Τρίτη 10 Ιουνίου 2008

Και τα γαϊδούρια θέλουν το ... διαβατήριό τους!


Γαιδαράκο μου τα 'μαθες τα νέα; Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή πρότεινε κανονισμό βάσει του οποίου εσείς τα ιπποειδή (άλογα, μουλάρια, γαϊδούρια) στην ΕΕ θα έχετε διαβατήριο και θα φέρετε υποδερμικό μικροτσίπ, όπως οι κατοικίδιοι σκύλοι. Το νέο σύστημα αναμένεται να ισχύσει από την 1η Ιουλίου 2009. (Προλαβαίνεις μέχρι τότε να ετοιμαστείς; Θα βγεις και φωτογραφία.)
Σύμφωνα με το νέο σύστημα, σε κάθε ζώο, σαν και σένα, θα αντιστοιχεί ένας μοναδικός αριθμός ο οποίος θα εκδίδεται κατά τη γέννησή σου (εγώ να δεις πόσους τέτοιους αριθμούς έχω) και θα αποθηκεύεται τόσο σε μια κεντρική βάση δεδομένων όσο και σε τσιπ που εμφυτεύεται κάτω από το δέρμα σου. (Μη φοβάσαι, ανώδυνο θα είναι. Εσύ που είσαι και σκληρόπετσος.)
Το διαβατήριο απαιτείται όχι μόνον για λόγους της δικιάς σου υγείας (ξέρεις, για το ΙΚΑ, χτύπα ξύλο), αλλά και για λόγους δημόσιας υγείας, επειδή εμείς οι άνθρωποι, καμιά φορά, τρεφόμαστε κι από σας.

Προφητική λοιπόν η σχετική διαφήμιση του τζόκερ στην οποίαν η υπάλληλος στο αεροδρόμιο ρωτάει έκπληκτη αν …πετάει ο γάιδαρος με το αεροπλάνο. Δηλαδή εμείς τα ...γαιδούρια νάχουμε διαβατήριο και τα πραγματικά γαιδούρια να το στερούνται; Αυτή την ...αδικία έρχεται να αποκαταστήσει η Ε.Επιτροπή!

ΥΓ. Μήπως να προτείνουμε αυτό το μικροτσίπ να εμφυτεύεται και για τους ανθρώπους, για να μην τρέχουμε κάθε τόσο για έκδοση ή ανανέωση διαβατηρίου!

Δευτέρα 9 Ιουνίου 2008

Οι σταθερές ...αξίες

Κάποια πράγματα στη ζωή μας, θεωρούνται Σταθερές Αξίες, όπως υποστηρίζει παρακάτω ο Ηλίας Μακρής.


Και δε χρειάζεται εισαγγελέας να διερευνήσει το θέμα για τη διαλεύκανση της υπόθεσης... Ούτε η Βουλή των 300 να αποφανθεί για το ...λευκό και αστραφτερό της υπόθεσης. Στη συνείδηση του λαού έχει καταγραφεί ως άλλη μία συναλλαγή. 'Οχι ό,τι αυτό ...κόφτει τους Μητσοτάκηδες...

ΥΓ. Για τους Μητσοτάκηδες έχω βρει κάτι ακόμη (από τα παλιά)...

Κυριακή 8 Ιουνίου 2008

Αιωνία σου η μνήμη …Περιβάλλον. Ζήτω το …περιβάλλον

Επίγραμμα

Ο Έλλην δύο δίκαια ασκεί φιλελευθέρως:
Ουρείν τε και συνέρχεσθαι,
εις όποιο θέλει μέρος.

Με χρονική καθυστέρηση, τελώ μνημόσυνο για το Περιβάλλον και …γιορτάζω την Ημέρα Κατά του …περιβάλλοντος.

Παγκόσμια Ημέρα Κατά του …περιβάλλοντος...

…του αντίστοιχου «Υπουργείου Κατά του Περιβάλλοντος».
…του περιβάλλοντος των αντίστοιχων Υπουργών που προΐστανται κατά του Περιβάλλοντος.
…του περιβάλλοντος του Πρωθυπουργού που δεν ελέγχει τους αρμόδιους Υπουργούς κατά του Περιβάλλοντος.
…του περιβάλλοντος των Τοπικών Αρχόντων που ασελγούν στο τοπικό Περιβάλλον.
…του περιβάλλοντος των βιομηχάνων και των βιομηχανιών που ενδιαφέρονται μόνο για το δικό τους περιβάλλον, αδιαφορώντας για το Περιβάλλον.
…του περιβάλλοντος όλων των κυβερνήσεων που αδιαφορούν για το παγκόσμιο Περιβάλλον.
…του περιβάλλοντος του οικογενειακού μου και του δικού σου και του δικού του που τόοοοσο πολύ νοιαζόμαστε για το περιβάλλον γύρω μας, αλλά αδιαφορούμε για το Περιβάλλον όλων.

Παγκόσμια Ημέρα Μνήμης για το Περιβάλλον...

…που καθημερινά πεθαίνει –για την ακρίβεια το πεθαίνουμε
…που καθημερινά βιάζεται –για την ακρίβεια το βιάζουμε

Η αλήθεια είναι πως …Ημέρα έχουμε, για να γιορτάζουμε. Περιβάλλον δεν είμαι απόλυτα σίγουρος αν έχουμε! (περισσότερα ΕΔΩ)

Τι με καίει κι αν είσαι γκέι – Μέρος 2ο και τελευταίο

Πώς θα ένοιωθες, πώς θα αντιδούσες αν ο γιος σου ή η κόρη σου ήταν γκέι;
Το 1ο βήμα έγινε: όλοι «εκφράζονται» ελεύθερα και στη διαφορετική –γι άλλους- συμπεριφορά.
Το 2ο βήμα έγινε:
Αποδοχή από την κοινωνία, ελεύθερη συμβίωση, «παραδοχή» της διαφορετικότητας.
Το 3ο βήμα έγινε: γάμος ή Σύμφωνο Ελεύθερης Συμβίωσης με την παρουσία μαρτύρων (αλήθεια τα συμπεθέρια συμ-παρίστανται;)
Το 4ο βήμα ποιο θα είναι; Μήπως η «τεκνοποίηση» μέσω υιοθεσιών; Α μπα δε το νομίζω. Γιατί; Διάβασε παρακάτω...

Ο Πολιτικός Γάμος, τι απόγινε; Υφίσταται; Οκάδες μελάνια χύθηκαν για να τον υπερασπιστούν, περισσότερα των …αντιφρονούντων. Υπερίσχυσαν οι πρώτοι. Αλλά μήπως ακόμη και σήμερα (και αύριο και μεθαύριο και πάντα) το όνειρο κάθε κοριτσιού –και κάθε μαμάς- δεν είναι να φορέσει το νυφικό; Τελικά ο πολιτικός γάμος…χρησιμοποιείται μόνο –ή κυρίως- σε …καταστάσεις έκτακτης ανάγκης (όπως μοριοδότηση, επίδομα συζύγου, διορισμός, συνυπηρέτηση κ.ά.) και προτιμάται ο θρησκευτικός;
Το θέμα των γκει-γάμων μάλλον είναι και αυτό μία πολύχρωμη …φούσκα. Κι εμείς εδώ έχουμε την τάση να …φουσκώνουμε περισσότερο τις φούσκες. Για να δείχνουμε περισσότερο ...προοδευτικοί. Και αν σκάσει στα μούτρα μας (περίπτωση χρηματιστηρίου) καταριόμαστε τους άλλους. Κι αν σκάσει στα μούτρα των άλλων, τότε «…εγώ δε σας τα ‘λεγα;».

Μία κρίσιμη ερώτηση: Πώς θα νοιώθαμε και πώς θα αντιδρούσαμε αν ο δικός μας γιος ερχόταν μίαν ωραίαν πρωίαν και μας έλεγε «μαμά, μπαμπά, να σας γνωρίσω τον …Μήτσο, το αγόρι μου»; (ή κάτι ανάλογο με την κορούλα μας).
Ο «προοδευτικός» μου εαυτός θάλεγε «μα βεβαίως και θα το αποδεχθώ. Εξάλλου ελεύθερη και αυτόνομη προσωπικότητα είναι και θα σεβαστώ τις επιλογές του. Και θα του συμπαρασταθώ και θα το στηρίξω».
Ο «συντηρητικός» εαυτός θάλεγε: «μακάρι να άνοιγε η γης να με καταπιεί. Δε θέλω να τον ξέρω και δε θέλω να τον ξαναδώ στα μάτια μου. Θα μετακομίσω σε άλλη πόλη για να γλυτώσω την …κοινωνική κατακραυγή».
Εσείς πώς θα απαντούσατε. Με ποιον …εαυτό σας θα συντασσόσασταν; Θέλω απαντήσεις ντόπρες, ειλικρινείς. Όχι υπεκφυγές! Ας είμαστε ειλικρινείς· γεγονός είναι ότι υπάρχουμε με όλους και με τους «διαφορετικούς». Όμως, συνυπάρχουμε; Όταν …συμβαίνουν στους άλλους –και μακριά από μας- συνήθως είμαστε από αδιάφοροι, έως ανεκτικοί και πολλάκις υποστηρικτικοί. Όταν όμως συμβαίνουν -ή πρόκειται να συμβούν- σε μας, εξακολουθούμε να υποστηρίζουμε, να ανεχόμαστε, να συμπαριστάμεθα; ΄Η μήπως κλαίμε και οδυρόμεθα;
Τελικά, καθόλου δεν με καίει αν ο ...άλλος είναι γκέι. Αν όμως ο άλλος είναι ο ...δικός μου;;;;


ΥΓ.1 Βρέθηκα ψες, σε μια συζήτηση πατεράδων με παιδιά που φοιτούν σε σχολεία, τους οποίους απασχόλησαν τα εξής ερωτήματα-διλήμματα, που αφορούσαν τα παιδιά:
α) Θα στέλλατε ποτέ το παιδί σας σε σχολείο στο οποίο το 50% και πάνω φοιτούν παιδιά από την Αλβανία;
β) Αν η γειτονιά στην οποία ζούσατε χρόοονια, σιγά σιγά «εκπορθίζονταν» από ξένους-αλλοδαπούς, θα συνεχίζατε να παραμένετε εκεί ή θα ψάχνατε κάπου αλλού;
γ) Αν το παιδί σας έκανε παρέα με παιδιά αλλοδαπών-αλβανών, θα το αποτρέπατε ή θα το επικροτούσατε;
δ) Αν το ενήλικο πια παιδί σας σας έλεγε πως γνώρισε κοπέλα με προγόνους Αλβανούς, πώς θα αντιδρούσατε;
Η συζήτηση είχε έντονους προβληματισμούς, ακόμη και διαξιφισμούς. Ομολογώ πως καταναλώθηκε αρκετή …μπύρα. Η κατάληξη, σχεδόν ομόφωνη, ήταν πως δύσκολα θα αποδεχόμασταν τις νέες καταστάσεις. Η ελληνική κοινωνία είναι πολύυυ συντηρητική, όσον αφορά τα του οίκου μας, αλλά
δημοκρατική-προοδευτική όταν αφορά τους άλλους


ΥΓ.2 Θάθελα να σας παραπέμψω σ’ ένα δημοσίευμα του Γ. Καπλάνι (ΕΔΩ)στην εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ, τον Μάιο του 2002, με τίτλο «Ο ρατσισμός του οίκτου και η δεύτερη γενιά». Πραγματεύεται με τον ρατσισμό, ακούγεται άσχετο με την παρούσα ανάρτηση, εμένα μ' άρεσε, μπορεί και σε σας. 'Ισως θα βρείτε ενδιαφέροντα στοιχεία.
Το συγκεκριμένο κείμενο δόθηκε από τους φιλολόγους του λυκείου μου σε μαθητές της Β’ τάξης, στα πλαίσια της εξέτασης του μαθήματος Νεοελληνική Γλώσσα, για να το …διαπραγματευτούν.

Τρίτη 3 Ιουνίου 2008

Συνάνθρωποι μου με διαφορετικότητες και "διαφορετικότητες" – Με αφορμή το γάμο γκέι

Παρατήρησα σε αρκετά blogs τα οποία παρακολουθώ ή και διαβάζω, μια τάση …υπεράσπισης του δικαιώματος της διαφορετικότητας -αλλά μόνον ως προς τη σεξουαλική προτίμηση- των ατόμων τους οποίους ονομάζουμε γκέι (οι λέξεις με τις τελίτσες μπορεί να εκφράζουν ή και όχι υπονοούμενο·ανάλογα με τον αναγνώστη). Σκέφτηκα να γράψω κι εγώ την άποψή μου όχι για τους γκέι ή για τους γάμους των γκέι -όχι, δεν …παρασύρομαι οπωσδήποτε και πάντοτε από την επικαιρότητα- αλλά γενικότερα για την ύπαρξη της όποιας διαφορετικότητας ή «διαφορετικότητας» σε όλους τους τομείς. Και δηλώνω ευθαρσώς πως δε θα είμαι …προσεκτικός στις λέξεις μου για να -ή να μην- παρεξηγηθώ ως ρατσιστής ή όχι, συντηρητικός ή όχι. Θα είμαι ...διαφορετικός. 'Ισως.
Η ύπαρξη της ομοφυλοφιλίας είναι ένα γεγονός -ανέκαθεν και ειδικά στην αρχαία Ελλάδα ήταν γεγονός, ίσως με άλλη μορφή και άλλο νόημα. Είναι μία διαφορετικότητα -που αφορά στη σεξουαλική προτίμηση των ανθρώπων- ανάμεσα στις τόσες διαφορετικότητες, και θα πρέπει να την αποδεχτούμε. Ήδη έχει ξεκινήσει μια …προσπάθεια -καιρό τώρα- να παρουσιάζεται αυτή η διαφορετικότητα, να «επιβάλλεται» ίσως, μέσα από ελληνικές σειρές, θεατρικές παραστάσεις και επιθεωρήσεις. Φυσικά και στον παλαιότερο ελληνικό κινηματογράφο υπήρχαν αντρικοί ρόλοι που αφορούσαν σε ομοφυλόφιλους, αλλά έχω την εντύπωση πως ήταν περιστασιακοί οι ρόλοι και απλώς προσέθεταν …χιούμορ. Στα σημερινή τηλεόραση, η αριθμητική υπεροχή των ρόλων ομοφυλοφίλων είναι εντονότερη. Αυτό σημαίνει πως υπάρχει …έξαρση της ομοφυλοφιλίας; Δε το νομίζω. Απλώς σήμερα υπάρχει -και ευτυχώς- η ελευθερία της έκφρασης που δίνει το δικαίωμα στον καθένα να …παρουσιάζεται «γυμνός», χωρίς φόβο ή αιδώ. Και δικαίωμα είναι του σεναριογράφου να γράψει και αυτούς του ρόλους, ή του παραγωγού να τους προωθήσει.. Αλλά γιατί μόνον αυτούς; (Και τώρα θα μετατραπώ σε …συνήγορο του διαβόλου). Διαφορετικότητα δεν είναι και η νεκροφιλία, η παιδοφιλία –και δεν αναφέρομαι σ΄ αυτούς που μεταχειρίζονται σεξουαλικά και βιάζουν τα παιδιά, αλλά στους άλλους που η διαστροφή τους, τους κάνει να διακινούν φωτογραφίες παιδιών, ακόμη και βρεφών; Έχουν κι αυτοί …δικαιώματα ...έκφρασης; Ποιος τους τα δίνει και ποιος τους τα αφαιρεί; (κι άλλες πολλές τέτοιες διαστροφές και (μπιμπ)λαγνείες, ων ουκ έστιν αριθμός).
Διαφορετικότητα δεν αποτελούν άραγε και οι ασθενείς χρήστες ουσιών, ακόμα ακόμα και οι εθισμένοι καπνιστές, ή οι ασθενείς(!!) που λέγονται κλεπτομανείς (θα θυμάστε την σύζυγο εγγλέζου υπουργού, αν θυμάμαι καλά, που συνελήφθη ως κλεπτομανής). Αυτούς θα πρέπει να τους αντιμετωπίσουμε …ιδιαιτέρως, θα πρέπει να τους …αποδεχθούμε ή θα πρέπει να τους συλλαμβάνουμε και να τους διαπομπεύουμε; Τι θα πρέπει να κάνουμε γι αυτή την περίπτωση διαφορετικότητας στη συμπεριφορά; Να δούμε και λίγο τι πρέπει να κάνουμε και πώς πρέπει να συμπεριφερθούμε στους κλέφτες και στους ληστές, στους τζογαδόρους –ασθένεια νομίζω την ονομάζουν οι ειδικοί-, τους αλκοολικούς (σημείωση: δεν τους κατηγοριοποιώ, δεν είμαι ειδικός γι αυτό, πρόχειρα θυμάμαι και τους αναφέρω). Είναι ξεχωριστές διαφορετικότητες κι αυτές. Και δε νομίζω πως οι κατά συρροή κλέφτες, μετά την αποφυλάκισή τους, σταματούν αυτή τους τη δραστηριότητα και επιδίδονται σε άλλες. Θυμάμαι πως λάτρευα μικρός το «διαφορετικό» λαϊκό ήρωα Ρομπέν των Δασών. Και χειροκρότησα την πράξη των παιδιών με διαφορετικότητα -αναρχικοί των Εξαρχείων- οι οποίοι μοίρασαν τα λάφυρά τους –από την εισβολή στο σουπερμάρκετ- σε λαϊκή Αγορά. Παιδιά με διαφορετικότητα είχαν καταλάβει προ μηνός το εγκαταλελειμμένο και στοιχειωμένο ιδιόκτητο κτίριο του ΙΚΑ και έτσι ανάγκασαν τη Διοίκηση νε ξεκινήσει εργασίες ανοικοδόμησής του, οι οποίες ....κωλοβαρούσαν 3 χρόνια τώρα.
Ένορκος όντας στο Δικαστήριο παρακολουθούσα την απολογία του κατηγορούμενου για κλοπές και ληστείες, ο οποίος ομολογούσε στο εμβρόντητο δικαστήριο πως «…αυτή τη δουλειά έμαθα, αυτή κάνω και αυτή θα κάνω. Δε σκοτώνω, δε βιάζω, δε κτυπώ. Απλά κλέβω…». Διαφορετικότητα στη συμπεριφορά δεν είναι και αυτή; Πως θα έπρεπε να τον κρίνει το δικαστήριο. Ως …διαφορετικό ή ως παραβάτη;
Πρόσφατα παρακολούθησα την ταινία με τους ομοφυλόφιλους γκέι καουμπόιδες και όταν αυτή έφτασε λίγο πριν το τέλος της, δεν είχα καταλάβει τι ακριβώς προσπαθούσε να μου πει η ταινία. Ίσως θα μου πείτε πως η ταινία κάτι έλεγε κι εσύ δεν το κατάλαβες. Το αποδέχομαι. Θα θυμάστε επίσης το «φεστιβάλ» και τις πορείες ομοφυλοφίλων και …συναφών επαγγελμάτων που γίνεται κατά καιρούς σε κάποιες πόλεις του πλανήτη μας. Μη μου πείτε πως μόνο θυμηδία δεν σας προκαλούν με τις προκλητικές εμφανίσεις τους· δε θα σας πιστέψω (ενδεχομένως αυτό να επιδιώκουν, δεν τους κρίνω). Και επειδή λατρεύω τη Λέσβο και την έχω επισκεφθεί για τις διακοπές μου πάμπολλες φορές, όσοι κολυμπήσατε στα δροσερά νερά της Σκάλας Ερεσού, ίσως παρατηρήσατε τα πολλά αλλά διακριτικά ζευγάρια ομοφυλοφίλων λεσβίων γυναικών. Δεν προκαλούν, δεν επιδιώκουν τα βλέμματα, ζουν και απολαμβάνουν τη διαφορετικότητά τους διακριτικά. Και ...αντιπετωπίζονται φυσιολογικά.


Εν κατακλείδι
. Δε με ενοχλεί η ύπαρξη διαφορετικών ή «διαφορετικών» ανθρώπων σε όλες τις εκφάνσεις. Η φύση προάγει την διαφορετικότητα. Με γεια τους με χαρά τους. Με ενοχλεί το μονοσήμαντο της προβολής, της στήριξης και υποστήριξης τους. Επιλέγω αυτούς ή τους άλλους και στηρίζω το δικαίωμα της ελευθερίας τους. Αυτό το θεωρώ λάθος, αντιδημοκρατικό και ακραίως ρατσιστικό. Με προσβάλλει σαν συνάνθρωπό τους και γι αυτό διαμαρτύρομαι.

ΥΓ. Ενώ είχα πάρει απόφαση να μικρύνω τα κείμενά μου, ε καμιά φορά ξεφεύγω. Αν έδινα πανελλήνιες σίγουρα θα με έκοβαν στην έκθεση λόγω παραβίασης του ανώτατου ορίου λέξεων. Εσείς, δείξτε κατανόηση στο …μακρόσυρτο του κειμένου.

Τούτη η δίψα δε σβήνει τούτη η μάχη δε παύει...

Τούτη η δίψα δε σβήνει τούτη η μάχη δε παύει...