Πανηγυρίζουμε και στις ισοπαλίες

Και κάτι ....ποδοσφαιρικό• τι δηλαδή, μόνον ο, κατά τα άλλα συμπαθής, kitsosΜitsos να ασχολείται με τα της ΑΕΛ. Στη φωτογραφία κάτω, οι παίχτες της ΑΕΛ πανηγυρίζουν για την …ισοπαλία, μετά τον προχθεσινό αγώνα με τον ΑΡΗ, στο «Κλ. Βικελίδης» της Θεσσαλονίκης με αντίπαλο τον Άρη (0-0).

Φτάσαμε στο σημείο, ως ομάδα αλλά και ως κοινωνία, να πανηγυρίζουμε όχι για τις νίκες που καταγάγουμε σε διάφορες τομείς αλλά ακόμη και για ισοπαλίες ή ακόμα και ήττες με ένα …αξιοπρεπές σκορ. Τι χρειαζόμαστε λοιπόν σ’ αυτό τον τόπο; Έναν ηγέτη ή μια ηγεσία να μας δώσεις ώθηση, να μας φουσκώσει τα πανιά, να πάρουν τα μυαλά μας αέρα –με την καλή έννοια. Να μπορεί να μας εμπνεύσει. Να αναπτερωθεί το έθνος βρε αδελφέ. Μπας και ξεκολλήσουμε απ' τον βούρκο που βρισκόμαστε εξαιτίας των πολιτικών, των ιερωμένων και άλλων ...κρίσεων.

Παραλειπόμενα μιας συνέντευξης

Διαβάζοντας τη συνέντευξη του -πρώην πια- προπονητή του Παναθηναϊκού Ζοζέ Πεσέιρο, μου έκανε τρομερή εντύπωση ο τρόπος με τον οποίον αντιμετώπισε τις ερωτήσεις που του τέθηκαν, η σαφήνεια, ο ρεαλισμός και η καθαρότητα σκέψης του που φάνηκαν μέσα από τις απαντήσεις του. Είπε σοφά πράγματα για τα ελληνικά ποδοσφαιρικά δεδομένα, για τον τρόπο αντιμετώπισης ποδοσφαιριστών και φιλάθλων και συνόδευσε τις απαντήσεις τους με συμβουλές προς πάντες. Φεύγει ...Κύριος αφήνοντας το δικό του στίγμα στο ελληνικό ποδόσφαιρό. Μακάρι να ακολουθήσουν, σε όλες τις ομάδες, τέτοιοι τύποι...

Παραθέτω μέρος της συνέντευξή τους στον Ημερήσιο Τύπο. Περισσότερα, ΕΔΩ.

Ερ. σχετικά με την ελληνική νοοτροπία;
—… Είναι σίγουρα πολύ θετικό το πάθος και ο ενθουσιασμός των Ελλήνων, πρέπει όμως να υπάρχει ένα μέτρο γιατί μερικές φορές χάνουμε τη λογική. Πρέπει να υπάρχει ισορροπία στην καρδιά και τη λογική.

Ερ. Σχετικά με το ελληνικό ποδόσφαιρο;
— … Μπορεί ακόμα να βελτιωθεί στη δομή, στο σύστημα, την οργάνωση, γενικότερα στην καλλιέργεια των ανθρώπων που ασχολούνται με το ποδόσφαιρο. Και η Πορτογαλία πέρασε το ίδιο στάδιο. Υπάρχει μια συνεχής εξέλιξη σε όλα. Το ποδόσφαιρο είναι ο μικρόκοσμος της κοινωνίας που είναι ο μακρόκοσμος. Αδύνατον να είναι το ποδόσφαιρο οργανωμένο όταν η κοινωνία είναι ανοργάνωτη. Όλοι έχουν ευθύνη να πάνε την κοινωνία ένα βήμα πιο μπροστά. Και ο Τύπος έχει ευθύνη. Συχνά οι εφημερίδες μπαίνουν στον εύκολο δρόμο του ανταγωνισμού, έχουν όμως την ευθύνη όχι μόνο να πληροφορούνε αλλά και να αναπτύσσουνε και να καλλιεργούνε. Η εκπαίδευση δεν είναι ευθύνη μόνο των σχολείων. Είναι και των ΜΜΕ γιατί έχουν πολύ μεγάλη δύναμη. Δεν είναι πρόβλημα μόνο της Ελλάδας, είναι γενικότερο.

Ερ. Σχετικά με τη διαχείριση νεαρών ποδοσφαιριστών (βλέπε Νίνης);
— …Αυτή τη στιγμή είναι (ο Νίνης) περισσότερο ποδοσφαιριστής απ’ όσο ήταν πέρυσι, παρότι έπαιξε λιγότερο από όσο και εγώ και αυτός περιμέναμε. Σαν ποδοσφαιριστής και σαν άνθρωπος είναι πολύ νέος και είναι σε διαδικασία εξέλιξης. Προσπαθήσαμε συστηματικά να τον βελτιώσουμε ποδοσφαιρικά, να δείξει περισσότερο επαγγελματισμό και ζήλο στην προπόνηση, να αναπτυχθεί ως άνθρωπος, ως προσωπικότητα, ως ποδοσφαιριστής. Αυτά είναι δική μας ευθύνη, όχι δική του…Θέλαμε να βάλουμε βάσεις για να μείνουνε σε όλη του τη ζωή. Ίσως να νιώθει πως έχασε χρόνο αυτή τη σεζόν, αλλά κέρδισε πολλά για το μέλλον. …

Ερ. Σχετικά με τη διαιτησία.
— Δεν μου αρέσει να δικαιολογώ υποψίες για τη διαιτησία…Σε καμία περίπτωση δεν μπορώ να πω ότι φταίει η διαιτησία που δεν πήραμε τον τίτλο. Σιγά σιγά πρέπει να απαγκιστρωθούμε απ’ αυτό. Θα είναι καλό για όλους.

Ερ. Σχετικά με τις αντιδράσεις του κόσμου απέναντι στο πρόσωπό του;
— …Με δική μου επιλογή, θέλησα να μην ασχολούμαι με όσα γράφονται για μένα κι αυτό όχι επειδή απαξιώνω την κριτική. Όλοι έχουν το δικαίωμα να κριτικάρουν. Όταν άρχισα να νιώθω στο γήπεδο την ατμόσφαιρα να γίνεται εχθρική, το συνειδητοποίησα. Πολλά εξαρτώνται από τους opinion makers, τους ανθρώπους που διαμορφώνουν την κοινή γνώμη. Όταν κάποιος πάει στο γήπεδο και είναι επηρεασμένος αρνητικά από όσα διαβάζει και ακούει, θα το βγάλει στις αντιδράσεις του. Η αρνητική εικόνα που υπήρχε όταν η ομάδα ήταν στην πρώτη θέση, δεν δικαιολογείται. Δεν ξέρω ποιοι ήταν οι στόχοι, ή μάλλον ξέρω, αλλά τι να λέμε τώρα...

Ερ. Σχετικά με την επιθυμία του να μην συνεχίσει στον Παναθηναϊκό;

— Δεν θα ήταν καλό ούτε για το σύλλογο, ούτε για μένα να παραμείνω. Ο πρόεδρος κατάλαβε και εγώ το κατάλαβα ότι θα ήταν καλύτερα να μη συνεχίσει ένας προπονητής που πέρασε στο πετσί του αυτή η εχθρική ατμόσφαιρα. Έπρεπε να παρθεί αυτή η απόφαση για να μπορέσει ο πρόεδρος να επιλέξει απελευθερωμένος τον επόμενο προπονητή, που θα τον στηρίξουν όλοι. Όσο μεγαλύτερη σταθερότητα υπάρχει, τόσο το καλύτερο…

Μια τρελή τρελή μαμά

Σήμερα το πρωί ξεκίνησα να βάλω μία κάποια στην αταξία του …σκληρού μου δίσκου και τακτοποιώντας τις φωτογραφίες σε σχετικό άλμπουμ, άνοιξα ένα φάκελο και έπεσα πάνω σε μία φωτογραφία· εκεί σταμάτησα …το χρόνο (να γιατί η φωτογραφική μηχανή θάπρεπε να λέγετε και ...μηχανή του χρόνου) για να την προσέξω, για να θυμηθώ. Και θυμήθηκα. Βρισκόμασταν σε ξενάγηση με το τουριστικό λεωφορείο κάπου στη Βιέννη και όπως «χάζευα» έξω από το παράθυρο και φωτογράφιζα εν κινήσει, παρατήρησα δίπλα στο πεζοδρόμιο πως μας …ακολουθούσε για αρκετή ώρα -λόγω ξενάγησης η ταχύτητα του λεωφορείου ήταν σχετικά μικρή- μία βιεννέζα μαμά με μωρό στο καροτσάκι (ίδε φώτο).

Μού 'κανε εντύπωση και απορία συνάμα δημιουργήθηκε, αν το λεωφορείο κινούνταν υπερβολικά αργά ή αν η βιεννέζα έτρεχε υπερβολικά γρήγορα (στη φυσική αυτό το φαινόμενο ανήκει στις «σχετικές» κινήσεις). Αμέσως …κλικ και η φωτογραφική μου απαθανατίζει τη …σχετική κίνηση. Μέχρι να ξαναδώ και να πω..., άφαντη η μαμά και το καροτσάκι· είχαν στρίψει στην γωνία. Μεγεθύνω τη φωτό και …ο εωρακός ...εώρακε και …μεμαρτύρηκε (όπως κάπου σημειώνουν τα ευαγγέλια). Η μεγέθυνση, μου έλυσε την απορία (όπως βλέπετε στη φώτο).

Η βιεννέζα φορούσε στα πόδια της roller skating shoes. Και μη μου πείτε πως αυτή η συγκεκριμένη μαμά το κέφι της κάνει –ή το χόμπι της- γιατί δέστε την επόμενη φωτο και διαπιστώστε πως νοιάζεται για το μικρό της!

Έδειξα τη φωτο στους συνταξιδιώτες μου και …έμειναν κι αυτοί. Αμέσως μου γεννήθηκαν άλλου είδους απορίες:

Απορία πρώτη: ποια ελληνίδα μαμά θα φορούσε αυτά και να βγει έξω μαζί με το παιδάκι της στο καρότσι;
Απορία δεύτερη: αυτό το μικρό –δε μπόρεσα να καταλάβω αν είναι κορίτσι ή αγόρι- όταν μεγαλώσει δε θα …πατάει κι αυτό …γκάζια, όπως η μαμά του, δε θα συμμετέχει σε ...extreme sports;
Απορία τρίτη: η μαμά με τα roller skate θεωρείται πεζή και καλώς κινείται στο πεζοδρόμιο ή τροχοφόρο και άρα θάπρεπε να κινείται στο δρόμο;

Απορία τέταρτη: η πεθερά της το ξέρει; (φαντάζομαι πως κι ο σύζυγος θα πηγαίνει στη δουλειά του με skate board).

Απορία πέμπτη: αυτή η μαμά θα μπορούσε να κάνει το ίδιο και την Ελλάδα, αν κάποια μέρα έρθει διακοπές, ή θα τρομάξει από τα χαλασμένα και γεμάτα εμπόδια πεζοδρόμια;