Πάγωμα μισθών, μείωση μισθών, μείωση συντάξεων, φορολόγηση μισθών, μείωση επιδομάτων ...

Αναρωτιέμαι αν οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι δημιούργησαν το δημοσιονομικό εκτροχιασμό της χώρας. Αναρωτιέμαι αν οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι έκλεψαν τα λεφτά των ταμείων. Αναρωτιέμαι αν οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι δημιούργησαν και δημιουργούν τις offshore εταιρείες για «να κλέβουν και να κρύβουν» νομότυπα, ηθικά και νόμιμα. Αναρωτιέμαι αν οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι συμμετείχαν στο σκάνδαλο της SIEMENS. Αναρωτιέμαι αν οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι συμμετείχαν και κέρδισαν ή έχασαν εξαιτίας του σκανδάλου του Βατοπεδίου. Αναρωτιέμαι αν οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι μόνοι αυτοί θα πρέπει να πληρώσουν την κρίση. Αναρωτιέμαι αν οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι μόνοι αυτοί θα κληθούν να καλύψουν το οικονομικό έλλειμμα. Αναρωτιέμαι αν οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι ευθύνονται και για το έλλειμμα αξιοπιστίας της χώρας. Αναρωτιέμαι αν οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι είναι αυτοί που φοροδιαφεύγουν. Αναρωτιέμαι αν οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι είναι αυτοί που ευθύνονται για την πελατειακή νοοτροπία. Αναρωτιέμαι αν οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι ευθύνονται για τη διόγκωση της σπατάλης. Αναρωτιέμαι αν οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι διαφθείρουν τους υπόλοιπους. Αναρωτιέμαι αν οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι αξιολογούν αρνητικά την ελληνική οικονομία. Αναρωτιέμαι αν οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι ευθύνονται για την κατασπατάληση των κοινοτικών πόρων. Αναρωτιέμαι αν οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι υπερτιμολογούν τα δημόσια έργα. Αναρωτιέμαι αν οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι δημιούργησαν τα διαρθρωτικά προβλήματα γενικότερα.

Ιδού ποιοι είναι αυτοί που ευθύνονται και γι αυτούς η κυβέρνηση αποφάσισε ...σημαντική μείωση των επιδομάτων που λαμβάνουν. Είναι οι εφοριακοί, οι τελωνειακοί, οι υπάλληλοι του Γενικού Χημείου του Κράτους, οι δικαστικοί, οι αξιωματικοί των Σωμάτων Ασφαλείας, οι υπάλληλοι των υπουργείων Μεταφορών, Περιβάλλοντας και Υγείας, καθώς και οι εκπαιδευτικοί με τουλάχιστον 25 έτη υπηρεσίας. Στην πυρά λοιπόν, να γλυτώσουμε όλοι οι άλλοι, μαζί και η Ελλαδίτσα μας!

Εκεί που ήμουν έτοιμος να ...κλείσω την ανάρτηση, διαβάζω το παρακάτω ρεπορτάζ στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 16 Δεκ. 2009, σελ. 28, το οποίο αποδεικνύει -εν μέρει- του λόγου μου το αληθές. Άλλοι είναι αυτοί που «καταβροχθίζουν» το δημόσιο χρήμα∙οι μεγαλο......

Οι εργολάβοι καταγγέλλουν 11 διαγωνισμούς βρεφονηπιακών και παιδικών σταθμών

Αντικείμενο έρευνας από τις αρμόδιες υπηρεσίες αποτελεί ήδη η υπόθεση 11 διαγωνισμών για τη δημοπράτηση αντίστοιχου αριθμού βρεφονηπιακών και παιδικών σταθμών από επιμέρους δήμους. Επειτα από καταγγελία του ΣΑΤΕ (Σύνδεσμος Ανώνυμων Τεχνικών Εταιρειών), οι περισσότεροι από τους εμπλεκόμενους δήμους προχώρησαν σε αναβολή των σχετικών διαγωνισμών, προκειμένου να διερευνηθούν οι καταγγελίες. Ο ΣΑΤΕ ζήτησε την αναβολή έπειτα από τις διαπιστώσεις ότι όλοι οι διαγωνισμοί είχαν την ίδια καταληκτική ημερομηνία, δημοπρατούνταν με το σύστημα μελέτης-κατασκευής, το οποίο δεν απαιτείται από τη νομοθεσία για τα συγκεκριμένα έργα, αλλά κυρίως επειδή παρουσιάζονταν μεγάλες αποκλίσεις στις προϋπολογιζόμενες τιμές ανά τετραγωνικό μέτρο για πανομοιότυπα επί της ουσίας κτιριακά έργα. Ετσι, το Δημόσιο θα κινδύνευε να πληρώσει τα ίδια κτίρια έως και διπλάσια τιμή ανά τ.μ. από δήμο σε δήμο.
Μετά την εν λόγω καταγγελία, εννιά από τους 11 δήμους ανέβαλαν τις δημοπρασίες... περισσότερα>>

Ώρα να …εκδικηθούμε

Ίσως ήρθε η ώρα του πολίτη-πελάτη-καταναλωτή μας για εκδίκηση! Ας κόψουμε ή ας ακυρώσουμε τις πιστωτικές κάρτες. Ας μη ξοδέψουμε τον 13ο μας μισθό σε αγορά περιττών, παρά μόνο για τα απολύτως απαραίτητα. Δεν είναι ανάγκη φέτος να προστρέξουμε στα κάθε είδους εμπορικά κέντρα για αγορά πανάκριβων δώρων. Ας βολευτούμε με τα απλά και ας το εξηγήσουμε σ’ αυτό στους φίλους μας και τα παιδιά μας. Ας είναι το εορταστικό μας τραπέζι λιτό, δεν είναι να βρίθει εδεσμάτων που στο τέλος τέλος περισσεύουν και τα πετάμε. Ας μην τρέξουμε σε ταξιδιωτικά γραφεία για να κλείσουμε ταξίδια για τις διακοπές των εορτών, εκτός ή και εντός Ελλάδας. Φέτος, ας γιορτάσουμε στο σπίτι μας μέσα ή ας πάμε στα χωριά μας, παρέα με τους γονείς και συγγενείς μας. Εκεί, σίγουρα θα ανακαλύψουμε πόσο ωραία είναι τα δικά μας ελληνικά χωριά, ιδιαίτερα την περίοδο των εορτών. Δε χρειάζεται να κάνουμε ρεβεγιόν σε αίθουσες ξενοδοχείων ή νυχτερινών κέντρων παρέα με χιλιάδες άλλες άγνωστες …μοναξιές. Γιατί εκεί, κάποιοι προσπαθούν να μας πείσουν ότι θα περάσουμε καλύτερα με …άγνωστες παρέες, καλυτερότερα απ’ ότι θα περάσουμε σ’ ένα φιλικό σπίτι με οικείους. Ας αποφύγουμε τα δήθεν εορτοδάνεια ή κάθε άλλου είδους …εποχιακά δάνεια και ας κρύψουμε τις πενιχρές οικονομίες μας κάτω απ’ το ...στρώμα. Είναι απολύτως ασφαλείς . Οι μικροκλέφτες δεν ψάχνουν πια κάτω από τα στρώματα. Οι μεγάλοι κλέφτες εργάζονται ως στελέχη σε οικονομικούς οργανισμούς, επομένως ουδείς κίνδυνος συντρέχει.

Τα δώρα των Χριστουγέννων και άλλα επιδόματα καταβάλλονται σε εργαζομένους νωρίτερα από άλλες χρονιές. Ο στόχος είναι προφανής: η αγορά είναι …παγωμένη, από την κρίση και την ύφεση, και το δώρο θα την αναθερμάνει. Περιμένουν σαν γύπες, να μας το κατασπαράξουν· μαζί κι εμάς. Ε, φέτος, ας αντισταθούμε. Να μη μας ξεγελάσουν οι προσφορές τους, καθώς και τα …δώρα επί των προσφορών. Να σκεφτούμε το δικό μας συμφέρον, τη δική μας δεινή θέση, τη δική μας τσέπη βρε αδελφέ. Τόοοοοσα χρόνια, όλοι αυτοί –τράπεζες, έμποροι, επιχειρήσεις παροχής υπηρεσιών- κερδίζουν στις πλάτες μας –όχι εν αγνοία μας και παρά τη θέλησή μας- υπερκέρδη, μας πουλούν τα προϊόντα τους σε τιμές 100 & 200% άνω του κόστους αποκομίζοντας υπερκέρδη και μας έκαναν να νοιώθουμε την ανάγκη να τους ευχαριστούμε προς τούτο. Φέτος, ας αντιστρέψουμε τους όρους. Φέτος, ας έρθουν να μας ...ικετεύσουν να τους ενισχύσουμε, φέτος ας νοιώσουν και αυτοί την μέγιστη μείωση των κερδών τους –γιατί περί αυτού πρόκειται, για μείωση κερδών και όχι εσόδων. Πολύ θάθελα να δω όλους αυτούς στους δρόμους να διαδηλώνουν με κύριο αίτημα: να δοθούν αυξήσεις στους εργαζόμενους για να μπορούν (οι εργαζόμενοι) να αποκαταστήσουν την αγοραστική τους ικανότητα και να μπαίνουν στα …μαγαζιά τους να ψωνίζουν.

Τσαυτόχρονα, τον τελευταίο καιρό γινόμαστε μάρτυρες μιας πρωτοφανούς αναλγησίας των τραπεζών σε βάρος πολιτών που αποτελούν την πελατεία τους. Παγιδευμένοι στις «σειρήνες» των τραπεζικών προσφορών, με πιστωτικές κάρτες και κάθε είδους δάνεια, εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι βιώνουν σήμερα μια ιδιότυπη …ομηρία. Γιατί ένα στόχο έχουν οι τράπεζες: την αποκόμιση υπέρογκων κερδών, μέσω της …προσφοράς κάθε λογής τραπεζικών προϊόντων και κατά συνέπεια, μιας μακροχρόνιας εξάρτησης μας από αυτές. Αυτή η δικτατορία του τραπεζικού κεφαλαίου κατέστησε τις τράπεζες κράτος εν κράτει και στη χώρα μας. Η ελληνική οικονομία έφτασε τα τελευταία χρόνια στο σημείο να χορεύει στο ρυθμό που επιβάλλει το τραπεζικό σύστημα και τα νοικοκυριά εξαρτούν την ποιότητα ζωής τους από τον δανεισμό. Η αγορά με δανεικά υποβαθμίζει τη σημασία της τιμής και αναδεικνύει σε καθοριστικό παράγοντα το ύψος της δόσης. Ο καταναλωτής π.χ. δεν εξετάζει αν το σακάκι, το πουκάμισο, το ακίνητο ή το αυτοκίνητο που αγοράζει με πιστωτική κάρτα ή δάνειο, αξίζει τα λεφτά του, αλλά πόσο θα πληρώσει κάθε μήνα για να το αποκτήσει. Άλλωστε στο ύψος της δόσης εστιάζεται ο τραπεζικός ανταγωνισμός. Με τα δάνεια, τις ευκολίες πληρωμής, την επιβεβλημένη σχεδόν παροχή «έξυπνου» και "πλαστικού" χρήματος, η ζωή χάνει τη βαρύτητά της, όλα τείνουν να γίνουν εύκολα, κατορθωτά, προσιτά.

Αυτό που χρειαζόμαστε είναι μεγαλύτεροι μισθοί και συντάξεις και προπαντός μέτρο και σωφροσύνη. Απαλλαγή και αποδέσμευση από τα περιττά, εγκατάλειψη της εικονικής πραγματικότητας και προσγείωση στην καθημερινή πραγματικότητα. Εγκράτεια και σύνεση. Αλλά, δυστυχώς αυτά κατακτώνται δύσκολα. Και δυσκολότερα όταν είναι …έλληνας!

G20 ...και κάτι ψηλά

Οι ηγέτες των χωρών της G20 ανταλλάσσουν χειραψίες και παίρνουν θέσεις για την οικογενειακή φωτογραφία, στην αμερικάνικη πρωτεύουσα, επί τη ευκαιρία της αποχώρησης του αμερικανού προέδρου Τζωρτζ Μπους.
Ο πρωθυπουργός της Ελλάδας απουσίαζε από την εν λόγω διάσκεψη, λόγω της προγραμματισμένης περιοδείας-εξόρμησής του στην Κοζάνη.

Παρεμπιπτόντως, οι εν λόγω ηγέτες, δεν κατέληξαν σε κάποια συγκεκριμένη απόφαση για την οικονομική κρίση-ύφεση, ούτε κάποια ρητή δέσμευση για τη λήψη συντονισμένων μέτρων -η οποία πρωτοβουλία παραμένει στη διακριτική ευχέρεια κάθε χώρας. Αλλά συμφώνησαν σε κάτι πιο σημαντικό, πιο ουσιώδες. Να ξανασυναντηθούν πριν από το τέλος Απριλίου, όταν πια ο νέος πρόεδρος των ΗΠΑ θα έχει αποκτήσει κάποιες εμπειρίες στο τιμόνι των ΗΠΑ, για να ξαναβγάλουν νέα οικογενειακή φωτογραφία· με το νέο ένοικο του Λευκού Οίκου.

Από πού βρωμάει το ψάρι

Ο κόσμος συθέμελα κλονίζεται από τις συνέπειες της οικονομικής κρίσης -για την ακρίβεια, της χρηματοπιστωτικής κρίσης- μιας και αυτή επηρεάζει τα πιο ευάλωτα στρώματα του πληθυσμού. Γιατί οι άλλοι, οι κροίσοι, δε νομίζω να τα έβαψαν και …πολύ μαύρα από την …κρίση.
Έτσι, μοιραία, τα βλέμματα όλων ημών στρέφονται προς τους πολιτικούς οι οποίοι καλούνται με σοβαρότητα, αποφασιστικότητα και ευθύνη να εμποδίσουν τις αρνητικές συνέπειες της κρίσης, να θωρακίσουν τις οικονομίες από τις παράπλευρες απειλές και απώλειες και να σχεδιάσουν με όραμα την έξοδο από την κρίση. Ταυτόχρονα όμως καλούνται σήμερα να δώσουν αυτοί πρώτα το καλό παράδειγμα. Τις δύσκολες αυτές ώρες που ο λαός δοκιμάζεται από τις συνέπειες της οικονομικής κρίσης, οι πολιτικοί και τα δημόσια πρόσωπα ευρύτερα, οφείλουν να δώσουν πρώτοι παράδειγμα σεμνότητας, ταπεινότητας και ευθύνης. Να αποφεύγουν πράξεις που προκαλούν το δημόσιο αίσθημα. Ας έχουν πάντοτε κατά νου τα φωτεινά παραδείγματα λαμπρών πολιτικών οι οποίοι εισήλθαν στην πολιτική φτωχοί για να φύγουν από αυτήν φτωχότεροι. Να σφίξουμε λοιπόν τα ζωνάρια, αλλά να τα σφίξουμε όλοι. Και ας αποφύγουμε προκλητικές συμπεριφορές επίδειξης, επιστρατεύοντας την σοφία του μέτρου και της εγκράτειας.

Αντ’ αυτού, τι σκαρφίστηκαν οι εθνοπατέρες μας προκειμένου να δικαιολογήσουν και να διασκεδάσουν τις αρνητικές εντυπώσεις εξαιτίας της νέας αύξησης στις μηνιαίες αποδοχές τους; «Η βουλευτική αποζημίωση στην Ελλάδα δεν είναι υπέρογκη» είπε μία εξ αυτών (να την πολλαπλασιάσουμε, λέω εγώ). «Τα 200 ευρώ, ως ποσό δεν είναι τόσο σημαντικό», σημείωσε άλλος (α, μπα, ούτε καν ...300 δεν είναι, ξαναλέω). «Δεν είναι τίποτα αυτή η αύξηση, είναι ψίχουλα», επεσήμανε τρίτος (δεν πετάτε κάνα ...ψίχουλο κι αποδώ). «Το τελευταίο που θα έπρεπε ν’ αφορά τον Έλληνα πολίτη είναι η αύξηση των 100 ή 200 ευρώ» ανέφερε έτερος (ναι, ναι, δεν προλαβαίνουμε να ...μετρήσουμε τις δικές μας). «Δεν δίνεται τίποτα περισσότερο απ’ όσα δίνονται στους άλλους υπαλλήλους», συμπλήρωσε η επόμενη (ρε, ποιος μου τα πήρε τα δικά μου;). Και η σύνθεση των πιο πάνω δηλώσεων ήταν …διακομματική! Με δυο λόγια, ήθελαν μεγαλύτερες αυξήσεις, αφού, κατά τους ισχυρισμούς των, οι αποδοχές τους είναι μικρές και πρέπει ο προϋπολογισμός της Βουλής να καλύψει ακόμα περισσότερες «ανάγκες» τους. Ένας δε εξ αυτών, υποστήριξε ότι αν οι 300 αρνηθούν την τιμαριθμική αύξηση που τους δίδεται, θα περάσουν αντεργατικό μήνυμα στην κοινωνία και ειδικότερα στους… εργοδότες, ώστε εκείνοι με τη σειρά τους να αρνηθούν τις νόμιμες αυξήσεις στους εργαζομένους που απασχολούν! (φοβερή ...ιδεολογική άποψη). Ο δε Πρόεδρος του Σώματος επεσήμανε πως το κόστος της νομοθετικής λειτουργίας είναι χαμηλό, περίπου 20 ευρώ τον χρόνο για κάθε πολίτη της χώρας! Και έκανε και λόγο για επιθέσεις τις οποίες δέχονται οι δημοκρατικοί θεσμοί και οι λειτουργοί τους «από τις δυνάμεις της σύγχρονης υπονόμευσης, που θέλουν να μην μπορεί να λειτουργήσει η Δημοκρατία, ώστε άλλα κέντρα, νόμιμα ή μη, να αποκτήσουν ισχύ σε βάρος των πολιτών» (ωχ, για μένα λέει). Κι εμείς να αναφωνούμε, o tempora o mores!! (*)

(*) Από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Περισσότερα και αναλυτικότερα θα διαβάσετε κι ΕΔΩ

ΥΓ.1. Φυσικά ο προϋπολογισμός ψηφίστηκε, με δύο κόμματα της αντιπολίτευσης να ψηφίζουν, το ένα κατά και το άλλο παρών.
ΥΓ.2. Αυτοί που ψήφισαν κατά και παρών, θα αποδεχθούν τις αυξήσεις ή θα τις αρνηθούν;