Άρχισα να βλέπω πως η Πατρίδα μου δεν είναι τόσο τίμια και καθαρή και αποφάσισα να έχω τα μάτια μου ανοιχτά. (…) Και ΚΥΠ και Ασφάλειες και χαφιέδες και άπειρα ψέματα. Μόνο που εμείς τα χρωματίζαμε με γαλάζια εθνικοφροσύνη και γαλανόλευκη πατριδοκαπηλία, ενώ αυτοί με πράσινο λαϊκίζοντα σοσιαλισμό. Εμείς για το έθνος. Αυτοί για το λαό. Ποια η διαφορά; (...) Στερούμεθα ιδεολογίας. Στερούμεθα στόχων. Στερούμεθα περιεχομένου. Και προπαντός στερούμεθα σύγχρονης σκέψης. (...)Τι να γράψω τώρα εγώ γι’ Αυτόν; Πώς ήταν καραμανλικός, άθεος, δεξιός, αναρχικός, κίναιδος, συνθέτης, μουσικός κριτικός, ΕΠΟΝίτης, αντιστασιακός, αστός, αντιαυριανιστής, άθρησκος, έλληνας,…; Ήταν απ’ όλα ή και τίποτε από αυτά. Ένα είναι σίγουρο, η παρακαταθήκη που μας άφησε είναι μεγάλη, τεράστια. Πόσοι του μοιάζουν; Πόσοι μπορούν να συγκριθούν μαζί του;
Χατζηδάκιαμ’ Θοδωράκιαμ’ εσείς τρώτε και πίνεται κι εμένα με τρώει η αρκούδα, τραγουδούσε ο Σαββόπουλος, με παράπονο. Τι να εννοούσε ο Νιόνιος άραγε;
Λοιπόν, αποφάσισα, τίποτε δε γράφω. Δε χωράει η σελίδα. Ήταν απλά ο κος …www.hadjidakis.gr/. Δηλαδή, ο κος ...παγκόσμιος (www) έλληνας (gr)!!
.gif)
