"Ξεπουλιέται ο ΟΤΕ στους γερμανούς", "Οι γερμανοί ξανάρχονται...", "Οι ελληνικοί δρόμοι παραδίδονται σε ιδιώτες", "Το ασφαλιστικό καλούνται να το λύσουν ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρείες..", "Ετοιμάζεται και το ξεπούλημα της ΔΕΗ", "Οι συνδικαλιστές της ΔΕΗ μπλοκάρουν τη ΓΣ της ΔΕΗ" κ.ά. παρόμοια.
Αναρωτιέμαι, λοιπόν: και τι έγινε; Ποιος φοβάται τους ξένους ή τους έλληνες ιδιώτες; Επενδύσεις δε θέλουμε; Επενδυτικά προγράμματα δεν αναπτύσσονται από τις ελληνικές κυβερνήσεις; Προσπάθεια προσέλκυσης επενδυτών δεν επιδιώκονται; Ωραία, και τώρα που έρχονται, γιατί γκρινιάζουμε; Προσπαθώ μα δε βρίσκω πουθενά το κακό. Μόνο γκρίνια, γκρίνια, γκρίνια. Γκρίνια από τους συνδικαλιστές (αλήθεια πόσο λογικό σας φαίνεται, συνδικαλιστές -της ΔΕΗ εν προκειμένω- να μπλοκάρουν ΓΣ του Οργανισμού, δις και τρις, με σκοπό να ματαιώσουν σχέδια-πλάνα του Οργανισμού...). Οταν τα ακούω, τα βλέπω και τα διαβάζω, ΑΓΑΝΑΚΤΩ (να σημειώσω και την άλλη μου ιδιότητα, πέραν του καταναλωτή, είμαι και ...μικροεπενδυτής, άρα επενδύω στην κάθε ...ανάπτυξη της ΔΕΗ προσδοκώντας οφέλη μέσω του ΧΑΑ).
Να σοβαρευτούμε (τουλάχιστον να προσπαθήσουμε). Προσωπικά θάθελα να δω κι άλλα τέτοια τολμηρά και ακόμη τολμηρότερα μέτρα. Και εξηγούμαι. Θα 'θελα να δω κι άλλες τέτοιες πωλήσεις, αναθέσεις, …παραδόσεις, …επενδύσεις. Θάθελα, για παράδειγμα, να δω το ΥΠ.ΕΘ.Ο. να παραχωρείται -ή έστω να αναλάβουν το management- ξένοι οικονομικοί Οίκοι, όπως η Stanley Morgan, ή ακόμα ακόμα ο κος George Soros, -you know- ο γνωστός δισεκατομμυριούχος επενδυτής, άρα ικανότατος περί τα οικονομικά για να βάλει σε τάξη και τα οικονομικά του αρμόδιου Υπουργείου. Και ο δικός μας Υπουργός, σε ρόλο Υποδιοικητή ή έστω Γ.Γ. (μακριά από ορόφους με μπαλκόνια).
Θα πρότεινα επίσης, στον Υπουργό της Παιδείας, να παραχωρήσει το management του Υπουργείου σε εγγλέζους, γιατί όπως μαθαίνω εκεί στην …αγγλοσαξωνία, βρίσκονται μια τάξη ανώτερη στα θέματα της εκπ/σης από εμάς. Δε θα με πείραζε αν τα ελληνικά πανεπιστήμια τα αναλάβουν αμερικάνικα αντίστοιχα, τα οποία βρίσκονται στο top ten (στην Τουρκία, για παράδειγμα, η ...επέλαση των αμερικάνικων ιδιωτικών πανεπιστημίων έφερε τα κάτω -της όμορης χώρας- πάνω, κυριολεκτικά).
Τι άλλο μπορούμε να πουλήσουμε; Α, ναι, το ΙΚΑ. Γνωρίζω πως το αρμόδιο κυπριακό «ΙΚΑ» (Κοινωνικές Ασφαλίσεις) είναι κλάσεις ανώτερο από το δικό μας. Ακόμα και για το στρατό μας μπορεί να βρεθεί λύση –να πως θα προκύψει και ο …μηδενισμός της στρατιωτικής θητείας. Να παραδοθεί με τη μέθοδο franchising, στον αμερικανικό στρατό και γιατί όχι στον αρχηγό του γενικού επιτελείου των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων, στρατηγό Γιασάρ Μπουγιούκανιτ, που έτσι κι αλλιώς είναι και ο …αρχηγός της Τουρκίας ολόκληρης και έχει κάνει και αρκετές …επεμβάσεις-εισβολές-εκκαθαρίσεις-εθνοκαθάρσεις κ.ά., άρα έχει εμπειρία.
Τα λιμάνια μας να δοθούν σε Κινέζους. Κρίμα είναι, τόσο καιρό μας παρακαλάνε γι αυτό. Στο κάτω κάτω μια χούφτα είναι…
Με τα ναυπηγεία δε ξέρω τι γίνεται; Δόθηκαν παλαιότερα ή ξέμειναν κάποια; Αν ισχύει το δεύτερο, να παραδοθούν πάραυτα σε…. (αλήθεια, ποιοι ξέρουν απ’ αυτά; Μου διαφεύγει. Ε, κάποιοι θα βρεθούν να τα πάρουν να μας απαλλάξουν)
Η Ελληνική Βουλή των εθνοπατέρων, προτείνω να παραμείνει σε ελληνικά χέρια. Κάπου πρέπει να ...στεγάσουμε τους 300 εθνοπατέρες μας. [παρεμπιπτόντως κάπου διάβασα για μετονομασία σε «Δημοκρατία της Ελλάδας (Σκόρπια)» και μπήκα σε δίλημμα∙ παρένθεση ή παύλα, ποιο είναι ποιο σωστό;].
Τι άλλο; Πρόχειρα σκέφτηκα αυτά. Αν όλοι βάλουμε κάτω το μυαλό θα βρούμε πολλά τέτοια. Και τότε να δείτε πόσο θ' ανέβουμε οικονομικά, αναπτυξιακά, το εξωτερικό χρέος θα μειωθεί, οι δείκτες θα λογικευτούν και δε θα μιλάμε πια για ...υφέσεις, ...κρίσεις, ...ασφαλιστικά, ...ανεργίες κ.λ.π. Ούτε Σκόπια-... (με παύλα ή χωρίς, με παρένθεση ή χωρίς), ούτε Αλβανία με τους τσάμηδες, ούτε η Τουρκία με τους Γκρίζους.. και τις γκρίζες... ούτε κανείς θα εποφθαλμιά την Ελλάδα. Η Ελλάδα θα γίνει πραγματικός Παράδεισος και οι έλληνες θα ζούμε εκατό και βάλε χρόνια!
ΥΓ. Γιατί χαμογελάτε; Σοβαρά μιλάω. 'Οσο σοβαρά μιλάνε και οι κρατικοί αρμόδιοι. Γιατί αν δεν συνεισφέρουμε όλοι μας σε ...ιδέες, πού να προλάβουν αυτοί. Τα ίδια -σκουριασμένα τους- μυαλά χειμώνα καλοκαίρι, πού ν' αντέξουν; Πόσα να προλάβουν;