Εμείς οι "κλέφτες-αρματωλοί" και οι ξένοι

   Η Ελλάδα -και όχι μόνο- σήμερα στενάζει κάτω από τη «γερμανική μπότα» -συνεργούσης και της γαλλικής ομοίας-, τα ξένα κυρίως πιστωτικά ιδρύματα και οι αμφιλεγόμενοι οίκοι αξιολόγησης αντικαθιστούν τις εκλελεγμένες δημοκρατικά κυβερνήσεις με διορισμένες «τραπεζοκρατίες», τα ΔΝΤ και οι Τρόικες αποφασίζουν και επιβάλλουν… και ο ελληνικός –και όχι μόνο- λαός διαμαρτύρεται γιατί, ουσιαστικά και τυπικά, χάνει κυριαρχικά του δικαιώματα. Είναι όμως έτσι;

   Απ’ ότι έμαθα στην Ιστορία, κάπου εκεί στο 1821 (;), αγωνιστήκαμε σκληρά (οι επαναστάτες, οι κλέφτες και οι αρματωλοί) και οι ξένοι μας χάρισαν ένα ελληνικό κράτος. Απ’ όσα έζησα και είδα μέχρι σήμερα, κάπου εδώ στο 2010, αγωνιστήκαμε επίσης σκληρά (οι κλέφτες) και οι ίδιοι ξένοι μας την ξαναπαίρνουν πίσω. Η ζωή της Ελλάδας και η ζωή μας δηλαδή, τροχός που γυρίζει. Οπότε, γιατί συνέλληνες παραπονιόμαστε; Η δικιά μας συνδρομή τότε και τώρα, επέφερε τα γνωστά αποτελέσματα. Άραγε μπορούμε να επανορθώσουμε, αυτή τη φορά χωρίς συνδρομή ξένων ή ντόπιων «κλεφτών» και «αρματωλών»;

Το Πάσχα και το ...Πολυμηχάνημα

Ήρθε και το …Πάσχα των Ελλήνων Πάσχα. Και φέτος, όπως από το 1980 ανελλιπώς, θα το περάσουμε στο χωριό (της γυναίκας, κατά τα ειωθότα και καθόσον ημείς δεν διαθέτομεν τοιούτον∙ή για την ακρίβειαν, διαθέτομεν αλλά το χαίρονται άλλοι). Γιατί στο χωριό; Μα γιατί εκεί τα έχουμε όλα. Για την ακρίβεια, διαθέτομεν ένα ΠΟΛΥΜΗΧΑΝΗΜΑ που τα κάνει όλα. Ξεκινά –από τις Μ. Πέμπτη- με τσουρέκια και κόκκινα αβγά, συνεχίζει το Μ. Σάββατο με το αρωμάτισμα της -των- σούβλας-, το Μ. Σάββατο μετά την Ανάσταση ετοιμάζει και σερβίρει μαγειρίτσα, το πρωί της Κυριακής του Πάσχα σουβλίζει, ψήνει οβελία, κοκορέτσι, κεμπαμπ, ετοιμάζει και σερβίρει τσιπουράκι το οποίο συνοδεύεται από τα …συναφή, το μεσημέρι ετοιμάζει το τραπέζι, σαλάτες κλπ. Το δε απόγευμα, ψήνει καφέδες, προσφέρει κουλουράκια χειροποίητα και ότι άλλο χρειάζεται ένας μικροαστός για να περάσει όμορφα.

Το ΠΟΛΥΜΗΧΑΝΗΜΑ αυτό το βρίσκει κανείς σε επιλεγμένα καταστήματα -όχι Κινέζικα ή γερμανικά αλλά αμιγώς ελληνικά καθότι …προτιμούμε πάντα τα ελληνικά προϊόντα-, κοστίζει φτηνά και το ζητάτε με το όνομα …ΠΕΘΕΡΑ. Ενίοτε συνοδεύεται και με δώρο -δύο στην τιμή του ενός-, ένα μικρότερο σε Watt ΠΟΛΥΜΗΧΑΝΗΜΑΤΑΚΙ, που δεν τα κάνει όλα όπως το άλλο, αλλά βλέπει και μαθαίνει. Το αναζητά κανείς με το όνομα …ΘΥΓΑΤΕΡΑ.

Όσοι δεν το έχετε «πάρει», σας το συστήνω ανεπιφύλακτα. Όσοι το είχατε αλλά σας «χάλασε», δυστυχώς δεν επισκευάζεται. Αν θέλετε όμως, μπορείτε να αγοράσετε άλλο, το οποίο όμως θα συνοδεύεται με το δώρο που λέγαμε πιο πάνω. Όσοι το έχετε αλλά «δε δουλεύει» και θέλετε να το πετάξετε, έχετε δύο επιλογές. Η μία, να το «επισκευάσετε» με τον όρο πως αν δε δουλέψει το πετάτε και η άλλη να πάτε κατευθείαν σε καινούριο. Μπορεί να πετύχετε και καλύτερο …δωράκι. Το δικό μου ΠΟΛΥΜΗΧΑΝΗΜΑ ακόμα εργάζεται, είναι ανθεκτικό χωρίς ούτε ένα service, δεν καίει λάδια, είναι οικονομικό και το πήρα και φτηνά! Ακόμα και το δωράκι που το συνόδευε, εξελίσσεται σε καλό ΠΟΛΥΜΗΧΑΝΗΜΑ. Δε μοιάζει του μητρικού αλλά καλό είναι –τουλάχιστον μέχρι σήμερα.

Μ’ αυτά και μ’ αυτά, σας περιέγραψα πού θα περάσω τη γιορτή της Ανάστασης. Ο καιρός μας ευνοεί, η απόσταση δεν είναι μακριά, μόλις 44 χλμ ΒΔ της Λάρισας. Το όνομα αυτού Δομένικο, Μαρτυρικό χωριό, αφού στις 16 Φεβρουαρίου του 1943, ιταλικές δυνάμεις κατοχής το πυρπόλησαν και στη συνέχεια με ωμή βία προέβησαν στην εκτέλεση 150 αθώων κατοίκων. Είναι γνωστό τα τελευταία χρόνια για τα πούρα του, τα μοναδικά χειροποίητα πούρα “DOMENICO”, ενώ τον τελευταίο καιρό, έγινε επίσης γνωστό από τα κοιτάσματα λιγνίτη που βρέθηκαν στην περιοχή και το ενδιαφέρον της ΔΕΗ για να τα εκμεταλλευτεί. Αν τύχει  να περάσετε από τα μέρη εκείνα, ανηφορίστε 1 χλμ δεξιά από τον -παλαιό - κεντρικό δρόμο Λάρισας Ελασσόνας και θα με βρείτε.

Εύχομαι και σε σας, όπου κι αν βρίσκεστε, να φτάσετε καλά στον προορισμό σας, να περάσετε καλά και να γυρίσετε πίσω επίσης καλά. Όσο για το ΠΟΛΥΜΗΧΑΝΗΜΑ που σας περιέγραψα, είτε το διαθέτετε είτε όχι, δεν πειράζει. Τουλάχιστον βρείτε και κρατείστε το …δωράκι. Κάπου θα σας φανεί χρήσιμο.

Καλή Ανάσταση!

Καλημέρα. τα νέα μου...

Τι γίνεστε @φίλοι μου και @συντρόφια; Το ξέρω χαθήκαμε, δηλαδή εγώ χάθηκα γιατί εσείς -και μη νομίζετε πως δε σας παρακολουθώ, το μάτι μου άγρυπνο σας διαβάζει αλλά να, βαρίεμαι να γράφω σχόλια. Εδώ δεν έχω χρόνο -και κυριολεχτώ- να ανεβάσω μια σειρά αναρτήσεις και φωτογραφίες που έχω αποθηκευμένες. Παραμένω στην μπλογκοπιάτσα, αλλά στην απέξω.

Έχω αρκετή δουλειά στο σχολείο -κυρίως ηλεκτρονική κι ας μη με πιστεύετε- οπότε όταν γυρνάω σπίτι δεν μου ...κάθεται καλά να ξανασχοληθώ με το διαδίκτυο. Διαβάζω φυσικά καναδυό εφημερίδες, παρακολουθώ το συγγραφικό σας έργο, βοηθάω τη φλούφλαινα στην κατ' οίκον εργασία της. Δε ξέρω αν σας τόχω πει, βγήκε στη σύνταξη με 30 χρόνια υπηρεσίας -όχι γήρατος και μην της το πείτε αν τύχει να τη συναντήσετε, ξέρετε θα πληγωθεί πολύ- και ασχολείτε με εργασία στο σπίτι, ξέρετε αυτό που λένε (σσσσσσ, μη μας ακούσει κανείς) μαύρο χρήμα. Σιγά τα ωά δηλαδή, ίσα ίσα να μην πλήξει -μαζί μου- και να περνά τον ελεύθερο χρόνο της δημιουργικά -λέμε τώρα μην αρχίσει την πιάτσα και μου κουβαλήσει και κανένα γκ...... -μα τι σας λέω τώρα.

Ας πούμε τα δικά μου νέα. Τελευταία έχω αυπνίες. Ναι το ξέρω, μεγάλωσα και είναι φυσιολογικό. Μα να ξυπνάω στις 4 ή 5 το πρωί και μετά να περιμένω να ξημερώσει... πάει πολύ. Αναπόφευκτο είναι πως το βράδυ νυστάζω νωρίς οπότε ξαπλώνω και νωρίς. Φυσικά το ωράριο ύπνου αθροιστικά είναι σταθερό αλλά τι να το κάνω. έχει απορρυθμιστεί το βιολογικό μου ρολόι -γνωρίζει κανείς σας έναν ειδικό γιατρό-ρολογά να μου το συντονίσει; Κάτι πρέπει να κάνω σύντομα με το θέμα αυτό γιατί δε φτάνει μεσημέρι και νιώθω να έχω διαβεί ολόκληρο 24ωρο. Να σήμερα, ξύπνησα 4.30 πμ, το πάλεψα μέχρι τις 5-5.15 και μοιραία σηκώθηκα. Έφτιαξα καφέ, πήρα το πρωινό μου και καιρού επιτρέποντος κάθησα και ετοίμασα δύο αναρτήσεις. Αυτήν που τώρα διαβάζετε -με τίτλο τα ...όψιμα προβλήματα ύπνου του phlou...flis- και μια δεύτερη με φωτογραφίες από το καλοκαιρινό μου ταξίδι στη Σκανδιναβία. Έτσι, σιγά σιγά ξημέρωσε -φυσικά ήλιος ...δεν υπάρχει καθόσον πυκνή η συννεφιά, φόρεσα και καλτσάκια στο σπίτι- σηκώθηκε και η φλούφλαινα "να σου φτιάξω καφεδάκι γλυκιέ μου" μου πετάει -πού τη βρίσκει την όρεξη πρωί πρωί για σιροπιαστά; '"Όχι, έχω πιεί εδώ και 3 ώρες" τις πετάω ενοχλημένος που αυτή κοιμόταν κι εγώ ήμουν ξύπνιος -δημιουργικά όμως ε;- και μου πετάει ένα ξερό "καλά, θα φτιάξω για μένα τότες. Πάντως αν θέλεις κάτι να σου ετοιμάσω, πες το μου ΤΩΡΑ, γιατί άμα κάτσω στην καρέκλα δε ξανασηκώνομαι". Τώρα τι της λες, μου λέτε; Ευτυχώς που δε μου ζήτησε να της ετοιμάσω εγώ τον καφέ -και φτιάχνω έναν ελληνικό, μούρλια- γιατί θα μας άκουγε η γειτονιά από τις φωνές.

Μα τις σας λέω τώρα, να ξεχάστηκα. Είναι που νιώθω ήδη νυσταγμένος και κουρασμένος κι ας είναι μόνο 10 η ώρα το πρωί. Εν πάσει περιπτώσηει θα πρέπει να εξετάσω το θέμα της αυπνίας μου. Τώρα σας αφήνω... πάω μέσα, με φώναξε η φλούφλαινια για δουλειές. Άντε, τσάο...

Α, να μη ξεχάσω. Έχω προγραμματίσει την επόμενη ανάρτηση με φωτογραφίες από τη Σκανδιναβία -με θέμα το Νερό- για τις 12 η ώρα. Ελπίζω πως το ρολόι του ΗΥ μου να πάει καλά, ή τέλος πάντων καλύτερα από το δικό μου.

Ω γλυκύ μου έαρ πού έδυ σου ο ...κάλλος;

Χριστός Ανέστη και Χρόνια Πολλά με Υγεία, Χαρά και Αγάπη. Είθε η Άνοιξη αντάμα με την Ανάσταση να οδηγήσει τις ζωές μας σε μια ανάταση, να ξεφύγουμε από τη μιζέρια της καθημερινότητας στην οποίαν μας οδηγούν χρόοοονια τώρα οι κυβερνώντες. Αυτοί δηλαδή που εμείς επιλέγουμε να μας κυβερνήσουν. Είναι να αναρωτιέται κανείς, από την επανάσταση του '21 ίσαμε σήμερα, ήμασταν ποτέ ανεξάρτητο κράτος, για να απολαμβάνουμε την ελευθερία, την ευημερία, την κοινωνική δικαιοσύνη; Νομίζω πως όχι, γιατί από τη στιγμή που μας έχουν επιβάλει ουσιαστικά την αγορά, ανανέωση και βελτίωση του πολεμικού μας εξοπλισμού, για ποια ανεξαρτησία να μιλήσουμε; Τέλος πάντων, για άλλο ξεκίνησα, αλλού οδηγούμαι.

Οδηγώ στο δρόμο Ελασσόνας-Λάρισας, μέσω Δαμασίου, Τυρνάβου, είμαι μόνος στο αυτοκίνητο, ακούω το 2ο και απολαμβάνω …πράσινο. Τώρα τι συνειρμός είν’ αυτός; Απολαμβάνω το πράσινο λόγω του …Παναθηναϊκού και της επικείμενης κατάκτησης του πρωταθλήματος (Σύλλογος Μεγάααλος δεν υπάρχει άαααλλος….). Απολαμβάνω το πράσινο ελέω …ΠαΣοΚ και πασών των πρασινοφρουρών (ΓΑΠ, ΓΑΠ, ΓΑΠ… όπως λέμε γαβ, γαβ, γαβ…). Απολαμβάνω, εν τέλει πράσινο εξαιτίας του οργασμού της Μητέρας Φύσης με … (αλήθεια με τι, με ποιον;). Καθ’ οδόν αναφωνώ το …«Ω γλυκύ μου έαρ, γλυκύτατόν μου …τεκνό, πού έδυ σου …ο κάλλος;» (ενθυμούμενος την …εθνική Τζούλια, μέρες ….άγιες που περάσαμε!!).

Αλλά ας επανέλθω στην …τάξη (ωχ, είπα τάξη και θυμήθηκα πως τη Δευτέρα ανοίγουν τα σχολειά. Πόσο γρήγορα περνά ο χρόνος, ε;). Που λέτε, η φύση οργιάζει. Έφτασε η ώρα της Μεγάλης κορύφωσης του …θείου δράματος, της επικονίασης των φυτών.

Επικονίαση: η λειτουργία εκείνη κατά την οποία οι ώριμοι γυρεόκοκκοι μεταφέρονται στα επίσης ώριμα στίγματα των υπέρων (αλήθεια, γιατί πάντοτε και αενάως το αρσενικό κυνηγά το θηλυκό, είναι κάτι που η Επιστήμη στο οποίο ποτέ δεν απάντησε) για να γίνει έτσι δυνατή η γονιμοποίηση και γενικότερα η αναπαραγωγή των φυτών. Όταν τα άνθη είναι αρρενοθήλεα (τσ, τσ, τσ, Σόδομα και Γόμορα…), έχουν δηλαδή και στήμονες και ύπερο (πέστα ρε άνθρωπέ μου αρσενικοθήλυκα να καταλάβουμε δηλαδής), η επικονίαση είναι δυνατό να είναι άμεση -η γύρη δηλαδή που κάθεται στο στίγμα να προέρχεται από το στίγμα του ίδιου άνθους. Το είδος αυτό της γονιμοποίησης ονομάζεται αυτογαμία και είναι σπάνιο (και στα ανθρώπινα όντα βεβαίως βεβαίως), γιατί οι στήμονες και ο ύπερος του άνθους δεν ωριμάζουν πολλές φορές ταυτόχρονα. Συνήθως τα στίγματα των αρρενοθήλεων ανθών επικονιάζονται είτε από τα γειτονικά άνθη –γειτονογαμία- (…γιατί καλέ γειτόνισσα, κακούργα δολοφόνισσα…) είτε από άνθη άλλων φυτών -σταυρογαμία (για τα ανθρώπινα όντα αυτό ονομάζεται ξενογαμία μήπως ή ...γαμοσταυρίδι;). Ο τρόπος αυτός της γονιμοποίησης ονομάζεται αλλογαμία και είναι ο μοναδικός για τα φυτά με μόνο αρσενικά -στήμονες- ή μόνο θηλυκά –ύπερο (φυσικά πράματα δηλαδή, μόνο που εμείς το λέμε και …μονογαμία, νομίζω;).

Η επικονίαση γίνεται με τη βοήθεια του ανέμου -ανεμογαμία- (πώς λέμε …ανεμογκάστρι!), του νερού -υδρογαμία- (να υποθέσω πως εννοεί στην μπανιέρα δυο δυο…; ) ή και ορισμένων ζώων ζωογαμία (κτηνοβασία ένα πράμα!). Ο κυριότερος όμως τρόπος επικονίασης είναι η εντομογαμία (ε αυτό, στο ανθρώπινο είδος δεν έχει καταγραφεί ποτέ στα χρονικά της ιατρικής). Τα έντομα πετώντας από λουλούδι σε λουλούδι για να πάρουν το νέκταρ, μεταφέρουν άθελά τους τη γύρη που κολλά στα πόδια τους. Γι` αυτό τα φανταχτερά χρώματα και το όμορφο άρωμα των λουλουδιών έχουν ως κυριότερο σκοπό να προσελκύσουν την προσοχή των εντόμων (τώρα κατάλαβα γιατί οι ανύπαντρες και τα μπακούρια φοράνε πολύχρωμα ρούχα και …λούζονται με ζιβανσύ και ψεκάζονται με αποσμητικά σπρέυ)..

Αρκετά φλυάρησα, λογοδιάρροισα για να ακριβολογώ (είδατε, και …λεξοπλάστης ο φλούφλης). Στις φωτογραφίες απολαύστε χρώματα και συνάμα, την προετοιμασία της αγροτικής παραγωγής, ξεκινώντας από τις αμυγδαλιές στην περιοχή του Δήμου ποταμιάς, τ’ αμπέλια, τις αχλαδιές και τα ροδάκινα του Τυρνάβου. Στα περβόλια, αυτή την εποχή επικρατεί τάξη και αρμονία που επιτυγχάνονται με εκείνα τα ...εξωγήινα μηχανήματα που αποκτήθηκαν μέσω επιδοτήσεων και που χρησιμοποιούνται το χειμώνα για καταλείψεις και αποκλεισμούς εθνικών οδών. Φυσικά αυτή η αρμονία και η τάξη επιτυγχάνονται και με πλήθος φυτοφαρμάκων, ενίοτε και με κοκτέηλ αυτώ!

Ντο εν το δίλημμα;

Πολλές φορές μια ανάγκη, μια κατάσταση, μια πίεση, ένας εκβιασμός μας φέρνουν και μας δημιουργούν διλήμματα. Ηθικά διλήμματα, τεχνητά διλήμματα, επαγγελματικά διλήμματα, συναισθηματικά διλήμματα, ψεύτικα διλήμματα, βασανιστικά διλήμματα, ηλίθια διλήμματα, μικρά διλήμματα, κρίσιμα διλήμματα, πολιτικά διλήμματα, ενδιαφέροντα διλήμματα, σοβαρά διλήμματα, κάλπικα διλήμματα, μεγάλα διλήμματα, ξεκάθαρα διλήμματα...

Μπροστά σε τέτοια διλήμματα δεν ξέρουμε τι να κάνουμε, δυσκολευόμαστε να αποφασίσουμε. Το δρόμο της Αρετής να ακολουθήσουμε ή της Κακίας; Διότι ο πρώτος δύσκολος και δύσβατος ενώ ο δεύτερος εύκολος και βατός. Να πάμε μπρος ή να γυρίσουμε πίσω; Διότι μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα. Να πάμε ξεβράκωτοι στ’ αγγούρια ή ξυπόλητοι στ’ αγκάθια; Διότι έτσι κι αλλιώς χαμένοι θα γυρίσουμε. Χαμένοι μέσα στα διλήμματα ψάχνουμε τις αλήθειες παντού. Οι καταστάσεις είναι δε πολλάκις τόσο πιεστικές, που εκόντες άκοντες οδηγούμεθα σε βιαστικά συμπεράσματα και ενέργειες. Και καμιά φορά την πατάμε.

Σ’ ένα τέτοιο δίλημμα βρίσκονται, ίσως, πολλοί οπαδοί της Νέας Δημοκρατίας. Να ψηφίσουν Ντόρα ή Αντώνη; Σαμαρά ή Μπακογιάννη; Να πάνε δεξιά ή να στραφούν στο κέντρο; Να αποφασίουν για ρεαλισμός ή για εθνικισμό; Να ψηφίσουν για κλειστό ή για ανοικτό κόμμα;

Την απάντηση σ’ ένα τέτοιο δίλημμα, την έδωσε ο Λεωνίδας Ιασωνίδης, πόντιος στην καταγωγή πολιτικός ο οποίος διετέλεσε επί δεκαετίες βουλευτής και υπουργός επί κυβερνήσεων Βενιζέλου, με μία ρήση του, σε μια ομιλία με θέμα: «τα διλήμματα των εκλογών».

- Είπε στο ακροατήριο ο Λ.Ι.: «Αρ’ ατώρα έρθαμεν σε δίλημμα».
- Οι πόντιοι από κάτω έμεινα σωπηλοί ώσπου ένας έσπασε τη σιωπή και έθεσε το ερώτημα: «Ντο εν το δίλημμα;».
- Και ο Λ.Ι. του απάντησε: «Ακούστε να λέγω σας ντο εν το δίλημμα. Πέρωμεν έναν σκοινίν. Περάζουμ’ α ας σο στόμαν και βγάλουμ’ ατό ας σον κώλον. Σ’ εμπρός το μέρος δένουμεν ένα σκατόν! Σ’ οπίς πα το μέρος δένουμεν έναν αγγούρ’. Σύρτς να εβγάλτς το σκατόν ας ‘σο στόμας, εμπέν’ το αγγούρ’ σον κώλος. Συρτς να εβγάλτς το αγγούρ’ ας σον κώλος, εμπέν’ το σκατό ‘σο στόμας. Αρ’ ατό εν το δίλημμα!»

Νομίζω πως πια τα δικά μου λόγια περιττεύουν. Καλό βράδυ, καλό ύπνο χωρίς ...διλήμματα!

Πηγή: Ποντιακά Θέματα, Ιστολόγιο με βαρύτητα σε θέματα του Ποντιακού Ελληνισμού (κλικ)

Ο γέρο Ινδιάνος, ο λύκος και οι ελληνικές εκλογές

Ένα βράδυ ένας γέρος (ινδιάνος) της φυλής Τσερόκι, μίλησε στον εγγονό του για τη μάχη που γίνεται μέσα στη ψυχή των ανθρώπων. Είπε: «Γιε μου, η μάχη γίνεται μεταξύ δύο ‘λύκων’ που υπάρχουν μέσα σε όλους μας. Ο ένας είναι το Κακό. Είναι ο θυμός, η απογοήτευση, η απληστία, η αλαζονεία, η αυτολύπηση, η ενοχή, η προσβολή, η κατωτερότητα, τα ψέματα, η ματαιοδοξία, η υπεροψία, το εγώ.
Ο άλλος είναι το Καλό. Είναι η χαρά, η ειρήνη, η αγάπη, η ελπίδα, η ηρεμία, η ταπεινοφροσύνη, η ευγένεια, η φιλανθρωπία, η συμπόνια, η γενναιοδωρία, η αλήθεια, η ευσπλαχνία, η πίστη στο Θεό».

Ο εγγονός σκέφτηκε για ένα λεπτό και μετά ρώτησε τον παππού του: «Ποιος λύκος νικάει;»

Ο γέρο ινδιάνος Τσερόκι απάντησε απλά: «Αυτός που ταΐζεις».

Έλληνες ψηφοφόροι, ας σκεφτούμε καλά ποιον …λύκο θα αποφασίσουμε να ...ταΐσουμε στις επερχόμενες εκλογές. Γιατί, η δική μας ζωή θα κινδυνέψει!!

Εξομολόγησις μετ' αφέσεως των αμαρτιών (μου)

Παρακολουθώντας -εκ του μακρόθεν, εξομολογούμαι- τους πολιτικούς μονομάχους, και αναφέρομαι κυρίως και ειδικά εις τους δύο εξ αυτών, τον νυν που κατά πάσαν πιθανότητα θα γίνει τέως και στον δημοσκοπικώς φερόμενον ως επόμενον που είναι …νυν στη θέση του τέως -μα τι λέω, μάλλον τάχω τσούξει- σ’ ένα συμπέρασμα έχω καταλήξει: αν εξομολογηθείς δημοσίως, σε μικρόφωνο μπροστά ή σε μπαλκόνι επάνω, στη συνέχεια «δικαιούσαι» να δώσεις εαυτόν άφεσιν αμαρτιών και να διεκδικήσεις εκ νέου ή να αιτηθείς• γενικώς και αορίστως. Τούτο απεφάσισα να πράξω εις την παρούσαν ανάρτησιν, καθότι εις το μικρόφωνον αλλεργίαν έχω -και χαρτί ιατρού διαθέτω, άμα λάχει να ‘ούμ- και σε μπαλκόνι δεν ανεβαίνω καθότι υψοφοβίαν έχω επίσης.

24ης Δεκεμβρίου τω Σωτηρίω έτος 2007 αρχομένου του παρόντος ιστολογίου, τον ιδιαίτερον τίτλον «Άγαθόν το έξομολογεĩσθαι» φέρων, προβαίνω σήμερον, την 25ην του Τρυγητή τω Σωτηρίω έτος 2009, εις δημοσίαν δήλωση-εξομολόγησιν:
Σε αυτά τα δύο ιντερνετικά μου χρόνια, πολλά έκαμα, λίγα απέδωσαν, ελάχιστα οφέλη απεκόμισα, ολιγάριθμους @φίλους απέκτησα, τον πλούτον απεταξάμην -δια του λόγου το αληθές, αυτά με …επέταξαν- εις το google συνεταξάμην και εις το θυγατρικόν αυτού blogspot. Ταυτόχρονα, εις πλήθος λαθών, σφαλμάτων, παραλείψεων συνέβαλα, ων ουκ έστιν αριθμός… Διέβαλα, διέσυρα, με …γαλλικά εκόσμισα, εσατίρισα, διαστρέβλωσα, παρανόμησα, καταπάτησα, αμάρτησα και τι άλλον δεν έκαμα. Όχι για μένα, ούτε για τη φουκαριάρα τη μάνα μου, αλλά για ελάχιστα λεπτά δημοσιότητας, αναγνωσιμότητας αλλά και αναγνωρισιμότητας. Τι πέτυχα; Πολλά και τίποτα. Παραθέτομεν μερικά εξ αυτών, αναλυτικά:

- Κατ’ αρχάς, επέτυχα να με αποκληρώσει ο πατέρας μου για το επαίσχυντο τριτοκοσμικόν όνομα το οποίον, θεία φωτίσει, επέλεξα. «Γιο με το όνομα phlouflis, στη οικογένειά μου δε θέλω να έχω» μου εδήλωσεν ενώπιος ενωπίω. Και με αποκλήρωσε. Μεταξύ μας και ευτυχώς για μένα, όλη η περιουσία μας βρίσκεται εις Κυρήνειαν Κύπρου, υπό τουρκική κατοχή οπότε μηδενικός ο πατρικός αφορισμός και η εκ τούτου εκπορευόμενη αποκλήρωση.
- Οι γιοί μου με εγκατέλειψαν, αναζητώντας την τύχη τους εις το κλεινόν άστυ, αφήνοντάς με μόνον με τη ομόκλινην phlouflαινα, την οποίαν δημοσίως ευχαριστώ, διότι απεφάσισε να χαραμίσει το υπόλοιπον της ζωής της με ένα ρεμάλι σαν κι εμέ (τώρα που το σκέφτομαι, και παρακαλώ ας μείνει μεταξύ μας, αναρωτιέμαι αν θα ημπορούσε να εύρει κάποιον καλύτερον αλλά αμφιβάλλω). Πάντως, αγαπητή μου σε ευχαριστώ εκ βάθους καρδίας και σου δηλώνω πως …αν δεν είχα και σένανε, τι θα ήμουν στη γη, μπορεί αλήτης να 'μουνα, να 'χα καταστραφεί. Της ευκαιρίας δε δοθείσης, να σου εξομολογηθώ πως πολλάκις σε εξαπάτησα, ...τοσάκις σε απάτησα, αλλά και για σένα αμάρτησα (μην ανησυχείτε, έπαψε προ καιρού να με αναγιγνώσκει, αρκεί να μην της το σφυρίξετε. Η εξομολόγησίς μου δε θα ήτο ειλικρινής και πλήρης, αν δεν αναφερόμην και σε οικογενεικά ή/και προσωπικά).
- Οι ...ζωντανοί μου φίλοι και συνάδελφοί μου με εγκατέλειψαν, όταν εγώ πρώτος τους εγκατέλειψα, χάριν της ενασχόλησής μου με την blogόσφαιρα. Σε τούτη τη δύσκολη στιγμή, ένας …πάριος μου συμπαραστάθηκε, μου στάθηκε σαν φίλος, γράφοντας και άδοντας για μένα τους ανεπανάληπτους στίχους «Με προδώσαν οι φίλοι μου, μα να είσαι καλά που σαν βράχος μου στάθηκες στην κάθε συμφορά. Μου κρατούσες το χέρι στα λασπόνερα, Βόηθα Παναγιά μου, και μη χειρότερα..» Της ευκαιρίας ετούτης δράττομαι να σε ευχαριστήσω και δημοσίως φίλε Ιωάννη.

Τι απεκόμισα τα χρόνια τούτα: αρκετούς @φίλους συνbloggers, πιστούς μα και άπιστους απέκτησα, αναγνώστες περιστασιακούς, περιθωριακούς μα και σταθερούς είχα (μία εξ αυτών η μάνα μου, εις αντίδρασιν της του πατρός μου αποφάσεως), σε χαλεπούς χρόνους δις

Κάτωθεν Του Κιόσκεως εφιλοξενήθην, εις την Αποικίαν Ορεινών Μανιταριών καταφύγιον ήβρα άπαξ, μονόστηλο εις τοπικές εφημερίδες πολλάκις κατάντησα. Τι άλλο χείριστο τούτων να με έβρει; Ύπάγετε οπίσω μου σατανάδες… Ότι έπραττεν η δεξιά μου το εγνώριζεν η αριστερά μου, μακρύ χέρι δεν είχα, μακράν κουτάλαν επίσης, το …μέλι δεν εδοκίμασα, κουμπαριές δεν έκαμα, όταν το πεπόνι κατείχα μου έλειπεν η μάχαιρα και όταν την μάχαιρα είχα, το πεπόνι ανεζήτουν.

Εν κατακλείδι, της ζυγαριά ο δίσκος των κακών βαραίνει. Θα μπορούσα να κάνω περισσότερα, να αποκομίσω περισσότερα, να αποδώσω περισσότερα. Τις οίδε; Τα λάθη τα οποία έκαμα ανθρώπινα ήσαν. Τα δύο χρόνια αυτά με έκαμαν σοφότερον, έπαθα και έμαθα, διορθώθηκα και είμαι έτοιμος να με …συγχωρήσω, να μου δώσω άφεσιν αμαρτιών. Και τώρα που με ...κατέστησα ωσεί λευκή περιστέραν, σας ζητώ την ψήφον εμπιστοσύνης δια να συνεχίσω το θεάρεστον ετούτο έργο, της blogο-συγγραφής και blogο-ανάλυσης, της blogο-σάτιρας, της blogο-ενημέρωσης. Είμαι σε θέσιν να ανταποκριθώ και να μη σας διαψεύσω. Αν πάλιν, ω μη γένοιτο, νοιώσετε απογοητευμένοι, αποσύρετε την προς εμέ εμπιστοσύνη και αναδείξετε τον καλυτερότερο. Αλλά και πάλιν είμαι σίγουρος πως πάλι, προς εμέ θα επανέλθετε, γιατί -και μεταξύ μας- πού να τρέχετε αλλού; Πού αλλού να βρείτε χειρότερον από εμέ;

ΥΓ. Η ανάρτησις ετούτη δεν είναι δια κλαυσίγελω. Ειλικρινής και εκ βάθους καρδίας μου προέκυψεν. Χαλεποί οι καιροί εις τους οποίους διάγωμεν, χαλεπέστερον το μέλλον. Αναννάωσιν της εμπιστοσύνης σας ζητάω και αυτοδυναμίαν. Δλδ τι παραπάνω από εμένα έκαναν οι Καραμανλής και Παπανδρέου δια να δικαιούνται να σας ξαναζητήσουν την ψήφο;

Την καληνύχταν μου εις τον/της σύζυγον. Να μου φιλήσετε και τα παιδιά και κάθε τι ζωντανό φιλοξενείτε εις τας οικίας υμών. Συμπεριλαμβανομένης εις αυτά και της πεθεράς σας.

Ευρωεκλογές και "απόδραση"

Τριάντα τρία (33) κόμματα και συνασπισμοί κομμάτων κατέθεσαν δήλωση στον Άρειο Πάγο για τη συμμετοχή τους στις ευρωεκλογές. Και ο Άρειος Πάγος θα ελέγξει την νομιμότητά των δηλώσεων τους και θα προβεί στην ανακήρυξη τους.
Τριάντα τρεις (33) …κομματικοί σχηματισμοί με πολυάριθμους κομματικούς υπαλλήλους, μου ζητούν τη ψήφο τους. Κι εγώ δε ξέρω τι να κάνω. Να μελετήσω τους …33 για να διαλέξω; Και άντε διάλεξα σχηματισμό της αρεσκείας μου• καλούμαι στη συνέχεια να επιλέξω τον …εκλεκτό. Για να κάνει τι; Να με εκπροσωπήσει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, μου λένε. Ένα Κοινοβούλιο (Κομισιόν την είπανε, σε Κονομισιόν μου μοιάζει) το οποίο στην πραγματικότητα δεν έχει αρμοδιότητες. Απλά συνέρχονται, συνεδριάζουν -ξέρετε, μπλα μπλα μπλα-, συνασπίζονται, ομαδοποιούνται και στο τέλος αποφασίζουν οι πρόεδροι των κρατών ή οι πρωθυπουργοί. Άρα οι ευρωβουλευτές εκλέγονται απλά για να υπάρχουν. Και για να δικαιολογούν την ύπαρξή τους, απλά συνεδριάζουν• κάτι σαν ομαδική ψυχοθεραπεία. Να εκτονωνόμαστε δλδ. Αμ δε που θα τους κάνω τη χάρη. Ούτε σοσιαλιστές, ούτε βάρβαρους, μα ούτε και πράσινους. Γιατί κι αυτοί ακόμη, όταν πήραν -ή τους δόθηκαν- πόστα τα ‘καναν θάλασσα. Θα προτιμήσω εκδρομή, κάτι σαν τριήμερη απόδραση. Την πράξη μου δεν την ονομάζω «αποχή». "Απόδραση" την ονομάζω. Απόδραση από την καθημερινότητα. Απόδραση από την πολιτική βαρβαρότητα. Απόδραση από το τέλμα. Απόδραση από την πολιτική ψευτιά και βρωμιά. Απόδραση από την πόλη. Απόδραση από τα προβλήματα. Πώς δλδ οι βουλευτές μας επιλέγουν το ...«παρών» σε ψηφοφορίες του Ελληνικού Κοινοβουλίου και έχουν τη συνείδησή τους ήσυχη; Κάτι ανάλογο κι εγώ. Θα …δηλώσω φωνακτά: «απόδραση». Θα επιλέξω …στόχο –μπορεί και παραλία- και θ' ασχοληθώ με μένα. Καιρός είναι να ασχοληθώ με μένα! Κάτι μου χρωστάω. Θα μαυρίσω τόσο που όταν -και αν- με συναντήσουν υποψήφιοι ευρωβουλευτές να τρομάξουν• μη τους μεταδώσω τη μαυρίλα, μην τους μαυρίσω.
Εγώ, ένας σοσιαλιστής βάρβαρος που παπαγαλίζει, αποφάσισα "απόδραση". Και μη διακρίνεται μέσα στη λέξη «απόδραση» το δεύτερο συνθετικό «Δράση» οπότε με συνειρμούς πείτε: εμ καλά το καταλάβαμε• ΣτεφανοΜανικός είναι ο φλούφλης. Καμία σχέση. Εξάλλου ο Στ. Μάνος τι λιγότερο ή περισσότερο από τους άλλους έκανε; Ένα κόμμα δημιούργησε μπας και βγει ΑΥΤΟΣ ευρωβουλευτής!

Λοιπόν, φίλοι, συνοδοιπόροι, σύντροφοι, αλάνια. Ελάτε μαζί μου. Και μην ακούτε κανένα πως τάχα η αποχή είναι ψήφος στον αντίπαλο, είναι χαμένη κτλ. Τα 'χετε βαρεθεί αυτά αφού τα 'χετε χιλιοακουσμένα. Αποδράστε το λοιπόν. Μόνοι ή με σύντροφο. Μόνοι ή με παρέα. Εντός ή εκτός. Ακόμα κι επί τα αυτά!

ΥΓ. Να μη ξεχάσω να πάρω και τη ψηφιακή, να απαθανατίσω την «απόδρασή» μου!

Σχόλια επί προηγούμενης ανάρτησης ...άνευ περιεχομένου

Είναι Παρασκευή 15 Μαΐου, του Αγίου Αχίλλειου και η Λάρισα τιμά τον πολιούχο της. Μια καταλάβατε σωστά, είναι αργία για τη Λάρισα. Έχω ξυπνήσει από τις 03:30 (φυσικά μετά μεσονύκτια) γιατί δεν έχω ύπνο. ‘Η επειδή στις 06:15 πρέπει να βρίσκομαι στο σχολείο μου για τις Πανελλήνιες εξετάσεις (Καλή τύχη παιδιάααααα).
Τι να κάνω μέχρι να ξημερώσει; Κάνω ένα ντους, πίνω ένα ποτήρι φρέσκο χυμό, τρώω τις φρυγανιές με το μέλι, ψήνω ένα ελληνικό (ή μήπως τούρκικο) καφέ και ...ανοίγω τον υπολογιστή να διαβάσω τα e-mail μου. 48 τον αριθμό από τα οποία 10 spam. Η τελευταία ανάρτησή στο κύριο blog μου έγινε στις 5 Μαΐου με θέμα ….Ουδέν νεώτερον· δλδ χωρίς θέμα. Εξέθετα τη βαριεστιμάρα μου -ένεκα η άνοιξις- και ω του παραδόξου θαύματος: δέχτηκα εννιά (9) σχόλια. Πρωτοφανές στα χρονικά των δημοσιεύσεών μου. Ρεκόρ, θα έλεγα. Αμέσως μετά άρχισαν να με πιάνουν τα τριόλια (αντί του ασεβούς …διαόλια) και ….ψύλλοι στ’ αυτιά μου μπήκανε βρε πωπω (που λέει και το γνωστόν άσμα). Δηλαδή όταν δεν έχω θέμα είμαι αναγνωρίσιμος και η αναγνωσιμότητα του blog μου ανεβαίνει στα ύψη (καλά καλά, συγκρίνω τα …ύψη με βάση τα δικά μου νούμερα). Ενώ όταν «έχω» θέμα πέφτω στο ναδίρ, στα τάρταρα; Τα χαπάκια μουουου! Γιατρέ μου, μήπως όντως είμαι άρρωστος (καλά, όλοι οι άλλοι δεν μπορεί να είναι, άρα μάλλον εγώ); Ε όχι, αυτό δε θα το αντέξω. Και δεν μπορώ να αναγγείλω και την ηλεκτρονική αυτοκτονία μου. Η υπηρεσία Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος παραμονεύει. Τι να κάνω, πέστε μου. Πέστε μουουου, πέστε μου, πέστε μουουου ειλικρινά (στίχοι από έτερον άσμα). Να μην ξανανεβάσω θέμα, είδηση, πληροφορία, σχόλια ή φωτογραφία;Δε θα το ανθέξω ο έρμος! Να ανεβάζω αναρτήσεις …άνευ περιεχομένου; Και ...πού να τις βρώ; Γιατρέ μου, τι να κάνω; Θέλω μιαν απάντηση εδώ και τώρα!

Ουφ, πέρασε κι η ώρα για να φύγω και απάντηση δε βρήκα. Θα πρέπει να το ξανασκεφτώ. Θα συγκαλέσω σε σύναξη το Οικογενειακό Συμβούλιο (τώρα που έκλεισε και η Βουλή), τη φλουφλο-οικογένειά μου για να συσκεφθούμε. Όχι ποιους να ψηφίσουμε στις ευρωεκλογές (αλήθεια, πότε ψηφίζουμε και γιατίιιι;), -σκασίλα μεγάλη που έχω- αλλά για να εξετάσουμε την περίπτωσή μου (ή και αυτή των αναγνωστών μου). Μην ανησυχείτε, θα σας ενημερώσω έγκαιρα, οσονούπω δλδ.

'Οπως διαπιστώνετε, η σχετική ανάρτηση ξεκίνησε να γράφεται την Παρασκευή, αλλά ...ολοκληρώνεται σήμερα. 'Οπερ, αποδεικνύει του λόγου μου το αληθές. Τη βαριεστημάρα μου.

Θέλω επίσης να ενημερώσω τις χιλιάδες των αναγνωστών μου -όπως άλλωστε το έχετε ζητήσει- ότι έχει προγραμματιστεί η ανάρτησή μου με θέμα την ...απόδραση (όχι Παλαιοκώστα) στο Καρπενήσι. Θα ...κυκλοφορήσει τη Δευτέρα που μας έρχεται στο blog μου Μακαρία η Ελλάς. Σπεύσατε να δηλώσετε συμμετοχή!!!

ΥΓ. Α ναι, να μην το ξεχάσω. Πρέπει να σπάσουμε -να σπάσετε για την ακρίβεια- το ρεκόρ (των σχολίων). Βοηθείστε με καλοί μου άνθρωποι. Βοηθείστε εμένα τον ελεηνό και ταλαίπωρο άνθρωπο. 'Εχω οικογένεια να αναθρέψω! Σας περικαλώ πολύ!

κλεμμένη φωτογραφία από το blog Free Your Mind

Ουδέν νεώτερον...

Εδώ και καμπόσο καιρό δεν έχω διάθεση ν’ ανοίξω τον υπολογιστή μου. Το κάνω με βαριά καρδιά, διαβάζω τα e-mail μου και τον ξανακλείνω. Ούτε τις εφημερίδες διαβάζω ηλεκτρονικά, ούτε ανάρτηση ανεβάζω μα ούτε και τις δικές σας διαβάζω-σχολιάζω. Ένας virus με κατατρέχει –όχι μην ανησυχείτε, δεν ήλθα σ’ επαφή με χοίρο, ούτε καν με χοιρινά σουβλάκια ή και μπριζόλες. Απλά, στο σχολείο έχω αρκετή δουλειά στον υπολογιστή και ίσως δε μου κάνει κέφι το απόγευμα. Θα πάρω τα …χαπάκια μου, θα πάρω τις …αντιβιώσεις και θα μου περάσει. Αν μου περάσει γιατί βλέπετε μπήκε και ο Μάιος και σε λίγο …τα τραπεζάκια έξω!
Βρήκα όμως μια ευκαιρία και το τριήμερο απέδρασα προς Καρπενήσι μεριά. Θα ετοιμάσω μια σχετική ανάρτηση γι αυτή την εκδρομή-απόδραση, στο σχετικό blog μου (Μακαρία η ...Ελλάς). Καλό μήνα σας εύχομαι και καλές αναρτήσεις! Και μη ξεχάσουμε να βγαίνουμε έξω!

Πώς να χρησιμοποιείτε φράσεις χωρίς νόημα και περιεχόμενο

"Κυρίες και κύριοι, το δυνάμωμα και η επέκταση των δομών, συμβάλλει με τρόπο αποφασιστικό στο να σηματοδοτήσει τις νέες τάσεις και κατευθύνσεις απέναντι στην πρόσκληση των καιρών.
Η επιμέλεια της οργάνωσης και προπάντων, η πραγμάτωση των στόχων που έχουμε θέσει, εγκαινιάζουν μια διεργασία που συμβάλλει στο να τελειοποιήσουμε, τις υπάρχουσες οικονομικές συνθήκες και τα θεσμικά πλαίσια.
Κατά τον τρόπο αυτό, η σταθερή άνοδος στην ποιότητα και την ποσότητα των προσπαθειών μας, εγγυάται την ευρύτερη δυνατή απήχηση ώστε να επεξεργαστούμε,ένα δυναμικό σύστημα αντιμετώπισης των νέων μεγάλων απαιτήσεων του καιρού μας.
Τα ιδεολογικά κριτήρια, όταν συνδυαστούν, καθώς και η αδιάκοπη προσήλωσή μας στην πρακτική της τεκμηρίωσης και ενημέρωσης, συμβάλλει με τρόπο αποφασιστικό στο να σηματοδοτήσει ένα γενικότερο σύστημα πλατιάς συμμετοχής.
Περιττεύει να υπογραμμίσω τη σημασία αυτών των στοιχείων, γιατί το δυνάμωμα και η επέκταση των δομών μας επιβάλλει να αναλύσουμε πολύ προσεκτικά τις βάσεις μιας προοδευτικής μετεξέλιξης.
Κατά τον τρόπο αυτό το ξεκίνημα μιας αποφασιστικής καμπάνιας παίζουν σημαντικό ρόλο για να καθορίσουμε τις νέες συνιστώσες και συντεταγμένες.
Δεν πρέπει όμως να μας διαφεύγει η πλατιά συμμετοχή των λαϊκών μαζών στις σχετικές επεξεργασίες μας υποχρεώνει να προσδιορίσουμε και να καθορίσαμε τους άξονες της μελλοντικής πορείας..."

Πώς σας φαίνονται οι παραπάνω σκέψεις μου και απόψεις; Βαρύγδουπες μήπως ή/και βαθυστόχαστες; Σας κούφανα μήπως; Το φαντάστηκα. Μη μου πείτε πως δε βγάλατε νόημα από το πιο πάνω κείμενο, τις πιο πάνω προτάσεις; Όοοοοχι; Εντάξει, μην ανησυχείτε, δε φταίτε εσείς. Γιατί όντως …δε βγάζουν νόημα. Είναι ασυναρτησίες οι οποίες συμπλέκονται, δημιουργούν μια ...πολιτική μπουρδολογία, αυτήν που ακούμε καθημερινά από πολιτικούς, πολιτικάντηδες και κάθε λογής πολιτικολογούντες στα ραδιόφωνα και στα παράθυρα των τηλεοράσεων. Και να σκεφτείτε ότι για να μπορούν να αρθρώσουν αυτές τις βαρύγδουπες «πολιτικές» προτάσεις, παρακολουθούν πολιτικά σεμινάρια, τους μοιράζονται σημειώσεις, βομβαρδίζονται με e-mails και sms.

Παρακάτω σας παραθέτω ένα τέτοιο φυλλάδιο –μη με ρωτήσετε πού το βρήκα, ε, έχουμε κι εμείς τις ...διασυνδέσεις μας• nickpet το όνομά του, εκκολαπτόμενος πολιτικός στον κεντρώο χώρο των δεξιών εξτρεμιστών της αριστεράς, ο δε παππούς του ήταν βενιζελικός και πολέμησε δίπλα στον Κολοκοτρώνη.

Σύμφωνα με τις …οδηγίες, αρκεί να πάρετε μία φράση από κάθε στήλη, προσοχή, με τη σειρά και …έτοιμη η κατάλληλη μπούρδα, sorry πρόταση. Ας δοκιμάσουμε μαζί, για να πειστείτε (αργότερα θα έχετε όσο χρόνο για να εξασκηθείτε μόνοι σας):

Πάρτε ας πούμε από την πρώτη στήλη την 8η πρόταση «Η πολύμορφη και πλούσια εμπειρία, αλλά και», πάρτε από τη δεύτερη στήλη , ας πούμε την 3η πρόταση «η σταθερή άνοδος στην ποιότητα και την ποσότητα των προσπαθειών μας», από την τρίτη στήλη ας πούμε την 5η πρόταση «εγγυάται την ευρύτερη δυνατή απήχηση ώστε να επεξεργαστούμε» και τέλος από την τέταρτη στήλη την 1η πρόταση «τις υπάρχουσες οικονομικές συνθήκες και τα θεσμικά πλαίσια» και να η πρόταση …ολοκληρωμένη, χωρίς κανένα απολύτως νόημα και περιεχόμενο αλλά που ηχεί όμορφα στα αυτιά των ακροατών: «Η πολύμορφη και πλούσια εμπειρία, αλλά και η σταθερή άνοδος στην ποιότητα και την ποσότητα των προσπαθειών μας εγγυάται την ευρύτερη δυνατή απήχηση ώστε να επεξεργαστούμε τις υπάρχουσες οικονομικές συνθήκες και τα θεσμικά πλαίσια». Ε, τι λέτε; Ξέρω, την ερώτηση την έχετε έτοιμη: τι νόημα έχουν αυτές οι …προτάσεις; Σας απαντώ ευθέως: ακούγονται βαρύγδουπες, «κολλάνε» σε κάθε ερώτηση ή εισαγωγή και δίνουν στον ερωτώμενο ή συνεντευξιαζόμενο την ευκαιρία να σκεφτεί την καθαυτού ερώτηση χωρίς να κομπιάσει, χωρίς να κάνει παύση. Έτσι ο ερωτώμενος ή συνεντευξιαζόμενος φαίνεται να είναι ετοιμόλογος, γνώστης των πραγμάτων και καταστάσεων. Δεν υπάρχουν κενά στο λόγο του, είναι δεινός ρήτορας και κατατροπώνει των ερωτώντα ή το ακροατήριο. Είπαμε, στην σημερινή πλαστική εποχή, εποχή της εικονικής πραγματικότητας το παν είναι το φαίνεσθε. Και οι περισσότεροι από εμάς το γνωρίζουμε και το κατέχουμε το …άθλημα.

Σας αφήνω, καλό διάβασμα και μελέτη. Αποστήθιση χρειάζεται και δεν είναι δύσκολο.

Ανοιχτή επιστολή προς......, Ενταύθα

…τηλε-πατριώτες των ΜΜΕ, πολιτευάμενοι της -αξιωματικής κυρίως- αντιπολίτευσης, λάγνοι της απαισιοδοξίας και του καιροσκοπισμού, λάτρες της καταστροφολογίας, λαέ βασανισμένε, ας κάνουμε όλοι ωρέ ό,τι περνάει από το χέρι μας, να …κάψουμε ετούτον το άμοιρο και ρημαδιασμένο τόπο. 1200 χρόνια ελεύθερος αρκετά έζησε! Ας βροντοφωνάξουμε: 'Οχι, άλλη Ελλάδα. Φτάνει πια! Μπουχτίσαμε ....Ελλάδα! Να της δώσουμε ...μία να γκρεμοτσακιστεί!

Ξεκινώ με σας κε Πρόεδρε της κυβέρνησης. Έχετε δίκιο όταν λέτε πως το δημόσιο χρέος σχεδόν τριπλασιάσθηκε στα χρόνια των προηγούμενων κυβερνήσεων. Αλλά… μετά από πέντε χρόνια στην εξουσία, σας απαλλάσσουν ακόμα από τις δικές σας ευθύνες τα αμαρτήματα των προκατόχων σας; «Περιστολή της σπατάλης» υποσχεθήκατε αλλά… για golden blue boys καταγγέλλουν ακόμη και γαλάζιοι βουλευτές. Αποτύχατε, γι αυτό και όταν συναίνεση ζητούσατε, κανείς δε σας …λυπήθηκε. Υπογραφές σε ..λευκή επιταγή ζητούσατε ή μου φαίνετε; Μείνατε …μόνος, με 151 φίλους έναν κι έναν, όπως φαίνεται και στο …προφίλ του Πρωθυπουργού στο Facebook!!! Δε λέω, κρίση έχουμε και να βάλουμε όοοολοι ένα χεράκι• στην τσέπη. Μα τώρα μόλις που άκουσα την είδηση στο ραδιόφωνο πως οι βιομήχανοι απείλησαν πως θα προβούν σε απολύσεις αν δε σταματήσουν αμέσως οι έλεγχοι… Βλέπετε τι σας λέω, εμείς οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι συμμετέχουμε, αυτοί δε θέλουν ΜΕ ΤΙΠΟΤΕ.

Δε λέω, προσπαθήσατε …λυσσαλέα μεν, μάταια δε, να χτυπήσετε τη φοροδιαφυγή και την παραοικονομία. Κατανοώ και το βλέπω πως αποτύχατε να αυξήσετε τα έσοδα και θα πρέπει –για να ισοσκελίσουμε- να πουλήσουμε, ή ξεπουλήσουμε όπως λεν οι άλλοι –με ή χωρίς εισαγωγικά-, και άλλες ΔΕΚΟ ή "καλά μαγαζιά" προκειμένου να καλύψουμε …επείγουσες λογιστικές ανάγκες –ή μαύρες τρύπες. Αναρωτιέμαι όμως, αν τις πουλήσουμε –ή ξεπουλήσουμε- όλες και αργότερα έχουμε πάλιν ανάγκη, τι άλλο θα έχουμε να πουλήσουμε –ή να ξεπουλήσουμε;

Κε Αρχηγέ της Αξιωματικής αντιπολίτευσης, η σειρά σας. Δε μπορείτε να …πανηγυρίζετε για την «τιμωρία» που θα ήθελε να επιβάλει η Κομισιόν στην Ελλάδα, την τιμωρία της επιτήρησης, και από την άλλη να τάζετε λαγούς με πετραχήλια. (Ωχ, τώρα που είπα πετραχήλια, θυμήθηκα την «αθώωση» του Αγίου πρώην Αττικής κ. Παντελεήμονα, νυν έγκλειστου τροφίμου των φυλακών Κορυδαλλού, μια απόφαση που προκάλεσε ανακούφιση στους συνεργάτες του κ. Παντελεήμονος, οι οποίοι χαρακτήριζαν την απόφαση της Συνόδου κόλαφο για την πολιτική Δικαιοσύνη, που καταδίκασε με δύο αποφάσεις…). «Κάντε τόπο να περάσει η Ελλάδα» φωνάξατε θριαμβευτικά από τα Γιάννενα μα «Ελλάδα» εννοούσατε το ΠαΣοΚ και δια μέσω αυτού ….εσάς. Συγκινητική η επιστολή για συνάντησή σας με τον προκάτοχό σας. Για νάμαι ειλικρινής, χαροποίησε τους συντρόφους σας («θα πρέπει να ακούμε με προσοχή όσα λέει ο Θεόδωρος» ανέκραξε κορυφαίος πρώην υπουργός σας). Σας κατανοώ, ο σκοπός αγιάζει τα μέσα• αντικαταβολή λέγεται, μετ’ επιστροφής… δεν είμαι σίγουρος. Για το δακτυλίδι μιλάω ντε…Το υπονοεί και ο Ηλίας Μακρής της ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ, σε πρόσφατο σκίτσο.


Λοιπά κόμματα –ή κομμάτια- της αντιπολίτευσης. Όταν τελειώσετε με τη φαγωμάρα σας (αναφέρομαι στα …σύρριζα της αριστεράς), όταν διαμοιράσετε τα ιμάτιά της (αριστεράς) τότε δε θα έχετε χρόνο να ασχοληθείτε και με τα άλλα. Πετάξτε τη ναφθαλίνη από πάνω σας -έλα Αλέκα, πόσους ψήφους πήρες κεκλεισμένων των θυρών;- βγάλε και τις «κουκούλες» Αλέκο και κάντε …πορεία στο λαό (λέμε τώρα). Γιατί οι άλλοι των …λοιπών -η Δεξιά του κυρίου Χέρι-χέρι…-, κατάλαβαν πως εχθρός τους δεν είστε εσείς που αλληλοτρώγεστε και ρίχνουν γέφυρες σε ομοϊδεάτες, απλώνουν …χέρι βοηθείας, ενισχύουν το προφίλ τους, ονειροβατούν, αλλά μόνον αυτοί -φαίνονται- να κάνουν ή πως κάνουν αντιπολίτευση. Δείτε τους στα τηλεοπτικά παράθυρα πως ουρλιάζουν αντιπολιτευόμενοι.

Κ.κ. καναλάρχες και κάθε λογιώ μιντιακοί άνθρωποι. Έλεος με την καταστροφολογία. Δεν μας φτάνουν τα κακά, ψυχρά κι ανάποδα οικονομικά μας, κάνουνε κι ένα ντου να διώξουμε μακριά κάθε ελπίδα συντήρησης εκατοντάδων χιλιάδων επιχειρήσεων που ζουν από τον τουρισμό. Δεν μας φτάνει που θα έχουμε μια δραματική μείωση αφίξεων λόγω της διεθνούς κρίσης, να μην τρομάξουμε και τους υπόλοιπους που πιθανόν να το σκέφτονται;
Και όπως έχουν επισημάνει κάποιοι ελάχιστοι σοβαροί που μας έχουν απομείνει, η κρίση για τη χώρα μας θα πάρει την πιο δραματική της μορφή μετά τον ερχόμενο Σεπτέμβριο. Όταν δηλαδή θα αρχίσουν να φαίνονται οι συνέπειες από την δραματική πτώση του τουρισμού. Της μόνης «βιομηχανίας» που μας έχει απομείνει.
Και όλ’ αυτά, ξαφνικά• ξαφνικά η Ελλάδα έγινε το βασίλειο της ανασφάλειας. Γιατί δραπέτευσε –αναιμάκτως- ο Παλαιοκώστας. Ή γιατί κάποιοι παίζουν τους «αντάρτες πόλεων». Και οι κυβερνώντες σας …συμπαραστέκονται για να τους …συμπαρασταθείτε. Διότι ως γνωστός, κόρακας κοράκου δε βγάζει μάτι. Σας βαφτίζουν «εκδότες» εφημερίδων «πανελλήνιας κυκλοφορίας», που δεν τις αγοράζει ούτε η μάνα σας και σας μπουκώνουν με ζεστό χρήμα κρατικών διαφημίσεων. Με αηδιαστική αντιπαροχή το πρωτοσέλιδο «γλείψιμο» ….
Και συ λαέ βασανισμένε… Πώς να αποκτήσεις «φορολογική συνείδηση», όπως σε καλούσε το αρμόδιο υπουργείο και οι …πολυτελείς κρατικές διαφημίσεις. Διότι καταλύτης για την διαμόρφωση φορολογικής συνείδησης των πολιτών, είναι πρωτίστως η επίδειξη ανάλογης συνείδησης στη διαχείριση του δημόσιου χρήματος από τους πολιτικούς. Και δη τους κυβερνώντες. Και αυτό λείπει. Δηλ. όχι ακριβώς λείπει γιατί έχουν γνώσιν οι φύλακες των …offshore εταιριών. Και αναρωτιέσαι, γιατί αυτοί και όχι κι εγώ; Αλλά έλα που το χέρι σου απλωμένο δεν φτάνει και πολυυυυύ μακριά. Αλλά φτάνει, έστω εκεί που φτάνει. Και τρώει, οτιδήποτε μπορεί να φαγωθεί. Αλλά δεν καταλαβαίνεις ότι πρώτος εσύ θα υποστείς τις συνέπειες. Γιατί άλλοι είναι οι κροίσοι και για άλλους οι κρίσεις. Ήδη άρχισαν να θίγονται εργασιακά δικαιώματα σου ενώ ήδη έχουν θιχτεί τα αντίστοιχα συνταξιοδοτικά. Θα κληρονομείς στα παιδιά και εγγόνια σου τα χρέη σου. Κάποτε τους κληρονομούσες ένα σπιτάκι, ένα χωραφάκι. Τώρα ξέχνα τα. Είδες τι γίνεται στην Αμερική. Οι τράπεζες αναθέτουν σε εισπρακτικούς μηχανισμούς να εισπράττουν χρέη τεθνεώτων από τους ζώντες συγγενείς τους. Ούτε νεκρός θα ..νοιώσεις τη δικαίωση. Γι αυτό, ΣΥΝΕΛΘΕ, ας ΣΥΝΕΛΘΟΥΜΕ ΟΛΟΙ. Ουκέτι καιρός για αναβολές.

Ιπτάμενος Παλαιοκώστας ή τα μυαλά μας πήραν αέρα

Τώρα που πέρασαν λίγες μέρες από την ιπτάμενη απόδραση, τα διάφορα σχετικά και άσχετα που ακούγονται για το θέμα, την διενέργεια της δίκης για την πρώτη πανομοιότυπη απόδραση, τη συνεχιζόμενη απολογία των φρουρών και του πιλότου καθώς και τα λοιπά συνακολουθούντα, δυο απορίες έχω:

• Δηλαδή κάποιος, ή καθένας τρομοκράτης ή «τρομοκράτης» θα μπορούσε να πετάξει σε μια χαμηλή πτήση, να μην τον καταγράφει κανένα ραντάρ, παρά μόνο κινητά περίεργων από μπαλκόνια, και πάνω από Μαξίμου ή Βουλή να «αφήσει» ό,τιδήποτε• από ένα πακέτο μέχρι βόμβες;
• Κατακρίνουμε του φρουρούς των φυλακών Κορυδαλλού –εξωτερικούς ή εσωτερικούς- γιατί δεν έβαλλαν κατά του ελικοπτέρου, να το καταρρίψουν ίσως. Μα σκεφτήκαμε πως οι φυλακές βρίσκονται σε κατοικημένη περιοχή δίπλα σε σχολείο;

ΥΓ. Και οι φυλακές Λάρισας, βρίσκονται -συνορεύουν για την ακρίβεια- δίπλα σε συγκρότημα σχολείων (ΕΠΑΛ, ΕΠΑΣ, ΤΕΛ κ.ά.). Είναι άραγε επιλογή της πολιτείας, τα Σωφρονιστικά, ούτως λεγόμενα, ιδρύματα να βρίσκονται κοντά σε αντίστοιχα …Ιδρύματα Πρωτοβάθμιας ή Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης;

Σήμερα δε θέλω να μ’ ενοχλήσει κανείς

Το αποφάσισα –για να ακριβολογώ, το είχα αποφασίσει από καιρό -αφού φρόντιζαν να με ενημερώνουν τα κανάλια, κυρίως τα κρατικά- και σας το ανακοινώνω: Σήμερα δε θέλω να μ’ ενοχλήσει κανείς. Προς τούτο, αποφάσισα να κοιμηθώ νωρίς (το μεσημέρι), να ξυπνήσω νωρίς (το απόγευμα) και να πιω έναν καφέ (ελληνικό μέτριο, πάντα μ’ άρεσε ο ελληνικός ο απογευματινός) για να …στανιάρω. Όπως επίσης, πάντα μου άρεσε να μου τον ετοιμάζει και να το σερβίρει η phlouφλαινα, γιατί όπως έλεγε κι ένα φίλος, την ίδια ώρα την απογευματινή, ΟΛΕΣ οι γυναίκες της …ανατολής, ετοιμάζουν τον παραδοσιακό καφέ για το σύζυγό τους –ή τους συζύγους των. Κι εγώ, γνήσιος ανατολίτης -κατά το ¼, μιας κι ο ένας ο παππούς μου κατάγεται από τα χωριά της Αργυρούπολης (Gumushane) (*), στον Πόντο, κάπου εκεί στην βορειοανατολική Τουρκία- διατηρώ και απαιτώ να συντηρείται το έθιμο αυτό!

Σήμερα δε θέλω να μ’ ενοχλήσει κανείς. Θα κατεβάσω το τηλέφωνο, θα κλείσω το κινητό, τέλος πάντων δε θα απαντήσω σε κανένα. Αφού απολαύσω –με τις ανατολίτικες συνήθειες- τον καφέ, θα φορέσω τη φόρμα και τα αθλητικά παπούτσια και θα πάω για περπάτημα-γυμναστική. Όχι μακριά, εδώ κοντά στο ποτάμι. Έτσι για να γυμναστώ, να χαλαρώσω, να διώξω τις έγνοιες που με απασχολούν, να πάρω φρέσκο αέρα (όσο φρέσκος μπορεί να είναι ο αέρας σε τούτες τις …μολυσμένες εποχές που ζούμε), να οξυγονωθεί ο εγκέφαλός μου γιατί απόψε τον θέλω φρέσκο. Δεν θα μείνω για πολύ έξω γιατί πέφτει και η υγρασία και ξέρετε… κάτι οι αρθρώσεις, κάτι το αυχενικό… Θα γυρίσω σπίτι, θα κάνω ένα ντους –ίσως γεμίσω την μπανιέρα με εκείνα τα ειδικά άλατα που αναζωογονούν, λένε, το κορμί. Θέλω να είμαι εντελώς φρέσκος για την αποψινή βραδιά. Και είπαμε, σήμερα δε θέλω να μ’ ενοχλήσει κανείς. Θ’ αράξω στον καναπέ, θ’ απλώσω και τις αρίδες να μην πιαστώ ο έρμος –γιατί απόψε με περιμένει μια δύσκολη βραδιά- θα «πιάσω» στο ραδιόφωνο το 2ο πρόγραμμα (έτσι κι αλλιώς η βελόνα είναι καρφωμένη στο 2ο) και θα χαλαρώσω με ωραία ελληνική μουσική.

Τηλεόραση δε θ’ ανοίξω. Δε μ’ ενδιαφέρει ούτε το 18ο συνέδριο του ΚΚΕ –έτσι κι αλλιώς οι πόρτες του κλειστές είναι για τους δημοσιογράφους, οπότε τίποτε δε θα έχουν να μου πουν οι ανταποκριτές που θα ξεροσταλιάζουν έξω από το Σπίτι του Λαού –τι σπίτι δλδ, κοτζάμ Σπιταρόνα έχουν κτίσει εκεί στον Περισσό. Ούτε με ενδιαφέρει ο ξυλοδαρμός και τραυματισμός του καθηγητή Εγκληματολογίας κ. Πανούση, από άγνωστους κατά τη διάρκεια ομιλίας του σε συνέδριο που διοργάνωνε το Τμήμα Νομικής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Ποσώς με ενδιαφέρει, επίσης, αν η Αντιτρομοκρατική Υπηρεσία εξουδετέρωσε ισχυρότατο, εκρηκτικό ωρολογιακό μηχανισμό, από πέντε φιάλες προπανίου των 12lt η κάθε μία, πλήρεις εκρηκτικής ύλης (AΝFO), που ήταν τοποθετημένος σε αυτοκίνητο τύπου Mazda στον προαύλιο χώρο γραφείων της Citibank στην Κηφισιά. Σας το ξαναλέω, σήμερα δε θέλω να με ενοχλήσει κανείς για τίποτε και για κανένα. Τηλεόραση δε θ’ ανοίξω ούτε καν για τον ευρωπαϊκό αγώνα του Ολυμπιακού στο Καραϊσκάκη με την Σαιντ Ετιέν. Σκορδοκαΐλα μου μεγάλη αν κερδίσει ή χάσει (που το βλέπω πολύ πιθανόν γιατί άλλο οι διαιτητές οι έλληνες και άλλο οι ευρωπαίοι) ο …θρύλος. Έχω άλλα πιο σοβαρά πράγματα να σκεφτώ το βράδυ και σήμερα δε θέλω να μ’ ενοχλήσει κανείς. Ούτε θέλω να μάθω αν ο Βουλγαράκης με τον Πάγκαλο αυτομαστιγώθηκαν και πόσες …μαστιγιές αυτοέδωσαν, ή αν αποφάσισαν να μαστιγώνει ο ένας τον άλλο για …εξοικονόμηση χρόνου και ενέργειας. Ακόμη ακόμη, δε μ’ ενδιαφέρει αν τέθηκε υπό επιτήρηση η Ελλάδα για το έλλειμμα ή αν για την έναρξη της διαδικασίας του «υπερβολικού ελλείμματος» κατά της Ελλάδας και άλλων πέντε ευρωπαϊκών χωρών, αποφάσισε την Τετάρτη η Κομισιόν. Δε θέλω να ασχοληθώ με τέτοια δευτερευούσης σημασίας θέματα. Δε θέλω να σκοτίσω το μυαλό μου –γι’ απόψε τουλάχιστο- μ’ αυτά.

Σήμερα, δε θέλω να μ’ ενοχλήσει κανείς. Γι αυτό, δε θα απαντήσω στα e-mail σας, αλλ’ ούτε στα sms ή mms ή τι άλλο κυκλοφορεί, ούτε σκοπεύω να επισκεφθώ τα ιστολόγιά σας να διαβάσω τις αναρτήσεις σας και να τις σχολιάσω, ακόμη κι αν αναφέρεστε σε θέματα που μ’ ενδιαφέρουν. Σήμερα, δε μ’ ενδιαφέρει αν τη θέση του βασιλιά καρνάβαλου την πάρει ο Εφραίμ ή ο Γιοσάκης και αν κάποιοι διαμαρτύρονται γι αυτό με αγωγές ή άλλες νομικές ενέργειες, αλλ’ ούτε με ενδιαφέρει αν τα κόμματα …διεκδικούν ο καθένας για την πάρτη του την πολιτική ταυτότητα της άτυχη Κούνεβα. Σήμερα, δε θέλω ν’ ακούσω για δημοσκοπήσεις στις οποίες προηγείται το ΠαΣοΚ με πρωθυπουργό τον …Καραμανλή, ούτε θέλω να μάθω για το πρόγραμμα σταθερότητας που έχει υποβάλει η κυβέρνηση στην Κο(νο)μισιόν. Σήμερα, δε θέλω να μ’ ενοχλήσει κανείς. Και δε θέλω να μ’ ενοχλήσει κανείς γιατί η αποψινή βραδιά είναι μεγάλη βραδιά. Απόψε κρίνεται η …ευρωπαϊκή μας ύπαρξη, απόψε κρίνεται ο ευρωπαϊκός μας πολιτισμός, η ευρωπαϊκή μας κουλτούρα. Απόψε είναι ο μεγάλος τελικός! Σήμερα δε θέλω να μ’ ενοχλήσει κανείς γιατί, χμχμ… απόψε στις 10 ώρα Ελλάδος, θα πραγματοποιηθεί ο μεγάλος τελικός. Ο τελικός των τελικών για την επιλογή του τραγουδιού που θα εκπροσωπήσει τη χώρα μας στην Eurovision. Απόψε, εγώ και η κριτική επιτροπή (•Μίμης Πλέσσας : Συνθέτης - Πρόεδρος Επιτροπής, • Δημήτρης Γόντικας : Γενικός Διευθυντής Τηλεόρασης ΕΡΤ, • Αντώνης Ανδρικάκης: Στιχουργός - Γενικός Διευθυντής Ραδιοφωνίας ΕΡΤ, • Ευαγγελία Πισκερά: Διευθύντρια Δημοσίων Σχέσεων ΕΡΤ, • Όλγα Παυλάτου: Στέλεχος Δισκογραφίας, • Γιώργος Κυβέλος: Παραγωγός Δίσκων, • Στέλλα Φλωρά: Εκπρόσωπος Esctoday) πρέπει να είμαστε έτοιμοι, ήρεμοι και απελευθερωμένοι από έγνοιες και σκοτούρες να ακούσουμε την ερμηνεία του Sakis στα τρία υποψήφια …ελληνικά τραγούδια για τη Eurovision (Out of control, Right on time και This is our night, το πρώτο σε στίχους της ελληνίδας στίχουργού: ΑΛΕΞΑΝΔΡΑΣ ΖΑΚΚΑ και τα άλλα δύο από τους επίσης έλληνες στιχουργούς CRAIG PORTEILS και CAMERON GILES-WEBB). Και όπως καταλαβαίνετε, το έργο της εφταμελούς Επιτροπής και εμένα, είναι πολύ δύσκολο. Γιατί, όπως δήλωσε και ο Υπουργός Τουριστικής Ανάπτυξης Κ. Μαρκόπουλος σε συνέντευξη τύπου που έδωσε την Τρίτη, το Υπουργείο του θα στηρίξει την Eurovision και τον Sakis. Ο υπουργός μάλιστα, ανακοίνωσε ότι ο Έλληνας τραγουδιστής θα γίνει "πρέσβης της Ελλάδας στην Ευρώπη". Καταλαβαίνετε λοιπόν τη λεπτή, σοβαρή και ...εθνικoπατριωτική μου θέση. Γι αυτό, απόψε δε θέλω να με ενοχλήσει κανείς! Μηδέ της phlouφλαινας εξαιρουμένης!

(*) "Αργύρου γενέθλην" ονόμαζε ο Ομηρος κυρίως την περιοχή της Αργυρούπολης του Πόντου (Κιουμούς- Χανέ = τόπος αργύρου), που ήταν πρωτεύουσα της επαρχίας Χαλδίας, εκεί όπου από τα πανάρχαια χρόνια εξορυσσόταν ο αργυρούχος μόλυβδος, του οποίου η εκμετάλλευση γινόταν μόνο από Ελληνες αρχιμεταλλουργούς....

Μια ανάρτηση έτσι …χωρίς τίτλο και θέμα

Αυτό το διάστημα λείπω· από την μπλογκόσφαιρα. Όχι εσκεμμένα, όχι από βαριεστιμάρα, όχι από έλλειψη ειδήσεων (τουλάχιστον η πολιτική και παραπολιτική ειδησεογραφία δεν λείπει ποτέ από τα ελληνικά …σαλόνια) ή ιδεών. Να, έπεσε δουλειά. Και δη ηλεκτρονική τοιαύτη. Μα που αλλού, στο σχολείο. Κατάθεση βαθμολογιών, ηλεκτρονική καταχώρηση βαθμών, ηλεκτρονική αλληλογραφία και άλλης φύσεως ηλεκτρονική δουλειά τα πρωινά μα και απογεύματα ακόμη (να τ’ ακούν όσοι λένε πως οι καθηγητές δουλεύουν το μικρότερο ωράριο και τεμπελιάζουν). Έτυχε να είμαι υπεύθυνος για τη μηχανοργάνωση στο σχολείο μου, αφού κανείς δε μου είπε, δε με συμβούλευσε να μη λεω ποτέ ναι, όταν με ρωτούν αν γνωρίζω …κάτι. Γιατί τότε την έβαψες, μου είπαν εκ των υστέρων. Γιατί οι λουφαδόροι καραδοκούν παντού και πάντοτε. Αλλά να πω και την αλήθεια, μ’ αρέσει αυτό που κάνω και αν δε μ’ άρεσε θα το παρατούσα. Έχω αυτή τη …μανία, να ερωτεύομαι το αντικείμενο με το οποίο ασχολούμαι εθελοντικά -και όχι από υποχρέωση ή ανάθεση- τη δουλειά μου. Κακό; Πολλές φορές ίσως ναι. Γιατί νοιώθω και την αδιαφορία γύρω μου, ή την εκμετάλλευση. Μα αν μ’ αρέσει, το βλέπω …ερωτικά. Όχι, δεν είμαι μαζοχιστής, ούτε βλέπω την εργασία σα μέσο θεραπείας της πλήξης και της ανίας μου. Ακόμα δεν απέκτησα αυτά τα δύο …προτερήματα. Το παλεύω, με παλεύουν· να δούμε ποιος θα νικήσει στο τέλος. Είμαι εργασιομανής, πώς να το κάνουμε; Α ναι, είμαι και μετριόφρων, κυρίως και πάνω απ’ όλα. Αφού το λέει και η …μάνα μου, η μαμά-phlou…φλαινα. «Μπράβο αγόρι μου» μου λέει στο τηλέφωνο ή όταν κατεβαίνω Αθήνα. «Είμαι περήφανος για σένα» και αρχίζει να με …φτύνει·έχω φάει φτύσιμοοοοο κατάμουτρα. Μα και η τηλεφωνική τους συσκευή τα ίδια. Μόνο η phlou-φλαινα δεν με καταλαβαίνει. «Πάλι άργησες ρε αχαΐρευτε» μου λέει και το επαναλαμβάνει σε διάφορους τόνους, ημιτόνια, άλλοτε με διέσεις και άλλοτε με υφέσεις. Όταν όμως μου το λέει σε ήχο βαρύ, ε τότε δεν αντέχω και τα παίρνω. «Πάντα γκρινιάρα ήσουνα κι αγύριστο κεφάλι» της πετάω στη μούρη. «Μα αν δε σ' ερωτευόμουνα θα 'κανα το δικό μου» της λέω κι εκείνη μου απαντά -σε ήχο πλάγιο δεύτερο τούτη τη φορά- «εγώ να δεις τι θα 'κανα μα έλα που σ' αγαπώ» και τότε όλα τελειώνουν, μ’ ένα θερμό εναγκαλισμό και τα παραλειπόμενα …(αδιάκριτοι που είστε..). Όπως καταλάβατε σωστά, τα ρούχα μας όλα έχουν χρώμα …ροζ (αφού βάζουμε τα άσπρα και τα κόκκινα στο ίδιο πλυντήριο).

Επανέρχομαι στο θέμα. Όταν γυρνάω σπίτι, πού όρεξη και κουράγιο να ξαναπατήσω το power του προσωπικού υπολογιστή και περισσότερο πού όρεξη να συγκεντρώσω το μυαλό για να γράψω. Το πατάω όμως το power και ενημερώνομαι για τα δικά σας κείμενα καθώς και την τρέχουσα ειδησεογραφία. Τη …δόση μου την παίρνω! Και πολλές φορές δε σας προλαβαίνω. Κάποιοι είστε ιδιαίτερα παραγωγικοί. Μπράβο και σας δηλώνω πως ζηλεύω αρκετούς από εσάς. Ένα τελευταίο φαινόμενο όμως δε ζηλεύω. Αυτό της …απονομής του βραβείο Proximidade, το οποίο περιγράφεται ως εξής:

«Αυτό το blog επενδύει και πιστεύει στην εγγύτητα – την εγγύτητα στο χώρο, το χρόνο και τις σχέσεις. Αυτά τα blog είναι εξαιρετικά γοητευτικά. Αυτοί οι bloggers προσπαθούν να βρουν και να γίνουν φίλοι. Δεν ενδιαφέρονται σε βραβεία για την προσωπική τους άνοδο! Η ελπίδα μας είναι όταν κοπούν οι κορδέλες των βραβείων αυτών, να αναπαραχθούν ακόμη περισσότερες φιλίες. Παρακαλώ δώστε περισσότερη προσοχή σ’ αυτούς τους συγγραφείς!»

Με την υποχρέωση να το …προσφέρει, ο …βραβευμένος, σε άλλους οχτώ. Έτσι, σε λίγο καιρό όλα τα μπλόγκς θα έχουν …βραβευτεί και θα μείνω μόνο εγώ χωρίς αυτό. Για τον λόγο ετούτο, ΑΠΟΦΑΣΙΣΑ να μου …απονείμω το βραβείο Proximidade και σας ΔΗΛΩΝΩ πως δε θα το μοιράσω, ως οφείλω, σε άλλους 8. Το παίρνω, το κορνιζάρω και το παρακρατώ. Έτσι για να σκάσετε!

ΥΓ. Χαζά χαζά, κατάφερα και έγραψα μία παράγραφο. Ε αφού τη δημιούργησα, ας την αναρτήσω κιόλας. Μην πάει χαμένη. Να μη με διαγράψετε κι από τα ...αγαπημένα σας. Καληνύχτα σε όλους. Γιατί αύριο θα πρέπει να σηκωθώ από το «χάραμαν του φου» («φου» είναι η γενική του «φως» -κυπριαστί- και όχι «φωτός» όπως εσφαλμένα αναγράφεται στο ορθογραφικό λεξικό του Προέδρου για τον Εθνικό Διάλογο περί την Παιδεία και τα Παιδία, Γ. Μπαμπινιώτη, αντίπαλου του κου Βερέμη, προέδρους του Εθνικού Συμβουλίου Παιδείας, λέμε τώρα).