Ιερά Μονή Αγ. Γεωργίου "Καραϊσκάκη" στο Μαυρομάτι Μουζακίου Καρδίτσας

Σάββατο 7 Μαΐου, εξαιρετική η μέρα και αποφασίσαμε να επισκεφτούμε την Ιερά Μονή Αγίου Γεωργίου Μαυροματίου, ή Μονή Αγίου Γεωργίου Μουζακίου ή Μονή Γεωργίου "Καραϊσκάκη". 

Βρίσκεται κτισμένη επάνω σε βράχους, δύο χιλιόμετρα ΒΔ από το χωριό Μαυρομάτι, νότια του Μουζακίου, ένα αξιόλογο μοναστήρι, επισκέψιμο τη φροντίδα του οποίου έχει αναλάβει γυναικεία κοινοβιακή κοινότητα 18 περίπου μοναχών, από διάφορα μέρη του κόσμου. Το Καθολικό είναι ναός αφιερωμένος στον Άγιο Γεώργιο, μονόκλιτος, καμαροσκέπαστος, πολύ μικρών διαστάσεων, αθωνικού τύπου. Το υπόλοιπο συγκρότημα, το οποίο παρεμπιπτόντως είχε καταστραφεί και ανοικοδομηθεί, είναι σ κακή κατάσταση και η προσπάθεια των μοναχών είναι να κτίσουν άλλα κελιά, στον ίδιο χώρο, αλλά υπάρχουν ανυπέρβλητες οικονομικές δυσκολίες. 

Κοντά στη μονή του Αγίου Γεωργίου 2,5 χλμ. νοτιότερα, βρίσκεται το σπήλαιο όπου γεννήθηκε ο Γεώργιος Καραϊσκάκης. Σύμφωνα με την ιστορία στη σπηλιά αυτή το 1782 γεννήθηκε η ηρωικότερη, ίσως, μορφή της Ελληνικής Επανάστασης ο Γεώργιος Καραϊσκάκης από μια γυναίκα η οποία ζούσε στη μονή, φορούσε ράσα, χωρίς να είναι μοναχή. Για το λόγο αυτό, ο Γεώργιος Καραϊσκάκης ήταν γνωστός και ως «Ο γιός της καλογριάς».

Η μετάβαση στη σπηλιά είναι άνετη, σε χωματόδρομο και αυτή την εποχή όλη η διαδρομή είναι πανέμορφη, όπως ίσως θα διαπιστώσετε και από τις φωτογραφίες. 

Σας αφήνουμε να απολαύσετε το τοπίο..

Χάρτης περιοχής (klik)

Η Μονή με το καθολικό

Οι χώροι της Μονής (κελιά-Αρχονταρίκι-Αποθήκες)

Άποψη του Μουζακίου

'Αποψη της Μονής-Τα παλιά και τα υπό ανέγερση κτίσματα

Πορεία προς τη σπηλιά

Ένας τεράστιος Σταυρός, κοντά στη σπηλιά, δεσπόζει του κάμπου

Η φύση

ΠΗΓΕΣ:

Η ιερά Μονή Αγ. Γεωργίου

Γεώργιος Καραϊσκάκης

Χάρτης στο Google Earth

«Καλλικράτης» και στα ιστολόγια μου

Ένεκα η δυσμενής κρίση η οικονομική στην οποίαν περιήλθαν τα νοικοκυριά και η χώρα -και τo Σύμπαν όλον πλην χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων και ξένων funds- , η κρίση αξιών που μαστίζει τα τελευταία χρόνια την κοινωνία μας, η κρίση θεσμών που μαστίζει επίσης τους εν Ελλάδι θεσμούς και οι ποικίλες άλλες κρίσεις που καραδοκούν, υποκρύπτονται και αδημονούν να εμφανιστούν, αποφάσισα τη συγχώνευση -και ουχί κατάργηση- των ιστολογίων τα οποία διαχειρίζομαι σε Ένα (το ε με Ε κεφαλαίο). Ήγουν τουτέστιν, τοῖς κείνου (Ραγκούση) ῥήμασι πειθόμενος, εφαρμόζω Σχέδιο «Καλλικράτης» και στα ιστολόγια μου. Δεν κατεβάζω ρολά, δε βάζω λουκέτα, δεν υποχωρώ …αν δε δικαιωθώ (σόρρυ, είναι από άλλο σύνθημα αυτό), δεν απολύω προσωπικό, δεν καταργώ Συλλογικές Συμβάσεις, δεν καταστρατηγώ δικαιώματα εργαζομένων απλά συγχωνεύω-προσφέρω τα πέντε ιστολόγιά μου ποικίλων ενδιαφερόντων , σε συσκευασία του Ενός. Η επωνυμία των συγχωνευθέντων δεν πωλείται, παραμένω κάτοχος των πνευματικών τους δικαιωμάτων και διατηρώ το 51% του πλειοψηφικού πακέτου των εκ των διαφημίσεων εσόδων τους -το 49% το κρατικοποιώ, βοηθών με τον τρόπο αυτό την προσπάθεια την οποίαν καταβάλλει το ελληνικό κράτος προς την ανόρθωσήν του.

Η απόφαση αυτή, παρακαλώ, ας εκθλιφθεί ως άκρως πατριωτική, αναμένω και προσμένω εις την Ιστορίαν δια να αποδείξει του έργου μου το ορθόν. 

Τα συγχωνευθέντα ιστολόγια, -οι συνιστώσες όπως θα έλεγε κανείς- είναι τα κάτωθι:

«Εκ-Παιδευτικά ...Παιδέματα και άλλα Σοφίσματα», το οποίο, όπως και ο τίτλος δηλώνει, ασχολείται με της Παιδείας μας τα …καμώματα.

«Ενδεικτικά μεν ...δηκτικά δε», το οποίο περιέχει ενδεικτικά δείγματα γραμμένα με δηκτικό αλλά και λακωνικό, λιτό και δωρικό τρόπο που αναδεικνύουν τα αυταπόδεικτα και που σκοπό έχουν το γλυκό-πικρό σχολιασμό της ...καθημερινότητας.

«Μακαρία η ...Ελλάς», όπου με φωτογραφικά στιγμιότυπα αλλά και προσωπικές αφηγήσεις-περιηγήσεις, αναδεικνύω -ή τουλάχιστον προσπαθώ προς αυτό- να επαληθεύσω την του Κ. Παλαμά ρήση: "…Πᾶσαν ὸμορφιά, Πατρίδα, ἐσύ τὴν ἔχεις". Καθότι παρατηρώ πως …όπου κι αν πάω η πατρίς με ...γοητεύει!

«Διά ...γυμνού οφθαλμού», όπου, διαβαίνοντας στις γειτονιές της γης, φωτογραφίζω εγώ, ερασιτέχνης της τέχνης ων, όμορφες γωνιές με τη συνδρομή της τεχνολογίας και όχι δια γυμνού οφθαλμού, όπως πιο πάνω διατείνομαι, τις οποίες σας παραδίδω ακατέργαστες!

Από τούδε και εφεξής, νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων (Ἀμήν) θα μας βρίσκετε εις την ηλεκτρονικήν διεύθυνσην (ελληνιστί: σάιτ):  Ἀγαθὸν τὸ ἐξομολογεῖσθαι

 Θα είμαστε εδώ να σας ανοίξουμε, όποτεβ ευαρεστηθείτε να μας κρούσετε την ιστο..θύρα μας!

Μια παράσταση αλλιώτικη από τις άλλες

"Η Ρωμιοσύνη εν φυλή συνότζιαιρη του κόσμου,

κανένας δεν εβρέθηκεν για να την-ι-ξηλείψη,

κανένας, γιατί σιέπει την που τάψη ο Θεός μου.

Η Ρωμιοσύνη εν να χαθή, όντας ο κόσμος λείψη!

Πληρώνουμε 30€ και 40€ για να δούμε μία θεατρική παράσταση που στο τέλος μπορεί να μετανιώσουμε γι’ αυτή μας την επιλογή. Τα καλοκαίρια, οι διάφοροι θίασοι του κέντρου, εκδράμουν εις τα επαρχίας για …αρπαχτές, παρουσιάζοντας τα έργα αλλά και τα «έργα» τους, σε φιλοθεάμον κοινό που, λόγω απόστασης, διψά… Υπάρχουν όμως και τα ΔΗ(μοτικά)ΠΕ(ριφερειακά)ΘΕ(ατρα) με αξιολογότατη δραστηριότητα. Ένα από αυτά είναι και το Θεσσαλικό Θέατρο (έτος ίδρυσης 1975) με πλουσιότατη και την πλέον θάλεγα, αξιολογότατη δράση.

Πέραν, όμως, των επαγγελματικών αυτών περιπτώσεων, πολλοί ερασιτεχνικοί θίασοι, ομάδες αλλά και σχολικές θεατρικές ομάδες, παράγουν πλούσιο αλλά και πρώτης ποιότητας έργο. Για παράδειγμα θα αναφέρω τη θεατρική ομάδα του 2ου γενικού λυκείου Λάρισας, το έργο της οποίας είναι πανθομολογουμένως αξιόλογο και πλούσιο. Έτσι, το Σάββατο του Λαζάρου, 16 Απριλίου 2011, βρέθηκα στο Συκούριο Λάρισας, στην Αίθουσα εκδηλώσεων του Νέου Δημοτικού Σχολείου, για να παρακολουθήσω, μαζί με πλήθος άλλους, το Μουσικό Δράμα "1821, Η Επανάσταση της Κύπρου", ένα έργο βασισμένο στο ποίημα του Εθνικού ποιητή της Κύπρου, Βασίλη Μιχαηλίδη, "Η 9η Ιουλίου του 1821". Όπως φαίνεται και στο πρόγραμμα, συμμετείχε πλειάδα αξιόλογων ανθρώπων αλλά και απλών ανθρώπων, νέων της περιοχής, οι οποίοι καίτοι ερασιτέχνες, απέδωσαν το έργο με μεγάλο επαγγελματισμό. Συμμετείχαν: η θεατρική ομάδα Συκουρίου, Η Συμφωνική ορχήστρα Νέων Μουσικής Σχολής Δήμου Συκουρίου (νυν Τεμπών), η Μικτή Χορωδία Συκουρίου, η Σχολή Κλασσικού Μπαλέτου Συκουρίου. Φιλική συμμετοχή είχε και η μέτζο σοπράνο Δώρα Μπάκα που κατάγεται από το Συκούριο, η οποία έχει κάνει διεθνή καριέρα, ενώ η σκηνοθεσία και κινησιολογία έγινε από το συκουριώτη σκηνοθέτη και εκπρόσωπο των ελλήνων Σκηνοθετών στην ΕΕ, τον Αστέριο Γερογιάννη. Η μελοποίηση, η μεταφορά του ποιήματος σε θεατρικό έργο και η απόδοσή του στη νεοελληνική γλώσσα. Έγινε από τον κύπριο μουσικοσυνθέτη και Δ/ντή της Μουσικής Σχολής Συκουρίου, κο Μιχάλη Ηλή.

Οι φωτογραφίες που σας παρουσιάζω, φυσικά δεν μπορούν να αποδώσουν το έργο, απλά είναι μια μόνο αποτύπωση της εξαιρετικής βραδιάς την οποίαν απολαύσαμε. Σκοπός του έργου ήταν να αποδοθεί στο κοινό μία παράσταση που θα καταγράψει ένα αληθινό, ιστορικό γεγονός και θα δώσει την ευκαιρία στους νέους να έχουν καλύτερη γνώση για το παρελθόν. Μέσα από την παράσταση το κοινό είδε ένα θεατρικό μελόδραμα που είχε μουσική, άριες, χοριαδικά και χορευτικά που μας γέμισαν ως θεατές και μας ξύπνησαν έντονα συναισθήματα και αναμνήσεις. Η αίθουσα του σχολείου αποδείχθηκε τελικά πολύ μικρή για να χωρέσει τον κόσμο που παρακολούθησε την παράσταση δίνοντας απλόχερα το πιο θερμό του χειροκρότημα σε όλους τους συντελεστές

περισσότερες φωτογραφίες από την παράσταση >>>

ΥΓ1. Για το ποίημα του Βασ. Μιχαηλίδη, "9η Ιουλίου 1821", μπορεί κανείς να ανατρέξει ΕΔΩ, με ένα κλικ!!

ΥΓ2. Ποιήματα του Βασ. Μιχαηλίδη, μπορεί κανείς να βρει και να μελετήσει ΕΔΩ, με ένα κλικ!!!

Το Πάσχα και το ...Πολυμηχάνημα

Ήρθε και το …Πάσχα των Ελλήνων Πάσχα. Και φέτος, όπως από το 1980 ανελλιπώς, θα το περάσουμε στο χωριό (της γυναίκας, κατά τα ειωθότα και καθόσον ημείς δεν διαθέτομεν τοιούτον∙ή για την ακρίβειαν, διαθέτομεν αλλά το χαίρονται άλλοι). Γιατί στο χωριό; Μα γιατί εκεί τα έχουμε όλα. Για την ακρίβεια, διαθέτομεν ένα ΠΟΛΥΜΗΧΑΝΗΜΑ που τα κάνει όλα. Ξεκινά –από τις Μ. Πέμπτη- με τσουρέκια και κόκκινα αβγά, συνεχίζει το Μ. Σάββατο με το αρωμάτισμα της -των- σούβλας-, το Μ. Σάββατο μετά την Ανάσταση ετοιμάζει και σερβίρει μαγειρίτσα, το πρωί της Κυριακής του Πάσχα σουβλίζει, ψήνει οβελία, κοκορέτσι, κεμπαμπ, ετοιμάζει και σερβίρει τσιπουράκι το οποίο συνοδεύεται από τα …συναφή, το μεσημέρι ετοιμάζει το τραπέζι, σαλάτες κλπ. Το δε απόγευμα, ψήνει καφέδες, προσφέρει κουλουράκια χειροποίητα και ότι άλλο χρειάζεται ένας μικροαστός για να περάσει όμορφα.

Το ΠΟΛΥΜΗΧΑΝΗΜΑ αυτό το βρίσκει κανείς σε επιλεγμένα καταστήματα -όχι Κινέζικα ή γερμανικά αλλά αμιγώς ελληνικά καθότι …προτιμούμε πάντα τα ελληνικά προϊόντα-, κοστίζει φτηνά και το ζητάτε με το όνομα …ΠΕΘΕΡΑ. Ενίοτε συνοδεύεται και με δώρο -δύο στην τιμή του ενός-, ένα μικρότερο σε Watt ΠΟΛΥΜΗΧΑΝΗΜΑΤΑΚΙ, που δεν τα κάνει όλα όπως το άλλο, αλλά βλέπει και μαθαίνει. Το αναζητά κανείς με το όνομα …ΘΥΓΑΤΕΡΑ.

Όσοι δεν το έχετε «πάρει», σας το συστήνω ανεπιφύλακτα. Όσοι το είχατε αλλά σας «χάλασε», δυστυχώς δεν επισκευάζεται. Αν θέλετε όμως, μπορείτε να αγοράσετε άλλο, το οποίο όμως θα συνοδεύεται με το δώρο που λέγαμε πιο πάνω. Όσοι το έχετε αλλά «δε δουλεύει» και θέλετε να το πετάξετε, έχετε δύο επιλογές. Η μία, να το «επισκευάσετε» με τον όρο πως αν δε δουλέψει το πετάτε και η άλλη να πάτε κατευθείαν σε καινούριο. Μπορεί να πετύχετε και καλύτερο …δωράκι. Το δικό μου ΠΟΛΥΜΗΧΑΝΗΜΑ ακόμα εργάζεται, είναι ανθεκτικό χωρίς ούτε ένα service, δεν καίει λάδια, είναι οικονομικό και το πήρα και φτηνά! Ακόμα και το δωράκι που το συνόδευε, εξελίσσεται σε καλό ΠΟΛΥΜΗΧΑΝΗΜΑ. Δε μοιάζει του μητρικού αλλά καλό είναι –τουλάχιστον μέχρι σήμερα.

Μ’ αυτά και μ’ αυτά, σας περιέγραψα πού θα περάσω τη γιορτή της Ανάστασης. Ο καιρός μας ευνοεί, η απόσταση δεν είναι μακριά, μόλις 44 χλμ ΒΔ της Λάρισας. Το όνομα αυτού Δομένικο, Μαρτυρικό χωριό, αφού στις 16 Φεβρουαρίου του 1943, ιταλικές δυνάμεις κατοχής το πυρπόλησαν και στη συνέχεια με ωμή βία προέβησαν στην εκτέλεση 150 αθώων κατοίκων. Είναι γνωστό τα τελευταία χρόνια για τα πούρα του, τα μοναδικά χειροποίητα πούρα “DOMENICO”, ενώ τον τελευταίο καιρό, έγινε επίσης γνωστό από τα κοιτάσματα λιγνίτη που βρέθηκαν στην περιοχή και το ενδιαφέρον της ΔΕΗ για να τα εκμεταλλευτεί. Αν τύχει  να περάσετε από τα μέρη εκείνα, ανηφορίστε 1 χλμ δεξιά από τον -παλαιό - κεντρικό δρόμο Λάρισας Ελασσόνας και θα με βρείτε.

Εύχομαι και σε σας, όπου κι αν βρίσκεστε, να φτάσετε καλά στον προορισμό σας, να περάσετε καλά και να γυρίσετε πίσω επίσης καλά. Όσο για το ΠΟΛΥΜΗΧΑΝΗΜΑ που σας περιέγραψα, είτε το διαθέτετε είτε όχι, δεν πειράζει. Τουλάχιστον βρείτε και κρατείστε το …δωράκι. Κάπου θα σας φανεί χρήσιμο.

Καλή Ανάσταση!

Ποίηση και Έρωτας

Παγκόσμια Ημέρα της Ποίησης η Δευτέρα 21 Μαρτίου. Αλλά ο έρωτας είναι ποίηση και επειδή η ποίηση εξυμνεί τον έρωτα, συμπεραίνω πως Έρωτας και ποίηση γίνονται ένα. Πόσο μάλλον όταν η ποίηση μελοποιείται και τραγουδιέται.

Σαν άνεμος μου τίναξε ο έρωτας τη σκέψη,

σαν άνεμος που σε βουνό βελανιδιές λυγάει.

Ήρθες, καλά που έκανες, που τόσο σε ζητούσα,

δρόσισες την ψυχούλα μου, που έκαιγε ο πόθος.

Κι από το γάλα πιο λευκή,

απ’ το νερό πιο δροσερή,

κι από το πέπλο το λεπτό πιο απαλή.

Από το ρόδο πιο αγνή,

απ’ το χρυσάφι πιο ακριβή,

κι από τη λύρα πιο γλυκειά, πιο μουσική.

………….

Το ποίημα αυτό της Σαπφούς μελλοποιήθηκε από τον Σπύρο Βλασσόπουλο και τραγουδήθηκε από την Αλέκα Κανελλίδου.

Και στη σύγχρονη όμως εποχή υπάρχουν ποιήματα που εξυπνούν τον έρωτα, ποιήματα-αριστουργήματα. Όταν όμως τα τραγουδούν τραγουδιστές με ιδιαίτερη χροιά και ευαισθησία, το αποτέλεσμα είναι εκπληκτικό

Ν’ αγαπάς τα βουνά και τα πέλαγα

Τους γνωστούς και τους άγνωρους τόπους

Τα πουλιά, τα λουλούδια, τα σύννεφα

Και πολύ ν’ αγαπάς τους ανθρώπους

Ν’ αγαπάς - Μουσική/Στίχοι: Θαλασσινός Παντελής/Βελιώτης Νίκος

Ενα ποίημα για την αγάπη και τον έρωτα γράφτηκε από τον Λιβανέζο ποιητή Llyas Abu Shaaka, που πρωταγωνίστησε στο ρεύμα του Ρομαντισμού τις δεκαετίες του 1930 και 1940 στη πατρίδα του, απελευθερώνοντας την έκφραση των συναισθημάτων στην ποίηση. Απολαύσετ μέρος του ποιήματος.

Σ’ αγαπώ

Σ’ αγαπώ περισσότερο απ΄όσο μια ανθρώπινη καρδιά μπορεί να αγαπήσει,

περισσότερο απ΄όσο ένας ποιητής ονειρεύεται ή ένας ερωτευμένος αισθάνεται.

Είσαι το σύννεφο με το υπέροχο άρωμα που στάλθηκε απ΄τον παράδεισο,

για να ρίξει πάνω μου τη βροχή του, την ευλογημένη δροσιά.

Αισθάνομαι την καρδιά σου, τις φλέβες σου να κυλούν μέσα στις δικές μου,

χωρίς καμιά χαραμάδα ανάμεσα μας για να χωθεί ο ακάθαρτος κόσμος.

Η καρδιά μου στέκει απέναντι στη δική σου, αντικρίζει τη δίδυμη εικόνα της,

σαν δυο χέρια που πλέκονται σε αέρινο όρκο.

Μέσα μας κόκκινο κρασί ενώνεται με κόκκινο κρασί,

φτιάχνουν μείγμα μεθυστικό από άρωμα, αύρα και δροσιά του πρωινού.

Η έμπνευση μου κατοικεί μέσα στα μάτια σου,

τα χείλη σου ενώνονται με τα δικά μου και οδηγούν την ποίηση μου.

Σε σένα και σε μένα η φωτιά φουντώνει, χωρίς κανείς να ρίχνει ξύλα.

Μολονότι είμαστε ήρεμοι, η καταιγίδα ξεσπά μέσα μας.

Θα αναρωτηθεί, ίσως, κανείς "μα τί τον έπιασε αυτόν και γράφει μετά από τόοοοσο καιρό για ποίηση και έρωτα". Σας διαβεβαιώ πως, θερμόμετρο έβαλα,  εμπύρετος δεν είμαι. Υγείαν έχω καλή, ιώσεις δεν κόλλησα. Στα κιλά μου είμαι -και κάτι παραπάνω- η κρίση δε με επηρέασε -ακόμη. Το μυαλό τόχω 400 -παρά κάτι-, δε φύρανε ακόμη. Τότε;  Η Άνοιξη αγαπητοί μου, η Άνοιξη. Η εποχή που όλα ανθίζουν και η φύση ερωτοτροπεί. Που όλα τραγουδούν τον χαρμόσυνο ύμνο του έρωτα, από το μικρό χαμομηλάκι μέχρι το τεράστιο γαϊδουράγκαθο. Το "γλυκύ έαρ". Η εποχή που οι άνθρωποι κοιτάζονται στα μάτια και οι καρδιές ..πεταρίζουν. Ήθελα άραγε άλλον ποιο σοβαρό λόγο από αυτόν;