Ο αρχιεπίσκοπος Αλβανίας Αναστάσιος σκλάβωνει με την πραότητά του, την πνευματικότητά του, το χαμόγελό του. Εκφέρει το Λόγο του Ευαγγελίου με γλυκύτατο τρόπο ώστε να δίνει σε μας την ευκαιρία για συγκρίσεις στα καθ’ ημάς, που κάθε άλλο μας τιμούν, καθώς εδώ ιεράρχες πολιτικολογούν, λαϊκίζουν κλείνουν deals, περισσότερο κι από τους πολιτικούς και τους επιχειρηματίες.
Το έργο του στην Αλβανία είναι ιστορικό, τεράστιο, θρησκευτικό, κοινωνικό μα και υλικό (ανασυνέστησε ορθόδοξες ενορίες, αναστήλωσε πάνω από 300 ναούς, οργάνωσε Συνδέσμους Γυναικών, Νεολαίας και Διανοουμένων, ίδρυσε εκκλησιαστικό Λύκειο αλλά και συνέστησε Τεχνική Υπηρεσία της Εκκλησίας, η οποία ασχολήθηκε και με το κτίσιμο σχολείων, κλινικών, ξενώνων, δρόμων, υδραγωγείων, γεφυρών, κ.ά., ανέπτυξε τεράστιο φιλανθρωπικό έργο, με διανομή εκατοντάδων τόνων τροφίμων, ιματισμού και φαρμάκων).
Με μια διαφορετική γραφή, ένα διαφορετικός λόγο, ο αρχιεπίσκοπος Αλβανίας, με μοναδικό του εργαλείο την αγάπη και το διάλογο, εξουδετέρωσε τις αντιδράσεις και καχυποψίες που υπήρχαν στην αλβανική κοινωνία, λίγο μετά την κατάρρευση του κομμουνιστικού καθεστώτος στην Αλβανία. Πιστεύοντας ότι ο ρόλος του ιεράρχη είναι ιεραποστολικός, κέρδισε την εμπιστοσύνη και των πιο δύσπιστων και κατάφερε να μπει στις καρδιές όχι μόνο των ομογενών Βορειοηπειρωτών αλλά και των υπολοίπων Αλβανών, μοιράζοντας απλόχερα συμπόνια και αγάπη σε όσους την έχουν πραγματικά ανάγκη. Παρόλα αυτά μπήκε στο μάτι των εθνικιστικών κύκλων.
Το έργο του στην Αλβανία είναι ιστορικό, τεράστιο, θρησκευτικό, κοινωνικό μα και υλικό (ανασυνέστησε ορθόδοξες ενορίες, αναστήλωσε πάνω από 300 ναούς, οργάνωσε Συνδέσμους Γυναικών, Νεολαίας και Διανοουμένων, ίδρυσε εκκλησιαστικό Λύκειο αλλά και συνέστησε Τεχνική Υπηρεσία της Εκκλησίας, η οποία ασχολήθηκε και με το κτίσιμο σχολείων, κλινικών, ξενώνων, δρόμων, υδραγωγείων, γεφυρών, κ.ά., ανέπτυξε τεράστιο φιλανθρωπικό έργο, με διανομή εκατοντάδων τόνων τροφίμων, ιματισμού και φαρμάκων).
Με μια διαφορετική γραφή, ένα διαφορετικός λόγο, ο αρχιεπίσκοπος Αλβανίας, με μοναδικό του εργαλείο την αγάπη και το διάλογο, εξουδετέρωσε τις αντιδράσεις και καχυποψίες που υπήρχαν στην αλβανική κοινωνία, λίγο μετά την κατάρρευση του κομμουνιστικού καθεστώτος στην Αλβανία. Πιστεύοντας ότι ο ρόλος του ιεράρχη είναι ιεραποστολικός, κέρδισε την εμπιστοσύνη και των πιο δύσπιστων και κατάφερε να μπει στις καρδιές όχι μόνο των ομογενών Βορειοηπειρωτών αλλά και των υπολοίπων Αλβανών, μοιράζοντας απλόχερα συμπόνια και αγάπη σε όσους την έχουν πραγματικά ανάγκη. Παρόλα αυτά μπήκε στο μάτι των εθνικιστικών κύκλων.
Πως μου ‘ρθε τώρα να ασχοληθώ με το …παπαδαριό, όπως πολύ συχνά αναφέρεται σε διάφορα blogs ή και στα επισυναπτόμενα σχόλια. Αφορμές υπήρχαν και θα υπάρχουν πολλές. Ο ηγούμενος Βατοπεδίου και οι επιχειρηματικές του δραστηριότητες, οι ανάλογες δραστηριότητες της Ιεράς Μητρόπολης Καλαβρύτων και Αιγιαλείας, οι πολιτικάντικες και -πολλές φορές- άκρως εθνικόφρονες και επικίνδυνες κραυγές και ιαχές του μητροπολίτη Θεσσαλονίκης κ.ά.
Από τη μια μεριά αυτοί και από την άλλη Αυτός. Που να γέρνει άραγε η πλάστιγγα; Το ερώτημα φυσικά, ρητορικό είναι. Γιατί η απάντηση είναι προφανής!
Ενδιαφέρουσα η ανάρτηση της gournelou
.gif)
