Κυριακή 18 Οκτωβρίου 2009

Απόδραση για Σκιάθο

Απολογισμός δραστηριοτήτων μου:

  • Την αλλαγή της διακυβέρνησης απαίτησα, ως αντιπολίτευση που σέβεται τη …ύπαρξή της.
  • Εκλογές προκήρυξα, ως πρωθυπουργός της χώρας που …κουράστηκα να κυβερνώ.
  • Προεκλογικό αγώνα έδωσα, ως κόμμα εξουσίας.
  • Ψήφο στην κάλπη έριξα ως όφειλα, μέσα από τα Συνταγματικά μου δικαιώματα, ενεργός πολίτης ων.
  • Πρώτο κόμμα επέλεξα και ανέδειξα, ως συνειδητοποιημένος και πολιτικοποιημένος ψηφοφόρος.
  • Κυβέρνηση επέλεξα, ως πρόεδρος και πρωθυπουργός με βάση τη νέα λαϊκή ετυμηγορία. Πρωθυπουργό και υπουργικό Συμβούλιο όρκισα, ως Α.Μ. Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και Πάσης Ελλάδος..
  • Υπουργικό Συμβούλιο συγκάλεσα και κατευθυντήριες γραμμές στους υπουργούς μου έδωσα, ως πρωθυπουργός και ως έχων το γενικό πρόσταγμα της κυβερνήσεώς μου.

Ε ουφ πια, μπάφιασα. Φτάνει πια, δεν αντέχω άλλο. Καιρός να ξαποστάσω για λίγο και ξανά προς τη δόξα να τραβήξω…. Μια μικρή …διακοπή μου χρειάζεται, μια απόδραση• έστω ενός σαββατοκύριακου. Θέλω να πάω σε κάποιο κοντινό και ήσυχο μέρος, ένθα απέδρα οδύνη, λύπη και στεναγμός… Τώρα που οι θερμοκρασιες είναι στα ...high τους.
«Tο πλοίο θα σαλπάρει το βραδάκι…» μας τραγουδά ο Βαγγέλης Γερμανός, «…πάρε το καράβι από Βόλο…» θα τον διόρθωνα. «Ααα κρουαζιέρα θα σε πάω, Aαααα, γιατί σε νοιάζομαι και σ’ αγαπάω. Aαα, Mύκονο και Σαντορίνη…» Μόνο που μας πέφτει μακριά. Έτσι επιλέξαμε τα νησιά των βόρειων Σποράδων. Σας …τις παρουσιάζω, (από αριστερά προς τα δεξιά): Σκιάθος, Σκόπελος, Αλόννησος.



Η παρέα ανευρέθη (οι γνωστοί άγνωστοι) και αφού …συνευρέθη επέλεξε από τις τρεις (δύσκολη ομολογώ η επιλογή) την …προσφορότερη, από πλευράς κοντινότερου προορισμού (την 1η αριστερά). «…Να πίη κανείς την θάλασσα, τού ωκεανού το κύμα, όλη την πίκρα του γιαλού, του πέλαγου την άρμη…», όπως έγραψε και ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης. «Θα πάμε στη Σκιάθο» απεφάνθη ο γηραιότερος της παρέας, λογιότατος ων, «κι άμα δε βρούμε εκεί τον Παπαδιαμάντη, μπορεί να βρούμε τον Αλέξανδρο Μωραϊτίδη. Κι αν λείπει κι αυτός θα σεργιανίσουμε στα καντούνια, θα τριγυρίσουμε το νησί, θα προσκυνήσουμε στα μοναστήρια, θα κολυμπήσουμε σε παραλίες, θα.. θα…». Δε θέλαμε και πολύ...

Αν θέλετε να δείτε πώς περάσαμε καθώς και φωτογραφικό υλικό δεν έχετε παρά να εφοδιαστείτε με υπομονή και να ανατρέξετε στο ειδικού ενδιαφέροντος blog: Μακαρία η …Ελλάς. Καλό σας ταξίδι.

Τετάρτη 14 Οκτωβρίου 2009

Καλησπέρα σας

Σήμερα, μετά από πολύ καιρό, κάθισα περισσότερη ώρα μπροστά στην οθόνη του υπολογιστή μου. Βλέπετε το κρύο άρχισε δειλά δειλά να εμφανίζεται, το φθινόπωρο να μπαίνει –ή μήπως μπήκε και δεν τόχω καταλάβει. Μάλλον μπήκε, το βλέπω στα δέντρα που ρίχνουν τα φύλλα τους. Άρχισα λοιπόν να διαβάζω αναρτήσεις @φίλων μου, τις/τους οποίους εγκατέλειψα για πολύ καιρό. Διάγγελμα: @Φίλοι συνbloggers, δε σας ξέχασα, δε σας βαρέθηκα, δεν τα παράτησα. Να αυτές τις όμορφες και ζεστές ημέρες που διάγουμε -λέτε να ευθύνεται ο ήλιος του ΠαΣοΚ που πρόσφατα ανέτειλε;- και τις γλυκές βραδιές, το ‘σκαγα από το σπίτι. Το σπίτι δε με/μας χώραγε -μη ξεχνάτε, έχω και την κυρά φλούφλαινα μαζί μου. Το μεσημέρι μετά το φαγητό, λίγο ύπνο –τι να σας λέω, το βιολογικό μου ξυπνητήρι είναι προγραμματισμένο έτσι ώστε το μεσημέρι, μετά από 45 λεπτά να με ξυπνάει. Καημό το ‘χω να κοιμηθώ 2-3 ώρες μέχρι το βράδυ να σηκωθώ και να ξανακοιμηθώ. Και το απόγευμα, αφού διαβάσω τις ηλεκτρονικές εφημερίδες -α, αυτό το χούι δεν το κόβω- μία τοπική, μία πολιτική των Αθηνών (προτιμώ την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ) και μία κυπριακή (τον ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟ, ως επί το πλείστον- αφού ξυπνήσει η συμβία και αφού πιούμε το τσάι μας (έχω μια σειρά από βότανα-αφεψήματα) ή φάμε τα φρούτα μας, βγαίνουμε έξω. Βόλτα, περπάτημα υγιεινό, περπάτημα αγωνιστικό -λέμε τώρα- γυρνάμε σπίτι. Μπάνιο, ελαφρύ φαγητό και.. λίγο τα καθήκοντά μου (οργάνωση μαθήματος, διόρθωση, σημειώσεις), ειδήσεις στο ΣΚΑΙ, την ΕΛΛΗΝΟΦΡΕΝΕΙΑ και άμα λάχει καμιά ταινία ή κάποιο ντοκιμαντέρ και μετά, για ύπνο. Και τούμπαλιν. Δηλαδή, αυτό που κάνει ένα καθημερινό ελληνικό ζευγάρι, μεσήλικο και άνω…
Σήμερα, όμως άλλαξα το πρόγραμμα. Βγήκα μόνο για τα καθημερινά έκτακτα ψώνια και νάμαι εδώ μαζί σας. Θα σας παραπέμψω σε μια ανάρτηση ενός πολύ καλού @φίλου, του blogger
Mike, στο οποίο παρουσιάζει ένα εκπληκτικό video με την 24χρονη Kseniya Simonova σε σόου ταλέντων της ουκρανικής τηλεόρασης. Η κοπέλα αυτή, σε μια εξαιρετική επίδειξη της τέχνης της άμμου προκάλεσε το κλάμα μίας ολόκληρης χώρας, καθώς και διεθνή αίσθηση. Τα υπόλοιπα από τον blogger Mike ο οποίος περιγράφει το video, το οποίο θα ομολογήσετε πως πράγματι είναι εξαιρετικό.
Αν βαρεθείτε να διαβάσετε το σχετικό κείμενο (δε θα σας το συνιστούσα) , δείτε το video εδώ.



Κυριακή 4 Οκτωβρίου 2009

Μετεκλογικές ...προβλέψεις

Λέω, να ρισκάρω να προβλέψω το αποτέλεσμα των σημερινών εκλογών, να σας περιγράψω την ...επόμενη μέρα. Αυτό θα έκανε άλλ ωστε κάθε blogger ο οποίος σέβεται το ...λειτουργημά του. 'Εχουμε και λέμε...


Κάποιοι θα πουν το ...Νενικήκαμεν"..



...και θα υποσχεθούν πως θα μας οδηγήσουν σε σίγουρο δρόμο



Οι οπαδοί των νικητών, με τα όπλα παρά πόδας, μετά τον πολύμηνο αγώνα, θα βγάλουν την καθιερωμένη αναμνηστική φωτογραφία



Ενώ οι άλλοι, οι χαμένοι, θα περιμένουν την από ...Θεού (το πιάσατε το υπονοούμενο, έτσι;) βοήθεια.



Οι οπαδοί των χαμένων θα αναζητούν το εξιλαστήριο θύμα έτοιμοι να το κατασπαράξουν



Ο δε έλληνας ψηφοφόρος, μπερδεμένος θα ψάχνει να καταλάβει τί έγινε, ποιος είναι πού.



Και από μένα φιλιά σε όλες και όλους, κόντρα στις προτροπές, εν όψει της νέας γρίππης



Αν τυχόν, πέσω έξω στις προβλέψεις, με βλέπω να πέρνω τους δρόμους για την εξορία.



Πέμπτη 1 Οκτωβρίου 2009

Ο γέρο Ινδιάνος, ο λύκος και οι ελληνικές εκλογές

Ένα βράδυ ένας γέρος (ινδιάνος) της φυλής Τσερόκι, μίλησε στον εγγονό του για τη μάχη που γίνεται μέσα στη ψυχή των ανθρώπων. Είπε: «Γιε μου, η μάχη γίνεται μεταξύ δύο ‘λύκων’ που υπάρχουν μέσα σε όλους μας. Ο ένας είναι το Κακό. Είναι ο θυμός, η απογοήτευση, η απληστία, η αλαζονεία, η αυτολύπηση, η ενοχή, η προσβολή, η κατωτερότητα, τα ψέματα, η ματαιοδοξία, η υπεροψία, το εγώ.
Ο άλλος είναι το Καλό. Είναι η χαρά, η ειρήνη, η αγάπη, η ελπίδα, η ηρεμία, η ταπεινοφροσύνη, η ευγένεια, η φιλανθρωπία, η συμπόνια, η γενναιοδωρία, η αλήθεια, η ευσπλαχνία, η πίστη στο Θεό
».

Ο εγγονός σκέφτηκε για ένα λεπτό και μετά ρώτησε τον παππού του: «Ποιος λύκος νικάει;»

Ο γέρο ινδιάνος Τσερόκι απάντησε απλά: «Αυτός που ταΐζεις».

Έλληνες ψηφοφόροι, ας σκεφτούμε καλά ποιον …λύκο θα αποφασίσουμε να ...ταΐσουμε στις επερχόμενες εκλογές. Γιατί, η δική μας ζωή θα κινδυνέψει!!

Κυριακή 27 Σεπτεμβρίου 2009

Τι θέλουν να μας πουν οι προεκλογικές φωτογραφίες

Είπα να μην ασχοληθώ με τις εκλογές της 4ης Οκτωβρίου, αφού υπάρχουν άλλοι που τα λένε και τα γράφουν …χειρότερα από εμένα (ουπς, σόρρυμ γκάυς). Aλλά να, περιτρέχοντας και διαβάζοντας τον κυριακάτικο Τύπο, ένας οίστρος με κατέλαβε -αυτός ο ίδιος που με καταβάλλει και άλλες φορές, παιδική ασθένεια πείτε το, γονίδιο πείτε το-, βλέποντας κάποιες φωτογραφίες με θέμα τις Βουλευτικές Εκλογές.


1η φωτογραφία


Η πρώτη, αποτελεί μια διαφήμιση του Συ.Ριζ.Α. (...για όσες/ους δεν το κατάλαβαν) και αναρωτιέμαι τι να ήθελε να απεικονίσει:
Α. Αριστερά (δε φαίνεται) το κτίριο της Βουλής και δεξιά ο Αλέξης να προσπαθεί να …σκαρφαλώσει σ’ αυτό;
Β. Αριστερά (δε φαίνεται) ο Αλέξης να προσπαθεί να …προσεγγίσει-προσελκύσει ψηφοφόρο (ίσως τον φίλο …Τανάση);
Γ. Αριστερά η Ελ.Ας. (δε φαίνεται)να συλλαμβάνει ψηφοφόρο του Συ.Ριζ.Α. (τον Αλέξη ίσως);
Δ. Δεξιά ο Αλέξης ίσως να προσπαθεί να ...τραβήξει στον εκλογικό χορό τον Συ.Ριζ.Α. (δε φαίνεται);
Ε. Αριστερά (δε φαίνεται) ο Αλέκος να προσπαθεί να δέσει χειροπόδαρα τον Αλέξη;
Στ. Αριστερά (δε φαίνεται) ο Γιωργάκης να προσπαθεί να ...προσελκύσει οπαδό του Συ.Ριζ.Α;
Ζ. Αριστερά (δε φαίνεται) η Αλέκα να έχει δέσει οπαδό του Συ.Ριζ.Α. για να μη ψηφίσει το Συ.Ριζ.Α;
Η. Δεξιά οπαδός του Συ.Ριζ.Α. (ο Αλέξης ίσως) να προσπαθεί να πείσει το Λεωνίδα (δε φαίνεται) να ψηφίσει Συ.Ριζ.Α;

Τι άλλο να υποθέσω λοιπόν; Κι αν βγω ψεύτης, να μου κόψουν τα χέρια. ..Είναι στο χέρι τους!


2η φωτογραφία


Η δεύτερη, είναι από την προεκλογική συγκέντρωση-ομιλία του Κ. Καραμανλή στη Λάρισα την προηγούμενη Κυριακή την οποίαν η εφημερίδα ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ (από την οποίαν ...προέρχεται) χαρακτηρίζει "Ιστορική φωτογραφία". Εξηγεί δε πως πρόκειται για την τελευταία φωτογραφία στην οποίαν εθεάθη δημοσίως ο Γιώργος Σουφλιάς (δεύτερος από αριστερά στην πρώτη σειρά) με το θλιμμένο βλέμμα. και όντως, αν αναλογισθούμε τα όσα μύρια του καταμαρτυρούν στελέχη της ΝΔ και οπαδοί για τούτες τις -δημοσκοπικά τουλάχιστον- χαμένες για το κόμμα του εκλογές, το βλέμμα του Σουφλιά τα λέει όλα. Η δε ευαισθησία του σαρακατσαναίου πολιτικού θα τον οδηγήσει στο επίσης σαρακατσαναίικο έθιμο (αυτό που ανερυθρίαστα έκλεψαν οι ιάπωνες) το χαρακίρι!! Αυτό απαιτεί αφενός μεν το ήθος του πολιτικού ανδρός, αφετέρου το τοπικόν έθιμο.

Υπάρχει και δεύτερη εκδοχή για το θλιμμένο του βλέμμα. Μου το ενεπιστεύθει αυτόπτης και αυτήκοος μάρτυρας -πρόκειται για …έναν ψηλέα στα μετόπισθεν του κου Σουφλιά, ο οποίος με παρακάλεσε να μην αποκαλύψω την ταυτότητά του. Η κα Καραμανλή, κατανοώντας το παράφρονον της αποφάσεως του αντρός της και πρωθυπουργού να σύρει το κόμμα σε -δημοσκοπικώς- ενδεχόμενη ήττα, αφού τα έψελλε στον Σουφλιά (πατριάρχη, καθοδηγητή και βασικό σύμβουλο-εξομολογητή του πρωθυπουργού), τον σκούντηξε, του πάτησε και μια φοβερή τσιμπιά, ο άνθρωπος τρόμαξε, του έπεσαν τα ακουστικά και έγινε ρεζίλι στα μάτια των συμπατριωτών του. Δια του λόγου το αληθές, προσέξτε το δεξί της ώμο να σκουντά, το δήθεν αδιάφορο της βλέμμα και το χαμόγελο του σκανταλιάρικου παιδιού, το οποίο μόλις ολοκλήρωσε μόλις σκανταλιά!


3η φωτογραφία



Στην τρίτη φωτογραφία, οπαδοί του Πα.Σο.Κ. -και φίλοι του Γιωργάκη στο ομώνυμο group facebook-, προσπαθούν να τον κατεβάσουν από την εξέδρα εξηγώντας του πόσο δύσκολη είναι τώρα η συγκυρία για να αναλάβει την πρωθυπουργία της Ελλάδας. Προσέξτε το μορφασμό-έκπληξη του –δημοσκοπικά- νικητή των εκλογών στην προτροπή των οπαδών του, ο οποίος δεν κατανοεί πλήρως τα ...ελληνικά. Ιδιαίτερα θα ήθελα να προσέξετε το μαύρο χέρι που τον τραβά. Πρόκειται για τον ίδιο τον Obama (ναι και αν θέλετε το πιστεύετε) ο οποίος επίσης τον παροτρύνει να τα παρατήσει, εξηγώντας του πως αυτό που κάνει να τον αντιγράφει δεν θα αποδώσει, αν δεν αποφασίσουν γι αυτό τα Μεγάλα Συμφέροντα, ιδίως τα ΜΜΕ. Ο δε νεαρός με τη ψηφιακή, -φωτορεπόρτερ του ταπεινού μας ιστολογίου- προσπαθεί να απαθανατίσει τη …πτώση και να σας την παρουσιάσουμε σε πρώτη έκδοση.


4η φωτογραφία



Τα σχόλια της τέταρτης φωτογραφίας ανήκουν στον Στέφανο Κασιμάτη, από την Κυριακάτικη ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ. Γράφει λοιπόν, "κάθε φορά που χρησιμοποιώ τη λεωφόρο Συγγρού δεν γίνεται να μη με πιάνουν τα γέλια, βλέποντας τη μορφή του αρχηγού της Καραδεξιάς Γιώργου Καρατζαφέρη στις αφίσες. Χαμογελάει πονηρά, γέρνοντας το κεφάλι -θα έλεγα- με τσαχπινιά. Το ύφος, η γλώσσα του σώματος, όλα πάνω του ταιριάζουν με τις μορφές των λαϊκών αοιδών που ιερουργούν στα μπουζουξίδικα της περιοχής και οι αφίσες των οποίων εναλλάσσονται με τις δικές του σε όλο το μήκος της Συγγρού...". Ε, νομίζω πως συμφωνώ κι εγώ με αυτά. Φέρνει σε στύλ, κάπως σε ...Περπινιάδη, αρκετά σε ...Τερζή, ελάχιστα σε ...Καζαντζίδη, αλλά και σε ...Διονυσίου, ως κάτωθι:


Τούτη η δίψα δε σβήνει τούτη η μάχη δε παύει...

Τούτη η δίψα δε σβήνει τούτη η μάχη δε παύει...