. Δεν μας φτάνει που θα έχουμε μια δραματική μείωση αφίξεων λόγω της διεθνούς κρίσης, να μην τρομάξουμε και τους υπόλοιπους που πιθανόν να το σκέφτονται;
Και όπως έχουν επισημάνει κάποιοι ελάχιστοι σοβαροί που μας έχουν απομείνει, η κρίση για τη χώρα μας θα πάρει την πιο δραματική της μορφή μετά τον ερχόμενο Σεπτέμβριο. Όταν δηλαδή θα αρχίσουν να φαίνονται οι συνέπειες από την δραματική πτώση του τουρισμού. Της μόνης «βιομηχανίας» που μας έχει απομείνει.
Και όλ’ αυτά, ξαφνικά• ξαφνικά η Ελλάδα έγινε το βασίλειο της ανασφάλειας. Γιατί δραπέτευσε –αναιμάκτως- ο Παλαιοκώστας. Ή γιατί κάποιοι παίζουν τους «αντάρτες πόλεων». Και οι κυβερνώντες σας …συμπαραστέκονται για να τους …συμπαρασταθείτε. Διότι ως γνωστός, κόρακας κοράκου δε βγάζει μάτι. Σας βαφτίζουν «εκδότες» εφημερίδων «πανελλήνιας κυκλοφορίας», που δεν τις αγοράζει ούτε η μάνα σας και σας μπουκώνουν με ζεστό χρήμα κρατικών διαφημίσεων. Με αηδιαστική αντιπαροχή το πρωτοσέλιδο «γλείψιμο» ….
Και συ λαέ βασανισμένε… Πώς να αποκτήσεις «φορολογική συνείδηση», όπως σε καλούσε το αρμόδιο υπουργείο και οι …πολυτελείς κρατικές διαφημίσεις. Διότι καταλύτης για την διαμόρφωση φορολογικής συνείδησης των πολιτών, είναι πρωτίστως η επίδειξη ανάλογης συνείδησης στη διαχείριση του δημόσιου χρήματος από τους πολιτικούς. Και δη τους κυβερνώντες. Και αυτό λείπει. Δηλ. όχι ακριβώς λείπει γιατί έχουν γνώσιν οι φύλακες των …offshore εταιριών. Και αναρωτιέσαι, γιατί αυτοί και όχι κι εγώ; Αλλά έλα που το χέρι σου απλωμένο δεν φτάνει και πολυυυυύ μακριά. Αλλά φτάνει, έστω εκεί που φτάνει. Και τρώει, οτιδήποτε μπορεί να φαγωθεί. Αλλά δεν καταλαβαίνεις ότι πρώτος εσύ θα υποστείς τις συνέπειες. Γιατί άλλοι είναι οι κροίσοι και για άλλους οι κρίσεις. Ήδη άρχισαν να θίγονται εργασιακά δικαιώματα σου ενώ ήδη έχουν θιχτεί τα αντίστοιχα συνταξιοδοτικά. Θα κληρονομείς στα παιδιά και εγγόνια σου τα χρέη σου. Κάποτε τους κληρονομούσες ένα σπιτάκι, ένα χωραφάκι. Τώρα ξέχνα τα. Είδες τι γίνεται στην Αμερική. Οι τράπεζες αναθέτουν σε εισπρακτικούς μηχανισμούς να εισπράττουν χρέη τεθνεώτων από τους ζώντες συγγενείς τους. Ούτε νεκρός θα ..νοιώσεις τη δικαίωση. Γι αυτό, ΣΥΝΕΛΘΕ, ας ΣΥΝΕΛΘΟΥΜΕ ΟΛΟΙ. Ουκέτι καιρός για αναβολές.

Χορεύουμε σε ρυθμούς ...δισ. για πολεμικούς εξοπλισμούς

Η κρίση κρίση μα και οι εξοπλισμοί εξοπλισμοί. Δεν πα να καίγεται ο πλανήτης σύμπαν. Τα κράτη-χώρες έχουν ανάγκη ανανέωσης του πολεμικού τους εξοπλισμού. Διότι αυτό κάνουν και οι γείτονες. Έτσι και στην πατρίδα μας, λίγο ...κρίση (μας ακούμπησε ήδη) , λίγο …σκάνδαλα (καλέ, τι απέγιναν αυτά;), λίγο …ανασχηματισμός (α ναι, αυτός πραγματοποιήθηκε, το ξέχασα), λίγο …δημοσκοπήσεις (στο καθημερινό μενού, αλήθεια πόσο κοστίζουν και ποιους ενδιαφέρει), λίγο …εκλογές (αυτό το σήριαλ ξεκινά από την επομένη των προηγούμενων) αλλά πολύ …εξοπλισμό (και μιλάμε για χορό …δις).

Η κυβέρνηση, διάβασα σε

παλαιότερο τεύχος της ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ, αποφάσισε να «ξεπαγώσει» τις εξοπλιστικές δαπάνες σε μια χρονική συγκυρία δυσμενή όχι μόνο για την ελληνική, αλλά και για τη διεθνή οικονομία και, ταυτόχρονα, εν μέσω έντονης φημολογίας για διενέργεια πρόωρων εκλογών. Το δε κόστος ανέρχεται σε πολλά δις και το τραγικό είναι πως η αποπληρωμή θα αρχίσει σε περίπου μία τριετία. Παραγγέλλουμε σήμερα, εν μέσω, οικονομικών δυσχερειών, πιέσεων και αυστηρών παρατηρήσεων από την ΕΕ για επιτηρήσεις κ.ά. και θα αρχίσουμε να πληρώνουμε σε τρία χρόνια, τότε που κανείς δε γνωρίζει σε ποια δεινή ή όχι οικονομική κατάσταση θα βρίσκεται η χώρα. Τρελό; Δυστυχώς αυτή είναι η διεθνής πρακτική. Μια πρακτική των απευθείας αναθέσεων, μέσω διακρατικών συμφωνιών. Ήδη το ΚΥΣΕΑ απεφάνθη θετικά. Σημειώστε πως είχε προηγηθεί τις τελευταίες εβδομάδες η καλλιέργεια κλίματος έντασης από την Τουρκία, με αφορμή την εκδήλωση προκλητικών ενεργειών της Άγκυρας στο Αιγαίο. Όπως εξηγούν παράγοντες, που γνωρίζουν καλά το θέμα, η βιομηχανία όπλων πλήττεται από την οικονομική κρίση, με αποτέλεσμα να αυξάνονται οι πιέσεις προς παραδοσιακούς «πελάτες» για νέες αγορές και η Ελλάδα είναι από τους καλύτερους πελάτες στην αγορά όπλων. Για όσους δεν γνωρίζουν, έτσι λειτουργεί το σύγχρονο μάρκετινγκ· ή κάνω λάθος;

Από ποιο σουπερ μάρκετ …ψωνίζουμε. Κοιτάμε τις εκπτώσεις και τις προσφορές; Συγκρίνουμε τιμές ή ψωνίζουμε με κλειστά μάτια; Ξεχάστε ότι γνωρίζατε για τα περί καταναλωτικής συνείδησης. Εξάλλου δεν είμαστε σε σούπερ μάρκετ τροφίμων, όπλα αγοράζουμε. Άλλες εμπορικές διαδικασίες και πρακτικές εφαρμόζονται εδώ. Έχετε ακούσει για ρίαλ πολίτικ, για αναθέρμανση σχέσεων κρατών, για πολιτικό πάρε-δώσε; Σ’ αυτά το πολυκαταστήματα όπλων, αυτές είναι οι πρακτικές. Ακόμα κι αν δεν είσαι διαθετιμένος να ψωνίσεις, κανονίζουν αυτοί για σένα. Με μια επαπειλούμενη πολεμική κρίση, με κάποια μεμονωμένα ή όχι πολεμικά συμβάντα, με κάποιες αψιμαχίες. Οπότε, θες δε θες (και δεδομένου πως είσαι μικρή χώρα και πολυεξαρτώμενη) δεν έχει τι άλλο να κάνεις. Παίρνεις το καρότσι και ψωνίζεις.

Λοιπόν, η υπεραγορά …Γαλλία είναι η πλέον ευνοημένη σε αυτή τη φάση (ελικοπτέρα Super Puma και φρεγάτες). Γιατί προτιμήσαμε τη Γαλλία; Μια για να την ευχαριστήσουμε για τη στάση που κράτησε στο θέμα των Σκοπίων και την υποστήριξη των ελληνικών θέσεων στη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ στο Βουκουρέστι, πέρυσι τον Απρίλιο. Θα ψωνίσουμε και από το σουπερ μάρκετ …Ρωσία, στη λογική της ανταπόδοσης και της επιβράβευσης συμμαχιών και που ήρθε σε συνέχεια της ολοκλήρωσης της συμφωνίας για την κατασκευή του αγωγού Μπουργκάς – Αλεξανδρούπολης. Μα και άλλα σουπερ μάρκετ έχουν προσφορές. Η Γερμανία (Eurofighter), η Σουηδία (Gripen) και το Μέγα-Σούπερ Μάρκετ, οι …ΗΠΑ (F-16). Ειδικά για το τελευταίο …υπερκατάστημα, η ελληνική κυβέρνηση επιδιώκει διαύλους αναθέρμανσης των ελληνοαμερικανικών σχέσεων μετά την περίοδο κρίσης που αυτές διήλθαν τα τελευταία χρόνια. Και η διαπραγμάτευση για αγορά νέων εξοπλισμών θα συμβάλλει στην αλλαγή του κλίματος. Το πιάσατε το υπονοούμενο, έτσι; Αντε συνέλληνες, ας βάλουμε το χέρι στην ...πούγκα. Για άλλη μια φορά.

Πολυκομματική κυβέρνηση: ευχαριστώ …θα πάρω

Μια περιρρέουσα ατμόσφαιρα πλανάται, μια φιλολογία αναπτύσσεται έντονα το τελευταίο χρονικό διάστημα -συνοδευόμενη μετά ...άγχους και αγωνίας- κατά πόσον στις επόμενες εθνικές εκλογές θα προκύψει ή όχι μονοκομματική αυτοδύναμη κυβέρνηση, κατά πόσο θα πρέπει ή όχι να συνεργαστούν κάποια κόμματα προκειμένου να υπάρξει κυβέρνηση και άλλα παρόμοια. Μας τρομάζουν τέτοιες διαφαινόμενες καταστάσεις διότι …μας θυμίζουν μια εποχή που είχαμε διαδοχικές εκλογικές αναμετρήσεις, καθότι δεν προέκυπτε αυτοδυναμία. Τότε όμως, αλλιώτικες ήσαν οι εποχές, τότε τα κεντρικά ζητήματα και προβλήματα διαφορετικά ήσαν και …βόλευε η μονοκομματική κυβέρνηση. Τα πράγματα όμως άλλαξαν άρδην. Βλέπετε, για παράδειγμα σήμερα, ο πρωθυπουργός ζητάει τη συναίνεση των κομμάτων για το μεγάλο θέμα της παιδείας –το οποίο παρεμπιπτόντως, δεν πάει άλλο. Αν του την προσφέρουν -τη συναίνεση- καλώς· κάτι καλό θα προκύψει. Αν όχι όμως; Πού οδηγούμαστε; Πιθανόν -ή μάλλον σίγουρα- σε αλλαγές, τροποποιήσεις ή διορθώσεις …πρόσκαιρες. Οι οποίες θα ξανα-αλλαχτούν, ξανα-τροποποιηθούν και ξανα-διορθωθούν στις επόμενες μεγάλες πιέσεις και κινητοποιήσεις. Μιας και η μοναδική συμβολή του εκάστοτε υπουργού της παιδείας, είναι να αφήσει το δικό του στίγμα σ’ αυτήν (ο προηγούμενος άφησε ως …στίγμα, το νέο λογότυπο του ΥΠΕΠΘ, «όλα είναι θέμα παιδείας»).
Στο αγροτικό, μία από τα ίδια. Ποτέ δεν εφαρμόστηκε μια εθνική αγροτική πολιτική, η οποία θα καθοδηγούσε τον αγροτικό κόσμο, θα τον ενθάρρυνε, θα τον βοηθούσε -χωρίς κατ’ ανάγκην με εφήμερες παροχές- να βρει το δρόμο του ή -και αυτό είναι το ζητούμενο- να χαράξει καινούριους δρόμους. Αντ’ αυτών, πρόχειροι ή καθόλου σχεδιασμοί, επίλυση προβλημάτων με την απλή μέθοδο των …υποσχέσεων και επιδοτήσεων, διαμαρτυρίες αγροτών αλλά και «αγροτών» και η κατάληξη γνωστή· καταλήψεις εθνικών οδών και όχι μόνον, μπλόκα παντού, αποκλεισμοί, διακοπές κυκλοφορίες και τα …συναφή. Τι χρειάζεται κι εδώ; Μα απλά μια γενναία αγροτική πολιτική! Και ποια κυβέρνηση μπορεί να την επινοήσει, σχεδιάσει και επιβάλει; Μα φυσικά μια …μονοκομματική κυβέρνηση αλλά με τη βοήθεια της αντιπολίτευσης ή και μέρους αυτής. Και γιατί, παρακαλώ, η αντιπολίτευση να βοηθήσει την εκάστοτε κυβέρνηση για να βγάλει αυτή τα κάστανα απ’ τη φωτιά και στο τέλος να απολαμβάνει αυτή -δλδ η κυβέρνηση- τα κάστανα; Καμία αντιπολίτευση του …κόσμου. Ενώ μια πολυκομματική κυβέρνηση, μπορεί να το κάνει. Και μπορεί να κάνει πολλά. Απλός κανόνας είναι: εν τη ενώσει η ισχύς, το 'να χέρι νίβει τ' άλλο και τα δυο το πρόσωπο και άλλα παρόμοια.

Αλλά στη σημερινή ελληνική πολιτική σκηνή, αυτό –δλδ η συνεργασία κομμάτων για τη δημιουργία κυβερνήσεων- φαντάζει …εξωπραγματικό. Οι σημερινοί πολιτικοί σχηματισμοί θεωρούν …υποτιμητικό να καθίσουν –ακόμα και να καθίσουν, έτσι απλά- να συνομιλήσουν με άλλους σχηματισμούς, να βρουν κοινές θέσεις επί βασικών θεμάτων, να συμφωνήσουν στα ελάχιστα και να πουν: ξεκινάμε μαζί. Αφού τα …καταφέρνουν μόνοι, τι θέλουν συνεργασίες και εταίρους; Εκλιπαρούν συναινέσεις αλλά όχι συνεργασίες. Και όταν το καμπανάκι κτυπάει –και κτυπάει το άτιμο και δυνατά μάλιστα- προτρέχουν σε αλλαγές εκλογικών νόμων, σε τρικλοποδιές για …μη συνεργασίες και άλλα …ελληνικά κόλπα.

Παραδείγματα συνεργασιών κομμάτων και συγκυβερνήσεων στην παγκόσμια, αλλά και ευρωπαϊκή πολιτική σκηνή, έχουμε. Το πιο …κοντινό και …ελληνικό, είναι η κυβέρνηση της Κύπρου. Συνεργαζόμενα κόμματα είναι το ΑΚΕΛ (Ανορθωτικό Κόμμα Εργαζόμενου Λαού), μαζί με ΔΗΚΟ (Δημοκρατικό Κόμμα), Κίνημα Σοσιαλδημοκρατών ΕΔΕΚ και Κίνημα Οικολόγων Περιβαλλοντιστών. Δεν έχουν σημασία τα …καρβέλια ή τα …ψίχουλα που προσφέρουν τα συνεργαζόμενα κόμματα στη συγκρότηση της κυβέρνησης. Ούτε η μεγάλη ή μικρή ανάγκη του πρώτου κόμματος (του ΑΚΕΛ, στην προκειμένη περίπτωση) να μεγαλώσει το ποσοστό τους για να τα καταφέρει. Σημασία είναι η κίνηση για συνεργασία. Μια συνεργασία δύσκολη, με προβλήματα μεγάλα και μικρά. Η οποία, όπως δείχνει μέχρι σήμερα, επιβιώνει. Το ομολογούν όλοι οι συνεργαζόμενοι. Δύσκολη χρονιά θα είναι το 2009 γι αυτή τη συνεργασία, λόγω της κρισιμότητας που αφορά στη διαδικασία επίλυσης του χρονίζοντος εθνικού θέματος, λένε. Οι ηγέτες των τεσσάρων κομμάτων παραδέχονται ότι υπάρχουν ανοιχτά μέτωπα και διαφορές σε πολλά και σημαντικά θέματα. Σας παραθέτω κάποια χαρακτηριστικά στοιχεία από πρόσφατες δηλώσεις τους: Ο νέος Γενικός Γραμματέας του ΑΚΕΛ παραδέχεται έλλειψη συντονισμού με ΔΗΚΟ και ΕΔΕΚ και λέει με νόημα: «Πρέπει να διευκρινίσουμε κάποια ζητήματα. Θα έρθουμε σε επαφή μαζί τους σε μια προσπάθεια να δούμε πώς τοποθετούμε την πολιτική ζωή του τόπου σε ένα επιθυμητό επίπεδο». Ο πρόεδρος της ΕΔΕΚ, για την εσωτερική διακυβέρνηση λέει ότι πρέπει να γίνουν πολλά και θέτει σειρά αιτημάτων. Ο Γ.Γ. των Οικολόγων τονίζει: «Ο Πρόεδρος φαίνεται πως δεν ασχολείται με την εσωτερική διακυβέρνηση και δημιουργείται ένα μπάχαλο». Φυσικά, εκεί έχουν, όπως ανέφερα, ένα σοβαρό θέμα να επιλύσουν και γι αυτό ίσως διαχωρίζουν τα προβλήματα σε δύο κατηγορίες. Το εθνικό και το εσωτερικό. Αλλά συνεργάζονται.
Ανάλογο πρόβλημα, αλλά με αρνητικές συνέπειες, είναι και η κυβέρνηση της Ισλανδίας. Στη χώρα αυτή, η συνεργασία των κομμάτων της κυβέρνησης κατέρρευσε (μόλις τώρα το άκουσα στο ραδιόφωνο και το καταγράφω) λόγω των τεράστιων προβλημάτων που δημιούργησε στη χώρα η τελευταία παγκόσμια χρηματοοικονομική κρίση. ‘Ηταν θέμα συν-διαχείρισης αλλά και συγκυριών.

Αναρωτιέμαι, λοιπόν, πόσο δύσκολο ή εφικτό είναι, να προκύψει ΚΑΙ στην Ελλάδα μια κυβέρνηση συνεργασίας. Προσωπικά, ΔΕ μ’ ενδιαφέρει ποια κόμματα θα συνεργαστούν αυτή τη στιγμή, αρκεί να δω να συνεργάζονται και να αρχίσουν να επιλύουν προβλήματα-γάγγραινες που ταλανίζουν την Ελλάδα, εμάς δλδ. Να καταπιαστούν με τα θέματα, ένα ένα, να τα αξιολογήσουν, να βάλουν προτεραιότητες και να μπουν στη διαδικασία επίλυσής τους. Γιατί κάποια απ’ αυτά τα προβλήματα θέλουν ευρείες συναινέσεις για να επιλυθούν. Εύχομαι και το ελπίζω –για την ακρίβεια στο χέρι μας είναι και όχι θέμα ευχολογίου- να έχουμε ένα τέτοιο εκλογικό αποτέλεσμα στις επικείμενες εθνικές εκλογές έτσι ώστε να μην προκύψει αυτοδυναμία και να οδηγηθούν σε εκλογικές συνεργασίας συνδιακυβέρνησης. Αργήσαμε πολύ σ’ αυτό το θέμα –όπως άλλωστε και σε πολλά άλλα- αλλά ποτέ δεν είναι αργά. Έλληνα ψηφοφόρε, πάρε την υπόθεση στα χέρια σου, εδώ και τώρα, από …χτες κιόλας. ‘Ιτε παίδες ...νεοελλήνων!