Τύρναβος, πέμπτη σε πληθυσμό πόλη της Θεσσαλίας, στο Νομό Λάρισας, πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας, γνωστή για το τοπικό τσίπουρο και ούζο, καθώς και για το καρναβάλι και το μοναδικό έθιμο στον κόσμο, το Μπουρανί. Στα δυτικά της πόλης,, υπάρχει ένας πευκόφυτος λόφος, του Προφήτη Ηλία, όπου παλαιότερα υπήρχε ναός του Δία, αλλά στη θέση του κτίστηκε τη βυζαντινή περίοδο η ομώνυμη εκκλησία όπου τότε ήταν μοναστήρι.
Συνεχίζοντας την ανηφόρα, θα δείτε κάποια ερείπια, κατά μήκος των κορυφογραμμών, τα οποία είναι ορατά και από το δρόμο που ενώνει Τύρναβο-Δαμάσι-Ελασσόνα. Ποιος θα μπορούσε να φανταστεί πως πρόκειται για μεθοριακούς σταθμούς που λειτουργούσαν μέχρι και την απελευθέρωση το 1912-13, από τους Τούρκους. Ποιος θα μπορούσε να φανταστεί πως εκεί ακριβώς ήταν τα σύνορα, που χώριζαν την απελευθερωμένη από τους Τούρκους Ελλάδα και την κατεχόμενη. Ε λοιπόν ναι, σημάδια των συνόρων αυτών είναι τα μέχρι σήμερα σωζόμενα τουρκικά φυλάκια (καζάρμες).
Συνεχίζοντας την ανηφόρα, θα δείτε κάποια ερείπια, κατά μήκος των κορυφογραμμών, τα οποία είναι ορατά και από το δρόμο που ενώνει Τύρναβο-Δαμάσι-Ελασσόνα. Ποιος θα μπορούσε να φανταστεί πως πρόκειται για μεθοριακούς σταθμούς που λειτουργούσαν μέχρι και την απελευθέρωση το 1912-13, από τους Τούρκους. Ποιος θα μπορούσε να φανταστεί πως εκεί ακριβώς ήταν τα σύνορα, που χώριζαν την απελευθερωμένη από τους Τούρκους Ελλάδα και την κατεχόμενη. Ε λοιπόν ναι, σημάδια των συνόρων αυτών είναι τα μέχρι σήμερα σωζόμενα τουρκικά φυλάκια (καζάρμες).
Σάββατο πρωί, αποφασίσαμε να πραγματοποιήσουμε εκδρομή για να δούμε από κοντά αυτά τα φυλάκια, σε υψόμετρο 300 μ., στο βουνό Λουτόμι. Ένα τουρκικό φυλάκιο συναντήσαμε στην κορυφογραμμή της Μελούνας πάνω από τον Προφήτη Ηλία. Το φυλάκιο (Καζάρμα) στο ύψωμα πάνω από το Αμάρι, χρησίμευε για τον έλεγχο της διάβασης από Τύρναβο προς Δαμάσι και αντίστροφα. Περπατώντας 2 χλμ νοτιότερα, βρήκαμε και το δεύτερο τούρκικο φυλάκιο ενώ ένα τρίτο, ήταν σε μακρινή και μάλλον απροσπέλαστη θέση. Ακριβώς απέναντι, βρίσκεται το ελληνικό φυλάκιο, στην κορυφογραμμή και ανάμεσά τους είναι ο δρόμος Τυρνάβου-Δαμασίου-Ελασσσόνας, παράλληλα με τον Τιταρήσιο ποταμό.
Η θέα ήταν εξαιρετική, τόσο της …κάτοψης του Τυρνάβου και της ομώνυμης επαρχίας, όσο και του χρωματιστού πέπλου που κάλυπτε το, κατά τα άλλα, πετρώδους βουνού.
Ο Τύρναβος και το άλσος του Προφ. Ηλία
Στο βάθος το χωριό Δαμάσι (φωτογραφία από το 1ο φυλάκιο)
Κατεβαίνοντας προς Δαμάσι
Το 1ο φυλάκιο
Το εσωτερικό του 1ου φυλακίου
Η θέα από το εσωτερικό του 1ου φυλακίου
Το 2ο φυλάκιο, καταμεσίς ενός πολύχρωμου φυσικού πέπλου
Το εσωτερικό του 2ου φυλακίου
Θέα από το εσωτερικό του 2ου φυλακίου
Το τρίτο φυλάκιο, το οποίο δεν επισκεφθήκαμε (οψόμεθα)
Το χρωματιστό πέπλο
Σαν ...καλαμιά στον κάμπο
Κι ένας αναπάντεχος ...συνταξιδιώτης
Αφήνοντας την όμορφη θέα, κατεβήκαμε στον Προφήτη Ηλία. Οι εργασίες συντήρησης ανατέθηκαν στο εργαστήριο συντήρησης του Μουσείου Μπενάκη κατά το διάστημα Οκτωβρίου 2003-Ιανουαρίου 2004.
Η είσοδος για το ναό
Από το εξωτερικό του ναού
Από το εσωτερικό του ναού
Το συντηρημένο τέμπλο
Προς το αλσύλιο
Άποψη του ναού και του γύρω χώρου
Δίπλα, σ’ ένα παλιό λατομείο, κατασκευάστηκε ένα υπαίθριο θέατρο. Ένας χώρος που για χρόνια δοκιμάστηκε από την ανθρώπινη παρέμβαση μετατρέπεται σε χώρο καλλιτεχνικής έκφρασης και δημιουργίας, ταξιδεύοντας τους επισκέπτες του στο όνειρο με τη μαγεία της μουσικής, την ένταση και την αλήθεια του θεατρικού λόγου, τη δύναμη της παράδοσης.
Το λατομείο, όπου και το ανοικτό θέατρο
Στο καταπράσινο αλσύλλιο του Προφήτη Ηλία με το ομώνυμο εξωκκλήσι αποτελεί προσφιλή χώρο αναψυχής και περιπάτων για τους κατοίκους της πολύς. Εκεί, την Καθαρή Δευτέρα αναβιώνει το έθιμο του Μπουρανί και κάθε χρόνο πλήθος κόσμου παρακολουθεί τα δρώμενα που παρουσιάζουν οι σύλλογοι της πόλης. Σε ειδικά διαμορφωμένο χώρο φιλοξενούνται ελάφια, Στρουθοκαμήλους, λάμα, μίνι κατσικάκια-προβατάκια, παγώνια, φραγκόκοτες, φασιανούς, πιθήκους και πόνυ που προκαλούν το ενδιαφέρον μικρών και μεγάλων.
ΥΓ. Αφού ολοκληρώθηκε η σχετική επίσκεψή μας στα φυλάκια, μάθαμε ότι σε μία πέτρα, έξω από το πρώτο φυλάκιο, ήταν χαραγμένο το όνομα ενός στρατιώτη, ο οποίος προφανώς υπηρέτησε εκεί, καθώς και η χρονολογία. Την επόμενη φορά που θα το επισκεφτούμε, θα φροντίσουμε να την ανακαλύψουμε και να τη φωτογραφήσουμε.
ΠΗΓΕΣ-ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ:
.gif)
