Το "ανθρώπινο λάθος" μήπως ήμαστε εμείς;

Θυμάστε την τραγωδία του «Σαμίνα Εξπρές», που στοίχισε τόσες ζωές. Σε "ανθρώπινο λάθος" χρεώθηκε.

Σε "ανθρώπινο λάθος" χρεώθηκε και το ναυάγιο του «Sea Diamond” στη Σαντορίνη.
Το «Θεόφιλος» …ξεράθηκε από χαρτογραφημένη ξέρα από «ανθρώπινο λάθος», μάλλον.

Πενήντα τρεις ελαφρά τραυματίες ήταν ο απολογισμός σύγκρουσης του προαστιακού σιδηροδρόμου με τη μηχανή εμπορικής αμαξοστοιχίας του ΟΣΕ (12/7). Και πάλι το «ανθρώπινο λάθος» ήταν η αιτία.

Πριν πολλά πολλά χρόνια, σε "ανθρώπινο λάθος" χρεώθηκε και η συντριβή του ουκρανικού αεροσκάφους Γιάκοβλεφ στο χωριό Αρωνάς Πιερίας, σε υψόμετρο 400 μέτρων στη χαράδρα Πέλεκας.
Ο αριθμός των τροχαίων ατυχημάτων έχει αυξηθεί αρκετά, πράγμα που προβληματίζει σοβαρά τους ειδικούς, ειδικά όταν δεν πρόκειται μόνο για "ανθρώπινο λάθος", αλλά και τεχνικό...

Τελικά τι είναι αυτό το «ανθρώπινο λάθος»; Είναι κάποια «ξεροκεφαλιά» ενός πλοίαρχου, ενός μηχανοδηγού, ενός πιλότου ή κάποια πλημμέλεια στην εκτέλεση του καθήκοντός τους; Μήπως είναι μια αμέλεια, μια παράβαση καθήκοντος, μια στιγμιαία αδράνεια ή μια κακιά στιγμή; Είναι "ανθρώπινη βλακεία"; Ή μήπως είναι η εντολή της εταιρείας «κάντε ό,τι μπορείτε για να μη ξοδέψουμε τη μαμά εταιρεία που σας πληρώνει κιόλας»; Και πολλά άλλα ατυχήματα ή δυστυχήματα που έχουν συμβεί και έχω ξεχάσει έχουν χρεωθεί σε «ανθρώπινο λάθος». Ότι και να συμβαίνει όμως, αναρωτιέμαι: ως πότε αυτή η ασυδοσία στο να βγάζουν από την μύγα ξίγκι, παίζοντας με τις ζωές των ανθρώπων-επιβατών; Γιατί, απ’ ό,τι γνωρίζω και καταλαβαίνω, τα πλοία και τα αεροπλάνα και τα Ι.Χ. και τα τρένα έχουν κάποιο όριο αντοχής, κάποιο όριο ζωής. Αθάνατα μηχανήματα δεν υπάρχουν, τουλάχιστον έως σήμερα. Αφήστε που υπάρχει και η πολιτική της απόσυρσης και επιδότησης. Τι γίνεται λοιπόν με όλους αυτούς; Γιατί να χρεώνεται ο οδηγός, ο πιλότος, ο πλοίαρχος και όχι η πλοιοκτήτρια εταιρεία, η αεροπορική εταιρεία, ο ΟΣΕ; Και τέλος τέλος, ακούμε για δίκες που αναβάλλονται, για αποφάσεις που βγαίνουν, για υποθέσεις που εκκρεμούν ή ακόμα παραγράφονται. Δε θυμάμαι να έχω ακούσει για καταβολές αποζημιώσεων. Λέτε αυτές να γίνονται στα …μουλωχτά;

Ρε σεις, μήπως αυτοί κι εμείς κι εσείς ήμαστε το «ανθρώπινο λάθος»;

Συνάνθρωποι μου με διαφορετικότητες και "διαφορετικότητες" – Με αφορμή το γάμο γκέι

Παρατήρησα σε αρκετά blogs τα οποία παρακολουθώ ή και διαβάζω, μια τάση …υπεράσπισης του δικαιώματος της διαφορετικότητας -αλλά μόνον ως προς τη σεξουαλική προτίμηση- των ατόμων τους οποίους ονομάζουμε γκέι (οι λέξεις με τις τελίτσες μπορεί να εκφράζουν ή και όχι υπονοούμενο·ανάλογα με τον αναγνώστη). Σκέφτηκα να γράψω κι εγώ την άποψή μου όχι για τους γκέι ή για τους γάμους των γκέι -όχι, δεν …παρασύρομαι οπωσδήποτε και πάντοτε από την επικαιρότητα- αλλά γενικότερα για την ύπαρξη της όποιας διαφορετικότητας ή «διαφορετικότητας» σε όλους τους τομείς. Και δηλώνω ευθαρσώς πως δε θα είμαι …προσεκτικός στις λέξεις μου για να -ή να μην- παρεξηγηθώ ως ρατσιστής ή όχι, συντηρητικός ή όχι. Θα είμαι ...διαφορετικός. 'Ισως.
Η ύπαρξη της ομοφυλοφιλίας είναι ένα γεγονός -ανέκαθεν και ειδικά στην αρχαία Ελλάδα ήταν γεγονός, ίσως με άλλη μορφή και άλλο νόημα. Είναι μία διαφορετικότητα -που αφορά στη σεξουαλική προτίμηση των ανθρώπων- ανάμεσα στις τόσες διαφορετικότητες, και θα πρέπει να την αποδεχτούμε. Ήδη έχει ξεκινήσει μια …προσπάθεια -καιρό τώρα- να παρουσιάζεται αυτή η διαφορετικότητα, να «επιβάλλεται» ίσως, μέσα από ελληνικές σειρές, θεατρικές παραστάσεις και επιθεωρήσεις. Φυσικά και στον παλαιότερο ελληνικό κινηματογράφο υπήρχαν αντρικοί ρόλοι που αφορούσαν σε ομοφυλόφιλους, αλλά έχω την εντύπωση πως ήταν περιστασιακοί οι ρόλοι και απλώς προσέθεταν …χιούμορ. Στα σημερινή τηλεόραση, η αριθμητική υπεροχή των ρόλων ομοφυλοφίλων είναι εντονότερη. Αυτό σημαίνει πως υπάρχει …έξαρση της ομοφυλοφιλίας; Δε το νομίζω. Απλώς σήμερα υπάρχει -και ευτυχώς- η ελευθερία της έκφρασης που δίνει το δικαίωμα στον καθένα να …παρουσιάζεται «γυμνός», χωρίς φόβο ή αιδώ. Και δικαίωμα είναι του σεναριογράφου να γράψει και αυτούς του ρόλους, ή του παραγωγού να τους προωθήσει.. Αλλά γιατί μόνον αυτούς; (Και τώρα θα μετατραπώ σε …συνήγορο του διαβόλου). Διαφορετικότητα δεν είναι και η νεκροφιλία, η παιδοφιλία –και δεν αναφέρομαι σ΄ αυτούς που μεταχειρίζονται σεξουαλικά και βιάζουν τα παιδιά, αλλά στους άλλους που η διαστροφή τους, τους κάνει να διακινούν φωτογραφίες παιδιών, ακόμη και βρεφών; Έχουν κι αυτοί …δικαιώματα ...έκφρασης; Ποιος τους τα δίνει και ποιος τους τα αφαιρεί; (κι άλλες πολλές τέτοιες διαστροφές και (μπιμπ)λαγνείες, ων ουκ έστιν αριθμός).
Διαφορετικότητα δεν αποτελούν άραγε και οι ασθενείς χρήστες ουσιών, ακόμα ακόμα και οι εθισμένοι καπνιστές, ή οι ασθενείς(!!) που λέγονται κλεπτομανείς (θα θυμάστε την σύζυγο εγγλέζου υπουργού, αν θυμάμαι καλά, που συνελήφθη ως κλεπτομανής). Αυτούς θα πρέπει να τους αντιμετωπίσουμε …ιδιαιτέρως, θα πρέπει να τους …αποδεχθούμε ή θα πρέπει να τους συλλαμβάνουμε και να τους διαπομπεύουμε; Τι θα πρέπει να κάνουμε γι αυτή την περίπτωση διαφορετικότητας στη συμπεριφορά; Να δούμε και λίγο τι πρέπει να κάνουμε και πώς πρέπει να συμπεριφερθούμε στους κλέφτες και στους ληστές, στους τζογαδόρους –ασθένεια νομίζω την ονομάζουν οι ειδικοί-, τους αλκοολικούς (σημείωση: δεν τους κατηγοριοποιώ, δεν είμαι ειδικός γι αυτό, πρόχειρα θυμάμαι και τους αναφέρω). Είναι ξεχωριστές διαφορετικότητες κι αυτές. Και δε νομίζω πως οι κατά συρροή κλέφτες, μετά την αποφυλάκισή τους, σταματούν αυτή τους τη δραστηριότητα και επιδίδονται σε άλλες. Θυμάμαι πως λάτρευα μικρός το «διαφορετικό» λαϊκό ήρωα Ρομπέν των Δασών. Και χειροκρότησα την πράξη των παιδιών με διαφορετικότητα -αναρχικοί των Εξαρχείων- οι οποίοι μοίρασαν τα λάφυρά τους –από την εισβολή στο σουπερμάρκετ- σε λαϊκή Αγορά. Παιδιά με διαφορετικότητα είχαν καταλάβει προ μηνός το εγκαταλελειμμένο και στοιχειωμένο ιδιόκτητο κτίριο του ΙΚΑ και έτσι ανάγκασαν τη Διοίκηση νε ξεκινήσει εργασίες ανοικοδόμησής του, οι οποίες ....κωλοβαρούσαν 3 χρόνια τώρα.
Ένορκος όντας στο Δικαστήριο παρακολουθούσα την απολογία του κατηγορούμενου για κλοπές και ληστείες, ο οποίος ομολογούσε στο εμβρόντητο δικαστήριο πως «…αυτή τη δουλειά έμαθα, αυτή κάνω και αυτή θα κάνω. Δε σκοτώνω, δε βιάζω, δε κτυπώ. Απλά κλέβω…». Διαφορετικότητα στη συμπεριφορά δεν είναι και αυτή; Πως θα έπρεπε να τον κρίνει το δικαστήριο. Ως …διαφορετικό ή ως παραβάτη;
Πρόσφατα παρακολούθησα την ταινία με τους ομοφυλόφιλους γκέι καουμπόιδες και όταν αυτή έφτασε λίγο πριν το τέλος της, δεν είχα καταλάβει τι ακριβώς προσπαθούσε να μου πει η ταινία. Ίσως θα μου πείτε πως η ταινία κάτι έλεγε κι εσύ δεν το κατάλαβες. Το αποδέχομαι. Θα θυμάστε επίσης το «φεστιβάλ» και τις πορείες ομοφυλοφίλων και …συναφών επαγγελμάτων που γίνεται κατά καιρούς σε κάποιες πόλεις του πλανήτη μας. Μη μου πείτε πως μόνο θυμηδία δεν σας προκαλούν με τις προκλητικές εμφανίσεις τους· δε θα σας πιστέψω (ενδεχομένως αυτό να επιδιώκουν, δεν τους κρίνω). Και επειδή λατρεύω τη Λέσβο και την έχω επισκεφθεί για τις διακοπές μου πάμπολλες φορές, όσοι κολυμπήσατε στα δροσερά νερά της Σκάλας Ερεσού, ίσως παρατηρήσατε τα πολλά αλλά διακριτικά ζευγάρια ομοφυλοφίλων λεσβίων γυναικών. Δεν προκαλούν, δεν επιδιώκουν τα βλέμματα, ζουν και απολαμβάνουν τη διαφορετικότητά τους διακριτικά. Και ...αντιπετωπίζονται φυσιολογικά.

Εν κατακλείδι. Δε με ενοχλεί η ύπαρξη διαφορετικών ή «διαφορετικών» ανθρώπων σε όλες τις εκφάνσεις. Η φύση προάγει την διαφορετικότητα. Με γεια τους με χαρά τους. Με ενοχλεί το μονοσήμαντο της προβολής, της στήριξης και υποστήριξης τους. Επιλέγω αυτούς ή τους άλλους και στηρίζω το δικαίωμα της ελευθερίας τους. Αυτό το θεωρώ λάθος, αντιδημοκρατικό και ακραίως ρατσιστικό. Με προσβάλλει σαν συνάνθρωπό τους και γι αυτό διαμαρτύρομαι.

ΥΓ. Ενώ είχα πάρει απόφαση να μικρύνω τα κείμενά μου, ε καμιά φορά ξεφεύγω. Αν έδινα πανελλήνιες σίγουρα θα με έκοβαν στην έκθεση λόγω παραβίασης του ανώτατου ορίου λέξεων. Εσείς, δείξτε κατανόηση στο …μακρόσυρτο του κειμένου.