Πέμπτη, 8 Νοεμβρίου 2012

Μα στην Τουρκία;


  Μια κινητικότητα παρατηρείται στα σχολεία της πόλης μας, της Λάρισας -φέτος και στο δικό μου σχολείο- τα τελευταία χρόνια. Μια μόδα που υποστηρίζεται και προωθείται από μαθητές της Γ’ τάξης κυρίως, αλλά και από καθηγητές. Εκδρομές (πενθήμερες ή ολιγοήμερες) στη γειτονική Τουρκία, με πρόσχημα την επίσκεψη στο Οικουμενικό Πατριαρχείο και την Αγιά Σοφιά. Τι κι αν προωθούνται προγράμματα του τύπου …«Μένουμε Ελλάδα», τι κι αν το ΥΠΑΙΘΠΑ προτείνει επισκέψεις σε ελληνικούς τόπους, για να γνωρίσουν οι μαθητές μας την ομορφιά της πατρίδας μας, εμείς εκεί…. 

  Μα στην Τουρκία βρε παιδιά, βρε συνάδελφοι; Στην Τουρκία;  Μη με «βαφτίσετε» εθνικιστή, ούτε καν πατριώτη. Ούτε να σκεφτείτε πως επειδή είμαι κυπραίος και η πατρίδα μου μοιράστηκε στα δύο από τους τούρκους, δε θέλω την Τουρκία. Επιθυμώ κι εγώ διακαώς να επισκεφτώ την Αγία Σοφία και το Πατριαρχείο, μα να, την τελευταία στιγμή ένα κλικ, κάτι μου κάνει και μετανιώνω. Δε μπορώ. Δεν το κάνει η καρδιά μου.  Σκεπτόμενος δε πως θάθελα δυο ζωές για να γνωρίσω την Ελλάδα, κάθε γωνιά της και κάθε νησί της, δε γοητεύομαι στην ιδέα να πάω Τουρκία. Προς το παρόν, τουλάχιστον.
Αν αυτό γινότανε δι' ακτινισμού, θα με εξυπηρετούσε.

  Ειδικά εφέτος, με τις μεγάλες οικονομικές δυσκολίες που περνάνε οι οικογένειες και η πατρίδα ολόκληρη, γιατί θα πρέπει να φεύγουν χρήματα προς τα έξω; Διαβάζω και ανατριχιάζω για έλληνες ιδιοκτήτες πολυτελών αυτοκινήτων και φορτηγών, οι οποίοι «μεταναστεύουν» στη Βουλγαρία προκειμένου να αποκτήσουν βουλγάρικες πινακίδες τα αυτοκίνητά τους και να γλυτώνουν ελληνικούς φόρους. Ή, για ελληνικές επιχειρήσεις που κλείνουν στην Ελλάδα και ανοίγουν στα βόρεια (Αλβανία, Σκόπια, Βουλγαρία). Ή, για βορειοελλαδίτες που …πετάγονται στα Σκόπια και Βουλγαρία για τα καθημερινά τους ψώνια, για να επισκεφτούν οδοντίατρο, για να αγοράσουν αμφίβολης ποιότητας γεωργικά φάρμακα και λιπάσματα.

  Μα στην Τουρκία βρε παιδιά; Δε ξέρω πόσα παιδιά του σχολείου μου έχουν επισκεφτεί, τη Φλώρινα για παράδειγμα, ή τη δυτική Ελλάδα (πλην Ιωαννίνων). Δε ξέρω πόσοι έχουν επισκεφτεί την πανέμορφη Πελοπόννησο, το εξωτικό Καρπενήσι, τη Θράκη. Και δεν αναφέρομαι στα ελληνικά νησιά, γιατί η περίοδος πραγματοποίησης των σχολικών εκδρομών δεν προσφέρεται γι αυτά. Προτιμούν όμως να πάνε Τουρκία...

  Υπάρχει το αντεπιχείρημα πως πιο φτηνά κοστίζει μια εκδρομή στο εξωτερικό παρά στην Ελλάδα. Θα μπορούσα να μη διαφωνήσω μ’ αυτό, αλλά η περίοδος που διάγουμε δεν είναι δα και η πλεόν …εύφορη για την Ελλάδα. Και στο κάτω κάτω, …στην Τουρκία βρε συνάδελφοι; Ας σκεφτούμαι και λίγο …ελληνικά!

ΥΓ. Και πού να χρησιμοποιήσω και το «πατριωτικό» επιχείρημα πως, δίνοντας λεφτά στους τούρκους, του δίνουμε βόλια για να μας σκοτώσουν!! :-)

Τούτη η δίψα δε σβήνει τούτη η μάχη δε παύει...

Τούτη η δίψα δε σβήνει τούτη η μάχη δε παύει...