Πάσχα 2019 στη Magna Graecia (Μεγάλη Ελλάδα) - Μέρος Β'

ΝΟΤΙΑ ΙΤΑΛΙΑ - ΣΙΚΕΛΙΑ - Μέρος Β'

3η Ημέρα: Reggio Calabria - Messina Sicilia - Cefalù - Palermo

 Η 3^η μέρα μας βρίσκει στο Ρήγιον (σημερινή Reggio di Calabria) στην περιοχή της Καλαβρίας, χτισμένη στην θέση της ομώνυμης αρχαίας ελληνικής αποικίας, αποικία των Χαλκιδαίων). Η πόλη βρίσκεται χτισμένη σχεδόν στο νοτιότερο σημείο της Ιταλικής χερσονήσου, στον πορθμό της Μεσσήνης.

Είχαμε τη χαρά να δούμε και να θαυμάσουμε από κοντά τους πολεμιστές του Ριάτσε, δύο μοναδικά έργα αρχαίας ελληνικής τέχνης μπρούντζινα αγάλματα του αυστηρού ρυθμού τα οποία χρονολογούνται στα μέσα του 5ου αιώνα π.Χ.  Bρέθηκαν στο βυθό της θάλασσας ανοικτά του Ριάτσε και φιλοξενούνται στο Εθνικό Μουσείο της Μεγάλης Ελλάδας στο Ρέτζιο Ντι Καλάμπρια, που έγιναν σήμα κατατεθέν της πόλης αυτής. Περπατήσαμε και στον παραλιακό δρόμο και ξαποστάσαμε κάτω από τις τεράστιες σε μέγεθος και όγκο μανώλιες.

Bronzi di Riace- Bronzi di Porticello - Οι πολεμιστές του Ριάτσε

Λεπτομέρεια

Λεπτομέρεια

Λεπτομέρεια

Άποψη της θάλασσας από την Corso Giuseppe Garivaldi

Μία από τις πελώριες μανώλιες στη Viale Italo Falcomata

Με ferry boat μεταφερόμαστε, σε 20 λεπτά, στη Σικελία (Sicilia) και δη στη Μεσσήνη ή Ζάγκλη (σημερινή Messina, αποικία των Χαλκιδαίων) χωρίς στάση.

Palazzo de governo Messina

Fontana di Nettuno

Universita Telematica Pegaso - Sedde di Messina

Πορευόμαστε δυτικά προς Τσεφαλού (Cefalù) μια μικρή πόλη και δήμος στην Επαρχία του Παλέρμο, στη βόρεια ακτή της Σικελίας στην Τυρρηνική θάλασσα, 70 χλμ ανατολικά από το Παλέρμο και 185 χλμ δυτικά από τη Μεσσήνη.

Πάνω από την πόλη δεσπόζει βράχος ενώ μερικά υπολείμματα της αρχαίας πόλεως είναι ακόμη ορατά στην κορυφή του βράχου. Διαβήκαμε τα μεσαιωνικά σοκάκια με την υπέροχη αρχιτεκτονική τους, επισκεφτήκαμε τον καθεδρικό ναό της πόλης (Duomo di Cefalù) σε νορμανδικό ρυθμό ο οποίος έχει δομή φρουρίου και κυριαρχεί στη μεσαιωνική πόλη. Το ψηφιδωτό του Παντοκράτορα που κοσμεί το τεταρτοσφαίριο του ιερού είναι ιδιαίτερα αξιομνημόνευτο. Ο καθεδρικός είναι μία από τις εννέα κατασκευές, που αποτελούν τη Θέση Παγκόσμιας Κληρονομιάς της ΟΥΝΕΣΚΟ «Αραβο-Νορμανδικό Παλέρμο και καθεδρικοί ναοί της Τσεφαλού και του Μονρεάλε». Η βόλτα μας κατέληξε στην παραλία.

Άποψη της πόλης με το φρούριο (Rocca di Cefalù) στο βράχο

Στην Corso Ruggero

Cefalù Cathedral (Basilica Cattedrale della Tasfigurazione) στην Piazza del Duomo

Ο Παντοκράτωρ της Cefalù Cathedral (Basilica Cattedrale della Tasfigurazione)

Βιτρώ στην Cefalù Cathedral (Basilica Cattedrale della Tasfigurazione)

Piazza del Duomo και το Δημαρχείο (Minicipio di Cefalu) απέναντι

Cefalù Cathedral (Basilica Cattedrale della Tasfigurazione)

Ένα από τα πολλά δρομάκια

Μεσαιωνικό πλυντήριο -ποταμός Cefalino (Lavatoio Medievale Fiume Cefalino)

Porta Pescara

Η παραλία

Cefalù Cathedral (Basilica Cattedrale della Tasfigurazione)

Επόμενη στάση για διανυκτέρευση είναι το Palermo (αρχαία ελληνικά Πάνορμο), τη μεγαλύτερη πόλη και πρωτεύουσα της Μητροπολιτικής πόλης της Παλέρμο στην Ιταλική Περιφέρεια Σικελία. Διαθέτει πλήθος από ανάκτορα, εστιατόρια, εκκλησίες με την Ρομανική τέχνη, την Γοτθική τέχνη και με ρυθμούς Μπαρόκ. Αποτελεί το βασικό βιομηχανικό και εμπορικό κέντρο σε ολόκληρη την Σικελία. Το ίδιο βράδυ παρακολουθούμε την Ακολουθία της Ανάστασης σε ρώσικο Ορθόδοξο ναό.

Ανάσταση στην ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία Chiesa Ortodossa di Sant' Alessandro

4η Ημέρα: Monreale - Palermo

 Η 4^η μέρα ξεκινά με επίσκεψη στον  καθεδρικό ναό του Μονρεάλε (duomo di Monreale), ένα ναό στη μητροπολιτική πόλη του Παλέρμο στη Σικελία, το οποίο ανήκει στα σημεία Κληρονομιάς της Unesco ως μέλος του "Αραβο-Νορμανδικού Παλέρμου και των καθεδρικών ναών της Τσεφαλού και του Μονρεάλε". Τη ξενάγηση την κάνει ένας φιλέλληνας της Κατανίας, ο ξεναγός Mateo, σε άπταιστα ελληνικά. 

Tο μοναστήρι Chiostro Benedettino στην Piazza Vittorio Emanuele

Άποψη από το εσωτερικό του Cattedrale di Monreale

Μερική άποψη της Piazza Vittoria Emanuele

To καμπαναριό του  μοναστηριού Chiostro Benedettino

Ο Γουλιέλμος Β΄ (Guglielmo II di Sicilia), που επονομάζεται "Καλός", ο κτήτωρ του Ναού

Επιστρέφουμε στο Παλέρμο για ξενάγηση στην πόλη από τον Ματέο. Ξεκινήσαμε από την Porta Nuova, την παλιά Πύλη της πόλης

Λεπτομέρεια από την Porta Nuova είσοδος για τη Via Vittorio Emanuele

Ακολουθώντας τη Via Vittorio Emmanuele... 

Via Vittorio Emanuele

αφήνουμε στα δεξιά μας το Palazzo dei Normanni, το βασιλικό Παλάτι του Παλέρμο που σήμερα φιλοξενεί την περιφερειακή κυβέρνηση της Σικελίας. Το ανάκτορο των Νορμανδών είναι από τα πιο ωραία Ιταλικά παλάτια και ένα αξιόλογο δείγμα Νορμανδικής αρχιτεκτονικής.

Παλάτι των Νορμανδών - Palazzo dei Normanni

Λίγο πιο κάτω, στ’ αριστερά, σταματάμε στο Cattedrale di Palermo, τον Καθεδρικό Ναό του Παλέρμο. Η μακρά του ιστορία έκανε το κτήριο ένα σύνολο διαφορετικών αρχιτεκτονικών ρυθμών·μπαίνουμε μέσα για ξενάγηση.

Καθεδρικός Ναός του Παλέρμο - Cattedrale di Palermo

Άποψη από το εσωτερικό του Καθεδρικού Ναού του Παλέρμο - Cattedrale di Palermo

Εσωτερική αυλή στο Palazzo Castrone - Giardina di S. Ninfa

Εσωτερική αυλή στο Palazzo Castrone - Giardina di S. Ninfa

Λεπτομέρεια στα μπαλκόνια

Προσπερνάμε το Museum Palazzo Riso και φτάνουμε στην Quattro Canti, την πλατεία με τις τέσσερις γωνίες. Από το σημείο αυτό περάσαμε κάμποσες φορές στις βόλτες μας. Τα αγάλματα των «Σικελών Αφεντάδων» στολίζουν τις γωνίες του Quattro Canti. Tο μνημείο είναι μπαρόκ αισθητικής. αποτελεί το ενδεικτικότερο σταυροδρόμι ανάμεσα στην παλιά και τη νέα πόλη. Οι τέσσερις γωνίες, που στολίζονται από αγάλματα βασιλιάδων και αρχόντων του Παλέρμο, αντιπροσωπεύουν τις 4 εποχές του χρόνου.

Πλησιάζοντας στην Quattro Canti από τη Via Vittorio Emanuele

Η μία γωνία από την Quattro Canti

Quattro Canti

Στρίβουμε δεξιά στη via Maqueda για να συναντήσουμε την Piazza Pretoria με τη Fontana Pretoria ή «Σιντριβάνι της Ντροπής». Στα δεξιά του σιντριβανιού είναι το Δημαρχείο και πίσω από το σιντριβάνι είναι η Καθολική Εκκλησία Santa Caterina. Πίσω από το Δημαρχείο είναι άλλες δύο εκκλησίες, η Μαρτοράνα (Santa Maria dell’ Ammiraglio) και δίπλα η εκκλησία Σαν Κατάλντο (Chiesa di san Cataldo) με τους αραβικούς τρούλους στην κορυφή. Η Μαρτοράνα είναι παράρτημα της γειτονικής εκκλησίας του san Cataldo, με την οποία εφάπτεται. Έχει θέα στην Piazza Bellini, στο κέντρο του Παλέρμο.

Ορθόδοξη Εκκλησία Μαρτοράνα - Santa Maria dell'Ammiraglio

Καθολική Εκκλησία Σαν Κατάλντο - Chiesa di San Cataldo

Δυο λόγια για το «σιντριβάνι της ντροπής». Ο τότε Δήμαρχος της πόλης θεώρησε καλό να κοσμήσει την πλατεία Pretoria με ένα σιντριβάνι, το οποίο παράγγειλε σε τεχνίτες της Φλωρεντίας. Αυτοί κατασκεύασαν ένα τεράστιο σιντριβάνι διακοσμημένο με αμφιβόλου ποιότητας γυμνά αγάλματα, χωρίς να λάβουν υπόψη τους ούτε το μέγεθος της πλατείας αλλά και του χώρου (ο οποίος κατακλυζόταν από μοναχές και εκκλησίες). Έστειλαν την όλη κατασκευή σε κουτιά και τοποθετήθηκαν στην πλατεία, αρκετά από αυτά έφτασαν σπασμένα. Δημιουργήθηκε ένα σκάνδαλο αλλά επειδή ο Δήμαρχος είχε πληρώσει τους κατασκευαστές, τελικά τοποθετήθηκε. Έτσι, ονομάστηκε «σιντριβάνι της ντροπής». Την κακοτεχνία και κακογουστιά, θα τα διαπιστώσετε ίσως από τις φωτογραφίες.

Fontana Pretoria ή το Σιντριβάνι της Ντροπής

Fontana Pretoria ή το Σιντριβάνι της Ντροπής

Γυρνώντας πίσω στη Via Maqueda και ακολουθώντας αντίθετη πορεία θα φτάσουμε στο Teatro Massimo στη Via Maqueda, ένα από τα μεγαλύτερα θέατρα της Σικελίας, το τρίτο σε μέγεθος στον κόσμο, μετά την Παρισινή Όπερα και την Κρατική όπερα της Βιέννης.

Teatro Massimo - Θέατρο Μάσιμο Βιτόριο Εμανουέλε

 Happenings στη Via Maquedo

Τέλος και του Β' μέρους της ξενάγησης. Έπεται και συνέχεια.....

Πάσχα 2019 στη Magna Graecia (Μεγάλη Ελλάδα) - Μέρος Α'

ΝΟΤΙΑ ΙΤΑΛΙΑ – ΣΙΚΕΛΙΑ  - Μέρος Α'

Πρόλογος

Το φετινό Πάσχα (2019) αποφασίσαμε να το περάσουμε στη Magna Graecia  (Μεγάλη Ελλάδα), την επικράτεια των διαφόρων αρχαίων Ελληνικών αποικιών στην Σικελία και νότια Ιταλία. Για το ταξίδι αυτό επιλέξαμε ένα τουριστικό γραφείο από τη Θεσσαλονίκη με αφετηρία το αεροδρόμιο Θεσσαλονίκης.

Τι παρατηρήσαμε για την Ιταλία, τους Ιταλούς και τις συνηθειές τους

Το οδικό δίκτυο της Νότιας Ιταλίας (του νότου γενικότερα) και της Σικελίας, δεν είναι και το καλύτερο. Γίνονται πολλές προσπάθειες να βελτιωθεί αλλά καθυστερεί. Η οδική συμπεριφορά τους, ιδιαίτερα στο Παλέρμο και την Κατάνια, πανομοιότυπη με την ελληνική.

Οι φάτσες γνώριμες, παντού νομίζαμε πως συναντούσαμε κι άλλους έλληνες∙απλά ήσαν ιταλοί. Αυτό το ιταλικό una faccia una razza ισχύει σε υπερθετικό βαθμό.

Δοκιμάσαμε την ιταλική κουζίνα που είναι απλή και αποτελείται από πολλά πιάτα. Στο φαγητό οι Ιταλοί ακολουθούν μία ...ιεροτελεστία. Το πρώτο πιάτο ακολουθεί το δεύτερο, έπεται τρίτο, το κυρίως πιάτο και το επιδόρπιο. Συνοδεύεται από ποικιλίες τυριών, για κάθε περίπτωση αλλά και κρασιών. Και φυσικά στο τέλος ακολουθεί ο espresso ή και ένα χωνευτικό αφέψημα, όπως είναι το λιμοντσέλο (limoncello).

Η πίτσα είναι απλή, λεπτή ζύμη με λίγα και απλά υλικά ως προσθήκη, σε μεγάλες ποικιλίες. Σερβίρεται ακόμη και με σαρδέλα (τη δοκιμάσαμε).

Ο καφές αποτελεί καθημερινή ιεροτελεστία, αλλά δεν τον πίνεις σε τραπεζάκι. Αντίθετα σερβίρεσαι όρθιος στο μπαρ και η τελετουργία κρατά λίγα λεπτά. Κατά βάση συνηθίζεται ο espresso αλλά και ο cappuccino. Με μια διαφορά, το δεύτερο ποτέ δεν τον πίνουν μετά το μεσημέρι.

Φυσικά, μη ξεχάσαμε το παγωτό, που σερβίρεται και σε gelateries αλλά και σε μπαρ (κατά τη διάρκεια της ημέρας). Φάγαμε πολύ παγωτό και δοκιμάσαμε πολλές γεύσεις.

Σπεσιαλιτέ της Σικελίας είναι τα αραντσίνι (arancini, που σημαίνει πορτοκαλάκια, λόγω του σφαιρικού σχήματος και του κίτρινου χρώματος), δηλαδή παναρισμένες κροκέτες ρυζιού με διάφορες γεμίσεις. Ένα τρως και χορταίνεις.

Δοκιμάσαμε και τα περίφημα cannoli, τις νόστιμες γλυκές φλογέρες με κρέμα από τυρί ρικότα.

Δε φοβηθήκαμε να κυκλοφορήσουμε τα βράδια. Η εποχή της μαφίας πέρασε ανεπιστρεπτί. Χρησιμοποιήσαμε το τραμ αλλά και το τρίτροχο ταξί∙αυτά στο Παλέρμο.

Οι Ιταλοί δεν ομιλούν την αγγλική, ούτε οι πινακίδες είναι γραμμένες και στην αγγλική. Μπορείς όμως εύκολα να κατανοήσεις. Μόνο σε ορισμένα εστιατόρια, gellateries υπάρχουν menu και στην αγγλική. Αλλιώς παραγγέλνεις και περιμένεις με έκπληξη τι θα σου σερβίρουν.

Θα χρειαστείτε οπωσδήποτε, παπούτσι άνετο αθλητικό, καπέλο, ίσως και ομπρέλα, ρούχα ελαφρά (ανάλογα με τη χρονική περίοδο που θα πραγματοποιήσετε το ταξίδι), σακίδιο ώμου, νερό και κάποια σνακς.

...και το ταξίδι μόλις τώρα ξεκινά... 

1^η ημέρα: Bari - Alberobello - Sternatia - Lecce

Το ταξίδι ξεκινά για τo Bari (ελλην. Βάρις ή Βάριον), πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας και της περιφέρειας της Απουλίας (ιταλικά Puglia) στην Αδριατική θάλασσα. Μετά τα διαδικαστικά στο αεροδρόμιο Μπάρι Palese (BRI), ξεκινάμε την εκδρομή με επίσκεψη στο Alberobello, μικρή ιταλική πόλη στην επαρχία του Μπάρι, στην Απουλία. Το Αλμπερομπέλο είναι διάσημο για τις μοναδικές κατοικίες του με τις κωνικές στέγες, οι οποίες είναι γνωστές ως “Τρούλοι” (ιταλ. Trulli) και γι’ αυτό η UNESCO το ανακήρυξε ως Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς. Κατασκευάζονταν χωρίς κονίαμα για να χρησιμεύσουν ως προσωρινά καταφύγια και αποθήκες, αλλά και ως μόνιμη κατοικία από μικροϊδιοκτήτες γης, εργάτες και αγρότες, προκειμένου να αποφεύγουν τη φορολόγηση στέγης από το Βασίλειο της Νάπολης, αφού πολύ εύκολα τα κτίσματα μπορούσαν να γκρεμιστούν και να κατασκευαστούν ξανά, με την ύπαρξη μια πέτρας-κλειδί, την οποίαν όταν αφαιρούσαν το κτίσμα κατέρρεε.

Ακολουθεί επίσκεψη-ξενάγηση στη Στερνατία (Sternatia) (0,5 ώρα απόσταση), ένα από τα 9 ελληνόφωνα χωριά της Γκρέτσια Σαλεντίνα (ιταλικά: Grecia Salentina), μια περιοχή της νοτιοανατολικής Ιταλίας που βρίσκεται στη χερσόνησο Salento, το τακούνι της ιταλικής μπότας (il tacco dello stivale) η οποία χωρίζεται σε τρεις επαρχίες: Lecce, Brindisi, Taranto. 

Η περιοχή κατοικείται από τους Γκρίκο (Grico), έλληνες της κάτω Ιταλίας οι οποίοι θεωρούνται πως είναι οι εναπομείναντες πληθυσμοί των ελληνικών αποικιών της αρχαιότητας, της Μεγάλης Ελλάδας (Magna Graecia), και των κατόπιν Βυζαντινών κατοίκων της νότιας Ιταλίας), οι οποίοι μιλούν την ελληνική διάλεκτο των Γκραικάνικων ή Κατωιταλιτικών. Εκεί συναντήσαμε έλληνες-μέλη του Πολιτιστικού Συλλόγου «Chora-ma» (Χώρα μας) που φιλοξενείται σε ένα χώρο στο Palazzo Marchesale Granafei, οι οποίοι μας απήγγειλαν στα Γραικάνικα και αμέσως μετά επισκεφτήκαμε το παλιό ελαιοτριβείο στο χωριό, λαξευμένο σε βράχο όπου στον υπόγειο χώρο του γίνεται η επεξεργασία της ελιάς και η παραγωγή λαδιού.

Στην πλατεία του χωριού

Στα στενά

Το ελαιοτριβείο

                                                                                                                                              

Στο Πολιτιστικό Κέντρο "Chora-Ma"

Ακολουθεί η επιστροφή στο Αλήσιον (σημερινό Lecce) και επίσκεψη στον καθεδρικό Ναό (Duomo) στην Piazza del Duomo και το ρωμαϊκό Αμφιθέατρο. Διανυκτέρευση στο Lecce.

Λεπτομέρεια στην Piazza del Duomo

Ρωμαϊκό αμφιθέατρο με τα Ανάκτορα του Sedile και το παλάτι ΙΝΑ (Istituto Nazionale delle Assicurazioni) στην πλατεία Sant'Oronzo στο Lecce, Απουλία, Ιταλία

Κήποι στο εξωτερικό του Castello που περικλείει το ιστορικό κέντρο

Στο ιστορικό κέντρο

To καμπαναριό του Καθεδρικού ναού στην Piazza del Duomo (Cattedrale dell'Assunzione della Virgine)

Ο Καθεδρικός ναός στην Piazza del Duomo (Cattedrale dell'Assunzione della Virgine)

Στο ιστορικό κέντρο

2η Ημέρα: Matera - Taranto - Cosenza

Η 2^η μέρα ξεκινά με επίσκεψη στη Matera (την Ιταλική «Καππαδοκία»), μια Ιταλική πόλη της περιοχής Basilicata στην νότια Ιταλία, πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας Matera. Η πόλη βρίσκεται δίπλα σε ένα μικρό φαράγγι και έχει χαρακτηριστεί από την UNESCO ως Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς. Η Matera απέκτησε διεθνή φήμη με την αρχαία πόλη «Sassi di Matera» (που σημαίνει "οι πέτρες-σπηλιές της Matera"), τρωγλοδυτικά σπίτια-σπηλιές μέσα στα βράχια τα οποία έχουν ιστορία από την προϊστορική περίοδο. Στην πόλη αυτή γυρίστηκαν πολλές ταινίες, μεταξύ αυτών και "Το πάθος του Χριστού" (“The Passion Of The Christ”) από τον Mel Gibson. Περιπλανηθήκαμε στην αρχαία πόλη ακολουθώντας τη σήμανση itinerario turistico και επισκεφθήκαμε και τον κεντρικό καθεδρικό ναό Matera (Il Duomo).

Εξώστης στην Piazza Vittorio Veneto με θέα την αρχαία πόλη «Sassi di Matera» - που σημαίνει «οι πέτρες-σπηλιές της Ματέρα»

Η αρχαία πόλη «Sassi di Matera» - που σημαίνει «οι πέτρες-σπηλιές της Ματέρα»

Η αρχαία πόλη «Sassi di Matera» - που σημαίνει «οι πέτρες-σπηλιές της Ματέρα»

Η αρχαία πόλη «Sassi di Matera» - που σημαίνει «οι πέτρες-σπηλιές της Ματέρα»

Η αρχαία πόλη «Sassi di Matera» - που σημαίνει «οι πέτρες-σπηλιές της Ματέρα»

Matera Cathedral (Duomo e di Sant'Eustachio

Piazza Vittorio Veneto

Ακολουθεί η επίσκεψή μας στον Τάρα ή Τάραντα (σημερινό Taranto), τη μοναδική αποικία των Σπαρτιατών η οποία είναι χτισμένη στην θέση της αρχαίας Ελληνικής αποικίας στις όχθες του ομώνυμου κόλπου. Η πόλη έχει αναπτυχθεί πάνω σε μία μικρή νησίδα, μέσω δύο διωρύγων, δεξιά της λιμνοθάλασσας του Mare Piccolo και αριστερά του Mare Grande. Ο Τάραντας είναι σημαντικό εμπορικό λιμάνι και κύρια βάση του Ιταλικού ναυτικού. Στην είσοδο της πόλης μας …υποδέχτηκε το Castello Aragonese, διαβήκαμε τη γέφυρα και αφού περπατήσαμε για λίγο στην πόλη, κάναμε μία βόλτα στον παραλιακό δρόμο ο οποίος ήταν σκεπασμένος από πυκνόφυτα δέντρα της οικογένειας των βελανιδιών. Μεσημέρι απολαύσαμε θαλασσινά. Πρώτο πιάτο διάφορα θαλασσινά (μύδια, όστρακα, μπακαλιάρο…), δεύτερο μακαρόνι πέννες με μύδια, τρίτο πιάτο γαρίδες και καλαμαράκια και επιδόρπιο σοκολατένιο σου. Όλα τα θαλασσινά είναι τοπικής παραγωγής από υδατοκαλλιέργειες.….

Άποψη του Castello Aragonese στην είσοδο του νησιού

Άποψη του Castello Aragonese στην είσοδο του νησιού με τη γέφυρα που ενώνει Mare Piccolo και αριστερά του Mare Grande

Στην παραλιακή ζώνη με το Μνημείο για τους ναυτικούς (Monumento Al Marinaio d'Italia) στο βάθος

Στη Via Giakomo Matteotti

Στην Piazza Maria Immacolata

Lungomare Vittorio Emanuelle III

Μνημείο για τους ναυτικούς (Monumento Al Marinaio d'Italia)

Στο τέλος της κουραστικής όντως ημέρας -και λόγω χιλιομέτρων- καταλήγουμε για διανυκτέρευση στην Κωσταντία (σημερινή Cosenza, Κοσέντζα) της Καλαβρίας.


Τέλος Α' μέρους. Το ταξίδι συνεχίζεται......

ΣΚΕΨΕΙΣ-ΑΠΟΨΕΙΣ ...επί του ...Macron

Χαιρετίζω αυτή τη νέα κατάσταση που άρχισε να διαμορφώνεται στις διάφορες εθνικές εκλογές με τον καταποντισμό των παλαιοκατεστημένων κομμάτων και το συντηρητισμό που εκφράζουν. Εξάλλου, πολλή …ναφθαλίνη μυρίζει η Ευρώπη στην οποίαν ζούμε και είναι ευχάριστο να αναδεικνύονται νέα κινήματα, όπως αυτό του  Emmanuel Jean-Michel Frédéric Macron στη Γαλλία. Μακάρι να συνέβαινε αυτό παντού -και στην Ελλάδα- αλλά αυτός ο παλαιοσυντηρητισμός που μας έχει καταλάβει, ο μονοχρωματισμός που μας έχει κυριεύσει δεν το επιτρέπει. Τι πάει να πει δεξιά ή αριστερά; Δηλαδή για τους δεξιούς, ότι κάνει η δεξιά καλώς καμωμένο και ότι κάνει η αριστερά κακώς∙και από την ανάποδη; Δεν είμαστε νοήμονα όντα να εκτιμήσουμε και να αλλάξουμε, αν χρειαστεί, κατεύθυνση και πορεία; Να ωθήσουμε τα πράγματα προς άλλη κατεύθυνση; Εκτός κι αν είμαστε πρόβατα. Όμως είμαστε, δεχόμαστε να είμαστε πρόβατα;

Στην Ελλάδα, έγινε μια προσπάθεια, νομίζω, με το ΠΟΤΑΜΙ αλλά θες οι έλληνες ψηφοφόροι, θες τα στελέχη του ΠΟΤΑΜΙου, θες και τα δύο μαζί δεν τα κατάφεραν. Ακόμα και στις ΗΠΑ έγινε κάτι ανάλογο αλλά δε γνωρίζω αν η επιλογή των αμερικανών στο πρόσωπο του Donald John Trump θα είναι γι αυτούς ή για την υφήλιο μια τραγωδία. Εύχομαι και ελπίζω να συμβεί και στις γερμανικές εκλογές κάτι ανάλογο. Για τις εκλογές της Μ. Βρετανίας δε βλέπω κάτι τέτοιο καθώς οι βρετανοί είναι αρκούντως συντηρητικοί για να το τολμήσουν.

Ένας κύκλος έκλεισε, ένας νέος αρχίζει;

  

Παρασκευή 11 Νοεμβρίου 2016 -τότε …έκλεισα τις προϋποθέσεις- έκλεισε και ένας (άλλος ένας;) κύκλος στη ζωή μου∙αποχαιρέτησα τις σχολικές αίθουσες, τους μαθητές μου. Ήταν μια μέρα αμηχανίας. «Ακόμα εδώ είσαι;» μου έλεγαν συνάδελφοι μου στο Γραφείο Διδασκόντων κι εγώ χαμογελούσα παγωμένα. Θα μπορούσα να είχα φύγει μια βδομάδα πιο νωρίς καθώς η «λύση της υπαλληλικής μου σχέσης» είχε φτάσει με φαξ στη Δ/νση Δ/θμιας Εκπ/σης Λάρισας, αλλά ήθελα και δεν ήθελα. Ο αντικαταστάτης μου ήρθε την ίδια μέρα που με πήραν στο τηλέφωνο από τη Δ/νση, αλλά και πάλι δεν έφευγα. Ήθελα να χαιρετήσω τα παιδιά, να συστήσω στα παιδιά τον αντικαταστάτη μου, να παραδώσω σ’ αυτόν, ξέρετε, κάτι σαν …τελετή παράδοσης – παραλαβής (καμία σχέση). 

  Η σχέση με τα παιδιά, με τους μαθητές δεν είναι μια άλλη σχέση, είναι μια ιδιαίτερη σχέση. Ακόμα και με αυτούς τους μαθητές που κάποια μέρα μάλωσα, τιμώρησα, φώναξα, ακόμα και μ’ αυτούς κάτι σε συνδέει. Ακόμα και το δικό τους «καλή τύχη δάσκαλε» είναι διαφορετικό. Και το χειροκρότημα στο τέλος σε κάνει να φεύγεις με γοργά βήματα από την αίθουσα μη βουρκώσεις μπροστά τους. Κατάφερα να αποχαιρετήσω λίγα παιδιά μόνον, δεν είχα το κουράγιο να μπω σε όλα τα τμήματα. Ξέρω πως έκανα λάθος, αλλά δεν μπορούσα. Ίσως κάποια σχολική γιορτή να παρακολουθήσω και εκεί να δω όσα παιδιά δεν είδα. 

   Σε μια μέρα, σε διαγράφουν από το κεντρικό σύστημα Μηχανοργάνωσης των σχολείων, ωσάν να μην υπήρξες ποτέ. Την άλλη μέρα, σου ανακοινώνουν ότι διαγράφεσαι από το Μητρώο Μισθοδοτούμενων. Παίρνεις στα χέρια σου το ανανεωμένο Ωρολόγιο Πρόγραμμα Μαθημάτων και ανακαλύπτεις ότι δεν είσαι εκεί∙. «έφυγες» με ένα πάτημα κουμπιού, Delete sheet rows! Σου ανακοινώνεται επίσημα η Λήξη της Υπαλληλικής Σχέσης και …μπουμ εξαφανίζεσαι από τον -μέχρις εκείνης της στιγμής» γνώριμο κόσμο σου. Συνειδητοποιείς ότι ανήκεις πια σε έναν άλλο κόσμο, όσων αφυπηρέτησαν, κοινώς στον κόσμο των συνταξιούχων. Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι θα πρέπει να παραμείνεις άεργος de jure. 

  Πώς νιώθω; Θα δούμε από Δευτέρα, την άλλη βδομάδα, τον άλλο μήνα ίσως. Θα πρέπει να το συνειδητοποιήσω ακόμα. Αλλά δε με πιάνει και η απαισιοδοξία. Ξέρετε, όταν οι άλλοι παρακαλούν να βρέξει, εγώ νιώθω ήδη μούσκεμα(1). 

Καληνύχτα σε όλες και όλους! 

ΥΓ. (1) Η φράση είναι κλεμμένη από τον προσφάτως αποβιώσαντα Leonard Cohen 

ΥΓ. Ποιος ξέρει, ίσως ενεργοποιήσω το παρόν ιστολόγιο το οποίο «καταβροχθίστηκε» από το «ελαφρόμυαλο» facebook!

Οι πρόσφυγες …διαχρονικά

   -Φάε το φαΐ σου γιατί αν δεν το φας θα στο φάνε οι πρόσφυγες. Φράση που έλεγαν οι μανάδες στην ελεύθερη Κύπρο μετά το 1974 -και την προσωρινή-μόνιμη εγκατάσταση των προσφύγων σε άλλα μέρη της Κύπρου- στα παιδιά τους προκειμένου αυτά να φάνε το φαγητό τους. 

  -Καλύτερα να πηγαίναμε στη Ρωσία, έλεγε θεία μου από τον Πόντο η οποία είχε εγκατασταθεί με την οικογένειά της στην Περιχώρα Δράμας. –Τουλάχιστον εκεί μας λέγανε Έλληνες, ενώ εδώ μας φώναζαν ρωσοπόντιους, και τόλεγε με μεγάλο παράπονο.

   

   Τελικά το δράμα των προσφύγων είναι παντού ίδιο. Το σκηνικό ίσως διαφέρει λίγο. Ακόμα και μέσα στην ίδιά τους την πατρίδα. Φανταστείτε τώρα αυτούς που προέρχονται από άλλη χώρα και ανήκουν και σε άλλη θρησκεία∙όρα πρόσφυγες Συρίας, Αφγανιστάν κλπ. Οι λόγοι προσφυγιάς είναι πάνω κάτω ίδιοι, τα βάσανα είναι πάνω κάτω ίδια, η αντιμετώπιση από τον κόσμο είναι πάνω κάτω ίδια, η εκμετάλλευση από τους επιτήδειους είναι πάνω κάτω ίδια, η ανθρωπιά που συναντούν και η αλληλεγγύη είναι πάνω κάτω ίδια.

   Οι πρόσφυγες ήρθαν εδώ με σκοπό να φύγουν για Ευρώπη, αφού ενδιάμεσα τους εκμεταλλεύτηκαν διάφοροι επιτήδειοι. Αρκετοί τα κατάφεραν, οι υπόλοιποι όχι. Κατά πως δείχνουν τα πράγματα, πολλοί θα μείνουν εδώ, ίσως για πάντα, ίσως μέχρι να αποκατασταθεί η κατάσταση στη χώρα τους. Γι’ αυτό, θα πρέπει να τους παράσχουμε ανθρώπινες συνθήκες διαβίωσης, να τους ανοίξουμε την αγκαλιά, να μην τους απομονώσουμε, να σεβαστούμε τις ιδιαιτερότητές τους, να προσπαθήσουμε να τους εντάξουμε στην ελληνική κοινωνία και πραγματικότητα, να τους αντιμετωπίσουμε με ίδια κριτήρια όπως τους υπόλοιπους Έλληνες. Να κάνουμε δηλαδή αυτό που έκανε η Αμερική και η Αυστραλία και η Γερμανία και το Βέλγιο όταν εμείς οι Έλληνες πήγαμε εκεί ως μετανάστες. Να κάνουμε αυτό που έγινε εδώ με τους Αλβανούς (χωρίς την παρένθεση των πρώτων χρόνων) με τα παιδιά δεύτερης γενιάς που είναι πλήρως ενταγμένα εδώ και γνωρίζουν την Ελλάδα ως πατρίδα∙δεύτερη ίσως αλλά πατρίδα. Μήπως όλοι οι Έλληνες είμαστε …πρώτο πράμα;

Οι παρακάτω φωτογραφίες είναι από τα πρώτα χρόνια της προσφυγιάς 1974 στην Κύπρο. Άραγε, σε τί διαφέρουν από την σημερινή κατάσταση στην Ελλάδα με τους πρόσφυγες από Συρία; Απλώς οι άνθρωποι και ο χρόνος